Drukuj stronę - O KOSCIELE KATOLICKIM....

Warto przeczytac na czym naprawde opiera sie istnienie KK.

"Przez osiemnascie wiekow plynie rzeka krwi....."

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

Historia Europy nierozerwalnie zwi?zana jest z nominalnym chrze?cija?stwem. Czy o tak? spu?cizn? chodzi Ko?cio?owi (domagaj?cemu si? stosownego zapisu w preambule europejskiej konstytucji)? — opisuje ten drastyczny artyku?.

„Przez osiemna?cie wiekĂłw p?ynie rzeka krwi, a na jej brzegach mieszka chrze?cija?stwo”.
(Ludwig Boerne, niemiecki filozof i pisarz, 1786–1837)

PRZEZ pĂł?tora tysi?clecia chrze?cija?stwo kszta?towa?o EuropejczykĂłw, pokolenie za pokoleniem, rz?dz?cych i rz?dzonych, kap?anĂłw i ludzi ?wieckich, nauczycieli i uczniĂłw. Chrze?cija?stwo przenika?o wsz?dzie, wszystko determinowa?o, mia?o wp?yw na ?ycie prywatne, publiczne, na rodzin?, ma??e?stwo, mi?o??, kszta?cenie, gospodark?, prawodawstwo i pa?stwo. A jednak jeszcze w XX wieku chrze?cija?skie narody toczy?y najwi?ksze w dziejach wojny, w ktĂłrych zgin??o wi?cej ludzi ni? kiedykolwiek przedtem.

Jak to by?o mo?liwe? Jak te narody osi?ga?y dojrza?o??? Jak wychowywano owych ludzi? Jak rz?dzono nimi?

Najlepszej odpowiedzi na te pytania udziela przesz?o?? Ko?cio?a. Ko?ciĂł? bowiem wp?ywa? d?u?ej i przemo?niej na mieszka?cĂłw Europy, d?u?ej determinowa? ich losy ni? wszelkie krĂłlestwa, dynastie, ustroje spo?eczne, a by? to wp?yw pod ka?dym wzgl?dem wysoce negatywny, tak te? oceniany zgodnie — czego nie nale?a?oby lekcewa?y? — przez my?licieli ca?kowicie odmiennych od siebie: Goethego, Nietzschego, Marksa, Kierkegaarda, gdy tymczasem historycy, z nielicznymi wyj?tkami, nadal go nie dostrzegaj?, a w najlepszym razie Ăłw wp?yw bagatelizuj?. A przecie? w?a?nie to jest istotne,

Niech wyka?e to zaprezentowana tu zwi?z?a prehistoria dwudziestowiecznego barbarzy?stwa: jedynie zarysowana i by? mo?e jednostronna, ale w tym tylko, ?e dalej b?dzie wci?? mowa o regule, nie za? o wyj?tkach. Na?wietlam bowiem wy??cznie decyduj?ce, przes?dzaj?ce o orientacjach politycznych oddzia?ywanie miarodajnego chrze?cija?stwa reprezentowanego przez Ko?ciĂł? powszechny, a ignoranci, pochlebcy, najrozmaitsi piewcy religijnej idylli zechc? je na pewno podda? w w?tpliwo??.

1. USTAWICZNE POD?EGANIE DO WOJEN

Dla najdawniejszych chrze?cijan s?u?ba frontowa by?a nie do pomy?lenia. Nigdzie w ich pi?miennictwie z pierwszych stuleci nie ma zgody na to. Co wi?cej, wszyscy Ojcowie Ko?cio?a zakazywali zabijania w obronie koniecznej — i oto w 313 roku cesarz Konstantyn obdarzy? chrze?cijan pe?n? swobod? praktyk religijnych, po czym — w 314 roku — uchwalono ekskomunik? dla dezerterĂłw. Kto porzuca? bro?, nara?a? si? na wykluczenie z Ko?cio?a. Przedtem wykluczano tych, ktĂłrzy broni nie porzucali. Dawnych pacyfistĂłw zast?pili wi?c kapelani polowi, a zabijanych chrze?cijan uchylaj?cych si? od udzia?u w wojnie — zabijaj?cy chrze?cija?scy wojownicy. Sprzyjaj?cy armii Ko?ciĂł? wykre?li? spiesznie wszystkich ?o?nierzy-m?czennikĂłw ze swych kalendarzy i odt?d wspiera? w?adcĂłw dopuszczaj?cych si? masowych mordĂłw, a nawet niebawem sam ich zacz?? do takich mordĂłw nak?ania? — i czyni to po dzi? dzie?.

Papie? Stefan II, w worku pokutnym i z g?ow? posypan? popio?em, wy?ebra? od krĂłla FrankĂłw Pepina wojn? przeciw Longobardom, z ktĂłrymi Frankowie ?yli przedtem w najlepszej zgodzie. Gigantyczne klerykalne fa?szerstwo (wyznane po jedenastu wiekach) oraz dwie krwawe kampanie doprowadzaj? do za?o?enia Pa?stwa Ko?cielnego, ktĂłre by?o uznawane i powi?kszane przez kolejnych w?adcĂłw frankijskich i saskich.

Ale i papie?e zacz?li niezad?ugo pokazywa? si? w he?mach, zbrojach, z mieczami. Mieli w?asne wojska l?dowe, marynark? wojenn?, fabryk? broni. Walczyli o ka?de hrabstwo, ka?dy zamek, ka?d? twierdz?. Zagrabiali ca?e ksi?stwa. Wsz?dzie werbowali ?o?dakĂłw i dokonywali rzezi na w?asnych ziomkach.

Leon IX zignorowa? w 1053 roku uchwa?y pokojowe z Cluny, zignorowa? wydany przez siebie zakaz s?u?by wojskowej duchownych, zignorowa? obiecan? mu przez chrze?cija?skich NormanĂłw przysi?g? na wierno?? oraz wasalne uzale?nienie i rozpocz?? wojn? przeciw nim. Kluniacki teolog Hildebrand — jako Grzegorz VII (jego ulubiona dewiza: „Niech b?dzie przekl?ty ten, kto nie chce miecza umacza? we krwi!”) — wezwa? ca?y ?wiat do stworzenia armii, ktĂłr? chcia? poprowadzi? w roli „wodza i biskupa”. Grzegorz IX zwrĂłci? si? zbrojnie przeciwko powracaj?cemu jako zwyci?zca z krucjaty cesarzowi Fryderykowi II. Urban VI, ktĂłry mi?dzy innymi r?koma by?ego pirata mianowanego genera?em zakonu joannitĂłw — nakaza? zamordowanie po straszliwych torturach biskupa Akwilei oraz egzekucj? pi?ciu kardyna?Ăłw, wzi?? ze swymi ?o?dakami udzia? w sycylijskiej wojnie sukcesyjnej. Pius V i Sykstus V stoczyli wielkie bitwy morskie: pierwszy pod Lepanto przeciw Turkom, drugi na kanale La Manche przeciwko Anglikom.

Juliusz II (jego dewiza; „Je?li nie pomog? klucze Piotrowe, to niechaj pomo?e jego miecz!”) prowadzi? wojny niemal?e w ka?dym roku swojego pontyfikatu, i to tak skutecznie, ?e cesarz Maksymilian rozwa?a?, czy nie zosta? papie?em. Pawe? IV wyzna? w po?owie XVI wieku, ?e ma r?ce „po ?okie? unurzane we krwi”, by? jednak takim moralist?, i? kaza? zamalowa? „nieprzyzwoite” fragmenty S?du ostatecznego Micha?a Anio?a.

Jeszcze nieco ponad sto lat temu (w wieku XIX) Pius IX werbowa? ?o?nierzy. I jeszcze w latach czterdziestych, dwudziestego wieku, mogliby papie?e powtĂłrzy? s?owa Paw?a IV, maj?c wi?cej podstaw po temu — chocia? i oni bardzo dbali o moralno??; na przyk?ad Pius XII, ktĂłry w wystosowanym pod koniec 1939 roku li?cie do hierarchii ko?cielnej USA dopatrzy? si? przyczyny „dzisiejszych nieszcz???” bynajmniej nie w faszyzmie, ktĂłry w?a?nie pogr??y? ?wiat w najwi?kszej wojnie w dziejach ludzko?ci, lecz mi?dzy innymi w krĂłtkich spĂłdnicach pa?. Nie jest to kuriozalny epizod historii Ko?cio?a, raczej fakt ?wiadcz?cy o istniej?cej rĂłwnie? dzisiaj moralno?ci — je?li nie bra? pod uwag? owych stuleci, w ktĂłrych niejeden klasztor ?e?ski by? cz??ciej odwiedzany ni? burdele, a wszyscy duchowni — od szczytĂłw hierarchii po wiejskiego proboszcza — mieli konkubiny.

Co za? czynili papie?e, to powtarzali biskupi, opaci. Byli oni synami, bra?mi, kuzynami ?wieckich przedstawicieli szlachty, nie mniej pazernymi i ??dnymi w?adzy ni? ta ostatnia, zapewne te? rĂłwnie znienawidzonymi, o czym ?wiadcz? cz?ste w ?redniowieczu morderstwa spotykaj?ce biskupĂłw i opatĂłw, wojny przeciw klechom i polowania na nich, a tak?e niezliczone dokumenty literackie.

W dawnym pa?stwie niemieckim duchowni bywali ministrami, podskarbimi, dowĂłdcami krĂłlewskich wojsk. Za czasĂłw cesarza Ottona II Ko?ciĂł? wystawi? dwukrotnie wi?cej rycerzy ni? wszyscy ksi???ta ?wieccy. I na PĂł?nocy, i na Po?udniu kardyna?owie i biskupi dowodzili ca?ymi armiami. NiektĂłrzy wy?si duchowni dokonywali w?asnor?cznie krwawej zemsty. Nie by?o te? takiej diecezji, w ktĂłrej cho?by jeden z biskupĂłw nie toczy?by d?ugoletniej wojny lokalnej. Cz?sto nie oszcz?dzali ani kobiet, ani dziewcz?t, zabijali starcĂłw i dzieci, czasami nawet r?ka w r?k? z „kacerzami” (heretykami), jak w wypadku arcybiskupa Kolonii Dietricha von Moers. Wyk?uwali wrogom oczy, tak jak to uczyni? w 1368 roku opat klasztoru w Reichenau z ka?dym obywatelem Konstancji, ktĂłry wpad? mu w r?ce. Posy?ali na tamten ?wiat wszystkich je?cĂłw, jak tego w 1379 roku dopu?ci? si? biskup OsnabrĂźck Dietrich. Zmuszali powsta?cĂłw do b?agania na kl?czkach o lito??, a potem jednak kazali ich masowo zabija?, tak jak to uczyni? w roku 1415 biskup Liège, Johann von Wittelsbach. „Z kleszym stanem bywa?o tak, i? gdy s?yszano o czym? z?ym czy o jakiej? wojnie i pytano, kto by owo sprawi?, to pokazywa?o si?, ?e biskup, klecha”.

Biskupi sprzymierzali si? z krĂłlami przeciw ksi???tom, walczyli u boku ksi???t przeciw krĂłlom, u boku papie?a przeciwko cesarzowi, u boku cesarza przeciw papie?owi, po stronie jednego papie?a przeciwko innemu (a? sto siedemdziesi?t jeden lat !), po stronie duchownych duszpasterzy przeciw duchownym z zakonĂłw, ale i przeciw innym duszpasterzom — biskup Dietrich z OsnabrĂźck przeciw biskupowi Gerardowi z Minden; biskup Eryk z OsnabrĂźck przeciw biskupowi Henrykowi z MĂźnster itd. — na polu bitwy, na ulicy, we wn?trzu ?wi?tyni, sztyletem, trucizn?, na wszelkie sposoby…

Przez ca?e wieki kler propagowa? te? ?wi?t? wojn?, do ktĂłrej Urban II jeszcze w roku 1095 — w?a?ciwie rzecz oceniaj?c — nak?ania? zbĂłjcĂłw. Papie? zapewnia? odpuszczenie grzechĂłw, obfity ?up, krain? mlekiem i miodem p?yn?c? i krzycza?: „To nakazuje Chrystus!”

I wyruszyli z krzy?ami na odzieniu i na sztandarach. Ju? nad Renem i nad Dunajem wymordowali tysi?ce ?ydĂłw. Potem dopuszczali si? gwa?tĂłw i mordĂłw na chrze?cija?skich W?grach. Podczas zwyci?skiego ataku na Jerozolim?, latem 1099 roku w pi?tek, w godzinie ukrzy?owania, o czym donosz? urzeczeni tym kronikarze — zmasakrowali blisko siedemdziesi?t tysi?cy SaracenĂłw… Zabijali, bo, jak pisze arcybiskup Wilhelm z Tyru, postanowili grabi? zawsze i wsz?dzie, „ka?dego mieszka?ca miasta”. Ociekali krwi? i u wej?cia do ka?dego „oczyszczonego” domu wieszali, na znak przej?cia na w?asno??, swoje tarcze — jest to jedno z najstarszych ?wiadectw u?ywania tarcz herbowych jako dowodĂłw to?samo?ci. W ?wi?tyni urz?dzili tak? jatk?, ?e — jak pisze ksi?dz Rajmund z Agiles — „za spraw? cudownego, sprawiedliwego zrz?dzenia bo?ego a? po kolana, a nawet a? po ko?skie siod?a, nurzali si? we krwi”. A nast?pnie, co odnotowa? autor Gesta Francorum, ?wiadek naoczny, „szcz??liwi, z rado?ci roni?c ?zy, poszli nasi odda? cze?? grobowi Zbawiciela”.

?aden artysta kabaretowy nie potrafi?by lepiej sparodiowa? tego chrze?cija?stwa.

Tabula rasa! Wojna totalna. Ich idea? od ?redniowiecza po faszystowskie krucjaty w Abisynii, Hiszpanii, Chorwacji, Rosji. A? po masowe mordowanie w Wietnamie z udzia?em kardyna?a Spellmana. A? po moralno-teologiczne placet ciesz?cego si? zaufaniem Pacellego (papie?a — Piusa XII) — niemieckiego jezuity Gundlacha dla masowej zag?ady poprzez wojn? atomow?. A? po „odwag?” jezuity Hirschmanna „przyzwolenia na ofiar? zbroje? atomowych w obecnej sytuacji, mimo perspektywy utraty ?ycia przez miliony ludzi”, co — wed?ug niego — jest bliskie „postawy ?wi?tego Franciszka” oraz „ducha teologii krzy?a”. A? po ksi??k? Die sittliche Ordnung der VĂślkergemeinschaft (?ad moralny spo?eczno?ci mi?dzynarodowej), w ktĂłrej spora grupa teologĂłw katolickich pochwala „stworzenie zapasu broni j?drowej” i bagatelizuje masow? ?mier? niewinnych ofiar jako dopuszczalne „dzia?anie uboczne”, co — wed?ug nuncjusza apostolskiego, arcybiskupa Muencha, ktĂłry okazywa? ju? sw? sympati? hitlerowcom, „stanowi odpowied? zgodn? z zaleceniami ojca ?wi?tego”.

„Wyznawca nihilizmu i wyznawca chrystianizmu — te okre?lenia si? rymuj?, ale ich obu ??czy wi?cej […]”.

Krucjaty sta?y si? wkrĂłtce dla ?wiata katolickiego jedn? wielk? kl?sk?. Ca?e armie znika?y niemal?e bez ?ladu, znikn??o nawet pi??dziesi?t tysi?cy dzieci; potem ju? tylko Hitler i Chomeini posy?a? dzieci na wojn?. Umocni? si? natomiast islam i to by? najtrwalszy efekt wypraw krzy?owych. Muzu?manie bywali zreszt? nierzadko skorzy do rokowa? i kompromisĂłw. Po odzyskaniu przez nich w roku 1187 Jerozolimy nawet chrze?cija?scy kronikarze przyznawali, ?e su?tan Saladyn okaza? si? wspania?omy?lny, ludzki. Islamska obyczajno?? zrobi?a zreszt? niebawem pozytywniejsze wra?enie na wielu krzy?owcach ni? obyczaje ich w?asnych dowĂłdcĂłw.

Ale papie?e nie ustawali w nak?anianiu do nowych krucjat. By?a to my?l przewodnia ca?ej ich polityki zewn?trznej, nie „tylko” w XII i XIII wieku, lecz a? po schy?ek ?redniowiecza. Eugeniusz III, Innocenty III, Grzegorz IX, Klemens VI, Urban V, Klemens VII — ktĂłry podczas wyprawy krzy?owej do Tunisu ju? wyprĂłbowa? proch strzelecki, co stanowi jeden z najwcze?niejszych wypadkĂłw u?ycia go w dziejach ?wiata — oraz Benedykt XIII, Bonifacy IX i Eugeniusz IV niezmordowanie propagowali ?wi?t? wojn?, w ktĂłrej — jak wiadomo — coraz bardziej liczy?y si? aspekty polityczne, militarne, gospodarcze; „wy?sze stadium piractwa — mĂłwi Nietzsche — i nic wi?cej”! Jeszcze pod koniec XV wieku Pius II ??da? od wszystkich europejskich monarchĂłw powszechnej krucjaty. A przekonanie Piusa, i? „pa?stwa trwaj? dzi?ki broni, nie dzi?ki prawom”, podziela?a bez w?tpienia wi?kszo?? papie?y, ktĂłrzy przecie? zawsze pozwalali na to, ?eby wierni wykrwawiali si? w?a?nie dla dobra pa?stw, cho?by istnia?y tam okrutne, zbrodnicze re?imy. Podczas gdy wierni gin? jako ofiary coraz straszliwszych rzezi, papie?e pozostaj? przy ?yciu. To nazywa si? dziejami zbawienia!

Ach, „jakie? to wspania?e przyk?ady niez?omnej wierno?ci wobec monarchĂłw, ktĂłre nie mog?y nie wynikn?? z przestrzegania ?wi?tych zasad religii chrze?cija?skiej”. Tak zachwyca si? Grzegorz XVI, w?a?nie ten, ktĂłry — wyraziwszy to, co ojcom ?wi?tym le?y na sercach od 1789 roku — gani wolno?? sumienia jako „szale?stwo”, jako „zara?liwy b??d”, ktĂłry zjadliwie wypowiada si? przeciw wolno?ci handlu ksi??kami, „zas?uguj?cej na ci?g?e pot?pianie i odraz?”, ktĂłry jeszcze w wydanym w 1836 roku Indeksie ksi?g zakazanych uzale?nia czytanie Biblii w j?zykach narodowych od zgody rzymskiej inkwizycji. To rozporz?dzenie odwo?a? definitywnie dopiero Leon XIII w 1897 roku.

„Duchowie?stwo — pisze Schiller (dla chrze?cija?stwa, tego „szale?stwa, ktĂłre skorumpowa?o ?wiat”, maj?cy rĂłwnie ma?o estymy, jak Goethe, ktĂłremu „nauki Chrystusowe” nie wydawa?y si? „nigdzie bardziej poniewierane ni? w Ko?ciele chrze?cija?skim”, ktĂłremu protestantyzm jawi? si? jako „stek bredni”, a katolicyzm przypomina? teatr, karnawa?, „hokus-pokus”) — by?o od niepami?tnych czasĂłw podpor? w?adzy krĂłlewskiej i musia?o ni? by?. Z?ote czasy duchowie?stwa i krĂłlĂłw przypada?y zawsze na czas zniewolenia umys?Ăłw — i duchowni, i monarchowie zbierali ?niwo g?upoty i nonsensu”.

cd...

2. MORDOWANIE INACZEJ MY?L?CYCH

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

Strach przed czarownicami doprowadzi? do stracenia wielu tysi?cy niewinnych ludzi.

Przed Stalinem i Hitlerem nikt w Europie nie gardzi? tak bezwstydnie ludzkim ?yciem, nie pomiata? nim tak, jak czyni? to chrze?cija?ski Ko?ciĂł?, powo?uj?c si? wr?cz, co jest szczytem cynicznej przewrotno?ci, na „wol? bo??”.

?wiadczy o tym tak?e rozprawienie si? z poga?stwem. Pocz?tkowo odnoszono si? wprawdzie do pogan, jako do znikomej mniejszo?ci, z wyra?n? rezerw?, czasem tylko polemizowano z nimi, a co wi?cej: z anielsk? s?odycz? w g?osie opowiadano si? za wolno?ci? religijn?. Ale poczucie wi?kszej si?y ka?e — na prze?omie II i III wieku — dzia?a? bardziej stanowczo, atakowa? ca?? moc? w?asnych s?Ăłw. Deprecjonuje si?, cho? bynajmniej nie jednomy?lnie, tradycyjn? kultur?, filozofi?, z ktĂłrej czerpie si? korzy??, jeszcze gwa?towniej atakuje si? widowiska i oczywi?cie najokrutniej szydzi si? z poga?skiej religii, z kultu dla kosmosu, z deifikacji wody, ognia, gleby, nie mĂłwi?c o uznawaniu zwierz?t za ?wi?te.

I ledwo si? prze?om dokona? — komentuje to teolog von Campenhausen — „dawna ko?cielna ideologia m?cze?stwa i prze?ladowania znikn??a bez ?ladu, przemieniaj?c si? prawie ?e we w?asne przeciwie?stwo”. Ju? za czasĂłw pierwszego chrze?cija?skiego cesarza proklamowana w 313 roku koegzystencja i stanowi?ca zasad? wolno?? wyznania, ust?puj? miejsca uciskowi. Ju? i Konstantyn zabrania stawia? nowe pos?gi bĂłstw, zabrania kultu dla istniej?cych, radzenia si? wyroczni oraz wszelkich nabo?e?stw poga?skich. Ju? Konstantyn ka?e zamyka?, ograbia?, demolowa?, burzy? ?wi?tynie, na przyk?ad sanktuarium Eskulapa w Egeis, ?wi?tyni? Afrodyty na Golgocie, Afak? w Libanie, Heliopolis. Jego syn, arianin Konstancjusz przeciwstawia si? jeszcze radykalniej „zabobonowi”, „bezsensowi ofiar”. Jest pierwszym z cesarzy chrze?cija?skich, ktĂłry wyznacza kar? ?mierci za uprawianie poga?skiego kultu i zarz?dza konfiskat? mienia skazanych. Dochodzi ju? wĂłwczas do atakĂłw na ?wi?tynie, tortur, terroru s?downiczego. A katolicki cesarz Teodozjusz I zwalcza poga?stwo nie tylko mnĂłstwem surowych przepisĂłw prawnych, lecz i prowadzon? zaciekle wojn?.

KrĂłtko mĂłwi?c, ju? w IV, a jeszcze wyra?niej w V wieku, Ko?ciĂł? idzie ku triumfowi krzy?a po zgliszczach i trupach.

W Aleksandrii, aria?ski biskup-autokrata Jerzy nakazuje atak na ?wi?tyni? Mitrasa, obrazoburstwo, pl?drowanie sanktuariĂłw. Jego nast?pca, katolicki patriarcha Teofil w?asnor?cznie niszczy toporem s?ynny pos?g Serapisa i poleca, by w s?siednim o?rodku handlu, mie?cie Kanopos, zrĂłwnano wszystkie ?wi?tynie z ziemi?. Jego z kolei bratanek i nast?pca, Ojciec Ko?cio?a ?wi?ty Cyryl, wielki adorator Maryi, ktĂłry uciekaj?c si? do przekupywania ogromnymi sumami, przeforsowuje dogmat o Bogurodzicy, poleca w 415 roku napad na znan? i czczon? w ca?ym Ăłwczesnym ?wiecie kobiet?-filozofa Hypati?, zako?czony sprowadzeniem jej do jednego z ko?cio?Ăłw, rozebraniem do naga i dos?ownie rozerwaniem na strz?py kawa?kami szk?a. WyznawcĂłw dawnej wiary zwalcza te? fanatycznie patriarcha Jan Chryzostom, inny Ojciec Ko?cio?a. W budz?cych podziw mowach, dzi?ki ktĂłrym stanie si? patronem kaznodziejĂłw, nie tylko l?y pogan, lecz rĂłwnie? nak?ania do zburzenia wielu fenickich ?wi?ty?.

SzczegĂłlnie w prowincjach wschodnich, gdzie chrze?cijanie byli pocz?tkowo najliczniejsi, ju? pod koniec IV wieku niszczono coraz wi?cej ?wi?ty?, a podjudzane t?umy nierzadko masakrowa?y pogan. Nieomal zawsze dzia?o si? to pod przewodem biskupĂłw czy opatĂłw, przy czym najaktywniejsi byli mnisi, „?wi?skie czarne habity”, jak nazywali ich Grecy, wygl?dali bowiem jak ludzie, lecz ?yli jak ?winie. Atakuj? oni ?wi?tynie — twierdzi? Libaniusz w napisanej w 389 roku, adresowanej do cesarza rozprawie Pro templis — „ob?adowani drewnem albo uzbrojeni w kamienie i miecze, czasem nawet bez tego, tylko z si?? r?k i nĂłg. Potem, tak jakby chodzi?o o dobro bezpa?skie, zrywaj? dachy, burz? mury, roztrzaskuj? wizerunki bĂłstw, rozbijaj? o?tarze. Kap?anom pozostaje tylko wybĂłr mi?dzy milczeniem a ?mierci?. Po zniszczeniu pierwszej ?wi?tyni spiesz? ku drugiej i trzeciej, i gromadz? ?upy, drwi?c z prawa”.

Jednym z najgorzej os?awionych niszczycieli ?wi?ty? by? Szenute (= syn Boga), przeor „Bia?ego Klasztoru” w Tebaidzie, klasztoru m?sko-?e?skiego, mieszcz?cego w pewnych okresach bez ma?a dwa tysi?ce dwustu braci oraz tysi?c osiemset siĂłstr zakonnych. Jako „wielki opat”, „prorok”, „aposto?” nie cofa? si? ani przed oszustwem, ani przed w?asnor?cznym zabijaniem, morderstwami. Na czele wystarczaj?co wyg?odzonych hord wdziera? si? do ?wi?ty?, rabowa?, dewastowa? i wyrzuca? „obrazy bo?kĂłw” do Nilu. Wszystko, co cenne, co nadawa?o si? do spieni??enia, zabiera? ze sob?. Zdarza?o si? — tak by?o w Achminie — ?e ograbia? ca?e miasto, po czym je podpala?, a mieszka?cĂłw okrutnie masakrowa?.

Nie ustawano w wymuszaniu okupĂłw za ocalenie ?wi?ty? od podpalenia, w przemienianiu ich w ?wi?tynie chrze?cija?skie, niszczono unikatowe dzie?a sztuki, urz?dzano szydercze procesje, poga?skich kap?anĂłw spotyka?a ?mier? i wreszcie — w VI wieku — wszyscy poganie zostali uznani za ludzi bez maj?tku i bez praw, „i?by — jak g?osi dekret chrze?cija?skiego cesarza — ograbieni z mienia, popadli w n?dz?”.

Ale dwudziestowieczny katolicki teolog Jean DaniĂŠlou stwierdza: „Ko?ciĂł? zawsze podkre?la? swĂłj szacunek dla warto?ci religijnych ?wiata poga?skiego”.

W rzeczywisto?ci ?aden ko?cielny autorytet nie wyst?pi? przeciw owej eksterminacji. Przeciwnie: zach?cano do niej, z pozorn? dba?o?ci? o interes pa?stwa apelowano do w?adcĂłw: „Naj?wi?tsi cesarze, zabierajcie, zabierajcie bez skrupu?Ăłw ?wi?tynne ozdoby” — judzi ju? oko?o roku 347 Ojciec Ko?cio?a Firmicus Maternus. „Niechaj ogie? mennicy albo p?omie? pieca hutniczego roztopi pos?gi owych bo?kĂłw, obrĂł?cie wszystkie dary wotywne na swĂłj po?ytek i przejmijcie je na w?asno??. Po zniszczeniu ?wi?ty? zostaniecie przez Boga wywy?szeni”. Ten sycylijski renegat spo?rĂłd senatorĂłw zaleca chrze?cija?skim monarchom „najsurowsze prawa”, stosowanie „ognia i ?elaza”, prze?ladowanie „na wszelkie sposoby”, „i?by nie zachowa?a si? nawet najmniejsza cz??? tego diabelskiego nasienia […], by nie zachowa? si? ?aden ?lad po owym poga?skim plemieniu”.

I Augustyn by? w?rĂłd tych doctores Ecclesiae (ojcĂłw ko?cio?a),ktĂłrzy wyst?powali przeciw poganom — przeciwstawia? si? „najrozmaitszym monstrualnym bo?kom”, „blu?nierczym kultom”, „ba?wochwalczemu mot?ochowi”, mĂłwi? o „zarazie” i „zbrodni”. Zapala? si?, szydzi?, wci?? na nowo podsyca? furi? niszczycieli, w swoim magnum opus pod tytu?em O pa?stwie bo?ym przedstawia politeizm jako przyczyn? wszystkich okropno?ci, wszystkich mala, bella, discordiae w dziejach Rzymu, nie cofa si? nawet przed ?wiadomym przeinaczaniem, mĂłwi?c o poganach, pozwala sobie wr?cz na stosowanie „wszelkich ?rodkĂłw” a? po „fa?szowanie cytatĂłw” (Andresen).

Owe pogromy przebiega?y wi?c nieporĂłwnywalnie bardziej krwawo i okrutniej ni? jakiekolwiek wcze?niejsze prze?ladowania chrze?cijan. Tabula rasa! Totalna „czystka”, Usuni?cie wszystkich elementĂłw szkodz?cych spo?ecze?stwu. „To, co nie jest zgodnie z prawd? czy z norm? obyczajow? — poucza jeszcze w 1954 roku papie? Pius XII — nie ma prawa istnie?”.

Dlatego te? likwidacja poga?stwa temu Ko?cio?owi nie wystarczy?a.

Z pocz?tku zwracano si? przeciw niekatolikom. Zakazywano im nabo?e?stw, niszczono pi?miennictwo, grabiono ko?cio?y, rabowano mienie i skazywano ich na banicj?. Ale ju? w 385 roku, w Trewirze, katoliccy biskupi polecili po raz pierwszy ?ci?? innych chrze?cijan z powodĂłw wyznaniowych.

Od Augustyna, prekursora ?owcĂłw kacerzy (heretykĂłw), wiedzie prosta linia ku inkwizycji, ta za? ju? w epoce KarolingĂłw zainicjowa?a tworzenie specjalnych s?dĂłw biskupich i stopniowo doprowadzi?a do prze?ladowania sekt, z premedytacj? rozp?ta?a terror, ktĂłry w ci?gu nast?pnych stuleci pozbawi? ?ycia niezliczone masy ludzi i ktĂłry odnowi? si? w czasach faszystowskich, kiedy to nawet uczniowie Franciszka z Asy?u stali si? ludobĂłjcami, prowodyrami strasznych pogromĂłw, komendantami obozĂłw koncentracyjnych. (patrz artyku?: Paveli? — katolicki nazizm)

Kulminacj? zbrodni inkwizycji by?o wycinanie j?zykĂłw, duszenie, palenie na stosie, uprawomocnione najpierw — w 1194 roku — w Hiszpanii, a nast?pnie we W?oszech, Niemczech, Francji i wreszcie tak?e w Anglii. W bulli Ad extripanda z 1252 roku papie? Innocenty IV przyrĂłwna? wszystkich chrze?cijan-niekatolikĂłw do zbĂłjcĂłw i zobowi?za? w?adcĂłw do tego, by winnych heretykĂłw zabijano w ci?gu pi?ciu dni. Dominikanie, uczniowie Tomasza z Akwinu, oficjalnego filozofa tego Ko?cio?a, ktĂłry sam domaga? si? wykluczenia „ludzi dotkni?tych zaraz?” ze spo?ecze?stwa, zacz?li tresowa? psy do polowa? na kacerzy i przez pĂł? tysi?clecia przewodzili inkwizycji.

I oto zacz??y si? tortury, oblewanie wod? ?wi?con?, uk?adanie na specjalnych ?awach, sadzanie na hu?tawce, na roz?arzonych w?glach, zak?adanie butĂłw hiszpa?skich. Robiono znak krzy?a i robiono miazg? z ludzi. Gdy zbiera? si? trybuna?, odwo?ywa? si? do Ducha ?wi?tego, po czym zezwala? na wszelkie oszustwa. „Dla dobra sprawy — skomentowa? zbiĂłr zezna?, przez szesna?cie dni coraz okrutniej torturowanego Savonaroli, jeden z jego s?dziĂłw — to i owo pomini?to, to i owo dodano”. Podobnie fa?szowano protoko?y zezna? ?wiadkĂłw obrony.

Ka?dy katolik by? zobowi?zany sk?adan? przez siebie przysi?g? do prze?ladowania heretykĂłw i musia? t? przysi?g? powtarza? co dwa lata, rodzice musieli denuncjowa? dzieci, te za? swoich rodzicĂłw, m??owie denuncjowali ?ony, a te ostatnie — swoich m??Ăłw. Tak rozpocz??y si? donosicielstwo, dzia?alno?? konfidentĂłw, szpiegowanie i zastraszanie, co pĂł?niej bardzo rozwin??y nowoczesne pa?stwa policyjne, tak rozpocz??o si? na wielk? skal? wymuszanie pozornej uleg?o?ci i zarazem owo niepowtarzalne, ohydne po??czenie strusiej polityki z ob?ud?, charakterystyczne odt?d dla mentalno?ci narodĂłw chrze?cija?skich.

Jak?e tolerancyjne by?y — w porĂłwnaniu z nimi — kulty poga?skie! Jak?e wspania?omy?lni bywali cz?sto sami Rzymianie wobec chrze?cijan, ktĂłrym po dzi? dzie? zdarza si? w groteskowy sposĂłb wyolbrzymia? zaciek?o?? doznanych prze?ladowa?. Reskrypt Trajana z roku 112, ktĂłry przes?dza o stosunku do chrze?cijan przez nast?pnych sto kilkadziesi?t lat, nie zezwala na ?ledzenie ich ani te? na anonimowe donosy. „Albowiem by?by to z?y przyk?ad, niegodny naszej epoki”. „Nie chc? — dekretuje pĂł?niej cesarz Hadrian — by dr?czono niewinnych, i trzeba uniemo?liwi? oszczercom bezkarne uprawianie ich haniebnego procederu”.

A tysi?c lat pĂł?niej: jaki? post?p w obyczajowo?ci czasĂłw chrze?cija?skich! Przy tropieniu „kacerzy” dopuszczalne jest wszelkie oszustwo. Ludzie s? wsz?dzie podjudzani do polowa? na heretykĂłw, otwarcie zaszczepia si? okrucie?stwo. Du?o p?aci si? za miejsca w oknach z widokiem na stos, a wiernym, ktĂłrzy zgromadz? drewno, zapewnia si? odpust zupe?ny. Urz?dzane s? imponuj?ce autodafe, stanowi?ce okazje do masowego mordowania ludzi — czasem na oczach dwustu tysi?cy widzĂłw. Na ostatni? drog? zak?ada si? skazanym nawet czapki b?aze?skie, przytyka im si? do cia?a roz?arzone obc?gi, niekiedy ucina si? im praw? r?k?, a potem s?ycha? ?piew, podczas gdy ofiary — zale?nie od kierunku wiatru — ju? to si? dusz?, ju? to z wolna si? pal?: „Chwalimy Ci?, wielki Bo?e”. „Buduj?cy przyk?ad spo?ecznej doskona?o?ci” — tak chwali jeszcze w 1853 roku inkwizycj? wydawane przez jezuitĂłw watyka?skie czasopismo.

?aden artysta kabaretowy nie potrafi?by lepiej sparodiowa? chrze?cija?stwa.

cd.....

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

Zdarza?o si?, ?e umieraj?ce kobiety zabierano w ?Ăł?kach na miejsce egzekucji i tam wrzucano je w ogie?.

Sam wielki inkwizytor, Torquemada, osobi?cie pos?a? w Hiszpanii dziesi?? tysi?cy dwie?cie dwadzie?cia osĂłb na stos oraz dziewi??dziesi?t siedem tysi?cy trzysta siedemdziesi?t jeden osĂłb na galery. I jeszcze w po?owie XX wieku chrze?cijanie torturuj? we frankistowskiej Hiszpanii, w Korei, Algierii, Grecji, Wietnamie i w wi?zieniach Republiki Federalnej Niemiec. W hitlerowskich Niemczech zostaje przywrĂłcona straszliwa kara odpowiedzialno?ci rodzinnej — papie? Grzegorz IX ekskomunikowa? a? do siĂłdmego pokolenia, a papie? Urban II nie uwa?a? za morderstwo zabicia osoby ekskomunikowanej, „gwoli przys?u?enia si? Ko?cio?owi — naszej matce”.

Nie wszystkich heretykĂłw palono. Skruszonym okazywano ?ask?. Bito ich w niedziele podczas mszy, raz w miesi?cu w ka?dym domu, gdzie spotykali si? z podobnymi sobie, oraz w czasie procesji, na ka?dej stacji. Czasem p?dzono ich te? nago po ulicach, po czym byli biczowani przy o?tarzach i nawet legaci papiescy nie uwa?ali udzia?u w tym za uw?aczaj?cy im. Inni skruszeni trafiali pod „mur”. Skazywano ich na murus largus, dosy? ?agodne ograniczenie wolno?ci, albo na murus strictus, co oznacza?o do?ywotnie przykucie r?k i nĂłg do ?ciany pozbawionej okien celi, zgodnie z nakazem papie?a, jak najmniejszej i jak najciemniejszej, a wi?c kar? nie stosowan? nawet za Hitlera. Jeszcze straszniejszy by? murus strictissimus, o ktĂłrym protoko?y inkwizycji jednak milcz?.

Znani nam s? katolicy, ktĂłrzy w XIII wieku za?wiadczali swoj? prawowierno?? nast?puj?c? przysi?g?: „Nie jestem kacerzem, bo mam ?on? i ?pi? z ni?, mam dzieci i jem mi?so, k?ami?, przeklinam i jestem wierz?cym chrze?cijaninem, tak mi dopomĂł? BĂłg!”

Zmar?ych, ktĂłrych „herezja” wychodzi?a na jaw dopiero po ich ?mierci, trzeba by?o ekshumowa? i traktowa? tak, jak gdyby jeszcze ?yli. Nies?awnym wczesnym przyk?adem na to jest post?powanie z papie?em Formozusem. Stefan VI kaza? go w 897 roku wykopa?, wyda? na? wyrok i pozbawi? go dwĂłch palcĂłw prawej r?ki. Sergiusz III zarz?dzi? w 905 roku ponown? ekshumacj? zw?ok Formozusa, poleci? przyodzia? je w szaty papieskie, posadzi? na tronie, po czym — skazawszy go jeszcze raz — kaza? odr?ba? mu kolejne trzy p?lce oraz g?ow?.

Gdy zad?gano Zwingliego, zosta? po?wiartowany i spalony, a dla zbezczeszczenia jego prochĂłw dorzucono do ognia ?wi?skie ?ajno. Pod stosem Husa umieszczono natomiast potajemnie zgni?ego mu?a, ?eby zademonstrowa? ludowi odĂłr diab?a.

Ale sporadyczne akcje przeciw „kacerzom” nie zadowala?y papie?y. Pogr??yli oni ca?? Europ? w wojnie. Na po?udnie i na pĂł?noc wysy?ali krucjaty. To, co nie by?o katolickie, musia?o znikn??, i tak samo dzia?o si? jeszcze w XX wieku w klerykalno-faszystowskiej Hiszpanii oraz w Chorwacji.

Pierwsza krucjata przeciwko chrze?cijanom odbywa?a si? od 1209 roku i dotkn??a albigensĂłw, „zaka?? i ha?b? rodu ludzkiego”, jak pisa? jeszcze w XIX wieku papie? Grzegorz XVI, albigensĂłw, ktĂłrzy ewidentnie i w takiej mierze nawi?zywali do pierwotnego chrze?cija?stwa, ?e nawet doktor Ko?cio?a Bernard z Clairvaux mĂłwi? o nich: „Nie ma pewno bardziej chrze?cija?skich kaza? ni? wyg?aszane przez nich, czyste by?y te? ich obyczaje”. A tymczasem Innocenty III wezwa?, w nieca?e dwa miesi?ce po intronizacji, ca?y ?wiat chrze?cija?ski do palenia „kacerzy”, ktĂłrzy by si? nie wyrzekli swojej wiary. Szlachcie pĂł?nocnofrancuskiej obieca? posiad?o?ci, krĂłlowi Francji (ktĂłry wyrazi? swoje w?tpliwo?ci co do krucjaty!) panowanie nad krain? zamieszkiwan? przez albigensĂłw, a wszystkim katolickim krzy?owcom, nawet najgorszym grzesznikom, wieczn? szcz??liwo?? w raju.

Po owym wezwaniu chwycili za krzy?e w?adcy duchowni i ?wieccy, ca?e hufce rycerzy, w?Ăłcz?gĂłw, tysi?ce ?upie?cĂłw zw?ok, najemni ?o?dacy, ladacznice z przewo?nych ?wi?ty? Wenery. Z pie?ni? Przyjd? Duchu ?wi?ty atakowali miasta, wyrzynali mieszka?cĂłw, i „heretykĂłw”, i katolikĂłw, jak popad?o. Wyrzynali trzymaj?cych monstrancje kap?anĂłw przy o?tarzach, wyrzynali niemowl?ta i starcĂłw: w samym tylko Beziers — dwadzie?cia tysi?cy ludzi. Ju? wĂłwczas matki tuli?y dzieci do piersi, by nie widzia?y wrzucania w ogie?, tak jak to by?o pĂł?niej w komorach gazowych Auschwitz. Ale ?e jeszcze po dwudziestu latach tej rzezi jacy? albigensi si? uchowali, Ko?ciĂł? p?aci? dwie marki srebrem jako premi? za ka?dego ?ywego lub martwego „kacerza”, dostarczonego ju? po zawarciu pokoju.

Krucjaty i wojny religijne szalej? odt?d w Europie przez ca?e stulecia. Kontynuowane jest rĂłwnie? nawracanie pogan na Wschodzie, zainicjowane ju? w 782 roku nakazan? przez Karola „Wielkiego” egzekucj? czterech i pĂł? tysi?ca SasĂłw. W roku 1147 odbywa si? krucjata na ziemie WenetĂłw. Has?o: „Kto nie zechce si? ochrzci?, niech zginie”.

U schy?ku ?redniowiecza rycerze w habitach wymordowuj? na Wschodzie mieszka?cĂłw ca?ych regionĂłw. I w ko?cu katolicy staczaj? dziewi?? bitew mi?dzy sob?, bo papie? ??da dla siebie — jako „dziedzictwa Matki Boskiej” czego?, co rycerze te? chc? sobie zatrzyma?.

W po?owie XV wieku ofiar? trwaj?cej wojny prowadzonej przez Zakon Krzy?acki w Polsce pad?o tysi?c dziewi?tna?cie ko?cio?Ăłw i siedemna?cie tysi?cy dziewi??set osiemdziesi?t siedem wsi. Pi??set lat pĂł?niej „europejska krucjata” (jak okre?la j? katolicki kapelan polowy Wehrmachtu), kampania rosyjska Hitlera, ktĂłrej post?py odnotowuj? „z satysfakcj?” wszyscy biskupi niemiecko-austriaccy i ktĂłr? papie? Pius XII pochwala jako „obron? podstaw cywilizacji chrze?cija?skiej”, otĂł? ta „krucjata” poci?ga za sob? zniszczenie ponad tysi?ca siedmiuset miast i siedemdziesi?ciu tysi?cy wsi i pozbawia dwadzie?cia pi?? milionĂłw ludzi dachu nad g?ow?, nie mĂłwi?c ju? o zabitych. O dalszych perspektywach pisze katolik Friedrich Heer: „Planowanie, obmy?lanie, przygotowywanie nowej wojny przez chrze?cija?ski Ko?ciĂł? — chc?cy odegra? rol? wspĂłlnika w tej zbrodni — jest prost? kontynuacj? poparcia dla wojny prowadzonej przez Hitlera, udzielonego przez przywĂłdcĂłw obu g?Ăłwnych Ko?cio?Ăłw”.

Sze??set lat prze?laduje si? waldensĂłw — tylko dlatego, ?e powa?niej traktuj? Bibli?. W roku 1234 papie? Grzegorz IX nak?ania do krucjaty przeciw ch?opom ze Steding, ktĂłrzy odmawiaj? arcybiskupowi Bremy nadmiernej daniny. Pi?? tysi?cy m??czyzn, kobiet i dzieci ginie z r?k krzy?owcĂłw, a zagrody owych ch?opĂłw zajmuj? osadnicy obdarzeni nimi przez Ko?ciĂł?.

Na pocz?tku XV wieku Marcin V i Eugeniusz IV propaguj? krucjaty przeciw husytom, podczas ktĂłrych dochodzi do strasznych wyczynĂłw obu stron: katolikom rze?bi si? na czo?ach krzy?e, a husytom — kielichy; kap?anĂłw piecze si? w beczkach pe?nych smo?y albo zasztyletowuje si? ich przy o?tarzach. Dokonywane rzezie wyludniaj? ca?e miasta, setki wiosek p?on?, ju? wtedy zostaje wyprĂłbowana taktyka spalonej ziemi. Ale jeszcze po drugiej wojnie ?wiatowej zostajemy pouczeni przez protestanckiego teologa Thielickego: „Chrze?cijanie, ktĂłrzy sw? s?u?b? frontow? odbywaj? pod okiem Boga, zawsze pojmowali rzemios?o wojenne jako wykonywane w imi? mi?o?ci [!]”. A jego kolega KĂźnneth o?wiadcza w trzyna?cie lat po Hiroszimie: „Nawet bomby atomowe mog? s?u?y? okazywaniu mi?o?ci bli?nim”.

?aden artysta kabaretowy…

W 1538 roku Pawe? III wzywa do krucjaty przeciw odszczepie?czej Anglii, ktĂłrej „kacerzy” chcia?by przemieni? w niewolnikĂłw — wszystkich razem i ka?dego z osobna.

W roku 1568 hiszpa?ski trybuna? inkwizycji postanawia likwidacj? trzech milionĂłw NiderlandczykĂłw, ktĂłrzy — jak brzmi has?o wypisane na kapeluszach „gezĂłw” — wol? by? „raczej Turkami ni? papistami”. Gdy ksi??? Alba ma ju? za sob? wymordowanie wielu tysi?cy ludzi, papie? przesy?a mu dla podtrzymania ducha po?wi?con? szpad? i od tej chwili rozpoczyna si? wyludnianie ca?ych miast, nie oszcz?dzaj?ce nawet jednego dziecka, a towarzysz? temu wymy?lne okrucie?stwa, na przyk?ad d?awienie cĂłrek krwi? ich ojcĂłw.

We Francji dochodzi, w 1573 roku, okrzyk bojowy: „Niech ?yje msza! Zabijajcie, zabijajcie!”. W ci?gu jednej nocy do zmasakrowania dwudziestu tysi?cy hugenotĂłw. „wyplenienia” ich — ??da? Pius V; Grzegorz XIII za? urz?dza z uciechy publiczne festyny i ka?e wybi? okoliczno?ciowy medal z wizerunkiem anio?a, ktĂłry zabija hugenota, na awersie i w?asn? podobizn? na odwrocie.

Potem, po roku 1685, opuszcza Francj? dwie?cie tysi?cy hugenotĂłw. Masowe przesiedlenia, banicje, emigracje obserwowane w XX wieku maj? swoje wielkie precedensy ju? w ?redniowieczu, kiedy to w rĂł?ne strony ?wiata uciekaj? waldensi, humani?ci, luteranie, erazmianie, bapty?ci, socynianie, antytrynitarze itd.

W roku 1584 papie? Grzegorz XIII stawia w bulii In coena Domini protestantĂłw na rĂłwni z piratami i zbrodniarzami. A gdy po toczonej przez trzydzie?ci lat XVII wieku wojnie religijnej, ktĂłra poch?on??a od czterdziestu do siedemdziesi?ciu procent ludno?ci krajĂłw zaanga?owanych w ni?, ca?kowicie wyczerpane strony walcz?ce zawieraj? traktat westfalski, z oficjalnym protestem wyst?puje papie? Innocenty X.

3. PRZE?LADOWANIA i EKSTERMINACJA

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

PokrĂłtce tylko wspomnimy tu o krwawej dzia?alno?ci misyjnej Ko?cio?Ăłw chrze?cija?skich poza Europ?: w Indiach, Afryce, Ameryce, gdzie eksterminacja spotka?a wiele milionĂłw ludzi, na Kubie, gdzie obj??a wszystkich mieszka?cĂłw, a wszystko to dzia?o si? oczywi?cie rĂłwnie? — jak szydzi Schopenhauer — „in maiorem Dei gloriam i gwoli ewangelizacji, a ponadto dlatego, ?e kto nie by? chrze?cijaninem, tego nie uwa?ano za cz?owieka”.

Teoretycznie chrze?cija?stwo jest najbardziej pokojow?, ale w praktyce najkrwawsz? religi? w dziejach ?wiata. Uczciwi badacze podkre?lali to niejednokrotnie. Angielski historyk William E. H. Lecky nie uwa?a bynajmniej za przesadne stwierdzenia, i? „Ko?ciĂł? zada? ludziom wi?cej niezas?u?onych cierpie? ni? jakakolwiek inna religia”. A niemiecki teolog Bruno Bauer przyznaje: „?adna religia nie poch?on??a tylu ofiar w ludziach, i tak haniebnie ich wymordowuj?c, jak ta, ktĂłra szczyci si? przezwyci??eniem ?mierci na zawsze”.

Oni toczyli wojny i nak?aniali innych do prowadzenia wojen, ktĂłre im w?a?nie s?u?y?y. Rozprawili si? z poga?stwem. Stworzyli inkwizycj?. Wywo?ywali krucjaty przeciw Turkom i chrze?cijanom. Ale tego im nigdy nie wystarcza?o.

Od wieku XIII do XIX chrze?cija?ski Ko?ciĂł? pali? czarownice — podczas gdy w staro?ytnej Babilonii palono tylko ich wizerunki. Charakteryzuj?ca nawet najs?awniejszych katolikĂłw nader prymitywna, obsesyjna wiara w zjawy (Augustyn wierzy mocno w faunĂłw napastuj?cych kobiety; Tomasz z Akwinu — w demony wp?ywaj?ce na pogod?; papie? Grzegorz I — uczczony przydomkiem Wielkiego i rzadkim tytu?em doctor Ecclesiae, przyznanym prĂłcz niego jednemu tylko papie?owi, przez z gĂłr? pi??set lat ?rĂłd?o chrze?cija?skiej inspiracji i „nauki” — wype?nia cztery ksi??ki stekiem nonsensĂłw, od ktĂłrych w?os si? je?y, na przyk?ad doniesieniem o zakonnicy, ktĂłra nieopatrznie po?yka szatana siedz?cego na li?ciu sa?aty itp.; wszystko najzupe?niej serio!), owa nader prymitywna wiara w zjawy, groteskowa psychoza strachu przed diab?em, t?umiony pop?d seksualny i bezgraniczna ??dza wzbogacania si? sprowadzi?y na miliony ludzi, zw?aszcza na kobiety, ?mier? w strasznych m?czarniach.

Papie?e Grzegorz IX, Aleksander VI, Leon X, Juliusz II, Hadrian VI i wielu innych wierzyli w istnienie czarownic, w istnienie m??czyzn i kobiet, ktĂłrzy — jak to formu?uje Innocenty VIII w swojej bulli O czarownicach, „obcuj? ciele?nie z nocnymi duchami”, czyni?c tym wielk? szkod? ziemi, ludziom i zwierz?tom. Tak wi?c prĂłcz pogan, TurkĂłw i „kacerzy” polowano ju? te? na czarownice i wyznaczano nagrody za schwytane kobiety — w katolickim Offenburgu, na przyk?ad, dwa szylingi za sztuk? — podczas gdy trzy tysi?ce lat wcze?niej babilo?ski w?adca Hammurabi grozi w Â§2. (najstarszego kodeksu ?wiata) ka?demu, kto fa?szywie oskar?y kogo? o uprawianie czarĂłw, ?mierci? i konfiskat? mienia.

W czasach nowo?ytnych ofiary oskar?e? poddawano bezlitosnym torturom, zmuszano dzieci i matki do wzajemnych denuncjacji, wymuszano torturami k?amliwe zeznania i nazwiska kolejnych ofiar, z ktĂłrych potem, rĂłwnie? torturami, wydobywano nast?pne nazwiska. W podziemnych lochach przywi?zywano owe nieszcz?sne kobiety do drewnianych krzy?y, przykuwano je od zewn?trz do murĂłw, nara?ano je na ataki szczurĂłw, na wszelk? pogod?, a ponadto zn?cano si? nawet nad dzie?mi, cz?sto bliskimi ?mierci po o?wiczeniu przez duchownych i oprawcĂłw. By?y one na ?a?cuchach wywieszane z wie? na zewn?trz, g?odzone, pozwalano, by zamarz?y, a potem sma?ono je na ogniu. Jedno z hase? towarzysz?cych rozprawianiu si? z czarownicami brzmia?o: „B?dziesz torturowana, dopĂłki twoje cia?o nie zacznie przepuszcza? promieni s?onecznych”.

Ws?uchajmy si? w krzyki tych nieszcz?snych ludzi! Wczytajmy si? w to, co niektĂłrzy pisali z wi?zie?, ?ony do m??Ăłw, ojcowie i matki do dzieci: zapewnienia o w?asnej niewinno?ci, s?owa po?egnania na zawsze. Trzeba to pozna?, by zrozumie?, ?e diabe? jest chrze?cijaninem, a chrze?cijanin cz?sto diab?em, albo inaczej: ?e — jak mĂłwi Kierkegaard — chrze?cija?stwo to „wynalazek szatana”.

Zaraza w?rĂłd byd?a, w archidiecezji salzburskiej, doprowadzi?a w 1678 roku do ?mierci dziewi??dziesi?ciu siedmiu kobiet na stosie. Biskup Bambergu, Fuchs von Dornheim, wymordowa? oko?o roku 1630 blisko sze??set osĂłb p?ci obojga, ktĂłre oskar?ono o czary, oraz wszystkich pi?ciu burmistrzĂłw miasta. Jego kuzyn, arcypasterz WĂźrzburga — Adolf von Ehrenberg, pos?a? na stos oko?o tysi?ca dwustu czarownic i magĂłw, po czym zarz?dzi? odprawianie mszy ?wi?tych za ich dusze. Arcybiskup Trewiru, Jan, zlikwidowa? w 1585 roku tyle czarownic, ?e w dwĂłch wioskach ocala?y tylko dwie kobiety. „Niechybnie zginie ca?e miasto” — skar?y si? w po?owie XVII wieku pewien ksi?dz z Bonn, gdzie pod naciskiem arcybiskupa Kolonii, bawarskiego ksi?cia krwi Ferdynanda palono nawet trzyletnie dzieci za rzekome obcowanie z diab?ami.

Jak pisze si? w chrze?cija?skich kronikach, wsz?dzie „sprz?tano” i „usuwano brud”, pozbywaj?c si? owych kobiet. „Jako ?e ze starymi nieomal si? uporali?my i zosta?y one na nasze polecenie pozbawione ?ycia — informuje landgraf Jerzy z Darmstadt w roku 1582 swojego przedstawiciela w augsbruskim Reichstagu — teraz zabierzemy si? do m?odych […]„. W ogie? wrzucano stuletnie kobiety, roczne dzieci, kalekich i ?lepych, ?miertelnie chorych, kobiety ci??arne, ca?e klasy szkolne, nawet duchownych i zakonnice. Szkody czynione w poszczegĂłlnych krajach by?y wi?ksze ni? na skutek wojen. A ka?dy, kto przeciwstawia? si? temu szale?stwu, jako uznawany za „protektora czarownic”, najcz??ciej sam s?u?y? za „opa?” (?e u?yjemy tu okre?lenia z czasĂłw hitlerowskich, zilustrowanego przez d?ug? praktyk? Ko?cio?a). Bo przecie? w archidiecezji bamberskiej i w diecezji wroc?awskiej istnia?y ju? piece krematoryjne dla czarownic!

Po u?mierceniu owych nieszcz??nikĂłw kler zagrabia? ich mienie i nierzadko by? to prawdziwy powĂłd wszczynania procesĂłw o kacerstwo i czary. Jeden z mogunckich dziekanĂłw zarz?dzi? spalenie ponad trzystu osĂłb z dwĂłch wsi po to tylko, by mĂłc przy??czy? ich ziemie do swoich. Pewien skryba w Fuldzie, ktĂłrego prze?o?ony, opat, by? znanym ?owc? czarownic, grozi? zw?aszcza bogatym i pyszni? si? tym, ?e w ci?gu dziewi?tnastu lat trafi?o na stos siedemset osĂłb p?ci obojga. Ka?dy z licznych wyrokĂłw wydanych w diecezji augsburskiej ko?czy? si? formu??: „Ich maj?tek przepada na rzecz fiskusa Jego Ksi???cej Wysoko?ci, przewielebnego Marquarda, biskupa w Augsburgu i proboszcza katedry w Bambergu”. Cesarz Ferdynand II przestrzega? biskupa Bambergu: „Co si? jednak tyczy niegodnej zaiste konfiskaty, My nie mo?emy ju? bynajmniej pod ?adnym pozorem pozwoli? Wam na takie poczynania”.

Skropione krwi? pieni?dze inkasowali te? inkwizytorzy i spowiednicy. Kata czarownic, GeifĂa — ktĂłry dzia?aj?c w Wetteru, nie tylko wspomina? w swoich rachunkach o pokryciu kosztĂłw „gorza?ki wypitej tam w ci?gu dwĂłch dni polowania na czarownice przez cz?onkĂłw komisji”, ale rĂłwnie? zabiera? dla siebie jedn? trzeci? mienia ofiary — uratowa?a przed gniewem ludu jedynie ucieczka; lecz gdy zwolniono go ze s?u?by, za??da? dalszego wyp?acania poborĂłw, post?puj?c bardzo podobnie, jak wielu s?dziĂłw hitlerowskich w Republice Federalnej. Najszybszy i naj?atwiejszy sposĂłb wzbogacenia si? — mawiano — to palenie czarownic. Cz?sto ustawa?o ono, gdy znika?a perspektywa ob?owienia si?.

Reformacja nie zahamowa?a tego szale?stwa. Wr?cz przeciwnie. Tak jak zwolennicy reformacji w Holandii w barbarzy?ski sposĂłb zdziesi?tkowali katolikĂłw, tak jak pl?drowali, burzyli ich ko?cio?y i klasztory, wrzucali w ogie? krucyfiksy, wizerunki ?wi?tych oraz ksi??y i zakonnikĂłw, tak jak w 1527 roku w Rzymie lutera?scy lancknechci u?miercili tysi?ce papistĂłw i nawet w bazylice ?wi?tego Piotra zmasakrowali dwie?cie osĂłb, po czym pod gro?b? palenia domĂłw wymuszaj?c ogromne okupy albo — jak uwa?aj? sami luteranie — „dzi?ki ?asce bo?ej wzbogacili si? tak, ?e niepodobna tego opisa?”, tak zabijali teraz rĂłwnie? czarownice. Luter, ktĂłry wsz?dzie widzia? szatana, zgadza? si? na spopielenie „diabelskich ladacznic” rĂłwnie ?atwo jak papie? albo powtĂłrzmy jego okre?lenie — jak ta „papieska ?winia”, ktĂłrej zreszt? tak?e chcia? — podobnie jak ca?ej Kurii — wyrwa? j?zyk przez gard?o na zewn?trz, a potem wszystkich tych dostojnikĂłw wed?ug starsze?stwa w takim stanie przygwo?dzi? do szubienicy. Kalwin za?, ktĂłry swoich krytykĂłw z zapa?em uspokaja? torturami i mieczem, a ponadto pos?a? na stos Serveta, ch?tnie przyznawa? genewskiej radzie miejskiej wielkie zas?ugi w ?owieniu czarownic i zwraca? uwag? na to, ?e „jest takich jeszcze wiele”, domagaj?c si?, by „wypleniono […] t? ras?”.

Na wielu ziemiach zamieszkanych przez protestantĂłw zabijano w istocie wi?cej czarownic ni? na ziemiach katolickich. W Brunszwiku, w okolicy WolfenbĂźttel, gdzie pod koniec XVI wieku palono cz?sto nawet dziesi?? kobiet dziennie, s?upy, przy ktĂłrych stawa?y one trafiaj?c na stos, wygl?da?y jak zw?glony las. Prze?ladowania osi?gn??y punkt kulminacyjny dopiero po okresie reformacji. Jeszcze w XVII wieku ich ofiar? pad?o w Europie przypuszczalnie oko?o miliona ludzi, g?Ăłwnie kobiet. I nawet u schy?ku XVIII wieku ewangelicki biskup Troilus, ze szwedzkiej diecezji Dalarna, wyrazi? g??bokie zatroskanie „nasz? epok? oboj?tno?ci i wolnomy?lno?ci”, w ktĂłrej nie chciano ju? pali? kobiet oskar?onych o czary.

W ca?ych dziejach ?wiata chrze?cija?skiego kobieta by?a w ogĂłle ?le traktowana, co te? sta?o w sprzeczno?ci z postaw? Jezusa. Rozpocz?? to Pawe?, stawiaj?cy m??czyzn? znacznie wy?ej ni? kobiet?, a prĂłcz Paw?a rĂłwnie? inni Dawni teologowie, wypaczaj?c nauczanie aposto?a Paw?a, racjonalnie nawo?uj?cego do podporz?dkowania, w duchu mi?o?ci i partnerstwa — dopatrywali si? w kobiecie tylko istoty ni?szego rz?du, uosobienia cielesno?ci, istoty uwodz?cej m??czyzn?, po prostu Ewy i grzesznicy, ktĂłr? najch?tniej ostrzy?ono by do go?ej skĂłry, co zaleca ?wi?ty Hieronim, ktĂłrej czasem zabrania si? nawet ?piewu w ko?ciele, a cz?sto i wchodzenia do? i przyjmowania komunii w czasie menstruacji, i to pod gro?b? surowych kar. Kontynuatorem tej postawy okazuje si? Luter i znajduje ona swoje odzwierciedlenie w wielu dyskryminuj?cych przepisach prawnych — a? po XX wiek.

Parlament niemiecki odrzuca projekt ustawy o prawie g?osu dla kobiet jeszcze w sierpniu 1918 roku. We Francji kobiety uzyskuj? czynne i bierne prawo wyborcze dopiero w roku 1955. A w kraju pochodzenia papie?a istnia?o i po tej dacie dwojakie ustawodawstwo dotycz?ce jednej i drugiej p?ci, a mianowicie zdrada m??a — jak jeszcze niedawno uzna? S?d Najwy?szy W?och, powo?uj?c si? na stare prawo, w ra??cej sprzeczno?ci z konstytucj? — nie by?a nawet wykroczeniem, natomiast zdrada kobiety uchodzi?a za przest?pstwo.

4. PROGRAMOWY ANTYSEMITYZM KO?CIO?A

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

Ko?cio?owi nie wystarcza?o jednak tak?e nabo?ne polowanie na pogan, muzu?manĂłw, „kacerzy”, czarownice — do??czono do nich ?ydĂłw.

Co prawda wszystko w chrze?cija?stwie, co nie pochodzi?o od pogan, by?o ?ydowskie, od Starego Testamentu pocz?wszy, poprzez zast?py anio?Ăłw, praojcĂłw, prorokĂłw, Modlitw? Pa?sk?, a? po ca?? liturgi? s?owa. Ale w?a?nie dlatego, ?e ?ydzi nie potrafili poj?? rzekomo chrze?cija?skiego charakteru swojej wiary, dlatego ?e pozostawali „uparci”, w ci?gu dwĂłch tysi?cleci — p?on?? ogie? nienawi?ci do ?ydĂłw.

Chrze?cijanie w ?redniowieczu wierzyli, i? mycie si? przywo?uje Diab?a (np. Hiszpa?ska krĂłlowa, Izabela, che?pi?a si? tym, i? tylko raz w ?yciu wzi??a k?piel !). Wynikiem tego przes?du i ?yciu w brudzie by?y cz?ste epidemie, zbieraj?ce obfite ?niwo ?mierci, za ktĂłre win? obarczano… ?ydĂłw, gdy? ci — zgodnie z nakazami Prawa — zawsze skrupulatnie dbali o higien?.

I ta nienawi?? wci?? przybiera?a na sile. Ju? w II wieku, najwybitniejszy podĂłwczas apologeta Ko?cio?a powszechnego, ?wi?ty Justyn uznaje ?ydĂłw nie tylko za winnych z?a, jakie sami wyrz?dzaj?, „ale i tego, ktĂłre wyrz?dzaj? wszyscy inni ludzie” — czego nie zdo?a? przelicytowa? nawet Streicher. Doktor Ko?cio?a, Efraim — „cytra Ducha ?wi?tego” — l?y narĂłd ?ydowski jako ludzi o naturach niewolnikĂłw, szale?cĂłw, s?ug szatana, mordercĂłw; ich przywĂłdcy s? nazywani zbrodniarzami, a s?dziowie niegodziwcami; „oni s? dziewi??dziesi?t dziewi?? razy gorsi ni? nie-?ydzi”. Doktor Ko?cio?a Jan Chryzostom uwa?a ?ydĂłw za „nie lepszych ni? ?winie i barany”, a o synagodze mĂłwi: „Cho?by j? nazwa? domem publicznym, miejscem rozpusty, przybytkiem diab?a, twierdz? szatana, zgub? duszy, otch?ani? pe?n? wszelkiego z?a albo jakkolwiek inaczej, to nie powie si? jednak wszystkiego, na co synagoga zas?uguje”.

Nie ma wi?c nic dziwnego w tym, ?e ju? w IV wieku dymi? ?ydowskie bo?nice, ?e rĂłwnie? rzymscy chrze?cijanie podpalaj? ju? wĂłwczas jedn? synagog?, a inn? ka?e zburzy? biskup Dertony Innocenty, ?e nawet ?wi?ty doktor Ko?cio?a biskup Ambro?y deklaruje ?arliw? solidarno?? z podpalaczami z Kallinikon i utrzymuje, i? spopieli?by tak?e synagog? mediola?sk?, gdyby nie zniszczy?o jej uderzenie pioruna. Nic dziwnego, ?e w V wieku staje w p?omieniach nast?pna rzymska synagoga; ?e patriarcha Aleksandrii Cyryl, rĂłwnie? ?wi?ty i doktor Ko?cio?a, konfiskuje wszystkie synagogi Egiptu i ?e pod jego przewodem, co prawda bez ?adnej podstawy prawnej, synagoga w jego mie?cie rezydencjonalnym staje si? obiektem szturmu ogromnego t?umu i ulega zniszczeniu, maj?tek ?ydĂłw zostaje rozgrabiony, a oni sami, obarczeni ?onami i dzie?mi, lecz wyzuci ze wszystkiego i g?odni, musz? opu?ci? miasto; by?o ich pono? z gĂłr? sto tysi?cy, a mo?liwe, ?e i dwie?cie, i tak przedstawia?o si? to pierwsze „ostateczne rozwi?zanie” EndlĂśsung.

?ydĂłw zmuszano do noszenia szpiczastych czapek. Chrze?cijanie wierzyli, i? ?ydzi maj? rogi, ktĂłre musza ukrywa? w?a?nie pod takim nakryciem g?owy.

Ju? u schy?ku staro?ytno?ci uchwala si? na dziesi?tkach synodĂłw kolejne surowe restrykcje antysemickie, a? wreszcie w 638 roku szĂłsty sobĂłr w Toledo nakazuje przymusowe ochrzczenie wszystkich ?ydĂłw; zamieszka?ych w Hiszpanii. Natomiast siedemnasty sobĂłr toleda?ski roku 694 uznaje wszystkich ?ydĂłw za niewolnikĂłw. Ich kapita?y ulegaj? konfiskacie, zostaj? im te? odebrane dzieci od siĂłdmego roku ?ycia wzwy?.

Zdarza?o si? oczywi?cie i tak, ?e w?adcy ?wieccy i duchowni ochraniali ?ydĂłw, ale na ogĂł? tylko z motywĂłw ekonomicznych albo politycznych; kazali sobie za to s?ono p?aci?, a ponadto cz?sto ??dali zmiany wiary. Kiedy Ojcowie Ko?cio?a wyst?puj?cy u schy?ku staro?ytno?ci wprowadzili poj?cie ?ydowskiego zniewolenia, servitus Judeorum, listy ?elazne cesarzy i krĂłlĂłw z czasĂłw ostatnich KarolingĂłw ustanawia?y coraz wi?ksz? zale?no?? ?ydĂłw, najpierw w zachodniej Francji, a potem w Anglii, gdzie w XII wieku zadekretowano: „?ydzi i wszystkie rzeczy, jakie posiadaj?, nale?? do krĂłla”. W Niemczech byli odpowiednio w?asno?ci? „komory” cesarza, ktĂłry uwa?a? siebie za w?a?ciciela ?ydowskiego mienia, a przynajmniej mia? do niego sta?e prawo hipoteczne i odst?powa? to prawo episkopatowi, szlachcie, miastom, przez co sytuacja ?ydĂłw destabilizowa?a si? coraz bardziej, biskupi pochwalali stosowanie przemocy wobec ?ydĂłw i zapewniali im ochron? tylko w wypadku ochrzczenia si?, cho?by ci ludzie zdychali na ich oczach.

Od 1103 roku ochrona krĂłlewska zosta?a przyznana wszystkim ?ydom — z niewielkim po?ytkiem dla nich — na sto dwadzie?cia, sto trzydzie?ci lat, a ustanowi? to Henryk IV, ktĂłrego panowanie zapocz?tkowa? spĂłr z papiestwem o inwestytur?. Za ow? ochron? ?ydzi musieli co rok p?aci? wysokie podatki, co wi?cej, za „?ask?” ocalenia od stosu przychodzi?o im wyzbywa? si? jednej trzeciej maj?tku przy okazji wyboru ka?dego kolejnego krĂłla Rzymu oraz koronacji ka?dego cesarza rzymskiego.

Byli co prawda chronieni ponadto bullami protekcyjnymi niejednego papie?a: Aleksandra III w ko?cu XII wieku, Grzegorza IX w roku 1237, Innocentego IV w roku 1247, ale ten ostatni ju? w 1244 roku kaza? spali? Talmud. W innych jednak bullach — z roku 1279, 1577, 1584 itd. — papie?e regularnie zmuszali ?ydĂłw do s?uchania ?ci?le kontrolowanych kaza? nawracaj?cych, przy czym byli oni bici laskami, ?eby nie zasypiali.

„Z?e traktowanie ?ydĂłw uwa?a si? za dzie?o mi?e Bogu” — donosi w XII wieku Abelard. „Gdy chc? uda? si? do nast?pnej miejscowo?ci, musz? wysokimi sumami zapewnia? sobie ochron? ze strony Ko?cio?Ăłw chrze?cija?skich, ktĂłre w istocie pragn? ich ?mierci, by przyw?aszczy? sobie spu?cizn?. Ziemi uprawnej ani winnic ?ydzi posiada? nie mog?, bo nie ma komu gwarantowa? ich mienia. Jako ?rĂłd?o zysku pozostaje im wi?c tylko lichwa, a to z kolei nara?a ich na nienawi?? chrze?cijan”.

W 1179 roku trzeci sobĂłr latera?ski dekretuje, ?e „chrze?cijanie, ktĂłrzy wa?yli si? wspĂł??y? z ?ydami, podlegaj? ekskomunice”. Innocenty III nazywa ich w roku 1205 „wykl?tymi przez Boga niewolnikami” i pisze do hrabiego Tuluzy, ktĂłrego ob?o?y? ekskomunik?: „Na poha?bienie chrze?cija?stwa obdarzasz ?ydĂłw urz?dami […]. Nasz Pan zmia?d?y Ci?!”, a ponadto pragnie widzie? ich w wiecznej niewoli. SobĂłr w Zamorze w roku 1313 ponownie zarz?dza zniewolenie ich i pod gro?b? ekskomuniki ??da wykonania tego postanowienia przez w?adze ?wieckie. KrĂłtko mĂłwi?c, antysemickie dekrety ko?cielne pojawiaj? si? a? do wieku XIX. Jeszcze Leon XII, intronizowany w 1823 roku (papie? tak moralny, ?e zakazuje walca jako ta?ca nieprzyzwoitego), tworzy nowe getta i poddaje ich mieszka?cĂłw inkwizycji.

Nic dziwnego, ?e stale podjudzany chrze?cija?ski mot?och zacz?? rĂłwnie? likwidowa? ?ydĂłw. Byli oni kamienowani, topieni, ?amani ko?em, wieszani, r?bani na kawa?ki, paleni ?ywcem i grzebani ?ywcem. Na postronkach i za w?osy zaci?gano ich do chrzcielnicy i czynny udzia? w tym przymusowym chrzczeniu bra? wy?szy kler, ktĂłry ci?gle domaga? si? coraz zacieklejszych prze?ladowa?.

Pierwsze rzezie ?ydĂłw na wi?ksz? skal? by?y nast?pstwami krucjat. Wyprawy krzy?owe finansowano w znacznym stopniu, po?yczonymi lub zagrabionymi ?ydowskimi pieni?dzmi, tak wi?c zabijanie ?ydĂłw uwalnia?o od zwrotu kapita?u z procentami. Pierwszy taki wypadek to ograbienie przez krzy?owcĂłw w 1096 roku gminy ?ydowskiej w Rouen, po czym spalono domy i wymordowano ludno?? ?ydowsk? miasta. To samo spotka?o ?ydĂłw nadre?skich w Kolonii, Wormacji, Trewirze, gdzie biskup Egilbert uratowa? tylko tych, ktĂłrzy si? ochrzcili, a pozosta?ych zamordowano. W Moguncji arcybiskup Ruthard obieca? ?ydom ochron? w zamian za wysok? sum?, a potem jednak kaza? ich zlikwidowa? — od siedmiuset do tysi?ca dwustu osĂłb. Podobny los zgotowano im w Ratyzbonie, Pradze i innych miastach. Podczas szturmu na Jerozolim? 15 lipca 1099 roku, kiedy to krzy?owcy nurzali si? we krwi po kolana i po siod?a koni, zap?dzono ludno?? ?ydowsk? do synagog i tam spalono ?ywcem.

W czasie tak zwanej drugiej i trzeciej krucjaty rĂłwnie? dosz?o do prze?ladowania ?ydĂłw, do czego we Francji zach?ca? opat Cluny Piotr, wielce czcigodny i ?wi?ty, w Niemczech natomiast inicjatorem dzia?a? terrorystycznych by? brat zakonny Rudolf. W Anglii rzezie rozpocz??y si? podczas trzeciej krucjaty lat 1189/1190; jak si? twierdzi, tamtejsze gminy ?ydowskie nigdy nie przezwyci??y?y w pe?ni skutkĂłw owych rzezi.

W wieku XIII i XIV wybuchy antysemickiej nienawi?ci, ktĂłre wstrz?sn??y ca?? Europ?, by?y inicjowane przede wszystkim przez sobory latera?skie. Czwarty z nich, ktĂłry obradowa? za czasĂłw Innocentego III, najpot??niejszego papie?a w ca?ych dziejach — „?yd — napisa? on w 1205 roku do biskupa Pary?a — jest jak ogie? w ?onie, jak mysz w worku, jak ?mija u szyi” — otĂł? ten sobĂłr potwierdzi?, powo?uj?c si? na Augustyna, tez? o wiecznym podporz?dkowaniu, zniewoleniu ?ydĂłw i wyda? szereg antysemickich dekretĂłw. I tak zakazano ?ydom sprawowania funkcji publicznych, co rok w okresie Wielkiejnocy musieli p?aci? specjalny podatek i pozostawa? w domach, maj?c zamkni?te sklepy. Nie wolno im by?o wspĂł??y? z chrze?cijanami, a ponadto musieli nosi? zarĂłwno okre?lon? odzie? lub znaki rozpoznawcze, jak te? wysokie sto?kowate kapelusze, tak zwane kapelusze ?ydowskie (wierzono, ?e owe kapelusze s? dlatego wysokie, bo zakrywaj? rogi), pĂł?niej za? ?Ăł?ty pier?cie?; st?d wzi??a si? hitlerowska gwiazda dla ?ydĂłw. Surowo zakazane by?y stosunki p?ciowe mi?dzy ?ydami a chrze?cijanami. Taka kopulacja, potem t?piona przez nazistĂłw, uchodzi?a za zbrodni? przeciw chrze?cija?stwu, zaparcie si? wiary, czasem te? objaw zezwierz?cenia. Prawo miejskie Moguncji kara?o to uci?ciem cz?onka i pozbawieniem jednego oka, prawo jihlavskie — pogrzebaniem za ?ycia, praskie — wbiciem na pal i konfiskat? mienia, augsburskie prawo miejskie oraz Zwierciad?o szwabskie — spaleniem u?o?onych warstwowo „winnych”.

W 1235 roku zabito w Fuldzie trzydzie?ci cztery osoby, m??czyzn i kobiety, poniewa? dwoje spo?rĂłd tych ?ydĂłw zamordowa?o jakoby pi?tk? chrze?cija?skich dzieci, co pĂł?niej zwo?ana cesarska komisja uzna?a za oskar?enie ca?kowicie bezpodstawne. W latach 1257 i 1267 wymordowano cz?onkĂłw gmin ?ydowskich w Londynie, Canterbury, Northampton, Lincoln, Cambridge i innych miastach. W roku 1281 wtr?cono do wi?zie? wszystkich ?ydĂłw Kastylii i wymuszono na nich horrendalne kontrybucje: metoda stosowana rĂłwnie ch?tnie jak banicja, je?li biskup albo w?adca ?wiecki zapragn?? wi?kszych pieni?dzy. Z Francji wyp?dzano ?ydĂłw pi?ciokrotnie mi?dzy rokiem 1182 a 1322, za ka?dym razem ograbiaj?c ich i ponawiaj?c wyp?dzenie. W 1290 roku pogrom dokonany w Czechach pozbawi? ?ycia oko?o dziesi?ciu tysi?cy ?ydĂłw.

Czasami z ?ydami dyskutowano. Jednak cz??ciej bywa?o tak, jak zanotowa? polski kronikarz, Jan D?ugosz, pod rokiem 1407 swej Kroniki: „Gdy kanonik wi?licki, mistrz Budek, po wyg?oszeniu kazania do ludu w ko?ciele ?w.Barbary, mia? schodzi? z ambony, powiedzia?, ?e kartka, ktĂłra po?o?ono na ambonie, zawiera pro?b? i napomnienie, ?eby og?osi? ludowi pewne nowe wydarzenie, straszny wyst?pek […] Ta pro?ba za? zawiera?a wiadomo??, i? ?ydzi mieszkaj?cy w Krakowie, zabiwszy poprzedniej nocy chrze?cija?skie dziecko, w jego krwi czynili bezbo?ne niegodziwo?ci…”

We Frankonii, Bawarii oraz Austrii dosz?o, jak si? utrzymuje, w 1298 roku, po oskar?eniu o mord rytualny, do eksterminacji stu czterdziestu sze?ciu gmin ?ydowskich, przy czym pierwsz? wi?ksz? gmin?, ktĂłr? spotka?y prze?ladowania, by?a wspĂłlnota wĂźrzburska: dziewi??set ofiar. W katolickim Bambergu zgin??o wĂłwczas oko?o stu trzydziestu pi?ciu ?ydĂłw, w katolickiej Norymberdze — sze??set dwadzie?cia osiem osĂłb: m??czyzn, kobiet i dzieci. W roku 1328 nast?puje niemal ca?kowita likwidacja gmin ?ydowskich w KrĂłlestwie Nawarry. W 1337 roku z Deggendorfu rozprzestrzenia si? na Bawari?, Czechy, Morawy i Austri? fala mordĂłw, ktĂłra obejmuje pi??dziesi?t jeden miejscowo?ci. W roku 1348 zostaj? na jednej z wysp re?skich spaleni ?ydzi bazylejscy, strasburscy za? — na cmentarzu.

W 1349 roku w ponad trzystu pi??dziesi?ciu niemieckich miastach i wsiach gin? niemal?e wszyscy ?ydzi, na ogĂł? paleni ?ywcem. W tym jednym roku chrze?cijanie wymordowali o wiele wi?cej ?ydĂłw ni? niegdy?, w ci?gu dwustu lat prze?ladowa?, poganie zd??yli wymordowa? chrze?cijan! Wielu ?ydĂłw mog?oby ocale? dzi?ki ochrzczeniu si?, ale prawie zawsze przedk?adali m?cze?sk? ?mier? nad ?ycie w katolicyzmie. W Moguncji katolicy zlikwidowali podĂłwczas najwi?ksz? gmin? ?ydowsk? Niemiec: sze?? tysi?cy osĂłb. Po wymordowaniu ?ydĂłw norymberskich nast?puje konfiskata ich domĂłw i mienia, z czego biskup Bambergu inkasuje osiemset guldenĂłw. W samym Bambergu cz??? ?ydĂłw wybito, a inni z rozpaczy dokonywali samospalenia z ca?ym maj?tkiem. Wszystkie niemal?e domy ofiar przypadaj? bamberskiemu biskupowi Fryderykowi, a synagoga zostaje zamieniona w kaplic? ku czci Maryi. W WĂźrzburgu nast?puje zbiorowe samospalenie w domach ca?ej ludno?ci ?ydowskiej.

W Hiszpanii wielkie rzezie rozpoczynaj? si? w XIV wieku straszliwymi krwawymi orgiami w Geronie i Barcelonie. W Sewilli likwiduje si? w 1391 roku, pod przewodem arcybiskupa koadiutora Martineza, cztery tysi?ce ?ydĂłw, a bez ma?a dwadzie?cia pi?? tysi?cy zostaje sprzedanych w niewol?. Potem pogromy obj??y liczne inne miasta, wszystkie dzielnice ?ydowskie zamieni?y si? w zgliszcza, a ich mieszka?cy zostali po?wiartowani b?d? wyp?dzeni.

Wydana 1 listopada 1478 roku bulla papie?a Sykstusa IV upowa?nia monarchĂłw hiszpa?skich do ustanowienia trybuna?u inkwizycyjnego, ktĂłry 17 wrze?nia 1480 roku otrzymuje polecenie rozpocz?cia „pracy” w Sewilli. Potem ca?kiem otwarcie odbywaj? si? istne festyny ludowe z okazji palenia na stosach. Jeszcze Za pontyfikatu Sykstusa inkwizycja pali w Toledo, w ci?gu trzech dni, dwa tysi?ce czterystu marranĂłw — tak nazywano przechrzczonych ?ydĂłw, a s?owo to oznacza ?wini?. W krĂłtkim czasie egzekucje obj??y, jak si? oblicza, blisko trzydzie?ci tysi?cy osĂłb.

W roku 1389 ginie w Pradze jednego tylko dnia trzy tysi?ce ?ydĂłw, w roku 1420 w Austrii — tysi?c trzystu ?ydĂłw, w 1453 roku na ?l?sku, w nast?pstwie agitacji genera?a kapucynĂłw Jana Kapistrana — zaciek?ego antysemity, or?downika krucjat, inkwizytora i ?wi?tego Ko?cio?a katolickiego, ktĂłry czci go po dzi? dzie? 28 marca — wybito wszystkich ?ydĂłw, a w 1648 roku w Polsce — oko?o dwustu tysi?cy ?ydĂłw (z czego 100 tys. wymordowa? Chmielnicki). Takich danych liczbowych mo?na by poda? wi?cej.

Reformacja nie zmienia?a ani na jot? chrze?cija?skiego antysemityzmu. Wr?cz przeciwnie. Po wczesnym okresie filosemityzmu, kiedy to urzeczeni Lutrem ?ydzi rozg?aszali, i? nasta? czas pojawienia si? Mesjasza, Ăłw reformator zaleca? w zjadliwych pamfletach „surowe mi?osierdzie” i ze swad? powtarza? gwoli przekonania wyznawcĂłw prawie wszystkie k?amstwa i straszliwe opowie?ci soborowych. Biskupi i ?wi?ci chrze?cija?scy ju? w czasach antycznych masowo konfiskowali lub palili synagogi, ju? wĂłwczas pisali, ?e ojcem ?yda jest diabe?, co powraca u Streichera, ju? w IX wieku antycypowali dos?ownie nazistowski slogan: „Nie kupujcie u ?ydĂłw!”, w wiekach ?rednich stworzyli precedens hitlerowskiej gwiazdy dla ?ydĂłw i uznali odpowiednie zarz?dzenie soborowe za cz??? prawa kanonicznego. Ju? oni wyjmowali ?ydĂłw spod prawa, ograbiali ich, umieszczali w gettach, przep?dzali z niezliczonych spo?eczno?ci i krajĂłw i setki tysi?cy tych ludzi zmasakrowali.

cd.

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

katolikĂłw, mi?dzy innymi pos?dzenie o zatruwanie studni i o mordy rytualne. Uto?samia? ?ydĂłw ze ?winiami, uznawa? ich za „gorszych ni? prosi?ta”, ??da? dla nich kary ?mierci za odprawianie nabo?e?stw, domaga? si? zakazu publikacji, zniszczenia domĂłw, spalenia szkĂł? i bo?nic, „i?by nikt nigdy nie zobaczy? pozosta?ego po nich kamienia czy popio?u. I niechaj to si? dzieje na chwa?? Pana naszego i chrze?cija?stwa, by BĂłg widzia?, ?e jeste?my chrze?cijanami”. Jeszcze na krĂłtko przed swoj? ?mierci? namawia? Luter w?adcĂłw niemieckich do wyp?dzenia ?ydĂłw. Ale z wi?kszo?ci du?ych miast wyp?dzono ich ju? wcze?niej.

Kontrreformacja, zapocz?tkowana w 1540 roku utworzeniem zakonu jezuitĂłw — ??dali oni od ka?dego kandydata udowodnienia braku koligacji ?ydowskich najpierw do pi?tego, potem za? do trzeciego pokolenia wstecz — ze szczegĂłlnym fanatyzmem t?pi?a ?ydĂłw. Pawe? IV, ktĂłry — jeszcze jako kardyna? Caraffa by? ?wiadkiem zarz?dzonego przez siebie w 1553 roku spalenia na rzymskim Campo dei Fiori wszystkich znalezionych w mie?cie egzemplarzy Talmudu (na tym samym placu spalony zosta? kilkadziesi?t lat pĂł?niej jeden z najwi?kszych geniuszĂłw czasĂłw nowo?ytnych Giordano Bruno), w roli papie?a restytuowa? wiele ?redniowiecznych dekretĂłw antysemickich, narzuci? ?ydom noszenie ?Ăł?tych kapeluszy, zakaza? im posiadania ziemi i pe?nienia urz?dĂłw, uniemo?liwi? im wykonywanie wszelkich profesji akademickich — te rozporz?dzenia zachowa?y si? we W?oszech, prawie bez wyj?tkĂłw, a? po wiek XIX — i kaza? spali? publicznie dwudziestu czterech m??czyzn oraz jedn? kobiet? spo?rĂłd marranĂłw. Gdy wielu marranĂłw po odkryciu Ameryki przenios?o si? pospiesznie do „Nowego ?wiata”, Stary ?wiat dopad? ich tam niebawem, urz?dzaj?c okrutne autodafe — to s?owo, pochodz?ce od ?aci?skiego actus fidei, oznacza „akt wiary”.

We Francji los ?ydĂłw uleg? poprawie dzi?ki rewolucji, w wi?kszo?ci miast niemieckich za?, ale nie w Bawarii, dzi?ki wydarzeniom roku 1848. Natomiast w Rosji, gdzie w XIX wieku ?y?y dwie trzecie ?ydĂłw ca?ego ?wiata, przy czym w znacznej liczbie byli to potomkowie ludzi, ktĂłrzy w ?redniowieczu salwowali si? ucieczk? przed krzy?owcami i innymi pobo?nymi chrze?cijanami, otĂł? w Rosji dochodzi do pogromĂłw wynik?ych z kaznodziejstwa, postawy wrogo?ci i jawnego szczucia ze strony kleru prawos?awnego. Nie by? to przypadek, i? owe ekscesy zacz??y si? na Wielkanoc 1881 roku, a w nast?pnych latach zabijano, wyp?dzano, na przyk?ad w roku 1903 usuni?to ?ydĂłw z dwustu osiemdziesi?ciu czterech rosyjskich miast i zapowiedzi? akcji sta?o si? bicie ko?cielnych dzwonĂłw, czasem te? na czele ludu stawa? pop ze sztandarem ukazuj?cym Chrystusa ukrzy?owanego: przy aprobacie rz?du wymordowano pi??dziesi?t tysi?cy ludzi.

I na Zachodzie antysemityzm trwa, nadal dochodzi do oskar?e? o mordy rytualne, tortur, ofiar krwi. W Pa?stwie Ko?cielnym zostaje ze wszystkimi szczegĂł?ami odtworzony system gett. W Niemczech powstaje pod koniec XIX wieku protestancki zwi?zek antysemicki na czele z kapelanem nadwornym Adolfem Stoeckerem z Berlina; jako gadzinĂłwki antysemickie funkcjonuj? przede wszystkim protestancka „Kreuzzeitung” i katolicka „Germania”, ktĂłrej g?Ăłwnym udzia?owcem jest w 1924 roku pĂł?niejszy zast?pca Hitlera i szambelan papieski Franz von Papen.

Na wzĂłr niemiecki powstaje rĂłwnie? w Austrii Partia Antysemicka, ktĂłrej przywĂłdcy ksi??? Liechtenstein i Karl Lueger otrzymuj? przed wyborami placet papie?a. Lueger by? potem d?ugoletnim burmistrzem Wiednia, antysemityzm za? sta? si? jedynym niezmiennym punktem programu austriackiej Partii Chrze?cija?sko-Spo?ecznej, a „bezpo?redni? negatywn? pochodn?” (wed?ug katolika F W Foerstera, autora jednej z publikacji katolickiego wydawnictwa Herder Verlag): Adolf Hitler.

Przyjmuj?c 26 kwietnia 1933 roku w Berlinie biskupa Berninga oraz wikariusza generalnego, ksi?dza pra?ata Steinmanna, powiedzia? on, „w pe?ni przekonany o wielkiej pot?dze i g??bokim sensie religii chrze?cija?skiej”: „Atakowano mnie za sposĂłb rozwi?zywania kwestii ?ydowskiej, Ko?ciĂł? katolicki uwa?a? ?ydĂłw przez tysi?c pi??set lat za szkodliwych, umieszcza? ich w gettach itd., bo rozumiano, jacy s? ?ydzi (…]. Ja nawi?zuj? do tego, co robiono przez tysi?c pi??set lat […], widz? w przedstawicielach tej rasy ludzi szkodz?cych pa?stwu i Ko?cio?owi, i mo?liwe, ?e najwi?ksz? przys?ug? wy?wiadcz? chrze?cija?stwu”.

Owi duchowni nie zaprotestowali ani jednym s?owem. A przecie? w tym samym miesi?cu redaktor teologiczny miesi?cznika „Seele” skar?y? si? w li?cie do arcybiskupa Monachium, kardyna?a Faulhabera, „?e w tych czasach rozniecania skrajnej nienawi?ci do — zapewne w ponad dziewi??dziesi?ciu dziewi?ciu procentach niewinnych — obywateli ?ydowskich, jak widz?, ?adne pismo katolickie nie mia?o odwagi g?osi? katolickiej nauki katechetycznej, i? nie wolno nienawidzi? ani te? prze?ladowa? innych ludzi — a ju? najmniej ze wzgl?du na ich ras?”. Faulhaber zareplikowa? z za?enowaniem, rozdra?nieniem, ironi? i wyja?ni?, ?e ka?dy chrze?cijanin musi wyst?powa? przeciw prze?ladowaniu ?ydĂłw; natomiast „najwy?sze w?adze Ko?cio?a” maj? do czynienia z „o wiele wa?niejszymi aktualnymi sprawami” i nie uwa?aj? za stosowne „da? rz?dowi pretekst do przeorientowania nagonki — z ?ydĂłw na jezuitĂłw”.

Ale Ko?ciĂł? katolicki niejednokrotnie w przesz?o?ci inicjowa? i popiera? nagonk? na ?ydĂłw. Jeszcze w XX wieku Pius X o?wiadczy? dos?ownie: „Religia ?ydowska by?a podstaw? naszej religii; zosta?a jednak zast?piona nauk? Chrystusa i nie mo?emy uzna? dalszej racji istnienia tamtej”. Dlatego te? papie?, ktĂłrego Pontyfikat przypad? na lata drugiej wojny ?wiatowej, Pius XII, sprzeciwia? si? stanowczo utworzeniu pa?stwa izraelskiego. Gdy za? powsta?o, „wci??” nalega? na „umi?dzynarodowienie Jerozolimy i miejsc ?wi?tych w ca?ej Palestynie. Watykan nigdy nie uzna? pa?stwa Izrael i z tego w?a?nie powodu nie utrzymuje z nim stosunkĂłw dyplomatycznych” (GĂźnter Stemberger). [Watykan uzna? pa?stwo Izrael dopiero w 1993 roku — Rumburak]

W czasach hitlerowskich Ko?ciĂł? cz?sto wygrywa? dla siebie antysemityzm i narodowosocjalistyczn? teori? ras. [zobacz artyku? w uStroniu, pt. ”Hitler a Papiestwo”]

I tak w opatrzonej ko?cielnym imprimatur ksi??ce katolickiego teologa Johannesa Petem Junglasa z roku 1935 pod tytu?em Christus und der deutsche Mensch (Chrystus a narĂłd niemiecki) ca?y jeden rozdzia? omawia naukowo, politycznie i ?wiatopogl?dowo temat: „chrze?cija?stwo a rasa”. W wywodzie naukowym czytamy: „Ko?ciĂł? nie ma nic do zarzucenia temu nowemu rozumieniu kwestii. Bo Ko?ciĂł? b?ogos?awi wszelkie d??enie do prawdy. Musi on wi?c przyj?? z uznaniem t? now? nauk? […]”.

WywĂłd polityczny wr?cz pi?tnuje — „ze zrozumieniem” fakt, ?e „w warunkach dotkliwego kryzysu gospodarczego tyle dziedzicznie zdrowych ludzi pozostaje w stanie bez?ennym i bezdzietnym b?d? ma niewiele dzieci, gdy tymczasem ludzie dotkni?ci chorobami dziedzicznymi rozmna?aj? si? bez skrupu?Ăłw i obarczaj? narĂłd osobami niepe?nowarto?ciowymi pod wzgl?dem duchowym i cielesnym”.

Trzeci wywĂłd, ?wiatopogl?dowy, poucza nas jak nast?puje: „Rasa ?ydowska istotnie od zarania dziejĂłw odnosi?a si? z najwi?ksz? wrogo?ci? do chrze?cija?stwa. W dzisiejszej ewangelii sam Zbawiciel [!] zapowiada odtr?cenie plemienia Izraela […], Zbawiciel mĂłwi: «Dzieci tego krĂłlestwa zostan? wrzucone w najciemniejsz? otch?a?, b?dzie s?ycha? p?acz i zgrzytanie z?bĂłw»”. Chrze?cija?ski Ko?ciĂł? jest tu gloryfikowany jako „Ko?ciĂł? ludĂłw poga?skich”. „Wszystkie warto?ci rasy potwierdzaj? si? i wzmagaj?”, ale „wed?ug tego, co za?wiadcza teoria ras, najszlachetniejszymi przedstawicielami rasy nordyckiej w dotychczasowych dziejach ?wiata byli ?redniowieczni rycerze epoki HohenstaufĂłw”, przy czym oczywi?cie „w?a?nie rycerstwo ukszta?towa?o si? pod wp?ywem chrze?cija?skiego Ko?cio?a”.

ZbiĂłr kaza? Lebendige Predigt (Kazania ?ywe), wydany z ko?cielnym imprimatur w 1936 roku, proponuje na niedziele wielkopostne homili? O wy?szo?ci rasowych chrze?cijan, a w niej fragment opatrzony podtytu?em Krew Chrystusa przewa?y?a nad religijno?ci? ?ydĂłw. Po wysuni?ciu na plan pierwszy „rasowo?ci”, „rasowych chrze?cijan” oraz „najautentyczniejszych rasowych chrze?cijan”, ?wi?tych, nast?puje podsumowanie: „(…] religia ?ydowska musia?a zosta? przezwyci??ona. Chrystus mo?e sobie przypisa? dokonanie tego nadludzkiego dzie?a (…]. Kto ?yje we krwi Chrystusa, ten przezwyci??a w sobie stopniowo ducha i formy zewn?trzne religii ?ydowskiej”.

Jeszcze w 1941 roku jezuita Peter Browe dokumentuje obszernie na ?amach „Archiv fur katholisches Kirchenrecht” sytuacj? ?ydĂłw ochrzczonych oraz ich dzieci z punktu widzenia prawa kanonicznego, przy czym wci?? jest mowa o „potomstwie ?ydĂłw”. Ani w staro?ytno?ci, ani w szczytowym okresie ?redniowiecza nie istnia?a co prawda dyskryminacja tych konwertytĂłw de facto czy de iure, ale jednak pleni?ca si? wsz?dzie, zw?aszcza w Hiszpanii i Portugalii, pogarda dla ?ydĂłw dotyczy?a rĂłwnie? „nowych chrze?cijan”.

Na prze?omie XV i XVI wieku zacz??o si? usuwanie takich „potomkĂłw ?ydĂłw” z wi?kszo?ci zakonĂłw rycerskich, na przyk?ad z zakonu alkantarskiego, z zakonu ?wi?tego Jakuba od Miecza, a poza PĂł?wyspem Iberyjskim z rycerskiego zakonu joannitĂłw oraz zakonu rycerzy ?wi?tego Stefana. Ale i inne zgromadzenia zakonne wyst?powa?y po okresie ?redniowiecza przeciw chrze?cijanom krwi ?ydowskiej, na przyk?ad kanonicy regularni, trynitarze, mercedarianie, karmelici, benedyktyni, cystersi, eremici ?wi?tego Hieronima, franciszkanie, teatyni, dominikanie szczegĂłlnie po to, „by mĂłc us?u?y? inkwizycji”; ewidentnie chodzi?o o nieskaziteln? czysto?? rasow? inkwizytorĂłw.

Papie? Klemens XIV, pod naciskiem monarchii ?wieckich i w nast?pstwie nies?awy za zbrodnie Inkwizycji, ktĂłrym przewodniczy? zakon Towarzystwa Jezusowego (JezuitĂłw), po wyp?dzeniu ich, kolejno: w 1759 z Portugalii, w 1764 z Francji, w 1767 z Hiszpanii i Neapolu — zmuszony zosta?, w 1773r. do kasacji tego zakonu.

W 1814 Pius VII przywrĂłci? istnienie zakonu w ca?ym Ko?ciele, a papie? Urban VIII, w swojej bulli z 1623 zaliczy? za?o?yciela tego zakonu — I.Loyol? w poczet ?wi?tych ko?cio?a (czyli na wzĂłr do na?ladowania!!!).

Aktualnie jezuici prowadz? w?asne uniwersytety oraz seminaria, wychowuj?ce elit? duchowie?stwa. Wydaj?
czasopisma w 50 j?zykach, maj? w?asne rozg?o?nie radiowe i o?rodki telewizyjne. Nadal zajmuj? si? zwalczaniem wszelkiej opozycji wobec papie?a, zarĂłwno w p?aszczy?nie teologicznej, jak i spo?ecznej.

Za?o?yciel zakonu jezuitĂłw by? co prawda niech?tny przyjmowaniu „potomkĂłw ?ydĂłw”, ale dwa razy stwierdzi?, ?e uwa?a pochodzenie od ?ydĂłw za wielk? ?ask? Pana, bo „czy? spokrewnienie z naszym Panem i Naj?wi?tsz? Mari? Pann? nie mia?oby by? wielk? ?ask??”. Niebawem jednak, ju? w roku 1592, prze?o?eni jezuitĂłw na PĂł?wyspie Pirenejskim zacz?li odtr?ca? ludzi „ktĂłrych rĂłd nie jest rasowo czysty […]; musimy bowiem oczy?ci? z nich spo?ecze?stwo, bo s? tylko ci??arem, przynosz? szkody i wielu powa?nym kr?gom, zw?aszcza ?wi?temu Oficjum, sprawiaj? k?opoty”. W rok pĂł?niej, w 1593 roku, zwo?ana do Rzymu pi?ta kongregacja generalna rozci?gn??a Ăłw zakaz niemal?e jednog?o?nie na ca?e Towarzystwo Jezusowe, przy czym nawet genera? zakonu nie mĂłg? w ?adnym przypadku udzieli? dyspensy. Bo przecie? genera?owie jezuitĂłw niejednokrotnie postanawiali, ?e kandydaci, ktĂłrych ?ydowskie pochodzenie by?o znane, nie mog? zosta? przyj?ci, „cho?by ich antenaci byli dobrymi chrze?cijanami do szesnastego pokolenia i jeszcze dawniej” i „cho?by rĂłd wyda? dwĂłch kardyna?Ăłw”.

Jezuita Browe ko?czy w roku 1941 swoj? rozpraw? jak nast?puje: „Wed?ug prawa powszechnego, jakie dzisiaj obowi?zuje, ta przeszkoda wynikaj?ca z krwi ju? nie istnieje; jedynie dla neofitĂłw pozostaje aktualny, zgodnie z Â§6. artyku?u 987., okres prĂłby, ??dany przez sobĂłr nicejski. Mimo to zapewne i dzi? ludzie pochodz?cy od ?ydĂłw, ktĂłrych rodowĂłd jest znany, nie zostaliby w wielu krajach tak ?atwo wy?wi?ceni na ksi??y ani nie doczekaliby si? wy?szych dostoje?stw, jak inni kandydaci, ktĂłrych rodzice i wcze?niejsi przodkowie byli bez wyj?tku chrze?cijanami”.

Ko?ciĂł? ewangelicki Niemiec, ktĂłry ju? w roku 1933 stworzy? antysemicki paragraf dotycz?cy pochodzenia aryjskiego, og?osi? 17 grudnia 1941 roku nast?puj?cy komunikat na temat stanowiska Ko?cio?a wobec ewangelickich ?ydĂłw (podpisany przez biskupĂłw b?d? prezesĂłw Ko?cio?Ăłw krajowych Saksonii, Hesji, Meklemburgii, Szlezwika-Holsztynu, Anhaltu, Turyngii oraz przez prezesa ewangelicko-lutera?skiego Ko?cio?a Lubeki):

„Narodowosocjalistyczne kierownictwo pa?stwa dowiod?o niezbicie za pomoc? licznych dokumentĂłw, ?e ta wojna o zasi?gu ?wiatowym zosta?a wywo?ana przez ?ydĂłw. Dlatego te? podj??o ono skierowane przeciw ?ydom decyzje wewn?trzno- i zewn?trznopolityczne, niezb?dne dla zapewnienia bezpiecze?stwa Niemcom.

Jako elementy niemieckiej wspĂłlnoty narodowej, ni?ej podpisane niemieckie ewangelickie Ko?cio?y krajowe oraz ich przywĂłdcy znajduj? si? na froncie tej historycznej walki obronnej, ktĂłra m.in. uczyni?a niezb?dnym zarz?dzenie policji Rzeszy dotycz?ce znakĂłw rozpoznawczych dla ?ydĂłw jako naturalnych wrogĂłw ca?ego ?wiata i Rzeszy, podobnie jak ju? doktor Marcin Luter [!] wysun??, nauczony do?wiadczeniem, ??danie, by podj?to jak najsurowsze kroki przeciw ?ydom i skazano ich na banicj? z krajĂłw niemieckich.

Od dnia ukrzy?owania Chrystusa a? po dzie? dzisiejszy ?ydzi zwalczali chrze?cija?stwo b?d? te? wykorzystywali je lub wypaczali dla osi?gni?cia swoich egoistycznych celĂłw. Chrzest nie zmienia niczego w rasowej odr?bno?ci ?ydĂłw, ich przynale?no?ci narodowej i egzystencji biologicznej. Niemiecki Ko?ciĂł? ewangelicki musi dba? o ?ycie religijne niemieckich wspĂł?obywateli i sprzyja? mu. Chrze?cijanie rasy ?ydowskiej nie znajd? dla siebie miejsca w tym Ko?ciele ani ?adnych praw

Ni?ej podpisane niemieckie Ko?cio?y ewangelickie oraz ich kierownictwa znios?y dlatego wszelk? wspĂłlnot? z ?ydochrze?cijanami. Ko?cio?y te nie b?d? tolerowa? ?adnego wp?ywu ducha ?ydowskiego na niemieckie ?ycie religijne i ko?cielne”.

I st?d wiedzie prosta droga do komĂłr gazowych Auschwitz, utorowana tysi?cami traktatĂłw, kaza?, listĂłw papieskich, postanowie?

5. WYZYSKIWANIE i BOGACENIE SI?

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

Ko?ciĂł? zwalcza? i eksploatowa? wszystkich, w niema?ym stopniu rĂłwnie? w?asne owieczki, co niech zostanie w proponowanych teraz rozwa?aniach o dziejach spo?ecze?stw przedstawione nieco szczegĂł?owiej cho?by dlatego, ?e wielka ch?? wzbogacania si?, widoczna u wy?szego duchowie?stwa, czyni nieuchronnym jego sprzymierzanie si? z pa?stwami oraz obligatoryjne sankcjonowania masowej zag?ady — od Konstantyna po Wietnam. Gdy Ko?ciĂł? stan?? po stronie bogatych, to chwyci? tak?e za ich miecz po czym szybko obrasta? w dostatek…

Biblijny Jezus pojawi? si? co prawda jako przyjaciel pariasĂłw i ludzi wyzutych z praw, poborcĂłw ce? i grzesznikĂłw, kalek, ludzi napi?tnowanych. Chwali? biednych i grozi? bogatym. ??da? rezygnacji z wszelkiego maj?tku. Pot?pia? „niesprawiedliw? mamon?”, „u?ud? bogactwa”, a jego „dobra nowina” dla ujarzmionych zapewne przyspieszy?a dzia?ania misji chrze?cija?skich, zapewne przyci?ga?a niewolnikĂłw, wyzwole?cĂłw, robotnikĂłw, drobnych rzemie?lnikĂłw, wygnanych ch?opĂłw, z ktĂłrych w wi?kszo?ci sk?ada?a si? najdawniejsza wspĂłlnota chrze?cija?ska. Zniewoleni przez rzymski kapitalizm agrarny i dyktatury cezarĂłw, ci ludzie t?sknili od pokole? do wybawienia z n?dzy i dostrzegali w chrze?cija?stwie nie tylko idealn? religi?, ale i spe?nienie proletariackich nadziei, wyzwolenie z niedostatku.

Ale pĂł?niej kler nie zamierza? bynajmniej zmienia? struktur spo?ecznych. Podczas gdy nauka Chrystusa by?a wr?cz ekstremalnie rewolucyjna, Ko?ciĂł? stawa? si? pot?g? na wskro? konserwatywn?, t?umi? kompromisami i relatywizacj? ewangeliczny radyka1izm, ca?kowicie od?egna? si? od tradycji pierwotnego chrze?cija?stwa, natomiast przej?? antyczny ustrĂłj gospodarczy ze wszystkimi jego elementami.

Najjaskrawiej wykazuje to utrzymywanie przez Ko?ciĂł? niewolnictwa. Niewolnicy powinni „na chwa?? Boga jeszcze gorliwiej wykonywa? prac? niewolnicz?”! — tego ??da w II wieku biskup Ignacy. Doktor Ko?cio?a Ambro?y nazywa, za?, niewolnictwo „darem Boga”. A inny doktor Ko?cio?a, Augustyn, ju? bez zastrze?e? stoi po stronie bogatych i propaguje idea? „pracowito?ci w biedzie” — pozosta? biednym i du?o pracowa? to jedna z najistotniejszych rad, jakich udziela biednym; otĂł? Augustyn z jednej strony pociesza (jak mutatis mutandis wszystkie encykliki spo?eczne ostatnich stu lat) niewolnikĂłw stwierdzeniem, ?e ich los to przejaw woli Boga, a z drugiej strony u?wiadamia w?a?cicielom niewolnikĂłw korzy?ci p?yn?ce dla nich z takiego uzale?nienia.

RĂłwnouprawnienie religijne niewolnikĂłw, przyznane im ju? wcze?niej w kulcie Dionizosa, ustaje jednak niebawem, w roku 257, w chrze?cija?stwie, z chwil? gdy papie? Stefan I zabrania im ubiegania si? o godno?? kap?a?sk?. „Pod?y niewolnik nie jest przecie? godzien takiego zaszczytu” — pisze w 443 roku doktor Ko?cio?a, papie? Leon I „Wielki”. OtĂł? to — w czasach poga?skich, przede wszystkim dzi?ki stoickiej doktrynie rĂłwno?ci ludzi, nast?pi?a wreszcie pewna poprawa losu niewolnikĂłw, ale w IV wieku Ko?ciĂł? znowu pogorszy? ich status prawny. I nie tylko przodowa? w liczebno?ci posiadanych niewolnikĂłw, lecz rĂłwnie? — co nie istnia?o nigdzie indziej — uniemo?liwia? ich wyzwolenie. Jako „dobro ko?cielne” byli oni niezbywalni. Ma?o tego. W ka?dym kolejnym stuleciu zwi?ksza?o si? zniewolenie i niewolnictwo utrzyma?o si? za spraw? Ko?cio?a przez ca?e ?redniowiecze. Tomasz z Akwinu jednoznacznie je usprawiedliwia?, Egidiusz Rzymianin za? wys?awia? je wr?cz jako „instytucj? chrze?cija?sk?”.

U schy?ku ?redniowiecza ta chrze?cija?ska instytucja nawet rozwin??a si? w Europie Po?udniowej. Spo?rĂłd wielkich miast zachodnioeuropejskich najd?u?ej zachowa? j? — konsekwentnie papieski Rzym. Nies?uszne to, ale zrozumia?e, je?li si? pomy?li o ogromnym maj?tku Ko?cio?a, cho? przecie? groteskowe, gdy wspomnimy Jezusa i „komunizm mi?o?ci” g?oszony przez aposto?Ăłw, do ktĂłrego nawi?zuj? nie tylko liczne sekty chrze?cija?skie, lecz rĂłwnie? wielu OjcĂłw i doktorĂłw Ko?cio?a, jak Jan Chryzostom, ??daj?cy niejednokrotnie wspĂłlnoty dĂłbr zamiast w?asno?ci prywatnej i nakazuj?cy, by wszystko „posiadano na sposĂłb komunistyczny”. Albo doctor Ecclesiae Bazyli, jeden z najlepszych chrze?cijan wszechczasĂłw, ktĂłry ca?y swĂłj maj?tek oddaje biednym, a potem do??cza do tego ogromne dziedzictwo i wreszcie przekazuje ludziom b?d?cym w potrzebie wi?kszo?? dochodu z bardzo bogatej diecezji; chrze?cijanin, ktĂłry innych chrze?cijan posiadaj?cych cokolwiek stawia na rĂłwni ze zbĂłjcami. Ale gdy ci doktorzy Ko?cio?a jeszcze radykalnie krytykowali kapitalistyczny ustrĂłj gospodarczy, domagali si? jego likwidacji od podstaw i g?osili jako g?Ăłwn? nauk? chrze?cija?sk?: „komunizm mi?o?ci” pierwotnej gminy — zd??y?a si? ju? ukszta?towa? sytuacja najbezwzgl?dniejszej eksploatacji w ca?ych dziejach ludzko?ci. I by?a to te? eksploatacja najbardziej bezwstydna.

Ju? za czasĂłw pierwszych cesarzy chrze?cija?skich maj?tek Ko?cio?a znacznie si? powi?kszy?. W VI wieku pobiera si? ko?cieln? dziesi?cin?, zawarowan? prawnie za Karola „Wielkiego” i ?ci?gan? a? do XIX wieku. W VIII wieku oszustwem i wojnami zostaje uzyskane Pa?stwo Ko?cielne. I w ?redniowieczu co najmniej jedna trzecia ca?ej ziemi uprawnej w Europie znajduje si? w r?kach duchowie?stwa, a pracuj? na niej niewolni ch?opi.

Kuria przechodzi wcze?niej ni? wi?kszo?? dworĂłw monarszych od gospodarki naturalnej do pieni??nej i rych?o, dzi?ki nawi?zaniu ?cis?ych kontaktĂłw z nowo powstaj?cymi bankami, staje si? jedn? z najwi?kszych pot?g finansowych ?wiata. Inkasuje, co jej si? nale?y, uciekaj?c si? do ekskomuniki albo interdyktu, czasem te? egzekwuje nale?no?ci od opornych d?u?nikĂłw przy pomocy w?adcĂłw, z ktĂłrymi proporcjonalnie dzieli si? przychodem. W podziemiach zamku papieskiego w Awinionie, „najohydniejszym i najbrudniejszym mie?cie, jakie zdarzy?o mi si? pozna?” — jak pisze Petrarca, gromadzone s? skarby ze wszystkich stron ?wiata. Alvarez Pelajo, szczerze dochowuj?cy papie?om wierno?ci dostojnik Kurii, opowiada, ?e ilekro? przybywa? na pokoje papieskie, zawsze zastawa? duchownych przy liczeniu pieni?dzy.

Ju? oko?o roku 1000 wypomina biskup Orleanu t? „ha?b?”, ?e w Kurii prawie wszystko jest do kupienia i wyroki wymierza si? wed?ug wagi z?ota. W wieku XIII skar?y si? biskup Jakub z Vitry: „Wszystko dotyczy tylko spraw przyziemnych i doczesnych, krĂłlĂłw i krĂłlestw, procesĂłw i sporĂłw. Rzadko kiedy pozwalano na rozmow? o sprawach duchowych”. Pod koniec XV wieku wykrzykuje we Florencji Savonarola: „Oni handluj? beneficjami i nawet sprzedaj? krew Chrystusa”. A w po?owie XX wieku francuski ksi?dz-robotnik Henri Perrin dziwi si?, „jak niewielk? wag? przywi?zywa?y w przesz?o?ci ?rodowiska chrze?cija?skie do problemu losu robotnikĂłw. Z roku na rok nic prĂłcz nabo?nych s?Ăłw” — co potwierdzaj? dobitnie papieskie „encykliki spo?eczne”: Rerum novarum (1891), Quadragesimo anno (1931) oraz ?agodniejsza tylko w tonie, ale merytorycznie prezentuj?ca to samo, Mater et magistra (1961).

Ale rĂłwnocze?nie papie? Pius XII (ktĂłry pisze ponadto o robotniku i przedsi?biorcy co nast?puje: „Tworz? oni co? wspĂłln? prac?. Chcia?oby si? wr?cz powiedzie?, ?e jedz? przy tym samym stole. Bo przecie? ?yj? z ogĂłlnego dochodu gospodarki swego kraju”.) stwierdza: „Ko?ciĂł? Chrystusowy idzie drog? wyznaczon? mu przez boskiego Zbawiciela […]. Nie wtr?ca si? do spraw czysto politycznych i gospodarczych”. Mniejsza o to, ?e nale??ce do Ko?cio?a ziemie, w sumie kilka milionĂłw hektarĂłw, w niektĂłrych krajach stanowi? prawie dwadzie?cia procent wszystkich pĂłl i jeszcze dzi? jest to najwi?ksza posiad?o?? w ?wiecie chrze?cija?skim; ?e Ko?ciĂł? posiada kilka najbardziej wp?ywowych rzymskich bankĂłw oraz udzia?y w przera?aj?co wielu spo?rĂłd najpot??niejszych zak?adĂłw przemys?owych w Ameryce PĂł?nocnej i Po?udniowej; ?e niektĂłre z nich s? nawet prawie wy??czn? w?asno?ci? Ko?cio?a, jak czo?owe w?oskie towarzystwo lotnicze Alitalia, jak zak?ady samochodowe Fiat (gdy tymczasem rokrocznie umieraj? z g?odu miliony ludzi i tylko w Ameryce Po?udniowej, gdzie ?yje trzydzie?ci trzy procent wszystkich katolikĂłw, trzydzie?ci procent ludzi to bezdomni) — rĂłwnie? trzej bratankowie Piusa XII s? wysokimi dostojnikami watyka?skimi, prezesuj? licz?cym si? bankom, firmom monopolistycznym, i gromadz?, w ma?o ktĂłrym wielkim skandalu finansowym we W?oszech nie umoczywszy palcĂłw, maj?tek rz?du stu dwudziestu milionĂłw marek. A sam papie? Pius XII, ktĂłrego beatyfikacja jest ju? bliska, pozostawia w spadku mienie osobiste warto?ci osiemdziesi?ciu milionĂłw marek, w z?ocie i walucie.

Zaiste: w?rĂłd wszystkich dziwnych ?wi?tych Ko?cio?a katolickiego — a s? w tym gronie znani fa?szerze dokumentĂłw, jak doktor Ko?cio?a Atanazy („doktor Ko?cio?a” to najwi?ksze wyrĂł?nienie dla katolika; spo?rĂłd dwustu sze??dziesi?ciu papie?y tylko dwĂłch otrzyma?o ten tytu?); znani specjali?ci od przekupywania, jak doktor Ko?cio?a Cryl Aleksandryjski, znani z?odzieje i podpalacze, jak Marcin z Tours, patron FrancuzĂłw — w?rĂłd wszystkich dziwnych ?wi?tych Ecclesiae Catholicea Eugenio Pacelli by?by jednym z najdziwniejszych, gdyby zosta? kanonizowany. I nie tylko ze wzgl?du na s?owa ?ukasza (12,33 albo 14,33) b?d? Jana Chryzostoma, doktora Ko?cio?a: „Bez niesprawiedliwo?ci nie sposĂłb si? wzbogaci?” oraz „Cz?owiek godny czci nie mo?e, nie mo?e by? bogaty”.

Papie?e przemieniali w pieni?dze prawie wszystko, daj?c w ka?dym stuleciu przyk?ad wielkiej korupcji i demoralizacji. Mimo zakazu sprzedawali ka?d? nominacj? na biskupa, ka?d? godno?? opata, ka?de probostwo katedralne. Co wi?cej, sprzedawali ju? sam? mo?liwo?? ubiegania si? o to, czasem nawet kilku ch?tnym jednocze?nie, przy czym op?ata ros?a proporcjonalnie do prawdopodobie?stwa uzyskania tego, o co chodzi?o. Sprzedawali ka?d? bull?, ka?d? ?ask?, wszelkie dokumenty, wszelkie decyzje. Sprzedawali naj?wi?tsze relikwie i jeszcze w czasach antycznych zacz?li rozprowadza? je masowo, na przyk?ad ju? w IV wieku produkowano w Rzymie relikwie b?d?ce replikami ca?unu. Ko?ciĂł? zamkowy w Wittenberdze posiada? oko?o roku 1510 a? pi?? tysi?cy pi??set relikwii. A po dziewi?tnastu sprawdzonych ?wi?tych pozostaje po dzi? dzie? w ko?cio?ach i klasztorach sto dwadzie?cia jeden g?Ăłw, sto trzydzie?ci sze?? torsĂłw oraz zadziwiaj?ca obfito?? innych cz??ci cia?a. „Napletek Chrystusa — pisze Alfonso de Valdes — widzia?em osobi?cie w Rzymie, Burgos i Antwerpii” pono? wyst?puje on jeszcze w czternastu innych miejscowo?ciach — „w samej tylko Francji znajduje si? pi??set z?bĂłw Dzieci?tka Jezus. Mleko Matki Boskiej, piĂłra Ducha ?wi?tego przechowuje si? w wielu miejscach”.

Tak oto z gĂłr? tysi?c lat og?upiali oni ludzi. Nic dziwnego, ?e i w XX wieku ludzie s? podatni na wszelkie ideologiczne szalbierstwo! Nic te? dziwnego, ?e hierarchia ko?cielna, ju? od czasĂłw aposto?Ăłw i zacieklej ni? hitlerowcy, zakazywa?a wszelkich pism krytycznych, pali?a tak? literatur?, przez pĂł? tysi?clecia zabrania?a nawet ludziom ?wieckim lektury ksi?gi nad ksi?gami, zw?aszcza poszczegĂłlnych Ewangelii, i to „z ca?? moc?”, jak pisano jeszcze w XVI wieku, gdy za pontyfikatu Juliusza III w mie?cie biskupim WĂźrzburgu skracano o g?ow? ch?opĂłw, ktĂłrzy czytali Bibli?; hitlerowcy nie musieli tego stosowa? w wypadku Mein Kampf, bo i ta ksi??ka zawiera?a tylko opis czynĂłw faktycznie przez nich pope?nianych.

Papie?e inkasowali czynsz dzier?awny i ?wi?topietrze z ziem im podleg?ych, z podporz?dkowanych im bezpo?rednio ko?cio?Ăłw, klasztorĂłw, miast, ze wszystkich krajĂłw obj?tych obowi?zkiem daninyy. Inkasowali ca?y maj?tek wszystkich „kacerzy” skazanych w Pa?stwie Ko?cielnym i od ka?dego ko?cio?a na ?wiecie dziesi?t? cz??? jego dochodĂłw, a od niejednego nawet znacznie wi?cej. Inkasowali dochody biskupĂłw zawieszonych w czynno?ciach oraz mienie duchownych zmar?ych bez sporz?dzenia testamentu.

Inkasowali pieni?dze za przyznanie i potwierdzenie prawowito?ci w?adzy krĂłlewskiej, za obowi?zkowe wizyty ksi???t Ko?cio?a ad limina apostolorum, za uchylenie niepo??danych wizytacji. Inkasowali ogromne ?apĂłwki, na wielk? skal? handlowali odpustami, coraz cz??ciej og?aszali lukratywne lata jubileuszowe, kiedy to zdarza?o si?, ?e pieni?dze zgrabiano z o?tarzy. Stale zwi?kszali podatki i wymy?lali coraz to inne, jeden tylko papie? Urban VIII a? dziesi??. Wymy?lali dziesi?ciny od wypraw krzy?owych, ktĂłre nigdy si? nie odby?y, i tymi pieni?dzmi finansowali, cokolwiek zechcieli — Jan XXII, jeden z najwi?kszych w dziejach ?wiata geniuszĂłw w obracaniu pieni?dzmi, sfinansowa? w ten sposĂłb swoj? wojn? z Ludwikiem Bawarskim; Grzegorz IX d?ugoletni? wojn? z Fryderykiem II, na ktĂłrego pa?stwo ten papie? dokona? wr?cz inwazji, gdy cesarz odbywa? krucjat?. Bonifacy IX anulowa? w 1402 roku wszystkie wnioski o beneficja, by mĂłc ka?dego, kto ju? co? zap?aci?, zaszanta?owa? po raz drugi. Papie? Sabinian gromadzi? zbo?e, i w 605 roku, gdy panowa? g?Ăłd, sprzedawa? je po lichwiarskiej cenie. Papie? Sykstus IV, niegdy? franciszkanin, ktĂłry wspĂł??y? fizycznie ze swoja siostr? i z w?asnymi dzie?mi, zak?ada? w Rzymie domy publiczne, wydzier?awia? je kardyna?om i, co wi?cej, ob?o?y? specjalnym podatkiem ladacznice. A Benedykt IX sprzeda? — kiedy ju? wyzby? si? wszystkiego — Grzegorzowi VI godno?? papiesk? w zamian za do?ywotni? rent?.

Skoro wielu papie?y, tak jak wi?kszo?? potentatĂłw, wydawa?o du?e sumy na reprezentacj?, luksus, metresy, bratankĂłw, synĂłw, cĂłrki, skoro dzi?ki ?upie?czym wyprawom wojennym, lichwiarskim zyskom, k?amstwom handlarzy odpustami, wznosili ko?cio?y, ktĂłre ?wiat podziwia jeszcze dzisiaj; skoro Eugeniusz IV naby? koron? warto?ci dwĂłch milionĂłw frankĂłw; skoro Leon X (jego motto: „Niechaj nasz pontyfikat b?dzie radosny!”) trwoni? miesi?cznie od dziesi?ciu do dwunastu tysi?cy dukatĂłw na jad?o; skoro Miko?aj III rozdawa? swym krewnym jedno ksi?stwo po drugim i skoro jeszcze w ci?gu siedemdziesi?ciu pi?ciu lat XVII wieku „namiestnicy” przeszastali ogromn? sum? bez ma?a siedemnastu milionĂłw z?otych skudĂłw — oznacza to, ?e pieni?dze stawa?y si? w ich rozumieniu coraz wa?niejszym ?rodkiem sprawowania w?adzy, najwa?niejszym instrumentem rz?dzenia a? po dzie? dzisiejszy, kiedy wygl?da na to, ?e nie chc? oni ju? ewangelizowa?, lecz kupi? ca?y ?wiat, co mia?oby zreszt? wi?ksze szanse powodzenia (je?li zwa?ymy, ?e nawet w Rzymie a? siedemdziesi?t procent ludno?ci umiera bez ostatniego sakramentu).

Grzegorz IX poleci? — ju? w XIV wieku — by Ko?cio?y poszczegĂłlnych krajĂłw zasila?y bezpo?rednio papiesk? kas? wojenn?, a jego nast?pcy zbroili si? na coraz wi?ksz? skal?. Bo nawet gdy utrzymywali trĂłjk? nie?lubnych dzieci oraz dwudziestu nepotĂłw,jak Pius IV, to nie zapominali o subwencjonowaniu wojenreligijnych przeciw hugenotom i Turkom. I je?li nawet, mimo olbrzymich dochodĂłw, zastawiali swoje korony, tapety Rafaela, serwisyi zostawiali po sobie milionowe d?ugi, jak w wypadku LeonaX, to ju? kolejni papie?e gromadzili nowe skarby, na przyk?ad —

cd....

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

znowu mimo wielkiego marnotrawstwa osobistego — Pawe? III zgĂłr? siedemset tysi?cy dukatĂłw, ktĂłra to suma znikn??a po jego ?mierci tak szybko, ?e to, co zosta?o, starczy?o tylko na ?o?d dla gwardii potrzebnej na nast?pne konklawe.

Do??. Ta gospodarka pieni??na, trwaj?ca sporo ponad tysi?c lat i na?ladowana przez biskupĂłw, opatĂłw, ?wieckich mo?now?adcĂłw, by?a i jest oczywi?cie prowadzona kosztem ludu, najwcze?niej w?oskiego, ktĂłry przez ca?e ?redniowiecze by? wyzyskiwany najbardziej i ze wszystkich stron, ale szczegĂłlnie przez kler. „?mier? klechomi mnichom! — krzyczano w Perugii. „?mier? Ko?cio?owi!” — to w Bolonii. „Precz z papie?em!” — a to w Neapolu. Florenty?czycy szturmowali siedzib? inkwizycji i karmili psy ksi??ym mi?sem. Rzym sta? si? najbardziej buntowniczym i najbardziej eksploatowanym miastem w ?wiece zachodnim. G?Ăłd, despotyczne rz?dy, rewolty powtarzaj? si? bez ko?ca. W roku 1585, gdy rozpocz?? si? pontyfikat Sykstusa V, toczy?o si? pono? po ulicach Rzymu wi?cej g?Ăłw ni? trafi?o melonĂłw na targ. Rygorystyczne ustawy wyj?tkowe i akcje polityczne to odpowied? papie?a na rewolucj? francusk?, ktĂłr? Kant powita? ?zami rado?ci. „[…] wolne W?ochy!” — wo?a jeszcze lord Byron. „Czego? takiego nie by?o od czasĂłw Augusta”. W 1849 roku stu trzydziestu sze?ciu spo?rĂłd stu czterdziestu jeden w?oskich delegatĂłw g?osuje za pozbawieniem papie?a suwerennej w?adzy nad Pa?stwem Ko?cielnym..

Nie mog? go ju? uratowa? zmobilizowane przeciw rodakom, sprowadzone z po?owy Europy wojska. W roku 1870 papiestwo popada w „niewol? watyka?sk?”, z ktĂłrej wyzwalaj? je dopiero faszy?ci.

G?Ăłwny ci??ar ery arystokratyczno-hierarchicznej spoczywa? jednak, rĂłwnie? przez d?u?szy okres epoki nowo?ytnej, nie na mieszczanach, lecz na ch?opach czy raczej niewolnikach rolnych.

Nieliczne wolne ch?opstwo znikn??o bowiem wkrĂłtce ca?kowicie na skutek rozpowszechnienia si? prawa rzymskiego w Europie — zosta?o wch?oni?te przez latyfundia ?wieckie b?d? ko?cielne. Post?p cywilizacji chrze?cija?skiej poci?ga? za sob? coraz wi?kszy ucisk ch?opĂłw, najpierw przemienionych w ludzi przypisanych do ziemi, a pĂł?niej w odrabiaj?cych pa?szczyzn?. Mogli by? razem z ziemi? dziedziczeni, sprzedawani, wymieniani, darowani i dla swoich panĂłw znaczyli cz?sto mniej ni? byd?o. Wielki mistrz zakonu krzy?ackiego Siegfried von Feuchtwangen zwyk?, oko?o roku 1300, mawia?, ?e nie smakuje mu ani jeden k?s, je?li przedtem nie ka?e powiesi? kilku ch?opĂłw.

W ?wiecie zachodnim powstania ch?opskie rozpleni?y si? tak, ?e historycy wol? ich nie dostrzega? a? do wieku dwudziestego.

W roku 997 burz? si? ch?opi Normandii, w 1008 roku ch?opi breto?scy. We Fryzji, Holandii, Francji bunty ch?opskie powtarzaj? si? w ci?gu ca?ego XI wieku. Jeden niewolnik rolny kosztowa? wĂłwczas we Francji trzydzie?ci osiem, a ko? — sto sous.Francuska wojna ch?opska rozpoczyna si? w roku 1358, szlachta doprowadza do egzekucji dwudziestu tysi?cy osĂłb, ale zamieszki nie ustaj? przez nast?pnych pi??set lat. W Anglii krĂłl Ryszard II t?umi krwawo wielkie powstanie ch?opĂłw, ktĂłre wybuch?o w 1381 roku. W roku 1437 buntuj? si? ch?opi siedmiogrodzcy. W 1514 roku szczegĂłlnie liczne i okrutne egzekucje k?ad? kres gro?nemu powstaniu ch?opĂłw w?gierskich. A w Rumunii bunty uci?nionych zdarzaj? si? jeszcze w XIX i XX wieku.

W Niemczech niepokoje zaczynaj? si? na d?ugo przed wojn? ch?opsk? i prowodyrzy s? wsz?dzie paleni, wieszani, ?cinani, ?wiartowani. W roku 1460 przeciwstawiaj? si? opatowi ch?opi z Kempten. W 1476 roku szesna?cie tysi?cy ch?opĂłw manifestuje noc? przy blasku pochodni pod zamkiem biskupa WĂźrzburga, ktĂłry ka?e do nich strzela? z ustawionych na wa?ach dzia?. W 1490 roku ch?opi augsburscy zwracaj? si? przeciw biskupowi Fryderykowi z rodu HohenzollernĂłw. W roku 1493 zostaje zawi?zany alzacki Bundschuh; ich has?o brzmia?o: „Ruszajcie, cĂł? to za ?ywot? Przez klechĂłw i szlacht? nie ma dla nas ?ycia”.

Duchowni i szlachta, tron i o?tarz — za ich spraw? ca?e narody by?y przez tysi?c lat otaczane pogard?, uciskane, wyzyskiwane. Ka?dy mĂłg? budowa? na tyranii tamtego drugiego. I chocia? cz?sto wyst?powali przeciw sobie nawzajem, z socjologicznego punktu widzenia stanowili jedno??, w uk?adzie spo?ecznym trzymali si? razem, byli klas? zorientowan? na w?adz? i zysk, ?yj?c? z potu i krwi innych ludzi, zdemoralizowan? mniejszo?ci?, jak pisze ze Strasburga o w?adcach swoich czasĂłw BĂźchner, mniejszo?ci?, ktĂłra „przemienia masy obywateli w haruj?ce byd?o”.

Niemiecka wojna ch?opska wybuch?a nieprzypadkowo na po?udniowym zachodzie kraju, gdzie austriacki arcyksi??? Ferdynard i biskup Konstancji, wspĂłlnie prze?ladowali „kacerzy” w sposĂłb szczegĂłlnie barbarzy?ski. I tak jak wielu innym maj?cym pod?o?e socjalne powstaniom chrze?cijan przy?wieca?y rewolucyjne idee wczesnego chrze?cija?stwa — na przyk?ad powstaniu ch?opĂłw angielskich, ktĂłrym przewodzili ksi??a pozostaj?cy pod wp?ywem nauk Wiklefa; niektĂłrym rewoltom proletariatu w?oskiego albo husyckiej infiltracji na W?grzech, w Polsce, Niemczech, Belgii oraz Francji — tak przy?wieca?y one te? niemieckiej wojnie ch?opskiej, we Frankonii i w Tyrolu skierowanej przede wszystkim przeciw wy?szemu duchowie?stwu. Ch?opi walczyli jako „bractwo ewangeliczne”, jako „wojsko chrze?cija?skie i ewangeliczne”, na ich sztandarach by?y wizerunki Ukrzy?owanego i imi? Jezusa. Ich manifest, napisany przez spalonego w 1528 roku w Wiedniu by?ego kaznodziej? katedralnego z Ratyzbony Balthasara Hubmaiera, profesora i prorektora jednego z uniwersytetĂłw, uzasadnia? wszystkie skargi natury ekonomicznej powo?uj?c si? na Bibli? i w artykule dwunastym deklarowa? nie wysuwanie ??da? niezgodnych ze s?owem bo?ym.

Zdarzali si? w?adcy, ktĂłrzy byli nastawieni pokojowo, sk?onni do rokowa?, ktĂłrzy d?ugo si? wzdragali naruszy? to, co uzgodnili z ch?opami, jak na przyk?ad w?adca Palatynatu, ksi???-elektor Ludwik, ktĂłrzy nawet uwa?ali bunt za sprawiedliw? kar? bo?? i chcieli go „u?mierzy? po dobroci”, tak jak ksi???-elektor Fryderyk M?dry i jego brat, ksi??? Jan. Ale biskupi oraz znĂłw Marcin Luter — bo, jak mĂłwi Paracelsus, „czy? jest kto? mniej mi?osierny dla biednych ni? duchowie?stwo?” — nie ustawali w perswadowaniu, zach?cali, powtĂłrzmy za reformatorem, „do rych?ego chwycenia za miecz”, do atakowania z „czystym sumieniem” (ktĂłre kler pozostawia mordercom zabijaj?cym podczas wszelkich wojen), do zas?u?enia sobie „na niebo przelan? krwi?” (to te? jeden z ulubionych chrze?cija?skich w?tkĂłw), zach?cali, ?eby „d?awi?, d?ga?, po kryjomu i otwarcie, co komu b?dzie zr?czniej zrobi?, tak jak trzeba zabi? w?ciek?ego psa”. „D?gaj, bij, du?, kto mo?e” — szczuje Luter kiedy indziej, prawie ?e bardziej papieski w tym ni? papie? — „a je?li wĂłwczas zginiesz, to dobrze; lepszej ?mierci nie dost?pi?by? nigdy, bo tak umar?by? pos?uszny s?owu bo?emu”.

Tak oto chrze?cija?ska szlachta rozprawia?a si? z ch?opami, tysi?ce ich zabijaj?c ciosami skierowanymi w dĂł? z wysoko?ci ko?skiego grzbietu, wci?? oszukiwa?a ich, pozwala?a, by si? dobrowolnie rozbrajali, po czym dokonywa?a na nich rzezi; tylko pod Zabern zgin??o osiemna?cie tysi?cy ch?opĂłw. Ch?opi byli o?lepiani, wieszano ich, ?cinano, wbijano na pal, byli ?wiartowani, rozrywani przez konie, paleni ?ywcem. Gdy si? zdarzy?o, ?e mogli sobie posmarowa? buty hrabiowskim t?uszczem, gdy masowo grabili, przetrzebiali zamki i klasztory — „Do?? d?ugo wnosili?my, teraz mo?emy chocia? raz wynie??”. — to jednak la?a si? prawie wy??cznie ich krew. Nawet Luter uzna? w ko?cu uciskanie ch?opĂłw za „okropne” i „godne po?a?owania”. „Ale co robi?? Tak trzeba i BĂłg te? tego pragnie”.

„BĂłg tego chce!” — tak krzyczeli ju? papie?e przy okazji krucjat. I nadal si? tak krzyczy. Jeszcze nawet hitlerowski atak na Rosj? by? przedstawiany przez ca?y episkopat niemiecki jako „?wi?ta wola Boga”. A protestancki biskup Lilje wo?a? jednocze?nie: „Z Bogiem! T? ofiar? mo?na ponie?? tylko w imi? bo?e”. Im wi?cej morduj?, tym g?o?niej powo?uj? si? na Boga.

„Niechaj was to tak nie smuci”, pociesza reformator szlacht? i zach?ca: „Osio? chce by? bity, a gmin rz?dzony przemoc?” — oto chrze?cija?ska recepta na rz?dzenie, stosowana od dwĂłch tysi?cy lat.

I wojna jest Lutrowi tak samo potrzebna, jak Tomaszowi czy Augustynowi, ktĂłry szydzi z cyniczn? beztrosk? cz?owieka raczej nie zagro?onego: „CĂł? powiedzie? przeciw wojnie? Chyba tylko to, ?e gin? na niej ludzie, ktĂłrzy przecie? musz? kiedy? umrze?”. Od tych diab?Ăłw przejmuje Luter teori? „wojny sprawiedliwej”, dzi? mo?liw? ju? tylko jako numer kabaretowy (albo teologia moralna) i poucza: „Na takiej wojnie chrze?cija?sk? jest rzecz? i dzie?em mi?o?ci, je?li si? wrogĂłw bez skrupu?Ăłw dusi, ograbia, podpala, i je?li czyni si? wszelkie szkody s?u??ce pokonaniu ich. A gdyby si? mia?o wydawa?, ?e duszenie i grabie? to nie dzie?o mi?o?ci, i gdyby jaki? prostak [!] pomy?la?, ?e to nie po chrze?cija?sku i chrze?cijaninowi tak czyni? si? nie godzi: zapewniam, ?e to te? jest dzie?em mi?o?ci”. Dlatego w?a?nie Luter zaleca i nakazuje chrze?cijanom wyruszaj?cym do boju, by nie zwlekali d?ugo, by odmĂłwili Wierz? w Boga… i Ojcze nasz… i „tego niech wystarczy […], a potem dob?d? broni i bij w imi? bo?e”.

Podobnie jak Ko?ciĂł? papieski, Luter pozostawi? biednych samym sobie, zdradzi? spraw? ch?opĂłw pa?szczy?nianych, uczyni? z reformacji ruch znowu korzystny tylko dla w?adcĂłw, nowe narz?dzie despotyzmu, st?d te? ju? Thomas MĂźnzer protestuje gor?co przeciw tej „cichej wodzie”, temu „?yj?cemu w dostatku cielsku”, tej wittenberskiej „tucznej ?wini”, i ma ca?kowit? racj?, kiedy pisze: „Prawdziwe z?odziejstwo uprawiaj? nasi ksi???ta i magnaci, ktĂłrzy przyw?aszczaj? sobie wszelkie stworzenie, ryby w wodzie, ptaki w powietrzu, ro?liny na ziemi, wszystko to musi nale?e? do nich. A biednym mĂłwi?: «BĂłg przykaza?, ?eby? nie krad?». Oni sami pastwi? si? nad wszelkimi istotami ?yj?cymi i zabieraj? je dla siebie; ale je?li biedak ukradnie byle rzecz, to zostaje skazany. Temu fa?szywy doktor przyklaskuje i mĂłwi «amen»”.

Po stronie papieskiej nie dopatrzy? si? Luter tak naprawd? „niczego, co by s?u?y?o chrze?cija?stwu”, widzia? „tylko sprawy pieni??ne i spory”. „Na to by?oby sta? byle rozbĂłjnika”. A potem zacz??a si? reformacja z grabieniem na wielk? skal? dĂłbr Ko?cio?a katolickiego przez lutera?skich ksi???t, „niemieckie krĂłlewi?tka”, jak drwi?co nazywa ich Theodor Lessing, przez ksi???t, ktĂłrzy byli gotowi „przy??czy? si? do tego nowego ruchu a? do granic w?asnej korzy?ci”. I przytoczmy jeszcze wyznania zawarte w broszurze zapowiadaj?cej zjazd ewangelikĂłw niemieckich w Stuttgarcie w roku 1952: „Nie jest zadaniem ewangelii w jakikolwiek sposĂłb zmienia? istniej?c? sytuacj?”.

Kl?ska wojny ch?opskiej, nad ktĂłr? potem wci?? ubolewano — a czyni? to jeszcze Alexander von Humboldt na zamku poczdamskim, tu? obok apartamentĂłw krĂłla, z ktĂłrym codziennie rozmawia? — nale?y do tych przekle?stw niemieckiej historii, ktĂłre okaza?y si? szczegĂłlnie brzemienne w skutki. Po?udniowoniemieccy ch?opi pozostali w pa?szczy?nie, a pĂł?nocnoniemieccy, wed?ug prawa uznani za wolnych, na powrĂłt popadli w ni? i odt?d wszyscy s? n?kani jeszcze brutalniej — a? do pocz?tku XIX wieku.

Wojewoda sandomierski chce w 1586 roku, by terroryzowani przez szlacht? ch?opi inflanccy zostali zrĂłwnani „przynajmniej z polskimi ch?opami pa?szczy?nianymi”. A zgromadzenie stanĂłw frankowskich zastanawia si? w roku 1583, gdy znowu trzeba zap?aci? „podatek turecki”, czy „nie by?oby ?atwiej ?y? pod rz?dami TurkĂłw”. I faktycznie Turcy zaoferowali w?gierskim ch?opom wolno??, w zamian za co ci ostatni ch?tnie wyrzekli si? chrze?cija?stwa.

Na ?l?sku, w Saksonii, w Prusach dochodzi oko?o roku 1790 do rozruchĂłw ch?opskich. Hrabia Mirabeau opowiada o niewolnej egzystencji pĂł?nocnoniemieckich robotnikĂłw rolnych: dziewi?tnastogodzinny dzie? pracy w lecie i w zimie. Baron vom Stein, ktĂłry dobrze zna „tych ?ajdakĂłw, niemieckich w?adcĂłw”, obserwuje w 1802 roku w Meklemburgii pewnego szlachcica, ktĂłry traktuje swoich ch?opĂłw jak byd?o. W roku 1812 Friedrich List patrzy nad Renem, Neckarem i Menem na ch?opĂłw pracuj?cych zamiast koni i wo?Ăłw, „ale bez po?ywnej strawy tych zwierz?t poci?gowych”. Najbiedniejsi mieszka?cy Holsztynu koczuj? razem z chorymi i niemowl?tami pod go?ym niebem albo ?yj? w oborach. Gdyby jednak nie op?acili podatkĂłw, to grozi?a im licytacja i pozbawienie dobytku. Jeszcze w Zgromadzeniu Narodowym 1848 roku w?rĂłd sze?ciuset deputowanych znalaz? si? tylko jeden ch?op.

W Anglii, gdzie a? do XVIII wieku miewa si? niewolnikĂłw, gdzie a? po XI wiek rz?dzi kilkaset rodĂłw feudalnych, gdzie do 1832 roku spo?rĂłd pi?tnastu milionĂłw mieszka?cĂłw prawo wyborcze posiada czterysta tysi?cy i gdzie jeszcze za czasĂłw Schopenhauera „dwie trzecie narodu nie umiej? czyta?”, kler i wielcy posiadacze ziemscy odnosz? si? do ch?opĂłw gorzej ni? do wszelkiej trzody. Jeszcze w ko?cu XIX wieku ch?op jada o po?ow? mniej, a pracuje dwa razy wi?cej ni? wi??niowie w angielskich zak?adach karnych. „W rachunkach arendarza rĂłwna si? on zeru” — odnotowuje w roku 1865 pewien oficjalny raport. „Nie obawia si? o przysz?o??, bo niczym nie dysponuje prĂłcz tego, co jest bezwzgl?dnie konieczne do ?ycia. Cokolwiek by si? dzia?o, dla niego nie ma ani szcz??cia, ani nieszcz??cia”. Prasa liberalna szydzi bezlito?nie ze szlachty i pa?stwowego Ko?cio?a anglika?skiego (High Church) w zwi?zku z wysy?aniem do dalekich krajĂłw „misji dla poprawy obyczajno?ci dzikich ludzi znad Po?udniowego Pacyfiku”. „Odwa?? si? teraz zapewni? — ko?czy swĂłj artyku? pewien korespondent «Morning Chronicle» — ?e po?o?enie tych ludzi, ich bieda, ich nienawi?? do Ko?cio?a, ich zewn?trzna uleg?o?? i wewn?trzne roz?alenie na dostojnikĂłw ko?cielnych, stanowi? regu?? we wszystkich wiejskich gminach w Anglii, a odmienne okoliczno?ci s? wyj?tkowe”. Pomaga?y tylko niektĂłre sekty chrze?cija?skie. Ale Ko?ciĂł? oficjalny — jak pisa? Marks — wybaczy?by „raczej podwa?enie trzydziestu o?miu spo?rĂłd trzydziestu dziewi?ciu artyku?Ăłw wiary ni? zamach na jedn? trzydziest? dziewi?t? jego dochodĂłw”.

6. OB?UDA i POLITYKA

http://nwomedia.pl/artykul.php?id=2676

Europa obchodzi?a si? nie lepiej z robotnikami przemys?owymi, o czym ?wiadczy przede wszystkim sytuacja w kraju pochodzenia wielkiego przemys?u.

Jeszcze w po?owie XIX wieku niejeden „wolny Anglik” stanowi ta?sze zwierz? robocze ni? staro?ytny niewolnik. Ci ludzie, pĂł?nadzy, mieszkaj? w nieprawdopodobnych wr?cz norach na zgni?ej s?omie i ?ywi? si? zepsutym jedzeniem. Wsz?dzie brud, nieczysto?ci, wilgo?, umieraj?ce dzieci, chorzy i kalecy, suchoty, tyfus, ?lepota. Podczas gdy zyski fabrykantĂłw urastaj? do gigantycznych sum, n?dza robotnikĂłw jest coraz straszliwsza, a w 1834 roku ustawa o biedocie z roku 1601 zostaje zast?piona inn?, w ktĂłrej nie przewiduje si? ju? pomocy socjalnej.

Ju? William Blake, ktĂłry uznaje za winnych Ko?ciĂł? i pa?stwo, s?yszy dobiegaj?cy od kominĂłw i z ulic krzyk n?kanych istot. W 1866 roku mieszka tam dwie?cie tysi?cy ludzi, „ktĂłrych n?dzne po?o?enie — jak czytamy w obszernym raporcie Juliana Huntera o zdrowotno?ci — przekracza wszystko co kiedykolwiek widziano w Anglii”. Torysowska gazeta „Standard” upomina w 1867 roku:

„Przypomnijmy sobie, jak cierpi ta ludno??. Umiera ona z g?odu. I to jest fakt: oczywisty, straszny. Tych ludzi jest czterdzie?ci tysi?cy […].Na naszych oczach w jednej dzielnicy tej cudownej metropolii tu? obok miejsc najwi?kszej w dziejach ?wiata akumulacji bogactwa, tu? obok umiera bezradnie czterdzie?ci tysi?cy ludzi”. Na nic zdaje si? poszukiwanie pracy i ?ebranina, bo „miejscowe o?rodki zobowi?zane do wspierania biednych same si? spauperyzowa?y na skutek ??da? parafii”.

W 1840 roku ?redni czas ?ycia robotnika w Liverpoolu wynosi pi?tna?cie lat. W Manchesterze pi??dziesi?t siedem procent dzieci robotniczych umiera przed pi?tym rokiem ?ycia. Dziewi?cio-, dziesi?ciolatki nierzadko haruj? bez przerwy po dwadzie?cia cztery, po trzydzie?ci sze?? godzin. P?dzi si? ich noc? do fabryk i pejczami zmusza si? ich do zachowania przytomno?ci umys?u. Jeszcze w 1860 roku zdarzaj? si? listy otwarte domagaj?ce si? ograniczenia czasu pracy do osiemnastu godzin. Dzieci w wieku trzech, czterech lat, zatrudnione przy wyrobie koronek, stoj? na krzes?ach. W zak?adach wikliniarskich miewaj? cz?sto mniej miejsca ni? pies w swojej budzie. Marks nazywa to „przemian? dzieci?cej krwi w kapita?”. W kopalniach cztero- i pi?cioletnie dzieci, razem z m??czyznami i kobietami, pĂł?nagie albo ca?kiem nagie, na ?a?cuchach, czo?gaj? si? przez o wiele za w?skie chodniki. Kto si? skar?y, ten zostaje zwolniony i jako „napi?tnowany” nie dostaje pracy nigdzie indziej. Zmar?ych wyrzuca si? do rowĂłw przydro?nych i grzebie w jamach, w bagnie. „Wykszta?cenie” tych ludzi jest prawie ?adne; dost?puj? jedynie nauki religii.

W Irlandii umiera w 1848 roku z g?odu ponad milion ludzi. Dwa miliony emigruj?.

Na ?l?sku, gdzie katolicy i protestanci s? podjudzani przeciw sobie nawzajem, tkacze popadaj? w coraz gorsz? n?dz?, mimo bardzo ci??kiej pracy. Byliby szcz??liwi — zapewnia w 1844 roku Wilhelm Wolff — gdyby mogli uszczkn?? co? dla siebie z obfitej porcji ziemniakĂłw, ktĂłr? dostaj? tuczniki ich chlebodawcĂłw. I mieszkaj? w lokalach, w porĂłwnaniu z ktĂłrymi „obora w maj?tku ordynata musi uchodzi? za wytworny apartament”. Chrze?cija?ski rz?d nakazuje st?umienie buntu.

W Kolonii jedna trzecia ludno?ci trudni si? oko?o roku 1800 ?ebranin?. W Bawarii doliczono si? pod koniec lat trzydziestych stu czterdziestu pi?ciu tysi?cy dziewi?ciuset dziewi??dziesi?ciu trzech ?ebrakĂłw, mi?dzy innymi dwudziestu czterech tysi?cy dziewi?ciuset sze??dziesi?ciorga dzieci. Prusy zakazuj? wszystkim wyk?adowcom uniwersyteckim (zreszt? tradycyjnie prawomy?lnym) prowadzenia dyskusji politycznych.

W latach czterdziestych emigruje z Niemiec rocznie sto tysi?cy, a po roku 1849 dwie?cie pi??dziesi?t tysi?cy ludzi.

We Francji w roku 1801 Napoleon I zawiera konkordat. Bo przecie? nie zna nikogo, kto by rozumia? innych „tak dobrze, jak rozumiej? si? ksi??a i ?o?nierze”. Jest te? ?wiadomy tego, ?e kiedy ma si? dobre stosunki z papie?em, to „jeszcze dzi? posiada si? w?adz? nad sumieniami stu milionĂłw ludzi”; zacytowa? to potem Mussolini, gdy zawiera? uk?ady latera?skie. W roku 1808 Napoleon czyni podstaw? ca?ego kszta?cenia, po pierwsze, nakazy religii katolickiej, po drugie za?, wiernopodda?czy stosunek do cesarza — to zawsze by?y g?Ăłwne przyczyny nieszcz??? narodĂłw europejskich. Oko?o roku 1830 dwie trzecie FrancuzĂłw nie jadaj? mi?sa. W fabrykach marniej? m??czy?ni, kobiety, dzieci, haruj?c za psie pieni?dze od pi?tej rano do Ăłsmej, dziewi?tej wieczĂłr. ?redni wiek robotnikĂłw francuskich wynosi dwadzie?cia jeden lat.

W roku 1848 tysi?ce z nich gin? w Pary?u. W Berlinie dochodzi do zamieszek na ulicach. W Badenii, w Pozna?skiem i w Pradze zostaj? st?umione powstania. W Rzymie panuje sytuacja zmuszaj?ca papie?a do ucieczki, a jego minister hrabia Rossi pada ofiar? morderstwa. Po za?artych walkach reakcjoni?ci odzyskuj? dla siebie Wiede?. Gin? m??czy?ni, kobiety, dzieci. Friedrich Hebbel, ?wiadek naoczny, nie omieszka? opowiedzie? swoich wra?e? ksi?ciu Schwarzenbergowi: „[…] w ustach zw?ok m??czyzn tkwi?y niczym cygara cz?onki tych ludzi; to ju? jest co?, niew?tpi?, ?e ten fakt zachowa si? w historii”.

Uci?nieni wsz?dzie si? buntuj? i wsz?dzie strzela si? do nich, s? wtr?cani do wi?zie?, zmuszani do emigracji. W ca?ej Europie oparcie dla religii stanowi policja i a? po XX wiek pozostaje ograniczona do mo?liwego minimum liczba uprawnionych do udzia?u w wyborach.

Wiktor Hugo, niegdy? ultrarojalista i chrze?cijanin, wo?a 8 kwietnia1850 roku w Zgromadzeniu Narodowym, gdzie przewag? maj? katolicy: „Powsta?cie wreszcie, katolicy, ksi??a, biskupi, duchowni, wy, ktĂłrzy siedzicie w tym Zgromadzeniu Narodowymi ktĂłrych widz? w?rĂłd nas! Powsta?cie! Taka jest wasza rola! CĂł? robicie na tych ?awach?” Jedyna reakcja: ?miech. W1851 roku zostaj? na rozkaz Napoleona III krwawo st?umione kolejne prĂłby powsta?cze. „Ma si? za sob? Ko?ciĂł?, armi? i banki!” — oto komentarz Wiktora Hugo, wymieniaj?cy wszystko, co i dzi? jeszcze rz?dzi ?wiatem. W 1871 roku zostaje krwawo zlikwidowane nast?pne powstanie — Komuny Paryskiej. W odwecie za rozstrzelanie sze??dziesi?ciu czterech zak?adnikĂłw rz?d morduje sze?? tysi?cy komunardĂłw.

Ju? w po?owie XIX wieku reakcjoni?ci wszystkich zainteresowanych pa?stw pragn? likwidacji europejskiego proletariatu w wielkiej wojnie. Zabiegaj? o to gor?czkowo na pocz?tku XX wieku. Niebawem pojawia si? Chrystus niemiecki, rosyjski, francuski — jeszcze przed 1914 rokiem niemiecki nieprzyjaciel ma po swojej stronie dwadzie?cia siedem tysi?cy dzia? Kruppa, natomiast wszystkie patenty I. G. Farben na gazy truj?ce zostaj? sprzedane francuskiemu koncernowi chemicznemu. Co wi?cej, gdy niemieccy ?o?nierze umieraj? z hymnem na ustach, firma Thyssena, ktĂłry pĂł?niej finansowa? Hitlera, dostarcza tarcze ochronne dla piechoty, prawie o po?ow? taniej do Francji ni? na potrzeby armii niemieckiej. W ci?gu jednego tylko pĂł?rocza 1916 roku niemiecki trust stalowy przekazuje trzydzie?ci siedem milionĂłw cetnarĂłw stali i ?elaza do Francji. A Krupp otrzymuje zaraz po zako?czeniu wojny sto dwadzie?cia trzy miliony marek w z?ocie za sprzedany przed wojn? do Anglii — za wiedz? niemieckiego Ministerstwa Wojny i z udzia?ami w zysku od ka?dego granatu! — patent KPz 96/04 na zapalniki do granatĂłw, dzi?ki czemu firma kwitnie po dzi? dzie?.

A kler spieszy z miejsca na miejsce na ty?ach wszystkich frontĂłw po tysi?ckro? pochwala masowe wybijanie si? jako „przejaw religijnego uduchowienia”, „odrodzenie religijne, moralne i spo?eczne”, „krucjat?”, „?wi?t? wojn?”, „s?u?b? Bogu”, „nakaz naszego Boga”, „wol? bo??” itd. Od „Tego chce BĂłg!” z czasĂłw wojen krzy?owych oraz „Tego pragnie te? BĂłg!” z okresu wojny ch?opskiej, poprzez „wol? bo??” podczas pierwszej wojny ?wiatowej a? do „?wi?tej woli Boga” w czasie drugiej wojny ?wiatowej. Kto nie brzydzi si? tym chrze?cija?stwem, ten sam jest takim chrze?cijaninem. I podczas gdy nad og?upionymi, sprzedanymi g?owami wiernych zderzaj? si? ze sob? bezwstydne frazesy biskupie, jezuickie i protestanckie, zawarte w mnĂłstwie kaza? i obficie przenoszone na papier, za zabicie jednego tylko ?o?nierza inkasuje si? ogromn? sum? stu tysi?cy marek, z czego przemys? zbrojeniowy dostaje ka?dorazowo sze??dziesi?t tysi?cy — czysty zysk. Dwana?cie milionĂłw poleg?ych.

A wi?c wybuch?a ta wojna. Wreszcie. „Wojn? przygotowywano solidnie i powa?nie od lat. Przez ca?e lata armia pozostawa?a w nieustaj?cej gotowo?ci do walki. Ale jednym z najwa?niejszych krokĂłw przygotowawczych by? Kongres Eucharystyczny w Wiedniu”. To stwierdza w 1916 roku kto? na pewno dobrze poinformowany, austriacki biskup sufragan Waitz, ktĂłry pĂł?niej, w 1938 roku, ju? jako ksi??? arcybiskup, razem z kardyna?em Innitzerem z Wiednia chwali wkroczenie Wehrmachtu do Austrii, widz?c w tym spe?nienie „tysi?cletniej t?sknoty naszego narodu” [zobacz artyku? w uStroniu, pt. Hitler a Papiestwo]. W tym samym roku odbywa si? Kongres Eucharystyczny w Budapeszcie, podobnie jak tamten w 1912 roku w Wiedniu, zapowiadaj?cy co?. Adherent faszystĂłw Eugenio Pacelli wskazuje przy tej okazji, jako legat papieski, na „niebezpiecze?stwo bolszewizmu”. W rok pĂł?niej wybucha druga wojna ?wiatowa, dwadzie?cia pi?? tysi?cy poleg?ych ka?dego dnia, dzienne obroty: dwa miliardy marek. W 1960 roku, w jednym z okresĂłw nasilenia zimnej wojny, obraduje Kongres Eucharystyczny w Monachium. Ciesz?cy si? zaufaniem Pacellego (Piusa XII), kardyna? Spellman, jeden z najaktywniejszych reakcjonistĂłw ?wiata, prorokuje nadej?cie czasĂłw, w ktĂłrych obecni w?adcy komunistyczni zostan? zmieceni, leci helikopterem nad ?elazn? kurtyn? i odprawia dla wojska msz? pontyfikaln? „w?rĂłd huku dzia?”, nie zapominaj?c o nazwaniu ?o?nierzy swoimi „drogimi przyjaciĂł?mi”. (Ksi??a i ?o?nierze… — wiedzia? to Napoleon, wiedzia? to ju? nawet Konstantyn). A katolicki federalny minister obrony StrauĂ, ktĂłry pragnie, by „okĂłlniki papieskie sta?y si? podstaw? niemieckiego ustawodawstwa”, wyznaje otwarcie: „Jeste?my po to ?o?nierzami […] by w?adza przesz?a z r?k ateistĂłw z powrotem w r?ce chrze?cijan”.

Ju? ?redniowieczni krzy?owcy ?piewali o ch?ci ruszenia na WschĂłd (Nach Ostland woll'n wir reiten…). I papiestwo mia?o w ka?dym kolejnym stuleciu nadziej? — powtĂłrzmy to za katolikiem de Maistre'em — na przej?cie w spadku rozk?adaj?cego si? trupa Ko?cio?a wschodniego. Ten tak upragniony cel wydaje si? znowu bliski podczas pierwszej wojny ?wiatowej, gdy pa?stwa centralne, popierane przez Watykan, chc? zdoby? tereny dla osadnictwa na Wschodzie, na ziemiach polskich, na Ukrainie i nad Ba?tykiem. W czasie drugiej wojny ?wiatowej wywo?uje entuzjazm kampania rosyjska antyklerykalnych hitlerowcĂłw. I te miliony NiemcĂłw, ktĂłrym si? wydaje, ?e gin? za ojczyzn?, zdychaj? tylko za najwi?kszych zbrodniarzy w dziejach ludzko?ci.

KrĂłtko mĂłwi?c: po tym systematycznym chrze?cija?skim wychowaniu dla fizycznego i duchownego barbarzy?stwa, kontynuowanym przez pĂł?tora tysi?clecia, nie mog?o wcale nast?pi? nic innego ni? to, co nast?pi?o. Papie? Leon XIII nie zawaha? si? co prawda stwierdzi? w swojej encyklice Immortale Dei z roku 1885: „Wszystko, co sprzyja osobistej godno?ci cz?owieka, co podtrzymuje rĂłwnouprawnienie obywateli, wszystko to powo?a? do ?ycia, otacza? trosk? i zawsze chroni? Ko?ciĂł? katolicki”.

Prawdziwe jest jednak twierdzenie przeciwne. Prawda jest taka, ?e wszystkie udogodnienia socjalne czasĂłw nowo?ytnych zosta?y stworzone nie przez Ko?ciĂł?, lecz przeciw niemu. ?e ludzko?? zawdzi?cza prawie wszystkie bardziej humanistyczne formy i regu?y wspĂł??ycia ?wiadomym swojej odpowiedzialno?ci czynnikom pozako?cielnym. ?e Ko?ciĂł?, jak pisze nie wrĂłg chrze?cija?stwa, lecz wybitny teolog protestancki, Martin Dibelius, zawsze stanowi? „stra? przyboczn? despotyzmu i kapitalizmu”. „Dlatego te? wszyscy, ktĂłrzy pragn?li poprawy warunkĂłw ?ycia na tym ?wiecie, musieli — jak wyznaje ten chrze?cija?ski uczony — walczy? przeciw chrze?cija?stwu”.

I tak dzieje si? jeszcze dzisiaj…

Opracowano na podstawie ksi??ki Karheinza Deschnera: „Opus diaboli” , str. 18-65

?rĂłd?o: http://www.rumburak.friko.pl/ARTYKULY/religia/zbrodnie/dzieje_zbawienia-1.php

wi?cej artyku?Ăłw w temacie : http://www.rumburak.friko.pl/

Czym jest i czym zajmowa? si? i zajmuje Watykan?

Tekst pochodzi z ksi??ki "Testament Mesjasza" autorzy; Michael Baigent Richard Leigh Henry Lincoln.
str. 276/280
DZIA?ANIA CIA.

Cz?owiekiem , ktĂłry chyba najbardziej przyczyni? si? do rozbudzenia zainteresowania Ameryki ruchami na rzecz zjednoczenia Europy ( przysz?ej Unii Europejskiej) , by? hrabia Richard Coudenhoeve-Kalergi , ktĂłry w r.1922 za?o?y? organizacj? Pan-Europa , pocz?tkowo pod nazw? Pan European Union. Pan -Europa w okresie mi?dzywojennym by?a organizacjom niezwykle presti?ow?. Naleza?o do niej wielu szanowanych politykĂłw, takich jak Leon Blum,Aristide Briand we Francji , Edward Benes w Czechos?owacji oraz Winston Churchill , Albert Einstein i tacy luminarze literatury jak Paul Valery , Miguel de Unamuno, George Bernard Shaw i Tomasz Mann.

Po Anschlussie w w Austrii w r. 1938 Coudenhove -Kalergi w 1940 r. uciek? do Stanow Zjednoczonych . Tutaj niestrudzenie szuka? poparcia paneuropejskiego idea?u , twierdz?c stanowczo , ?e jedno?? winna by? priorytetem polityki po zako?czeniu wojny. Zdo?al przekona? do swoich pomys?Ăłw kilku znacz?cych ameryka?skich politykĂłw , takich jak WilliamBullitt i senatorowie Fulbrigth i Wheeler. Kiedy Ameryka przyst?pi?a do wojny , niektĂłre zamierzenia Coudenhove - Kalergiego pos?u?y?y za gotowy plan dzia?ania.By? on wykorzystany przez OSS , prekursora CIA.

( OSS -pierwotna struktura s?u?b specjalnych z ktĂłrej zbudowano CIA)

OSS , czyli Office of Strategic Serwices ( Biuro Wywiadu Strategicznego) , powsta?o za pomoc? brytyjskiej organizacji MI-6 i SOE
( MI-6 angielskie s?u?by specjalne SOE brytyjski wywiad)
Jego pierwszym dyrektorem by? genera? William Donovan ( Dziki Bill). Agenci Donovana stali si? zal??kiem powojennej CIA.
Jeden z nich , Allen Dulles by? dyrektorem CIA od r. 1953 do kl?ski w Zatoce ?wi?, ktĂłra zmusi?a go do ust?pienia w 1963 r.
Podczas wojny Dulles dzia?a? w Szwajcarii, utrzymywa? tam kontakty z Helmutem Jamesem von Moltke i Kr?giem Kreisau.

Kiedy William Donovan zosta? dyrektorem OSS ( pierwotnej CIA) szybko zda? sobie spraw? ze znaczenia , jakie mo?e miec Watykan dla operacji wywiadowczych.
W ca?ej Europie w ka?dym kraju , w ka?dym mie?cie , w ka?dej mie?cinie i wiosce ( rola spowiedzi) by?y tysi?ce katolickich ksi??y.
Tysi?ce katolickich ksi??y by?o te? kapelanami w si?ach zbrojnych ka?dego walcz?cego kraju.
W?a?ciwie byli oni ju? zaanga?owani w dzia?alno?? wywiadowcz? , przekazywali bowiem informacje do wewn?trznej komĂłrki wywiadowczej w Watykanie.
Jeden z czterech szefĂłw Watyka?skiego wywiadu by? monsignore Giovanni Montini - pĂł?niejszy Papie? Pawe? VI .
Z tego w?a?nie powodu Donovan postanowi? nawi?za? bliski kontakt z Watykanem.

WkrĂłtce po przyst?pieniu Ameryki do wojny Donovan nawi?za? kontakty z ksi?dzem Felixem Morlionem , za?o?ycielem europejskiej katolickiej s?u?by wywiadowczej zwanej Pro Deo ( dla Boga) ... ( tak jak by Bogu by?a potrzebna s?u?ba wywiadowcza na ziemi...) , maj?cej sw? baz? w Lizbonie.
Pod opiek? Donovana Pro Deo przenios?o swoj? kwater? g?Ăłwn? do Nowego Jorku , a OSS ( pierwotne CIA) podj??o si? finansowania jego operacji.
Kiedy Rzym zosta? wyzwolony w 1944 r.Donovan i Morlion umie?cili Pro Deo w Watykanie.
Tutaj mia?o szczegĂłlnie dogodn? pozycj? do czerpania informacji od katolickich ksi??y ( spowied? oraz duszpasterskie wizyty w domach) , ktĂłrzy dawniej lub w owym czasie przebywali w Niemczech , albo w niemieckich silach zbrojnych.

SzczegĂłlnie cennym ?rĂłd?em okazali si? jezuici, dzi?ki swojemu wyrafinowanemu wyszkoleniu , rygorystycznej dyscyplinie i sprawnej organizacji.

W okresie powojennym Stany Zjednoczone szybko zacz??y czerpa? korzy?ci z aparatu zorganizowanego przez Donovana. W 1948 r. przed planowanymi wyborami we W?oszech , ?wie?o sformowana CIA przeprowadzi?a skomplikowan? tajn? operacj? , ktĂłrej celem by?o odebranie komunistom szans na zwyci?stwo.
Pod patronatem Jamesa Angletona , by?ego szefa komĂłrki OSS ( matka CIA) w Rzymie i pĂł?niejszego dyrektora kontrwywiadu CIA , potajemnie przekazywano chrze?cija?skim demokratom miliony dolarĂłw a ogromne fundusze do gazet i innych o?rodkĂłw propagandy .
Ten sposĂłb post?powania by? stosowany z rĂłwnie dobrym skutkiem we Francji.

Jak ju? stwierdzili?my wizyta doktora JĂłzefa Retingera w Stanach Zjednoczonych , jako przedstawiciela Ruchu Europejskiego
, doprowadzi?a do stworzenia 29 marca 1949 r.American Committee on a United Europe , czyli AC UE. Jego przewodnicz?cym zosta? William Donovan wiceprzewodnicz?cym za? by?y szef komĂłrki OSS ( pĂł?niejszej CIA) w Szwaicarii Allen Dulles. Sekretarzem by? George S. Franklin , ktĂłry pe?ni? funkcj? dyrektora tajnej Rady do Spraw StosunkĂłw Zagranicznych ( Council on Foreig Relations), a pĂł?niej koordynatora Komisji TrĂłjstronnej.
Dyrektorem naczelnym AC UE by? agent CIA Thomas Braden, pĂł?niejszy szef Departamentu Organizacji Mi?dzynarodowych tej?e agencji.
ACUE kierowany przez tych?e ludzi wzi?? pod swoje skrzyd?a Ruch Europejski JĂłzefa Retingera.
Fundusze ameryka?skiego Departamentu Stanu by?y dyskretnie przekazywane do centrali Ruchu Europejskiego w Brukseli.
Zwi?zek Radziecki rozszerza? swoje wp?ywy w Europie Wschodniej , rozpocz??a si? epoka zimnej wojny.
Ruch Europejski w pierwotnym zamy?le wspieraj?cy jedno?? europejsk? zosta? wprz?gni?ty w budow? "bastionu przeciwko komunizmowi".
W takiej w?a?nie atmosferze zacz??y rozkwita? tajne organizacje.

JĂłzef Retinger i inni cz?onkowie Ruchu Europejskiego , finansowani cz??ciowo przez CIA , nawi?zali kontakty z ksi?ciem Bernhardem z Holandii , z premierem W?och i z Colinem Gubbinsem , by?ym dyrektorem brytyjskiego SOE ( s?u?by wywiadowcze). Razem z Ăłwczesnym dyrektorem CIA genera?em Walterem Bedellem Smithem utworzyli grup? doradcĂłw , ktĂłra spotka?a si? po raz pierwszy w maju 1954 r. w Hotelu de Bilderberg w holenderskim miasteczku Oosterbeec. Tak narodzi?y si? konfederacje bilderbergskie.

CIA podejmowa?a tak?e w?asne inicjatywy dla poparcia akcji prowadz?cych do umocnienia " bastionu przeciwko komunizmowi".
PrzywĂłdcy polityczni , partie polityczne , grupy nacisku , zwi?zki , gazety i wydawcy o orientacji dostatecznie prozachodniej i antykomunistycznej otrzymywali poka?ne subsydia .
Tylko w latach pi??dziesi?tych we W?oszech wydawano oko?o 20-30 milionĂłw rocznie dla wsparcia dzia?alno?ci kulturalnej , programĂłw m?odzie?owych , publikacji i rozmaitych grup katolickich.
Przedsi?wzi?cia sponsorowane przez ko?ciĂł? np. misje i sieroci?ce , by?y cz?sto sponsorowane przez CIA .
Pieni?dze CIA trafia?y te? do wielu biskupĂłw i pra?atĂłw , w ?rĂłd ktĂłrych by? przysz?y papie? Pawe? VI.

Oczywi?cie Partia Chrze?cija?sko -Demokratyczna pozostawa?a w centrum uwagi, trzeba bowiem pami?ta? , ?e ojciec przysz?ego papie?a Giorgio Montini w 1919 r. by? wsĂłl za?o?ycielem , ktĂłra pĂł?niej przekszta?ci?a si? w Parti? Chrze?cija?sko - Demokratyczn? , a jego starszy brat by? senatorem z jej ramienia.....

cd...

magia , polityka i KRK....

Tekst pochodzi z ksi??ki "Testament Mesjasza" autorzy; Michael Baigent Richard Leigh Henry Lincoln.
str. 276/280

cd.

Ruch europejski doktora JĂłzefa Retingera tak?e aktywnie dzia?a? we W?oszech na rzecz konsolidacji CIA i Watykanu .Retinger uzyska? poparcie doktora Luigiego Geddy , swego przyjaciela , ktĂłry by? konsultantem medycznym papie?a Piusa XII , a tak?e szefa Azione Cattolica , czyli Akcji Katolickiej , popieraj?cej Parti? Chrze?cija?sko - Demokratyczn?. Za po?rednictwem Geddy Retinger mĂłg? tak?e pozyska? przysz?ego papie?a Paw?a VI, a Akcja Katolicka zacz??a otrzymywa? fundusze CIA.
Kontakty mi?dzy CIA a Watykanem zacie?ni?y si? w 1963 r. , kiedy po ?mierci Jana XXIII papie?em zosta? Pawe? VI.
Jak wspomnieli?my , Giovanni Montini , arcybiskup Mediolanu utrzymywa? ??czno?? z agencj? ju? wcze?niej i podczas wojny wspĂł?pracowa? z ameryka?skimi s?u?bami wywiadowczymi przekazuj?c informacje z Watykanu do OSS ( matki CIA)
Po wojnie przekaza? CIA obszerne dossier zawieraj?ce list? ksi??y aktywnie uczestnicz?cych w ?yciu politycznym kraju.
Owe dokumenty by?y wykorzystywane w 1960 r. i wp?yn??y na wynik wyborĂłw we Wloszech.

Zwi?zek mi?dzy Watykanem i CIA trwa do dzisiaj . Wedlug Gordona Thomasa i Maxa Gordona - Wittsa w listopadzie 1978 r. dosz?o do nieoficjalnego spotkania papie?a Jana Paw?a II i szefa komĂłrki CIA w Rzymie.

Wynikiem tego spotkania by?a ugoda , na mocy ktĂłrej papie? regularnie otrzymywa? cotygodniowy skrĂłt informacji wywiadowczych z CIA.
Nie zosta?o powiedziane , co CIA otrzyma?a w zamian , ale czytelnik mo?e sam si? domy?li?.

Czyli nast?pi?a bardzo bliska wspĂł?praca Jana Paw?a II z CIA!

Kolejnym niezwykle wp?ywowym sojusznikiem CIA w Ko?ciele by? kardyna? Francis Spellman z nowego Jorku. W 1954 r. pracowa? bezpo?rednio dla CIA w Gwatemali , pomaga? zorganizowa? tam zamach stanu zaplanowany przez przez agencj?.
Spellman by? tak?e zamieszany w sprawy we W?oszech odegra? pierwszoplanow? rol? w pozyskaniu od rz?du ameryka?skiego wielkich sum pieni?dzy na u?ytek Ko?cio?a rzymskokatolickiego.
??czy?a go za?y?a znajomo?? z Bernardino Nogar? , mozgiem Banku Watyka?skiego, i z hrabi? Enrico Galeazzim , ktĂłry wraz z Michele Sindon? sprawowa? nadzĂłr nad watyka?skimi inwestycjami i bankowo?ci? we wczesnych latach sze??dziesi?tych . To wla?nie kardyna? Spellman w 1963 r. pierwszy zwrĂłci? uwag? papie?a na ksi?dza Paula Marcinkusa z Chicago. W 1971 r. Marcinkus , wĂłwczas ju? arcybiskup , by? dyrektorem Banku Watyka?skiego , bliskim przyjacielem Sindony i Roberto Calviego z lo?y maso?skiej P2 i rzekomym cz?onkiem tej lo?y.

Czas powstania maso?skiej lo?y P 2 nie jest pewny , ale przypuszcza si? , ?e zosta?a utworzona na pocz?tku lat sze??dziesi?tych. Bez wzgl?du na to , jakie by?y pierwotne za?o?enia , jej ultraprawicowy wielki mistrz Licio Gelli szybko wprowadzi? lo?? do grona organizacji stanowi?cych "bastion przeciw komunizmowi". NiektĂłrzy jej cz?onkowie otrzymali hojne subsydia z CIA. Poprzez ludzi takich jak Calvi i Sindona lo?a maso?ska P2 przekazywa?a antykomunistycznym instytucjom w Europie i Ameryce ?aci?skiej fundusze z Watykanu i CIA .
Calvi twierdzi? ?e osobi?cie zorganizowa? transfer dwudziestu milionĂłw dolarĂłw z Watykanu dla "Solidarno?ci" w Polsce , a niektĂłrzy s?dz? , ?e ca?kowita suma przeznaczona dla "Solidarno?ci" przekroczy?a sto milionĂłw dolarĂłw.
Zanim oskar?ono go o morderstwo , Michele Sindona by? nie tylko finansist? maso?skiej lo?y P2 , ale rĂłwnie? doradc? Watykanu do spraw inwestycji.
Pomaga? Ko?cio?owi sprzeda? jego w?oskie aktywa i zainwestowa? w Stanach Zjednoczonych.
Przekazywa? fundusze CIA " przyjacio?om" w Jugos?awii oraz greckim pu?kownikom , zanim przej?li w?adze w 1967 r.
Przerzuca? tak?e miliony dolarĂłw na fundusz chrze?cija?skich demokratĂłw we W?oszech.

Kiedy maso?ska lo?a P2 trafi?a na pierwsze strony ?wiatowych gazet , skandal zwi?zany z jej ogromnymi wp?ywami w ?rĂłd najwy?szych dostojnikĂłw rz?du , policji i finansjery uderzy? przede-wszystkim we W?ochy.
David Yallop twierdzi? jednak , ?e "od?amy lo?y maso?skiej P2 istniej? jeszcze dzi? w Argentynie , Wenezueli , Paragwaju , Boliwii , Francji Hiszpanii , Portugalii i Nikaragui.
Aktywni cz?onkowie s? nawet w Szwajcarii i USA.
Lo?a maso?ska P2 jest powi?zana z mafi? we W?oszech , na Kubie i USA oraz wieloma re?imami wojskowymi w Ameryce ?aci?skiej i ugrupowaniami neofaszystowskimi. . Lo?a maso?ska P2 jest bardzo ?ci?le zwi?zana z z CIA.
Jej kontakty si?gaj? w g??b Watykanu.
WspĂłlny mianownik tworz? najwyra?niej nienawi?? i strach przed komunizmem.

Obecnie uznaje si? powszechnie , ?e maso?ska Lo?a P2 chocia? pot??na i wp?ywowa , by?a ( i prawdopodobnie nadal jest) pod kontrol? jakie? wy?ej , bardziej tajemniczej w?adzy , ktĂłra przekazuje instrukcje za po?rednictwem wielkiego mistrza lo?y.
Wed?ug w?oskiej komisji parlamentarnej badaj?cej t? spraw? organizacja dzia?aj?ca za kulisami maso?skiej lo?y P2 znajduje si? "poza granicami W?och". Na jej temat snuto wiele spekulacji , zarĂłwno wiarygodnych jak i nieprawdopodobnych.

Jedni uto?samiali j? z ameryka?sk? mafi?, drudzy z KGB lub inn? agencj? wywiadowcz? z europy Wschodniej .
NiektĂłrzy sugerowali nawet , ?e kryje si? za ni? Prieure de Sion.
W 1979 r. dziennikarz Mino Pecorelli - by?y cz?onek maso?skiej lo?y P2 , ktĂłry po k?Ăłtni z Gellim wyst?pi? z niej - wskaza? na CIA . Dwa miesi?ce pĂł?niej zosta? zamordowany.

W marcu 1981 roku policja w?oska przeprowadzi?a rewizj? w willi Licio Gelliego. Odkry?a pe?ny spis cz?onkĂłw lo?y , oraz katalog archiwum wielkiego mistrza, samego archiwum jednak nie znalaz?a. Najwidoczniej by?o wa?niejsze od spisu cz?onkĂłw.
NiektĂłre pozycje katalogu zosta?y opublikowane we w?oskich gazetach.
W ?rĂłd nich by?o Opus Dei i Giulio Andreotti , pod Ăłwczesny w?oski minister spraw zagranicznych i rzekomy cz?onek Prieure de Sion.
W katalogu figurowa?a tak?e organizacja oficjalnie znana jako Suwerenny i Militarny Zakon ?wi?tyni w Jerozolimie , ktĂłra , twierdzi , ?e wywodzi si? w prostej linii od templariuszy.

Koniec rozdzia?u.

Nie rĂłb drugiemu co tobie nie mi?e!

Bankierzy Pana Boga.doc
(410 KB) Pobierz
BANKIERZY PANA BOGA

Ko?ciĂł? ubogich

Finanse polskiego kat. Ko?cio?a nie podlegaj? ?adnej konÂtroli spo?ecznej b?d? pa?stwowej i s? najpilniej strze?on? tajemnic?. W pa?stwie demokratycznym jest to absolutnie niedopuszczalne.

Nie sposĂłb u?o?y? rĂłwnania, ktĂłre poÂzwala?oby uzyska? w miar? precyzyjny wynik, bo zbyt wielka jest liczba niewiaÂdomych. „To setki strumieni pieni??nych, ktĂłÂre w jednych miejscach si? ??cz?, a w innych rozga??ziaj?, tworz?c skomplikowan? sie? transÂferĂłw” – zauwa?a profesor Micha? Pietrzak, wybitny znawca problematyki wyznaniowej.

Zadali?my sobie jednakowo? trud oszaÂcowania kwot p?yn?cych owymi strumieniaÂmi do „czarnej dziury”, a w szczegĂłlno?ci:

© wysi?ku finansowego wiernych;

© wydatkĂłw z kasy publicznej (bud?etu pa?Âstwa i samorz?dĂłw lokalnych), czyli kieszeni wszystkich podatnikĂłw, bez wzgl?du na ich ?wiaÂtopogl?d;

© zyskĂłw z najbardziej bulwersuj?cego w ostatnich latach kana?u transferu pieni?dzy do kat. Ko?cio?a, wyra?aj?cych si? nadaniami nieÂruchomo?ci (lub ich zbywaniem za u?amek fakÂtycznej warto?ci), a nast?pnie obrotem t? ziemi? i budynkami;

© rzeczywistych zarobkĂłw ksi??y i biskupĂłw.

© © ©

I. Ofiary wiernych (przychody Ko?cio?a z tytu?u wykonywania pos?ug religijnych):

1. Taca

Jak podaje Instytut Statystyki Ko?cio?a KaÂtolickiego (ISKK), w Polsce ?yje oko?o 35 mln wyznawcĂłw katolicyzmu. Z przeprowadzanych w ostatnich latach akcji obliczania frekwencji podczas niedzielnych mszy wynika, ?e uczestniÂczy w nich ?rednio 45–47 proc. wiernych, czyli ponad 16 mln osĂłb. Ile zostawiaj? na tacy? Sonda?e mĂłwi?, ?e oko?o 10 proc. bior?cych udzia? w tych nabo?e?stwach nie daje ani groÂsza. Zak?adaj?c, ?e ofiarno?? pozosta?ych kszta?Âtuje si? na poziomie 2 z? od osoby, w ka?d? nieÂdziel? do ko?cielnej kasy wp?ywa oko?o 28,8 mln

z?, co daje rocznie (uwzgl?dniaj?c dni ?wi?teczÂne) ponad 1,6 miliarda z?otych.

2. Chrzest, Pierwsza Komunia, bierzÂmowanie, ?luby, pogrzeby

Wed?ug danych ISKK, w 2005 r. w polskim kat. Ko?ciele:

© ochrzczono ponad 350 tys. dzieci, a PierwÂsz? Komuni? przyj??o prawie 500 tys. MinimalÂne stawki za te obrz?dki wynosz? odpowiednio 100 i 70 z?. Bilans: oko?o 70 mln z?;

© bierzmowaniu podda?o si? 477 tys. osĂłb, ktĂłre „na prezent dla ksi?dza” wy?o?y?y w suÂmie oko?o 24 mln z? (przy ?redniej sk?adce 50 z? od osoby);

© udzielono prawie 160 tys. ?lubĂłw. Przy minimalnej op?acie 500 z? dostarczy?y parafiom oko?o 80 mln z?.

© zmar?o prawie 370 tys. osĂłb (dane GUS). Statystycznie, 93,7 proc. z nich by?o katolikami (wed?ug ISKK), co przek?ada si? na oko?o 345 tys. pogrzebĂłw z udzia?em ksi?dza, inkasuj?ceÂgo oko?o 700 z?. Suma: oko?o 241,5 mln z?.

3. Kol?da

Polacy ?yj? w ramach oko?o 14 mln gospoÂdarstw domowych, z czego 4,7 mln to gospoÂdarstwa wiejskie – podaje GUS. Pami?taj?c, ?e 93,7 proc. spo?ecze?stwa przyznaje si? do katoÂlicyzmu, chodz?cego po kol?dzie ksi?dza powinÂno przyj??: w miastach – 8,7 mln rodzin, we wsiach – 4,4 mln.

To oczywi?cie teoria, bo „skuteczno??” w miastach kszta?tuje si? na poziomie 50 proc. (przy ?redniej ofiarno?ci 50 z?). W parafiach wiejskich ksi?dza przyjmuje 90 proc. zoboÂwi?zanych wyznawan? wiar? rodzin, a statyÂstyczna „koperta” zawiera 30 z?. Zatem orienÂtacyjne wp?ywy z kol?dy wynosz?: 217,5 mln z? (miasto) plus 118,8 mln z? (wie?), czyli poÂnad 336 mln z?.

© © ©

Podsumowuj?c: wierni kat. Ko?cio?a zasiÂlaj? portfele jego 29,5 tys. ksi??y (w tym 5,7 tys. zakonnikĂłw) kwot? grubo przekraczaj?c? 2,4 miliarda z?otych rocznie, czyli ?rednio 81,3 tys. z? dla jednego duchownego. W rozÂbiciu na parafie (w Polsce jest ich oko?o 10,1 tys.), ?rednia wynosi prawie 240 tys. z? na ka?d? placĂłwk? na rok.

Dla rzetelnego rachunku nale?y j? uzupe?ni? m.in. o:

© zapowiedzi ?lubne (stawka 50–100 z? poÂmno?ona przez 160 tys. uroczysto?ci da kwot? z przedzia?u 8–16 mln z?);

© msze intencjonalne (20–50 z?) i tzw. greÂgoria?skie (odprawiane przez 30 dni za 500–700 z?). PlacĂłwce ?redniej wielko?ci z liczb? wierÂnych 1001–2500 (prawie 41 proc. ogĂł?u polskich parafii) zapewniaj? kwot? nie mniejsz? ni? 20 tys. z? rocznie, a du?ej parafii (powy?ej 5 tys. wierÂnych, stanowi? 18,3 proc. ogĂł?u) – przynosz? co najmniej 100 tys. z?. Tak wi?c w skali ogĂłlnopolÂskiej intencje mszalne daj? Ko?cio?owi 300–400 mln z? rocznie;

© „wypominki” za zmar?ych, ktĂłre traktujeÂmy jako odr?bn? pozycj? bilansu, s? bowiem bizÂnesem wyj?tkowo dochodowym. Jednorazowe (liÂstopad) i ca?oroczne dostarczaj? wprawdzie kwot drobniejszych, ale ?rednia parafialna nie schodzi – wedle naszej wiedzy – poni?ej 4 tys. z? rocznie (np. male?ka, licz?ca oko?o 1000 „dusz” parafia w Wojnowicach, nale??ca do archidiecezji poÂzna?skiej, wykaza?a w 2006 r. 3 tys. z? przychoÂdu). W sumie, „wspomnienia” dostarczaj? KoÂ?cio?owi minimum 40 mln z?.

Na zmar?ych w ogĂłle zarabia si? znakomicie. Administratorzy wi?kszo?ci z ponad 11 tys. cmenÂtarzy wyznaniowych maj? stawki na wszystko: pocz?wszy od wjazdu samochodu (20–50 z?), a?

po wydanie zgody na postawienie nagrobka (100–300 z?). Uwzgl?dniaj?c tylko „?wie?e” pogrzeby, do kas zarz?dzanych przez Ko?ciĂł? nekroÂpolii wp?ywa rocznie grubo ponad 170 mln z?.

Pomijaj?c ju? w naszym zestawieniu dochoÂdy z po?wi?cenia obiektĂłw (biskup nie schodzi poni?ej 1000 z?) oraz pieni?dze trafiaj?ce do s?dĂłw biskupich, rozpatruj?cych rocznie okoÂ?o 25 tys. spraw (przede wszystkim rozwodoÂwych, gdzie minimalne „wpisowe” jest rĂłwne miesi?cznej pensji wnioskodawcy), sumujmy poÂnownie: 2,4 mld z? plus oko?o 570–600 mln z? daje kwot? bardzo blisk? 3 miliardĂłw z?oÂtych rocznie. Czyli – przeci?tnie – oko?o 100 tys. z? na jednego duszpasterza i 300 tys. z? na statystyczn? parafi?.

Naturalnie, myl?ce by?oby mniemanie, ?e wspomniane 3 mld z? to „kieszonkowe” duszpaÂsterzy, mog?ce s?u?y? wy??cznie konsumpcji i zaÂspokajaniu zachcianek. OprĂłcz op?at na utrzymaÂnie ?wi?ty? i budynkĂłw parafialnych (energia elekÂtryczna, gaz, woda, telefon) oraz pensji pracowÂnikĂłw ko?cielnych, jedn? lub dwie „tace” w mieÂsi?cu (kwestie te reguluj? zarz?dzenia biskupĂłw) przeznacza si? na cele pozaparafialne:

© utrzymanie diecezjalnego seminarium duÂchownego i kurii biskupiej;

© misje, fundusz obrony nienarodzonych, BaÂzylik? Grobu Pa?skiego w Jerozolimie, budow? ko?cio?Ăłw w diecezji;

© na Watykan (tzw. ?wi?topietrze, jedna „taca” w roku).

Ka?da parafia rozlicza si? z przychodĂłw i kosztĂłw na swĂłj w?asny sposĂłb. Nie ma te? ujednoliconego standardu sprawozdawczo?ci fiÂnansowej w poszczegĂłlnych diecezjach. GeneralÂnie rzecz bior?c, zarĂłwno parafie, jak i kurie biÂskupie nie ujawniaj? sprawozda? finansowych. Chlubnym w tej dziedzinie wyj?tkiem jest:

© licz?ca zaledwie 724 „dusze” parafia w Topolnie (diecezja pelpli?ska), ktĂłrej proboszcz – ksi?dz kanonik Andrzej Regent – podaje szczeÂgĂł?owo, ?e w 2006 r. przychĂłd parafii wyniĂłs? 65 tys. z? (najwa?niejsze w tym bilansie pozycje to: 27,7 tys. z? z niedzielnej „tacy”; 10 tys. z? – „dar o?tarza, skarbonka, zbiĂłrki”; po 6,3 tys. z? – koÂl?da i op?aty cmentarne; 5,1 tys. z? – ofiary od chorych; 4,8 tys. z? – intencje mszalne).

Przy ??cznym koszcie funkcjonowania parafii (wynagrodzenia, media, ZUS, eksploatacja samoÂchodu itp.) w kwocie 49,3 tys. z? i 9,1 tys. z? wydatkĂłw „pozaparafialnych” (m.in. 2,9 tys. z? na kuri? biskupi?, 1,5 tys. z? – seminarium dieÂcezjalne, 1,2 tys. z? – Katolicki Uniwersytet LuÂbelski) ks. Regentowi zosta?o w kasie – jak twierÂdzi – 4,7 tys. z?. Oczywi?cie, 724 dusze to jedna z najmniejszych parafii. Bywaj? przecie? i takie po 15 i 20 tys. dusz.

Zdecydowanie bardziej wstrzemi??liwa w deÂtalach archidiecezja lubelska deklaruje, ?e w 2006 roku wydatkowa?a 14,8 mln z? (10,4 mln z? to wydatki kurii metropolitalnej, 1,8 mln z? – Caritasu, 1,2 mln z? – seminarium duchownego, a 1,3 mln z? przeznaczono na „utrzymanie domu ksi?Â?y emerytĂłw i systematyczn? wyp?at? comieÂsi?cznych zapomĂłg dla starszych i chorych kaÂp?anĂłw”). Saldo w skarbcu abpa JĂłzefa ?yci?skiego wyra?a?o si? na koniec 2006 r. drobn? kwot? 230 tys. z?.

© © ©

II. Sta?e wydatki pa?stwa oraz samorz?ÂdĂłw lokalnych na dzia?alno?? funkcjonariuÂszy i agend kat. Ko?cio?a:

1. Katecheci

We wszystkich polskich szko?ach i placĂłwkach o?wiatowych zatrudnionych jest – wed?ug daÂnych z kwietnia 2005 r. – oko?o 42 tys. osĂłb (w tym 13 tys. ksi??y, 1,5 tys. zakonnikĂłw, 3,5

tys. siĂłstr zakonnych) nauczaj?cych religii jako g?Ăłwnego przedmiotu. Uwzgl?dniaj?c fakt, ?e nieÂwielka grupa katechetĂłw pracuje na cz??ci etaÂtu, przyjmijmy ostro?nie, ?e statystyczny nauczyÂciel religii pobiera miesi?czn? pensj? w kwocie 1200 z?. Tak wi?c w skali roku, na krzewienie kaÂtolickich prawd wiary (nie licz?c katechetĂłw zaÂtrudnionych w przedszkolach!), wyp?ywa z kasy publicznej ponad 650 mln z?.

Dodajmy, ?e w roku szkolnym 2005/2006 w Polsce funkcjonowa?o ponad 330 szkĂł? (podÂstawowe, gimnazja, ponadpodstawowe, ponadgimnazjalne i policealne) prowadzonych przez organizacje wyznaniowe, w zdecydowanej wi?kÂszo?ci katolickie. Nie jest znana ilo?? ksi??y i zaÂkonnic pracuj?cych w owych placĂłwkach, ale przeÂgl?daj?c ich strony internetowe, mo?na si? zoÂrientowa?, ?e zatrudniaj? ??cznie ponad tyÂsi?c osĂłb duchownych (?rednio 3–4 w jednej szkole). Ich – okryte tajemnic? – pensje pokryÂwane s? nie tylko z czesnego, ale tak?e z pochoÂdz?cej z bud?etu pa?stwa tzw. subwencji o?wiaÂtowej, ktĂłra w 2006 r. wynosi?a oko?o 4 tys. z? na jednego ucznia.

2. Kapelani

Ministerstwo Obrony Narodowej utrzymuÂje 173 kapelanĂłw wraz z towarzysz?c? owej fanaberii infrastruktur?. W 2005 r. kosztowa?o to podatnikĂłw 12 mln z?, rok pĂł?niej – 15 mln z?, a w bie??cym wydamy na oficerĂłw i geneÂra?Ăłw w sutannach 20 mln z? (tylko ci, ktĂłrzy podlegaj? dowĂłdztwu Watykanu, kosztowa? nas b?d? 16,6 mln z?).

Dodatkowo kat. Ko?ciĂł? reprezentuje w polÂskiej armii 131 oficerĂłw politycznych (w tym 111 ma przywileje ?o?nierzy zawodowych). Na same ich pensje Skarb Pa?stwa wydaje oko?o 8 mln z? rocznie (miesi?cznie ?rednio 5 tys. z? brutÂto). A ponadto:

© na MON-ie spoczywa obowi?zek utrzyÂmania oraz wyposa?enia ko?cio?Ăłw i plebanii 70 istniej?cych w Polsce parafii wojskowych – wszelÂkich op?at dostarczenia tam niezb?dnego sprz?Âtu liturgicznego, przeprowadzania koniecznych remontĂłw oraz inwestycji. W12 mniejszych o?rodÂkach – maj?cych jednie tzw. status kanoniczny – kapelanom przys?uguje bezp?atny ordynans, zakwaterowanie i obs?uga kancelarii;

© oprĂłcz sutannowych „zawodowcĂłw” MON utrzymuje 38 tzw. kapelanĂłw pomocniczych, zaÂtrudnionych jako pracownicy cywilni (przewa?nie na ½ etatu w jednostkach o niewielkiej liczbie ?o?nierzy);

© alumni Ordynariatu Polowego studiuj?cy w Wy?szym Metropolitalnym Seminarium DuÂchownym ?w. Jana Chrzciciela w Warszawie pod wzgl?dem formalnoprawnym traktowani s? jako studenci podchor??owie Wojskowej Akademii Technicznej (m.in. otrzymuj? ?o?d i umunduroÂwanie) – ich utrzymanie to kolejny wydatek.

W Biurze Ochrony Rz?du „pe?ni s?u?b?” 3 ksi??y katolickich, ktĂłrzy ka?dego roku inkaÂsuj? w sumie oko?o 170 tys. z? (brutto), czyli 4,7 tys. z? co miesi?c.

Stra? Graniczna ma 10 kapelanĂłw z kat. KoÂ?cio?a (plus 6 z innych wyzna?) i wyp?aca im pensje przekraczaj?ce 5 tys. z? na g?ow?.

Pa?stwowa Stra? Po?arna zatrudnia 16 kaÂpelanĂłw z uposa?eniem oko?o 3 tys. z? (roczny koszt ich utrzymania: 570–580 tys. z?).

Policj? obs?uguje 20 kapelanĂłw, ktĂłrzy nie zarabiaj? wi?cej ni? 1500 z? miesi?cznie, bo w odrĂł?nieniu od innych formacji zatrudnieni s? na etatach cywilnych.

Kapelani wi?zienni dzia?aj? wprawdzie we wszystkich 156 zak?adach karnych, ale wynagroÂdzenie pobieraj? wybra?cy, gdy? Ministerstwo

Sprawiedliwo?ci daje pieni?dze na 36 etatĂłw z pensj? oko?o 1200 z? miesi?cznie. Inni kapeÂlani radz? sobie w ten sposĂłb, ?e zawieraj? z dyrektorem wi?zienia umowy o dzie?o.

Na podstawie ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zak?adach opieki zdrowotnej – kapelan jest obecÂny w ka?dym „zak?adzie opieki zdrowotnej przeÂznaczonym dla osĂłb wymagaj?cych ca?odobowych lub ca?odziennych ?wiadcze? zdrowotnych”. Nikt nie wie, ilu ich jest w sumie (wed?ug nieoficjalÂnych danych, oko?o 1,5 tys.) oraz jakie pensje poÂbieraj?. Przyk?adowo:

© w 28 szpitalach nale??cych do MS WiA praÂcuje 26 ksi??y, zarabiaj?cych miesi?cznie ?redÂnio 1100 z? netto (ponad 340 tys. z? rocznie);

© zad?u?ony po uszy Samodzielny Publiczny Szpital WojewĂłdzki w Gorzowie sta? na zatrudÂnienie 6 kapelanĂłw z pensj? 2100 z? (brutto);

© specjalistyczn? obs?ug? duszpastersk? op?aÂcaj? te? le?nicy, kolejarze, s?u?by komunalne, kluÂby sportowe, kopalnie... Liczby – w tym przep?yÂwaj?ce do kapelanĂłw kwoty – s? praktycznie nie do ogarni?cia.

3. Szkolnictwo wy?sze

W 2005 r. polskie pa?stwo przekaza?o w forÂmie dotacji dla ko?cielnych szkĂł? wy?szych – nie wliczaj?c wydzia?Ăłw teologicznych w ?wieckich uniwersytetach finansowanych w ca?o?ci ze ?rodÂkĂłw publicznych (Katowice, Opole, Szczecin, PoÂzna?, Bia?ystok, Olsztyn, Toru?) – prawie 161 mln z?. Przyk?adowo:

© Katolicki Uniwersytet Lubelski otrzyÂma? prawie 72 mln z? na dzia?alno?? dydakÂtyczn? i ponad 18 mln z? na stypendia dla stuÂdentĂłw (rok wcze?niej odpowiednio: 10,5 mln z? i 1,1 mln z?);

© Papiesk? Akademi? Teologiczn? w KraÂkowie zasilono kwot? 11 mln z? (dydaktyka) i 1 mln z? na pomoc materialn? (w 2004 r. odpoÂwiednio: 66,7 mln z? i 831 tys. z?).

Uniwersytet Kardyna?a Stefana Wyszy?skiego w Warszawie (uczelnia publiczna z wydzieloÂnymi wydzia?ami podleg?ymi wy??cznej jurysdykÂcji ko?cielnej) otrzyma? w 2005 r. ponad 36 mln z? na dzia?alno?? dydaktyczn? i prawie 10 mln z? na pomoc materialn? dla studentĂłw.

Pieni?dze na stypendia dosta?y te? 23 wy?sze seminaria duchowne, w ktĂłrych szkol? si? przyÂszli urz?dnicy Watykanu. Najwi?cej otrzymali:

© klerycy z Przemy?la – ponad 165 tys. z?;

© seminarium w Siedlcach – 135 tys. z?;

© seminarium w Warszawie – ponad 132 tys. z?;

© spo?rĂłd seminariĂłw zakonnych salezjanie – prawie 100 tys. z?, na drugim miejscu uplasoÂwali si? franciszkanie – ponad 70 tys. z?.

2006 rok przyniĂłs? rozszerzenie katalogu uczelÂni ko?cielnych finansowanych z bud?etu pa?Âstwa. Sejm postanowi?, ?e z pieni?dzy wszystkich podatnikĂłw dotowane b?d? tak?e – oprĂłcz KUL-u oraz krakowskiego PAT-u – Papieskie WyÂdzia?y Teologiczne we Wroc?awiu i Warszawie oraz jezuicka – ca?kowicie prywatna! – Wy?sza SzkoÂ?a Filozoficzno-Pedagogiczna „Ignatianum” w KraÂkowie (??czna kwota to oko?o 11 mln z? na „rozbieg” w 2007 r.). Na rozpatrzenie oczekuje kolejna – z?o?ona przez Prawo i Sprawiedliwo??

– „Ustawa o finansowaniu z bud?etu pa?stwa Instytutu Teologicznego im. ?w. Jana Kantego w Bielsku-Bia?ej”.

4. Fundusz Ko?cielny

Zosta? ustanowiony na podstawie ustawy z 1950 r. o przej?ciu dĂłbr martwej r?ki, jako rodzaj rekompensaty dla Ko?cio?a za znacjonalizowane nieruchomo?ci ziemskie (do dzi? zwrĂłÂcone z nawi?zk?). Mia? by? zasilany dochodami

z przej?tych dĂłbr oraz dotacjami pa?stwowymi. Obecnie Fundusz op?aca:

© 100 proc. sk?adki ZUS-owskiej na ubezÂpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdroÂwotne ponad 22 tys. cz?onkĂłw zakonĂłw kontemÂplacyjnych klauzurowych oraz oko?o 4 tys. misjoÂnarzy w okresach ich pracy za granic?;

© 80 proc. sk?adki (pozosta?e 20 proc. poÂkrywaj? zainteresowani) za wszystkich duchowÂnych niezatrudnionych na etatach (katecheci, kapelani itp., ktĂłrzy reguluj? swoje zobowi?zaÂnia na zasadach ogĂłlnych).

Reszta (oko?o 10 proc.) dotacji rezerwowaÂnej w bud?ecie pa?stwa dla FK przyznawana jest na „wspomaganie dzia?alno?ci charytatywno-opieku?czej, o?wiatowo-wychowawczej oraz na reÂmonty zabytkowych obiektĂłw sakralnych”.

Kwoty, jakimi dysponuje Fundusz, s? zmienÂne i zale?? od decyzji Sejmu (czytaj: „koloru” aktualnie rz?dz?cej ekipy, przygotowuj?cej ustaÂw? bud?etow?). I tak:

© w 2002 r. (czas SLD) Fundusz ofiarowa? 75,71 mln z?;

© w latach 2003–2005 (SLD) rozporz?dzi? 78,33 mln z?;

...

06.09.2011 14:48
BANKIERZY PANA BOGA - cz??? I
Finanse polskiego kat. Ko?cio?a nie podlegaj? ?adnej kontroli spo?ecznej b?d? pa?stwowej i s? najpilniej strze?on? tajemnic?. W pa?stwie demokratycznym jest to absolutnie niedopuszczalne.

money_churchANNA TARCZY?SKA z FiM dokona?a prĂłby podliczenia tych finansĂłw . Wi?kszo?? danych pochodzi sprzed kilku lat, a szacuje si?, ?e tylko w ci?gu ostatnich lat nieruchomo?ci (ziemia, budynki) zdro?a?y o kilkadziesi?t procent, czego tutaj nie uwzgl?dniono, gdy? badania te przeprowadzone by?y par? lat temu. My?l?, ?e mimo to warto si? z nimi zapozna?.

Nie sposĂłb u?o?y? rĂłwnania, ktĂłre pozwala?oby uzyska? w miar? precyzyjny wynik, bo zbyt wielka jest liczba niewiadomych.„To setki strumieni pieni??nych, ktĂłre w jednych miejscach si? ??cz?, a w innych rozga??ziaj?, tworz?c skomplikowan? sie? transferĂłw”– zauwa?a profesor Micha? Pietrzak, wybitny znawca problematyki wyznaniowej.
Zadali?my sobie jednakowo? trud oszacowania kwot p?yn?cych owymi strumieniami do „czarnej dziury”, a w szczegĂłlno?ci:
- wysi?ku finansowego wiernych;
- wydatkĂłw z kasy publicznej (bud?etu pa?stwa i samorz?dĂłw lokalnych), czyli kieszeni wszystkich podatnikĂłw, bez wzgl?du na ich ?wiatopogl?d;
- zyskĂłw z najbardziej bulwersuj?cego w ostatnich latach kana?u transferu pieni?dzy do kat. Ko?cio?a, wyra?aj?cych si? nadaniami nieruchomo?ci (lub ich zbywaniem za u?amek faktycznej warto?ci), a nast?pnie obrotem t? ziemi? i budynkami;
-rzeczywistych zarobkĂłw ksi??y i biskupĂłw.

Ofiary wiernych (przychody Ko?cio?a z tytu?u wykonywania pos?ug religijnych

1. Taca
Jak podaje Instytut Statystyki Ko?cio?a Katolickiego (ISKK), w Polsce ?yje oko?o 35 mln wyznawcĂłw katolicyzmu. Z przeprowadzanych w ostatnich latach akcji obliczania frekwencji podczas niedzielnych mszy wynika, ?e uczestniczy w nich ?rednio 45–47 proc. wiernych, czyli ponad 16 mln osĂłb. Ile zostawiaj? na tacy? Sonda?e mĂłwi?, ?e oko?o 10 proc. bior?cych udzia? w tych nabo?e?stwach nie daje ani grosza. Zak?adaj?c, ?e ofiarno?? pozosta?ych kszta?tuje si? na poziomie 2 z? od osoby, w ka?d? niedziel? do ko?cielnej kasy wp?ywa oko?o 28,8 mln z?, co daje rocznie (uwzgl?dniaj?c dni ?wi?teczne) ponad 1,6 miliarda z?otych.

2. Chrzest, Pierwsza Komunia, bierzmowanie, ?luby, pogrzeby
Wed?ug danych ISKK, w 2005 r. w polskim kat. Ko?ciele: ochrzczono ponad 350 tys. dzieci, a Pierwsz? Komuni? przyj??o prawie 500 tys. Minimalne stawki za te obrz?dki wynosz? odpowiednio 100 i 70 z?. Bilans: oko?o 70 mln z?; bierzmowanie oko?o 24 mln z? (przy ?redniej sk?adce 50 z? od osoby); udzielono prawie 160 tys. ?lubĂłw. Przy minimalnej op?acie 500 z? dostarczy?y parafiom oko?o 80 mln z?. Zmar?o prawie 370 tys. osĂłb (dane GUS). Statystycznie, 93,7 proc. z nich by?o katolikami (wed?ug ISKK), co przek?ada si? na oko?o 345 tys. pogrzebĂłw z udzia?em ksi?dza, inkasuj?cego oko?o 700 z?. Suma: oko?o 241,5 mln z?.

3. Kol?da
Polacy ?yj? w ramach oko?o 14 mln gospodarstw domowych, z czego 4,7 mln to gospodarstwa wiejskie – podaje GUS. Pami?taj?c, ?e 93,7 proc. spo?ecze?stwa przyznaje si? do katolicyzmu, chodz?cego po kol?dzie ksi?dza powinno przyj??: w miastach – 8,7 mln rodzin, we wsiach – 4,4 mln. To oczywi?cie teoria, bo „skuteczno??” w miastach kszta?tuje si? na poziomie 50 proc. (przy ?redniej ofiarno?ci 50 z?). W parafiach wiejskich ksi?dza przyjmuje 90 proc. zobowi?zanych wyznawan? wiar? rodzin, a statystyczna „koperta” zawiera 30 z?. Zatem orientacyjne wp?ywy z kol?dy wynosz?: 217,5 mln z? (miasto) plus 118,8 mln z? (wie?), czyli ponad 336 mln z?.

kolendaPodsumowuj?c: wierni kat. Ko?cio?a zasilaj? portfele jego 29,5 tys. ksi??y (w tym 5,7 tys. zakonnikĂłw) kwot? grubo przekraczaj?c? 2,4 miliarda z?otych rocznie, czyli ?rednio 81,3 tys. z? dla jednego duchownego. W rozbiciu na parafie (w Polsce jest ich oko?o 10,1 tys.), ?rednia wynosi prawie 240 tys. z? na ka?d? placĂłwk? na rok.
Dla rzetelnego rachunku nale?y j? uzupe?ni? m.in. o:
-zapowiedzi ?lubne (stawka 50–100 z? pomno?ona przez 160 tys. uroczysto?ci da kwot? z przedzia?u 8–16 mln z?);
- msze intencjonalne (20–50 z?) i tzw. Gregoria?skie (odprawiane przez 30 dni za 500–700 z?). PlacĂłwce ?redniej wielko?ci z liczb? wiernych 1001–2500 (prawie 41 proc. ogĂł?u polskich parafii) zapewniaj? kwot? nie mniejsz? ni? 20 tys. z? rocznie, a du?ej parafii (powy?ej 5 tys. wiernych, stanowi? 18,3 proc. ogĂł?u) – przynosz? co najmniej 100 tys. z?. Tak wi?c w skali ogĂłlnopolskiej intencje mszalne daj? Ko?cio?owi 300–400 mln z? rocznie;
-„wypominki” za zmar?ych, ktĂłre traktujemy jako odr?bn? pozycj? bilansu, s? bowiem biznesem wyj?tkowo dochodowym. Jednorazowe (listopad) i ca?oroczne dostarczaj? wprawdzie kwot drobniejszych, ale ?rednia parafialna nie schodzi – wedle naszej wiedzy – poni?ej 4 tys. z? rocznie (np. male?ka, licz?ca oko?o 1000 „dusz” parafia w Wojnowicach, nale??ca do archidiecezji pozna?skiej, wykaza?a w 2006 r. 3 tys. z? przychodu).
W sumie, „wspomnienia” dostarczaj? Ko?cio?owi minimum 40 mln z?.
Na zmar?ych w ogĂłle zarabia si? znakomicie. Administratorzy wi?kszo?ci z ponad 11 tys. Cmentarzy wyznaniowych maj? stawki na wszystko: pocz?wszy od wjazdu samochodu (20–50 z?), a? po wydanie zgody na postawienie nagrobka (100–300 z?). Uwzgl?dniaj?c tylko „?wie?e” pogrzeby, do kas zarz?dzanych przez Ko?ciĂł? nekropolii wp?ywa rocznie grubo ponad 170 mln z?. Pomijaj?c ju? w naszym zestawieniu dochody z po?wi?cenia obiektĂłw (biskup nie schodzi poni?ej 1000 z?) oraz pieni?dze trafiaj?ce do s?dĂłw biskupich, rozpatruj?cych rocznie oko?o 25 tys. spraw (przede wszystkim rozwodowych, gdzie minimalne „wpisowe” jest rĂłwne miesi?cznej pensji wnioskodawcy), sumujmy ponownie: 2,4 mld z? plus oko?o 570–600 mln z? daje kwot? bardzo blisk? 3 miliardĂłw z?otych rocznie. Czyli – przeci?tnie – oko?o 100 tys. z? na jednego duszpasterza i 300 tys. z? na statystyczn? parafi?. Naturalnie, myl?ce by?oby mniemanie, ?e wspomniane 3 mld z? to „kieszonkowe” duszpasterzy, mog?ce s?u?y? wy??cznie konsumpcji i zaspokajaniu zachcianek. OprĂłcz op?at na utrzymanie ?wi?ty? i budynkĂłw parafialnych (energia elektryczna, gaz, woda, telefon) oraz pensji pracownikĂłw ko?cielnych, jedn? lub dwie „tace” w miesi?cu (kwestie te reguluj? zarz?dzenia biskupĂłw) przeznacza si? na cele pozaparafialne:
- utrzymanie diecezjalnego seminarium duchownego i kurii biskupiej;
- misje, fundusz obrony nienarodzonych, Bazylik? Grobu Pa?skiego w Jerozolimie, budow? ko?cio?Ăłw w diecezji;
- na Watykan (tzw. ?wi?topietrze, jedna „taca” w roku).
tacaKa?da parafia rozlicza si? z przychodĂłw i kosztĂłw na swĂłj w?asny sposĂłb. Nie ma te? ujednoliconego standardu sprawozdawczo?ci finansowej w poszczegĂłlnych diecezjach. Generalnie rzecz bior?c, zarĂłwno parafie, jak i kurie biskupie nie ujawniaj? sprawozda? finansowych. Chlubnym w tej dziedzinie wyj?tkiem jest: licz?ca zaledwie 724 „dusze” parafia w Topolnie (diecezja pelpli?ska), ktĂłrej proboszcz – ksi?dz kanonik Andrzej Regent – podaje szczegĂł?owo, ?e w 2006 r. przychĂłd parafii wyniĂłs? 65 tys. z? (najwa?niejsze w tym bilansie pozycje to: 27,7 tys. z? z niedzielnej „tacy”; 10 tys. z? – „dar o?tarza, skarbonka, zbiĂłrki”; po 6,3 tys. z? – kol?da i op?aty cmentarne; 5,1 tys. z? – ofiary od chorych; 4,8 tys. z? – intencje mszalne). Przy ??cznym koszcie funkcjonowania parafii (wynagrodzenia, media, ZUS, eksploatacja samochodu itp.) w kwocie 49,3 tys. z? i 9,1 tys. Z? wydatkĂłw „pozaparafialnych” (m.in. 2,9 tys. z? na kuri? biskupi?, 1,5 tys. z? – seminarium diecezjalne, 1,2 tys. z? – Katolicki Uniwersytet Lubelski) ks. Regentowi zosta?o w kasie – jak twierdzi – 4,7 tys. z?. Oczywi?cie, 724 dusze to jedna z najmniejszych parafii. Bywaj? przecie? i takie po 15 i 20 tys. dusz. Zdecydowanie bardziej wstrzemi??liwa w detalach archidiecezja lubelska deklaruje, ?e w 2006 roku wydatkowa?a 14,8 mln z? (10,4 mln z? to wydatki kurii metropolitalnej, 1,8 mln z? – Caritasu, 1,2 mln z? – seminarium duchownego, a 1,3 mln z? przeznaczono na „utrzymanie domu ksi??y emerytĂłw i systematyczn? wyp?at? comiesi?cznych zapomĂłg dla starszych i chorych kap?anĂłw”). Saldo w skarbcu abpa JĂłzefa ?yci?skiego wyra?a?o si? na koniec 2006 r. drobn? kwot? 230 tys. z?.

Sta?e wydatki pa?stwa oraz samorz?dĂłw lokalnych na dzia?alno?? funkcjonariuszy i agend kat. Ko?cio?a:

1. Katecheci
We wszystkich polskich szko?ach i placĂłwkach o?wiatowych zatrudnionych jest – wed?ug danych z kwietnia 2005 r. – oko?o 42 tys. OsĂłb (w tym 13 tys. ksi??y, 1,5 tys. zakonnikĂłw, 3,5 tys. siĂłstr zakonnych) nauczaj?cych religii jako g?Ăłwnego przedmiotu. Uwzgl?dniaj?c fakt, ?e niewielka grupa katechetĂłw pracuje na cz??ci etatu, przyjmijmy ostro?nie, ?e statystyczny nauczyciel religii pobiera miesi?czn? pensj? w kwocie 1200 z?. Tak wi?c w skali roku, na krzewienie katolickich prawd wiary (nie licz?c katechetĂłw zatrudnionych w przedszkolach!), wyp?ywa z kasy publicznej ponad 650 mln z?. Dodajmy, ?e w roku szkolnym 2005/2006 w Polsce funkcjonowa?o ponad 330 szkĂł? (podstawowe, gimnazja, ponadpodstawowe, ponadgimnazjalne i policealne) prowadzonych przez organizacje wyznaniowe, w zdecydowanej wi?kszo?ci katolickie. Nie jest znana ilo?? ksi??y i zakonnic pracuj?cych w owych placĂłwkach, ale przegl?daj?c ich strony internetowe, mo?na si? zorientowa?, ?e zatrudniaj? ??cznie ponad tysi?c osĂłb duchownych (?rednio 3–4 w jednej szkole). Ich – okryte tajemnic? – pensje pokrywane s? nie tylko z czesnego, ale tak?e z pochodz?cej z bud?etu pa?stwa tzw. subwencji o?wiatowej, ktĂłra w 2006 r. wynosi?a oko?o 4 tys. Z? na jednego ucznia.

2. Kapelani
Ministerstwo Obrony Narodowej utrzymuje 173 kapelanĂłw wraz z towarzysz?c? owej fanaberii infrastruktur?. W 2005 r. kosztowa?o to podatnikĂłw 12 mln z?, rok pĂł?niej – 15 mln z?, a w bie??cym wydamy na oficerĂłw i genera?Ăłw w sutannach 20 mln z? (tylko ci, ktĂłrzy podlegaj? dowĂłdztwu Watykanu, kosztowa? nas b?d? 16,6 mln z?).
cd.....

cd...

Dodatkowo kat. Ko?ciĂł? reprezentuje w polskiej armii 131 oficerĂłw politycznych (w tym 111 ma przywileje ?o?nierzy zawodowych). Na same ich pensje Skarb Pa?stwa wydaje oko?o 8 mln z? rocznie (miesi?cznie ?rednio 5 tys. z? brutto).
A ponadto:
na MON-ie spoczywa obowi?zek utrzymania oraz wyposa?enia ko?cio?Ăłw i plebanii 70 istniej?cych w Polsce parafii wojskowych – wszelkich op?at dostarczenia tam niezb?dnego sprz?tu liturgicznego, przeprowadzania koniecznych remontĂłw oraz inwestycji. W 12 mniejszych o?rodkach– maj?cych jednie tzw. status kanoniczny
– kapelanom przys?uguje bezp?atny ordynans, zakwaterowanie i obs?uga kancelarii;
oprĂłcz sutannowych „zawodowcĂłw” MON utrzymuje 38 tzw. kapelanĂłw pomocniczych, zatrudnionych jako pracownicy cywilni (przewa?nie na 1/2 etatu w jednostkach o niewielkiej liczbie ?o?nierzy);
- alumni Ordynariatu Polowego studiuj?cy w Wy?szym Metropolitalnym Seminarium Duchownym ?w. Jana Chrzciciela w Warszawie pod wzgl?dem formalnoprawnym traktowani s? jako studenci podchor??owie Wojskowej Akademii Technicznej (m.in. otrzymuj? ?o?d i umundurowanie) – ich utrzymanie to kolejny wydatek.
W Biurze Ochrony Rz?du „pe?ni s?u?b?” 3 ksi??y katolickich, ktĂłrzy ka?dego roku inkasuj? w sumie oko?o 170 tys. z? (brutto), czyli 4,7 tys. z? co miesi?c. Stra? Graniczna ma 10 kapelanĂłw z kat. Ko?cio?a (plus 6 z innych wyzna?) i wyp?aca im pensje przekraczaj?ce 5 tys. z? na g?ow?. Pa?stwowa Stra? Po?arna zatrudnia 16 kapelanĂłw z uposa?eniem oko?o 3 tys. z? (roczny koszt ich utrzymania: 570–580 tys. z?). Policj? obs?uguje 20 kapelanĂłw, ktĂłrzy nie zarabiaj? wi?cej ni? 1500 z? miesi?cznie, bo w odrĂł?nieniu od innych formacji zatrudnieni s? na etatach cywilnych. Kapelani wi?zienni dzia?aj? wprawdzie we wszystkich 156 zak?adach karnych, ale wynagrodzenie pobieraj? wybra?cy, gdy? Ministerstwo Sprawiedliwo?ci daje pieni?dze na 36 etatĂłw z pensj? oko?o 1200 z? miesi?cznie. Inni kapelani radz? sobie w ten sposĂłb, ?e zawieraj? z dyrektorem wi?zienia umowy o dzie?o. Na podstawie ustawy z 30 sierpnia 1991 r. o zak?adach opieki zdrowotnej – kapelan jest obecny w ka?dym „zak?adzie opieki zdrowotnej przeznaczonym dla osĂłb wymagaj?cych ca?odobowych lub ca?odziennych ?wiadcze? zdrowotnych”. Nikt nie wie, ilu ich jest w sumie (wed?ug nieoficjalnych danych, oko?o 1,5 tys.) oraz jakie pensje pobieraj?.
Przyk?adowo:
- w 28 szpitalach nale??cych do MSWiA pracuje 26 ksi??y, zarabiaj?cych miesi?cznie ?rednio 1100 z? netto (ponad 340 tys. z? rocznie);
- zad?u?ony po uszy Samodzielny Publiczny Szpital WojewĂłdzki w Gorzowie sta? na zatrudnienie 6 kapelanĂłw z pensj? 2100 z? (brutto);
- specjalistyczn? obs?ug? duszpastersk? op?acaj? te? le?nicy, kolejarze, s?u?by komunalne, kluby sportowe, kopalnie... Liczby – w tym przep?ywaj?ce do kapelanĂłw kwoty – s? praktycznie nie do ogarni?cia.

3. Szkolnictwo wy?sze
W 2005 r. polskie pa?stwo przekaza?o w formie dotacji dla ko?cielnych szkĂł? wy?szych – nie wliczaj?c wydzia?Ăłw teologicznych w ?wieckich uniwersytetach finansowanych w ca?o?ci ze ?rodkĂłw publicznych (Katowice, Opole, Szczecin, Pozna?, Bia?ystok, Olsztyn, Toru?) – prawie 161mln z?.
Przyk?adowo:
-Katolicki Uniwersytet Lubelski otrzyma? prawie 72 mln z? na dzia?alno?? dydaktyczn?
i ponad 18 mln z? na stypendia dla studentĂłw (rok wcze?niej odpowiednio: 10,5 mln
z? i 1,1 mln z?);
- Papiesk? Akademi? Teologiczn? w Krakowie zasilono kwot? 11 mln z? (dydaktyka) i 1 mln z? na pomoc materialn? (w 2004 r. odpowiednio: 66,7 mln z? i 831 tys. z?).
-Uniwersytet Kardyna?a Stefana Wyszy?skiego w Warszawie (uczelnia publiczna z wydzielonymi wydzia?ami podleg?ymi wy??cznej jurysdykcji ko?cielnej) otrzyma? w 2005 r. ponad 36 mln z? na dzia?alno?? dydaktyczn? i prawie 10 mln z? na pomoc materialn? dla studentĂłw.
Pieni?dze na stypendia dosta?y te? 23 wy?sze seminaria duchowne, w ktĂłrych szkol? si? przyszli urz?dnicy Watykanu. Najwi?cej otrzymali:
- klerycy z Przemy?la – ponad 165 tys. z?;
-seminarium w Siedlcach – 135 tys. z?;
- seminarium w Warszawie – ponad 132 tys. z?;
-spo?rĂłd seminariĂłw zakonnych salezjanie– prawie 100 tys. z?, na drugim miejscu uplasowali si? franciszkanie – ponad 70 tys. z?.

2006 rok przyniĂłs? rozszerzenie katalogu uczelni ko?cielnych finansowanych z bud?etu pa?stwa. Sejm postanowi?, ?e z pieni?dzy wszystkich podatnikĂłw dotowane b?d? tak?e – oprĂłcz KUL--u oraz krakowskiego PAT-u – Papieskie Wydzia?y
Teologiczne we Wroc?awiu i Warszawie oraz jezuicka – ca?kowicie prywatna! – Wy?sza Szko?a Filozoficzno-Pedagogiczna „Ignatianum” w Krakowie (??czna kwota to oko?o 11 mln z? na „rozbieg” w 2007 r.). Na rozpatrzenie oczekuje kolejna – z?o?ona przez Prawo i Sprawiedliwo??– „Ustawa o finansowaniu z bud?etu pa?stwa Instytutu Teologicznego im. ?w. Jana Kantego w Bielsku-Bia?ej”.

pogrzeb4. Fundusz Ko?cielny
Zosta? ustanowiony na podstawie ustawy z 1950 r. o przej?ciu dĂłbr martwej r?ki, jako
rodzaj rekompensaty dla Ko?cio?a za znacjonalizowane nieruchomo?ci ziemskie (do dzi? zwrĂłcone z nawi?zk?). Mia? by? zasilany dochodami z przej?tych dĂłbr oraz dotacjami pa?stwowymi. Obecnie Fundusz op?aca:
-100 proc. sk?adki ZUS-owskiej na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, wypadkowe i zdrowotne ponad 22 tys. cz?onkĂłw zakonĂłw kontemplacyjnych klauzurowych oraz oko?o 4 tys. Misjonarzy w okresach ich pracy za granic?;
-80 proc. sk?adki (pozosta?e 20 proc. pokrywaj? zainteresowani) za wszystkich duchownych niezatrudnionych na etatach (katecheci, kapelani itp., ktĂłrzy reguluj? swoje zobowi?zania na zasadach ogĂłlnych). Reszta (oko?o 10 proc.) dotacji rezerwowanej w bud?ecie pa?stwa dla FK przyznawana jest na „wspomaganie dzia?alno?ci charytatywno-opieku?czej, o?wiatowo-wychowawczej oraz na remonty
zabytkowych obiektĂłw sakralnych”. Kwoty, jakimi dysponuje Fundusz, s? zmienne i zale?? od decyzji Sejmu (czytaj: „koloru” aktualnie rz?dz?cej ekipy, przygotowuj?cej ustaw? bud?etow?). I tak:
- w 2002 r. (czas SLD) Fundusz ofiarowa? 75,71 mln z?;
- w latach 2003–2005 (SLD) rozporz?dzi? 78,33 mln z?;
- rok 2006 (PiS) to skok do 93,68 mln z?;
- bud?et 2007 (PiS & Co.) rezerwuje dla FK 96 mln z?.

5. Zarobki biskupĂłw, proboszczĂłw, wikariuszy:

Ze wzgl?du na brak danych zmuszeni jeste?my pomin?? w tym rozdziale dochody funkcjonariuszy Ko?cio?a p?yn?ce z setek „biznesĂłw”. Na przyk?ad takich jak:
- zyski gie?dowe Archidiecezji Pozna?skiej, ktĂłrej Ministerstwo Skarbu przekaza?o
kilkadziesi?t tysi?cy akcji (m.in. Okocim SA i Cersanit SA);
- dochody Archidiecezji Katowickiej b?d?cej w?a?cicielem sieci ksi?gar? ?w. Jacka, spĂł?ki Ars Catholica, radia diecezjalnego, agencji reklamowej, firmy wydaj?cej tygodnik „Go?? Niedzielny” i miesi?cznik „Ma?y Go?? Niedzielny” oraz drukarni;
-„boki” Archidiecezji Krakowskiej, ktĂłra– oprĂłcz wynajmowanych 5 kamienic – dysponuje na StarĂłwce trzygwiazdkowym hotelem „Wit Stwosz” (w planach kolejne dwa hotele w centrum Krakowa);
- korzy?ci Archidiecezji Warszawskiej z 50 proc. udzia?Ăłw w spĂł?ce, ktĂłra za 25 mln dolarĂłw postawi?a w centrum Warszawy biurowiec Roma Office Center (11,7 tys. mkw. Powierzchni u?ytkowej). Kardyna? JĂłzef Glemp nie musia? zap?aci? za udzia?y nawet z?amanego centa – grunt, ktĂłry wniĂłs? do spĂł?ki, by? wystarczaj?co cenny. Za 15 mln dolarĂłw (ju? bez ?adnych udzia?owcĂłw i w jeszcze lepszym punkcie Warszawy) archidiecezja wybudowa?a biurowiec – Centrum Jasna (7 tys. mkw.). Oraz setki, tysi?ce innych interesĂłw. Spo?ecze?stwo domy?la si?, ?e ko?cielne dochody s? niebanalne. W 2004 r. Centrum Badania Opinii Spo?ecznej zada?o reprezentatywnej prĂłbie ludno?ci pytanie: „Jak Pan(i) s?dzi, ile obecnie, przeci?tnie miesi?cznie, zarabiaj? ksi??a, a ile, Pana(i) zdaniem, powinni zarabia??”. Okaza?o si?, ?e zdaniem statystycznego obywatela, ksi?dz zarabia 5206 z? miesi?cznie, a gwoli sprawiedliwo?ci powinien inkasowa? 2361 z?.

kosciol_przepA jak to wygl?da w rzeczywisto?ci? Kard. Glemp deklarowa? onegdaj, ?e ma „na pasku” 1000 z?, za? abp ?yci?ski zapewnia?, i? w ogĂłle nie pobiera z kurii pensji. Wierzymy w to bez zastrze?e?, bowiem dysponuj?c darmowym zakwaterowaniem, samochodem s?u?bowym, wiktem oraz opierunkiem, przeci?tnemu biskupowi wystarcz? „do pierwszego”:
- 2 czy 3 wizytacje duszpasterskie (proboszcz najbiedniejszej nawet parafii daje szefowi zwyczajow? „kopert?” zawieraj?c? minimum 2 tys. z?);
- jedno bierzmowanie (co najmniej 1000 z?);
- 2 lub 3 „pokropki” (po 2 tys. z? i wi?cej).
Uwzgl?dniaj?c inne przychody – np. wyk?ady, publikacje, drobne, a powszechne „wzi?tki” od szeregowych ksi??y, pragn?cych zdoby? przychylno?? hierarchy (500–1000 z?), i wzi?tki grubsze za tytu? kanonika czy pra?ata lub skierowanie na bogatsze probostwo (5–50 tys. z?) – mo?na przyj??, ?e biskup ordynariusz ma na swoje wydatki oko?o 40 tys. z? miesi?cznie, bez si?gania do kurialnej kasy, czego mu nikt nie mo?e zabroni?, gdy? jest w diecezji na prawach udzielnego ksi?cia.
Biskup pomocniczy wyci?ga mniej wi?cej po?ow? tej kwoty, czyli 20 tysi?cy.
W zarobkach proboszczĂłw wyst?puje ogromna rozpi?to??, zale?na przede wszystkim od regionu, w jakim po?o?ona jest parafia oraz od liczebno?ci wiernych. Wed?ug bada? przeprowadzonych w 2002 r. przez Katolick? Agencj? Informacyjn?, statystycznemu proboszczowi 10- -tysi?cznej parafii miejskiej – po op?aceniu wszelkich ?wiadcze? i wynagrodze? pracowniczych– pozostawa?o „na czysto” 5564 z?. Wobec wyliczonej przez nas ?redniej rocznych przychodĂłw (100 tys. z?, czyli oko?o 8,3 tys. z? miesi?cznie), nie pope?nimy zapewne wi?kszego b??du, przyjmuj?c, i? w roku 2006 pensja takiego proboszcza oscylowa?a wokĂł? 7 tys. z?. Przeci?tny wikary 10-tysi?cznej parafii miejskiej zarabia? w 2002 r. – wed?ug KAI – 3150 z?. Analogiczne do powy?szego rozumowanie prowadzi do wniosku, ?e obecnie ksi?dz taki pobiera co miesi?c 4–4,5 tys. z?. Zarobki proboszcza ?redniej (1,5 tys. wiernych), jednoosobowej parafii wiejskiej KAI wzi??a z powietrza, szacuj?c je na 2100 z?. Owszem, znane nam s? pojedyncze przypadki takich uposa?e?, ale – wed?ug przeprowadzonego przez „FiM” sonda?u – kwota 4 do 5 tys. z? najlepiej obrazuje miesi?czne uposa?enie duchownego rezyduj?cego na wsi.

Ko?ciĂł? nie sporz?dza remanentu wp?ywaj?cej do? kasy. PomĂł?my im zatem, sumuj?c najwa?niejsze pozycje przedstawionego zestawienia,czyli: 3 mld z? (wierni), 650 mln z? (katecheci), 27 mln z? (kapelani), 172 mln z? (szkolnictwo wy?sze), 96 mln z? (Fundusz Ko?cielny), 40 mln z? (?wi?tynia Opatrzno?ci), ok. 345 mln z? (darowizny), 20 mln z? (dotacje samorz?dowe), 63 mln z? (konserwacja obiektĂłw sakralnych), 100 mln z? (dop?aty bezpo?rednie). Wychodzi ponad 4,5 miliarda z?otych.
Z maj?tku trwa?ego uwzgl?dnijmy jedynie warto?? pozyskanych od pa?stwa 165 tys. ha gruntĂłw, czyli ok. 650 mln z?, licz?c po najta?szych rynkowych cenach. Dodajmy, ?e wi?kszo?? naszych danych pochodzi sprzed kilku lat, a szacuje si?, ?e tylko w ci?gu ostatniego roku nieruchomo?ci (ziemia, budynki) zdro?a?y o oko?o 30 procent!

Czytaj te?: "Bankierzy Pana Boga" - cz??? II TUTAJ

06.09.2011 14:52
BANKIERZY PANA BOGA - cze?? II
"Okazjonalne" wydatki pa?stwa oraz samorz?dĂłw lokalnych na rzecz Ko?cio?a i organizacji dzia?aj?cych pod szyldem katolickim:

lichen1. Dotacje na budowy, remonty i modernizacje obiektĂłw sakralnych
40 mln z?, ktĂłre parlament przeznaczy? – naginaj?c konstytucj? zabraniaj?c? finansowania budownictwa sakralnego przez pa?stwo – na ?wi?tyni? Opatrzno?ci Bo?ej w Warszawie, to niew?tpliwie najbardziej znacz?ca kwota wy?udzona przez Ko?ciĂł? z kasy publicznej na przedsi?wzi?cia inwestycyjne. Ale wcale nie jedyna, bowiem wsz?dzie w Polsce, pod has?em dozwolonego prawem „finansowania przedsi?wzi?? ze sfery kultury i dziedzictwa narodowego” (czyli po prostu ochrony zabytkĂłw), kurie biskupie i parafie dostaj? na ten cel miliony z?otych.
Oto tylko kilka przyk?adĂłw:
- Szczecin – na podwy?szenie wie?y parafii katedralnej pw. ?w. Jakuba, remont ko?cio?a oraz zmian? ogrzewania na geotermalne proboszcz Jan Kazieczko otrzyma? (cz??ciowo z UE) 10,6 mln z?;
- KrakĂłw – Narodowy Fundusz Rewaloryzacji ZabytkĂłw Krakowa wyasygnowa? 4 mln z? na remont ko?cio?a ojcĂłw pijarĂłw;
- Pozna? – kuria metropolitalna oczekuje na przyznan? ju? wyp?at? 5 mln z? na renowacj? 5 prowincjonalnych ko?cio?Ăłw. Proboszcz parafii farnej ks. Wojciech Wolniewicz zainkasowa? z Unii Europejskiej ponad 2 mln euro na prace konserwatorskie oraz sprz?t do monitoringu, a 58 proboszczĂłw wiejskich parafii dosta?o do podzia?u 1 mln euro na zabezpieczenia przeciwpo?arowe i przeciww?amaniowe; Drugi milion euro przyzna?a Unia na upi?kszenie siedziby (i jej najbli?szego otoczenia) metropolity wroc?awskiego arcybiskupa Mariana Go??biowskiego. Na konserwacj? innych obiektĂłw ko?cielnych w?adze miasta przeznaczy?y 1,5 mln z?;
- KrzeszĂłw (woj. dolno?l?skie) – 2 mln euro wp?yn??o na konto miejscowych cystersĂłw. Zakonnicy maj? stworzy? za te pieni?dze jeden z najwa?niejszych maryjnych o?rodkĂłw pielgrzymkowo- turystycznych w Polsce.

Wiele z tych ?rodkĂłw pochodzi wprawdzie z Unii Europejskiej (w 2006 r. Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego przeznaczy? 17,5 mln z? do podzia?u dla ko?cio?Ăłw w Polsce), ale nie nale?y zapomina?, ?e Polska (czytaj: my wszyscy) jest p?atnikiem sk?adek do bud?etu unijnego, a to co dostanie kler watyka?ski, tego nie dostan? Polacy.
Pieni?dze asygnowane wy??cznie z kasy samorz?dowej s? skromniejsze, ale niebanalne.
Przyk?adowo:
- w 2006 r. WojewĂłdzki Konserwator ZabytkĂłw w Bia?ymstoku przekaza? 21 placĂłwkom katolickim i tylko czterem prawos?awnym (na Podlasiu dominuj?cym) 300 tys. z?;
- Zarz?d WojewĂłdztwa Dolno?l?skiego rozdzieli? w ubieg?ym roku na remonty obiektĂłw sakralnych milion z?otych. W?rĂłd 37 parafii, ktĂłre otrzyma?y pieni?dze, 36 by?o rzymskokatolickich, jedna ewangelicko-augsburska;
- Olsztyn – w sumie 440 tys. z? zainkasowa?y parafie Chrystusa KrĂłla (na elewacj?), ?w. JĂłzefa (konserwacja malowide? ?ciennych), katedra (remont organĂłw), Serca Pana Jezusa (witra?e) oraz – jako alibi zapewne – ko?ciĂł? ewangelicki (na zabytkowy o?tarz i ambon?);
- z bud?etu miasta ?odzi obdarzono 5 parafii ??czn? kwot? 639 tys. z? (m.in. na zabezpieczenia antygraffiti).

Nawet najmniejsze z 2478 polskich gmin, dysponuj?ce niejednokrotnie symbolicznym
bud?etem, zaciskaj? z?by i p?ac? na modernizacje budowli ko?cielnych.
Oto np. w 2006 r.:
- Ustrzyki Dolne (woj. podkarpackie) wyp?aci?y trzem parafiom 66 tys. z?;
- w Choroszczy (woj. podlaskie) 12 tys. Z? przekazano dwĂłm parafiom
radni gminy Jasie? (woj. lubuskie) postanowili wesprze? trzy parafie kwot? 45 tys. z?;
- ?roda ?l?ska (woj. dolno?l?skie) da?a 65 tys. z? na drobne remonty w 8 ko?cio?ach;
- Stare Bogaczowice (woj. dolno?l?skie) wysup?a?y 12 tys. z? dla parafii w Gostkowie;
- gmina Krzywcza (woj. podkarpackie) – 20 tys. z? na kosmetyk? dwĂłch ko?cio?Ăłw parafialnych;
- w Brzozowie (woj. podkarpackie) – 37 tys. z? na 5 parafii;
- gmina Szemud (Pomorze) we wsi Kielno– 71,3 tys. z?.

Podobnych przyk?adĂłw mogliby?my poda? setki (!). Przybywa ich z ka?dym dniem. A czy mo?na dokona? ogĂłlnokrajowego bilansu owych dotacji? Wed?ug danych Krajowego O?rodka Bada? i Dokumentacji ZabytkĂłw, w Polsce mamy prawie 7 tys. obiektĂłw sakralnych wymagaj?cych – poza budowlami, ktĂłre oczekuj? na remont kapitalny – drobnych napraw i zabezpiecze?. Z naszego wyrywkowego sonda?u wynika, ?e w 2006 r. oko?o 75 proc. (5.250) otrzyma?o wsparcie ze ?rodkĂłw publicznych ?redni? kwot? 12 tys. z?, co przek?ada si? w sumie na 63 mln z?.
Nale?y te? podkre?li?, ?e w bud?etach wielu miast i gmin znajdziemy inne pozycje – zupe?nie ju? niezwi?zane ze „sfer? kultury i dziedzictwa narodowego”, lecz ?ci?le spe?niaj?ce ?yczenia lokalnych rz?dcĂłw dusz. Z licznych ilustracji tego zjawiska wybrali?my:
- ?abiszyn (woj. kujawsko-pomorskie). Ko?ciĂł? parafialny pw. ?w. Miko?aja po?o?ony jest na lekkim wzniesieniu terenu, wi?c gmina postanowi?a zap?aci? za odnowienie schodĂłw prowadz?cych do ?wi?tyni oraz zamontowanie u?atwiaj?cych wspinaczk? barierek;
- S?dziszĂłw (woj. ?wi?tokrzyskie) – w projekcie miejskiego bud?etu przewidziano 60 tys. z? na pod?wietlenie ko?cio?a ?w. Brata Alberta Chmielowskiego.

kasa-_klucz2. Dotacje „przypadkowe” – na wszystko, co tylko wyobra?nia podpowie
Proboszczowie, ktĂłrzy nie maj? zabytkowych ko?cio?Ăłw, przy remoncie ktĂłrych mogliby sobie tak?e zregenerowa? plebani? b?d? „lew?” faktur? zapewni? godziwe rozrywki podczas wakacji, wcale nie s? zdani na ?ask? wiernych. Bo doprawdy wystarczy odrobina pomys?owo?ci, ?eby otrzyma? od lokalnego samorz?du wsparcie na imprezy typu:
- „uzupe?nienie infrastruktury istniej?cych szlakĂłw turystycznych oraz wytyczenie i oznakowanie nowych ?cie?ek” – 10 tys. z? dla karmelitĂłw bosych z Czernej (woj. ma?opolskie);
- festiwal „M?odzi i mi?o??” – parafia Matki Bo?ej Brzemiennej w Gda?sku – 3 tys. z?;
- konkurs poetycki „O ludzk? twarz cz?owieka” – parafia w Kro?nicach (woj. dolno?l?skie) – 4 tys. z?;
- wszystko mĂłwi?ca „pomoc spo?eczna” – parafia w Starym Kisielinie (woj. lubuskie)- 5,5 tys. z?;
- „dodatkowe formy sp?dzania czasu wolnego”– parafia Niepokalanego Pocz?cia NMP w ?odzi – 2 tys. z?;
- „organizacja imprez sportowo-rekreacyjnych”,„szkolenie dzieci i m?odzie?y”, „organizacja widowisk sportowych o zasi?gu krajowym mi?dzynarodowym”– Salezja?ska Organizacja Sportowa przy parafii ?w. Teresy w ?odzi – 46,7 tys. z?;
- „Akcja Lato 2006” – parafia Podwy?szenia Krzy?a ?w. z HajnĂłwki (woj. podlaskie) – 7,2 tys. z?;
-„dofinansowanie dzia?alno?ci opieku?czo- wychowawczej nad dzie?mi i m?odzie??
z rodzin patologicznych zagro?onych chorob? alkoholow?” – parafia ?w. Jana Aposto?a i Ewangelisty w Jeleniej GĂłrze – 14,7 tys. z?;
- „Hiszpa?ska muzyka na Solcu. Tryptyk jesienny” – parafia ?wi?tej TrĂłjcy w Warszawie – 15 tys. z?;
- „Polska rodzin? silna jest – poradnictwo dla ma??onkĂłw i m?odych rodzicĂłw” oraz „Dzi?kczynny koncert symfoniczny na 70-lecie pracy salezjanĂłw w Rumi” – parafia NMP Wspomo?enia Wiernych w Rumi (woj. pomorskie) – 7,2 tys. z?;
- „Moja rodzina – moja przysz?o??” i „W zdrowym ciele – zdrowy duch” – parafia ?w. Jadwigi KrĂłlowej w Gorlicach (ma?opolskie) – 11,2 tys. z?;
- „Koncerty monograficzne jednego kompozytora” – parafia ?w. Andrzeja Boboli w Warszawie – 11 tys. z?;
- „Promyk kulturalny dla seniorĂłw” i „Festyn parafialny o charakterze rodzinnym” – parafia ?w. Kazimierza w Warszawie – 10 tys. z?;
- „Spotkanie z komputerem” – parafia ?w. Anny w Ko?cieszkach (woj. kujawsko-pomorskie) – 10 tys. z?;
- „doposa?enie ?wietlicy parafialnej” – parafia ?w. Bart?omieja w Czernikowie (woj. kujawsko- pomorskie) – 10 tys. z?;
- „organizowanie czasu wolnego dla dzieci i m?odzie?y, poprzez zdobywanie nowych wiadomo?ci i umiej?tno?ci” – parafia ?w. Teresy w Gr?bocinie (woj. kujawsko-pomorskie) – 10 tys. z?. I tak dalej...

Po dokonanej przez dziennikarzy „FiM” analizie zaledwie 250 z kilku tysi?cy pozytywnie ka?dego roku rozpatrywanych wnioskĂłw o przyznanie dotacji, mamy podstaw? do takich oto konkluzji:
1. Pieni?dze otrzymywane przez ksi??y i przyko?cielne organizacje od organĂłw pa?stwa i samorz?dĂłw lokalnych, najcz??ciej s? przek?adane „z kieszeni do kieszeni” (np. wakacje w administrowanym przez Caritas o?rodku, sowicie op?acany prelegent z Akcji Katolickiej, zakupy ksi??kowe w wydawnictwie ko?cielnym itp.);
2. Cz?sto po prostu nie wiadomo, co si? z nimi sta?o...
3. Przy kat. Ko?ciele dzia?a 337 wspĂłlnot, organizacji i stowarzysze? ko?cielnych, z ktĂłrych co najmniej 25 proc. systematycznie ubiega si? (i otrzymuje) dofinansowanie ze ?rodkĂłw publicznych, za? czasem bywa tak, ?e... na jeden cel pieni?dze wyp?aca kilka organĂłw (ministerstwo, samorz?d wojewĂłdzki lub powiatowy, gmina, a nawet Rada Osiedla);
4. Coroczna, ??czna kwota dotacji przypadkowych kszta?tuje si? (w skali kraju) na poziomie 20 mln z?.
3. Daniny spĂł?ek skarbu pa?stwa oraz przedsi?biorstw i osĂłb prywatnych
Stanowi? one znacz?c? pozycj? w bud?ecie polskiego kat. Ko?cio?a.
Przyk?adowo w 2006 r.:
-KGHM Polska Mied? ofiarowa? w sumie 85 tys. z? na rzecz parafii Zwiastowania NMP w Mirsku, Wniebowzi?cia NMP w G?ogowie, ko?cio?a w GĂłrze Iglicznej oraz Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Legnickiej. W latach wcze?niejszych pa?stwowy KGHM wspar? instytucje kat. Ko?cio?a kwot? 8,4 mln z?!
- PKN Orlen ofiarowa? 500 tys. z? p?ockim benedyktynom i zagwarantowa? wsparcie (kwot? bli?ej nieokre?lon?) parafii ?w. Maksymiliana Kolbego w P?ocku.

Ministerstwo FinansĂłw twierdzi, ?e nie dysponuje danymi pozwalaj?cymi okre?li? wysoko?? darowizn przekazanych przez podatnikĂłw na cele kultu religijnego czy te? na dzia?alno?? charytatywno- opieku?cz? kat. Ko?cio?a. Przypomnijmy wi?c, ?e w 2002 r. ujawnili?my poufne tego? ministerstwa dokumenty („Informacja dotycz?ca rozliczenia podatku dochodowego od osĂłb prawnych” i „Skutki odlicze? i ulg w podatku dochodowym od osĂłb fizycznych”), z ktĂłrych czarno na bia?ym wynika?o, ?e rozmaite polskie firmy (a tak?e zagraniczne dzia?aj?ce w Polsce) i osoby prywatne przekaza?y w 2002 r. Ko?cio?owi oko?o 342 mln z?. Wed?ug naszych danych, rĂłwnie? w latach nast?pnych ten proceder kwit?, a nawet si? rozwin??.

Grunty rolne i inne nieruchomo?ci:

katedra_w_barcel1. Pa?stwo uczyni?o Ko?ciĂł? najwi?kszym prywatnym posiadaczem ziemskim
Parafie i kurie biskupie obdarowywane s? nieruchomo?ciami m.in. na mocy:
– „Ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku pa?stwa do Ko?cio?a katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej”, ktĂłra powiada, ?e parafiom z tzw. Ziem Zachodnich i PĂł?nocnych pa?stwo mo?e sprezentowa? do 15 hektarĂłw gruntĂłw na za?o?enie gospodarstwa rolnego, a tamtejszym biskupstwom, seminariom duchownym
i zgromadzeniom zakonnym – do 50 hektarĂłw;
– decyzji tzw. Komisji Maj?tkowej (Rz?du i Episkopatu), maj?cej za zadanie wyrĂłwna? Ko?cio?owi (w nieruchomo?ciach) faktyczne i wyimaginowane rachunki krzywd za komun? (do Komisji wp?yn??y 3063 roszczenia maj?tkowe i terytorialne).
„Od 1990 r. do chwili obecnej ko?cielnym osobom prawnym przekazano nieruchomo?ci o ??cznej powierzchni 97 tys. 123 ha. Ponadto ko?cielno-rz?dowe komisje regulacyjne zwrĂłci?y i przekaza?y na w?asno?? nieruchomo?ci, rĂłwnie? rolne, o ??cznej powierzchni 57 tys. 633 ha. W?rĂłd tych nieruchomo?ci 701 to nieruchomo?ci zabudowane” – ujawni? Sejmowi w kwietniu 2005 r. Tadeusz Matusiak, Ăłwczesny podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Wewn?trznych i Administracji. Zauwa?my, ?e owe 165 tys. hektarĂłw, ktĂłre otrzymamy z prostego dodawania, przy minimalnej stawce (np. ??ki) tzw. dop?at bezpo?rednich w kwocie 590 z?/ha przek?ada si? na prawie 100 mln z?.
A gdy gotĂłwka jest pilnie potrzebna, zawsze mo?na zrobi? tak, jak uczyni?a kuria legnicka, ktĂłra ledwo ziemi? od pa?stwa dosta?a, wnet „pogoni?a” jej cz?stk? podstawionemu przez kapita? niemiecki po?rednikowi, inkasuj?c 1,3 mln z? za
331 ha gruntĂłw rolnych.

2. Istniej?cy stan prawny u?atwia dalsz? ekspansj? Stanu nasycenia kat. Ko?ciĂł? watyka?ski jeszcze nie osi?gn??, m.in. dlatego, ?e wykorzystuje do maksimum mo?liwo?? bezprzetargowego nabywania nieruchomo?ci stanowi?cych w?asno?? Skarbu Pa?stwa lub jednostek samorz?du terytorialnego oraz korzystania przy zakupie z bonifikat. W praktyce sprowadza si? to do masowego wprost przejmowania nieruchomo?ci.Przejmowania, bo trudno nazwa? sprzeda?? transakcj?, w ktĂłrej Ko?ciĂł? p?aci 1–5 proc. warto?ci gruntĂłw i budynkĂłw.
Przyk?adowo:
- ?widnik (lubelskie) – Rada Miasta sprzeda?a archidiecezji atrakcyjn? dzia?k? budowlan? wart? ponad 200 tys. z? z 99-procentow? bonifikat?. W mie?cie (oko?o 40 tys. mieszka?cĂłw) dzia?a ju? 5 parafii;
- Gda?sk – 98 proc. bonifikaty udzielili radni przy sprzeda?y dzia?ki o powierzchni 16,7 tys. mkw. w Gda?sku-Uje?cisku, parafii ?w. TeresyBenedykty („na cele kultury, o?wiaty i zdrowia”);
- Boles?awiec (woj. dolno?l?skie) – nieruchomo?? gruntow? (264 mkw.) w samym centrum miasta sprzedano parafii Matki Boskiej Nieustaj?cej Pomocy z 99-procentow? bonifikat?;
- KrakĂłw – 90-procentow? bonifikat? (od kwoty 35 tys. z?) zastosowali radni przy sprzeda?y dzia?ki na rzecz parafii w Bie?czycach. Grunt by? proboszczowi potrzebny, ?eby „doko?czy? budow? plebanii oraz urz?dzi? drog? procesyjn? wokĂł? ko?cio?a”. Parafie Matki Bo?ej Cz?stochowskiej na osiedlu Szklane Domy oraz Naj?wi?tszej Rodziny w Krakowie-Nowym Bie?anowie otrzyma?y 98 proc. zni?ki. Zakonowi trynitarzy gmina sprzeda?a za 11,5 tys. z? grunt (273 mkw.) nad zalewem Bagry. Zastosowano 75 proc. bonifikaty, cho? mnisi wnioskowali o 50 proc. upustu;
- Ole?nica (woj. dolno?l?skie) – trzy dzia?ki komunalne o ??cznej powierzchni 4,5 tys. mkw. radni sprzedali parafii ?w. Jana Aposto?a „na us?ugi kultu religijnego”. Bez bonifikaty, ale za to warto?? gruntu oszacowano na… 7 tys. z?. Zdaniem specjalistĂłw, w przetargu uzyskano by kilkaset tysi?cy z?otych. W 38-tysi?cznym mie?cie s? dwie parafie, dwa ko?cio?y filialne i trzy kaplice;
- Siedl?cin k. Jeleniej GĂłry – z 99-procentow? bonifikat? kupi?a miejscowa parafia
(„na cele dzia?alno?ci sakralnej”) od Rady Miasta i Gminy Wle? dzia?k? (390 mkw.) w agroturystycznym Strzy?owcu;
- Che?m (woj. lubelskie) – uchwa?? Rady Powiatu, parafia ?w. Kazimierza otrzyma?a 99 proc. bonifikaty na u?ytkowanie wieczyste 3 hektarĂłw gruntu oraz na wykupienie znajduj?cych si? na tej dzia?ce budynkĂłw;
- Lubawa (woj. warmi?sko-mazurskie)– proboszcz od ?w. Jana Chrzciciela mia? dom parafialny szacowany na 356 tys. z?, a gmina – budynek po by?ej szkole, wyceniony (wraz z pĂł?hektarowym boiskiem) na 768 tys. z?. Wielebny wola? t? szko??, wi?c zaproponowa? zamian?. ?eby nie smuci? go dop?at? rĂł?nicy, radni uchwalili 54 proc. bonifikaty dla oddawanej Ko?cio?owi nieruchomo?ci;
- Niwiska (woj. podkarpackie) – 95 proc. upustu da?a Rada Gminy parafii Wniebowzi?cia NMP w Ostrowach Tuszowskich na zakup ?licznie po?o?onej – w obszarze chronionego krajobrazu – dzia?ki (500 mkw.) w Przy??ku;
- MyszkĂłw (woj. ?l?skie) – za 297 z? naby?a parafia Narodzenia Naj?wi?tszej Marii Panny grunt o powierzchni 1015 mkw. (znaczna cz??? wykorzystywana by?a dotychczas jako parking) na osiedlu MijaczĂłw;
- Stare Czarnowo (woj. zachodniopomorskie)– parafii Naj?wi?tszego Serca Pana Jezusa gmina sprzeda?a z 98,5-procentow? zni?k? 2074 mkw. w atrakcyjnej turystycznie wsi Ko?bacz (15 km do centrum Szczecina, zespĂł? klasztorny cystersĂłw, jez. Miedwie);
- Marki (pod Warszaw?) – 1409 mkw. Przy ul. Z?bkowskiej, sprzedano parafii ?w. Izydora za 1553,85 z? (99 proc. bonifikaty). U po?rednikĂłw sprzeda?y nieruchomo?ci cena takiej powierzchni oscyluje wokĂł? 200 tys. z?;
- Bia?ystok – w okresie kadencji by?ego ju? prezydenta Ryszarda Tura (wylansowany przez Zjednoczenie Chrze?cija?sko-Narodowe) lokalnym instytucjom ko?cielnym sprzedano 22 nieruchomo?ci. W?rĂłd nich dzia?k? o powierzchni 5 tys. mkw. (razem z obiektem dawnej szko?y w?Ăłkienniczej) za 328,5 tys. z? (65 proc. bonifikaty) oraz dzia?k? z budynkiem, w ktĂłrym funkcjonuj? obecnie katolickie szko?y – liceum i gimnazjum (80 proc. upustu);
- Przeworsk (woj. podkarpackie) – parafia Ducha ?wi?tego (jedna z 4 placĂłwek w 15,5-tysi?cznym mie?cie) naby?a od gminy zabudowan? nieruchomo?? za 283,70 z? (po zastosowaniu 99 proc. zni?ki) „na cele dzia?alno?ci sakralnej”.

kosciol_nowocze3. Najbardziej smakowite s? dla Ko?cio?a nieruchomo?ci w centrach du?ych miast
Spo?rĂłd szczegĂłlnie bulwersuj?cych dokonanych i przysz?ych „wch?oni??”, warto wymieni?:
- cystersĂłw z Krakowa, ktĂłrzy dostali od pa?stwa ponad 3 ha najlepszych miejskich gruntĂłw wartych przynajmniej 30 mln z?;
- przekazanie siostrom norbertankom kamienicy w Krakowie, oszacowanej na 1,62 mln z?. Wcze?niej wyp?acono zakonnicom 2 mln z? w gotĂłwce i sprezentowano cztery dzia?ki (dwie zabudowane) o ??cznej warto?ci 4,3 mln z?. Wszystko po to, ?eby zrezygnowa?y dobrowolnie z gruntĂłw przy stadionie Cracovii;
- kuria pozna?ska domaga si? po?o?onego w centrum miasta kompleksu budynkĂłw VIII Liceum OgĂłlnokszta?c?cego. Obiekt wzniĂłs? (w latach 20. ubieg?ego wieku) jeden z ksi??y, zaci?gaj?c w tym celu kredyt w Ăłwczesnej Radzie Miejskiej i komunalnych bankach. Pieni?dzy nie odda?, bo wybuch?a wojna...
Ko?ciĂł? nie sporz?dza remanentu wp?ywaj?cej do? kasy. PomĂł?my im zatem, sumuj?c najwa?niejsze pozycje przedstawionego zestawienia, czyli: 3 mld z? (wierni), 650 mln z? (katecheci), 27 mln z? (kapelani), 172 mln z? (szkolnictwo wy?sze), 96 mln z? (Fundusz Ko?cielny), 40 mln z? (?wi?tynia Opatrzno?ci), ok. 345 mln z? (darowizny), 20 mln z? (dotacje samorz?dowe), 63 mln z? (konserwacja obiektĂłw
sakralnych), 100 mln z? (dop?aty bezpo?rednie). Wychodzi ponad 4,5 miliarda z?otych.
Z maj?tku trwa?ego uwzgl?dnijmy jedynie warto?? pozyskanych od pa?stwa 165 tys. ha gruntĂłw, czyli ok. 650 mln z?, licz?c po najta?szych rynkowych cenach. Dodajmy, ?e wi?kszo?? naszych danych pochodzi sprzed kilku lat, a szacuje si?, ?e tylko w ci?gu ostatniego roku nieruchomo?ci (ziemia, budynki) zdro?a?y o oko?o 30 procent!

Summa summarum? Ot, drobne 5 miliardĂłw z?otych z d?ugim „ogonkiem”...
Co mo?na by za to kupi?? Na przyk?ad ?ycie ponad 16 tysi?cy polskich dzieci chorych na nowotwory z?o?liwe ko?ci (koszt leczenia wynosi ok. 30 tys. z?). Albo prawie normalne ?ycie dziesi?ciu tysi?cy maluchĂłw cierpi?cych
na dysplazj? – chorob? genetyczn? objawiaj?c? si? kar?owato?ci?, zdeformowanymi kr?gos?upami, stawami i ko?czynami (roczny koszt kuracji wynosi ok. 50 tys. z?, ale ?eby przynios?a efekty, nale?y j? stosowa? przez 10 lat). Za te 5 miliardĂłw mo?na by przez wiele lat kupowa? wyprawki szkolne dla wszystkich ubogich uczniĂłw
(w 2007 roku pa?stwo wyda?o na nie 300 mln z?); znacz?co podnie?? p?ace np. wszystkich nauczycieli i piel?gniarek lub potroi? dotacje na badania naukowe.

Ordynariusz tarnowski bp Wiktor Skworc, przewodnicz?cy Rady Ekonomicznej Konferencji Episkopatu Polski mĂłwi : -To za spraw? mediĂłw finanse Ko?cio?a sta?y si? swego rodzaju mitem. Ko?ciĂł? w Polsce posiada to, co otrzyma od swoich wiernych w postaci ofiar, i zasadniczo nic wi?cej (...). Skarbem Ko?cio?a s? ubodzy, chorzy i potrzebuj?cy. Nie mo?na o tym nigdy zapomnie?, bo by?oby to sprzeniewierzeniem si? samej istocie nauki Jezusa (...). Poniewa? Ko?ciĂł? w Polsce nie prowadzi na szersz? skal? dzia?alno?ci gospodarczej i zosta? przez pa?stwo pozbawiony w znacznej mierze swojego maj?tku, cz??? dzia?a?, ktĂłre stanowi? o jego specyfice, powinna by? tak?e finansowana przez pa?stwo"

BENEDYKT XVI zbrodniarz czy nie????

http://korwin-mikke.pl/ogolne/zobacz/onzowski_sedzia_aresztowac_papieza_za_zbrodnie_przeciw_ludzkosci/21635

Quantcast
Przedstawiony ni?ej tekst jest obszernym streszczeniem dokumentu. Tekst oryginalny jest do przeczytania pod adresem

http://www.kanzlei-sailer.de/papst-stra ... e-2011.pdf

14. lutego 2011

Dr. jur. Christian Sailer
Dr. jur. Gert-Joachim Hetzel
Adwokaci

Pan Profesor Doktor Luis Moreno Ocampo
Prokurator Mi?dzynarodowego Trybuna?u Karnego

NL – 2516 AB Den Haag
Doniesienie o pope?nieniu przest?pstwa przez dr Josepha Ratzingera, Papie?a Ko?cio?a Rzymsko-Katolickiego z powodu pope?nienia zbrodni przeciw ludzko?ci, zgodnie z art.7 Statutu MTK

We wst?pie do 59-cio stronicowego dokumentu adwokaci napisali:

Doniesienie o pope?nieniu przest?pstwa dotyczy trzech ogĂłlno?wiatowych zbrodni przeciwko ludzko?ci, ktĂłre dot?d nie by?y zaskar?one tylko dlatego, ?e wysz?y one z instytucji, na ktĂłrej czele stoj? „najwi?ksi dygnitarze”, ktĂłrzy wydaj? si? sta? ponad wszelkimi czynami karalnymi. Tradycyjna s?u?alczo?? wobec dostojnikĂłw Ko?cio?a zabi?a wszelkie poczucie praworz?dno?ci.

Gdyby jaka? nowa grupa religijna, za pomoc? zmasowanego psychicznego nacisku zmusza?a swoich cz?onkĂłw do tego, aby w??czali do tej grupy noworodki, ?eby one przez ca?e ?ycie finansowa?y grup? i we wszystkim stosowa?y si? do jej polece?, nazwano by j? „sekt?”. Pa?stwo prawdopodobnie rozwi?za?oby tak? grup?, a „przywĂłdcĂłw sekty” oskar?y?o o szanta? i wykorzystanie. SzczegĂłlnie, je?li taka grupa nie tolerowa?aby wyst?pienia z niej i grozi?a za to najci??szych karami i z tego powodu wyrz?dza?a swoim cz?onkom ci??kie szkody duchowe i ogranicza?a ich wolno?? osobistego rozwoju.

Czy mo?e by? inaczej tylko dlatego, ?e chodzi o organizacj?, ktĂłra tak w?a?nie si? zachowuje nie tylko wobec pojedynczych jednostek, ale powszechnie na ?wiecie, a nazywa si? Ko?cio?em rzymskokatolickim; ktĂłra nieustannie mĂłwi o wolno?ci religijnej, a jednocze?nie chwyta za gard?a wierz?cych inaczej jako „wyznawcĂłw sekty”? Nie, nie mo?e by? inaczej tylko dlatego, ?e do tego si? ju? przyzwyczajono. Ale od 1.7.2002 takie przyzwyczajenie nie jest ju? dozwolone. W tym dniu zacz?? obowi?zywa? statut Mi?dzynarodowego Trybuna?u Karnego, ktĂłry karze zbrodnie przeciwko ludzko?ci.

Je?li sekta tego – opisanego wy?ej – rodzaju by?aby rozpowszechniona w dzisiejszej Afryce i zabrania?a swoim cz?onkom u?ywania prezerwatyw pod gro?b? ci??kich kar, to wszcz?to by wobec przywĂłdcĂłw takiej sekty post?powanie karne pod zarzutem spowodowania rozpowszechniania AIDS i wirusa HIV i doprowadzenia do przypadkĂłw ?miertelnych. Czy mo?e by? inaczej tylko dlatego, ?e ta sekta nazywa si? „Ko?cio?em” a jej zwierzchnik uzurpuje sobie nieomylno???

Je?li w rozpowszechnionej na ca?ym ?wiecie przymusowej sekcie, setki tysi?cy dzieci by?yby wykorzystywane seksualnie i zbrodnie te na polecenie przywĂłdcy sekty by?yby tuszowane i wyj?te spod ?cigania karnego, to takiej kryminalnej organizacji i jej przywĂłdcom wytoczono by proces karny. Czy mo?e by? inaczej tylko dlatego, ?e ta organizacja nazywa si? „Ko?cio?em” a polecenie przemilczania tych przest?pstw nie wysz?o od bosa mafii, lecz zosta?o wydane przez papie?a? Nie, to nie jest inaczej, to jest tylko wielusetletnie przyzwyczajenie do pedofilskiego kap?a?stwa i w?adzy ich najwy?szego kap?ana. Od kiedy zbrodnie przeciw ludzko?ci podlegaj? karze udawanie, ?e si? tego nie widzi nie jest ju? dopuszczalne.

W dokumencie opisano trzy przest?pstwa przeciwko ludzko?ci, za ktĂłre dr Joseph Ratzinger, jako by?y kardyna?, a obecnie papie? jest odpowiedzialny karnie......

inaczej, to jest tylko wielusetletnie przyzwyczajenie do pedofilskiego kap?a?stwa i w?adzy ich najwy?szego kap?ana. Od kiedy zbrodnie przeciw ludzko?ci podlegaj? karze udawanie, ?e si? tego nie widzi nie jest ju? dopuszczalne.

inaczej, to jest tylko wielusetletnie przyzwyczajenie do pedofilskiego kap?a?stwa i w?adzy ich najwy?szego kap?ana. Od kiedy zbrodnie przeciw ludzko?ci podlegaj? karze udawanie, ?e si? tego nie widzi nie jest ju? dopuszczalne.

W dokumencie opisano trzy przest?pstwa przeciwko ludzko?ci, za ktĂłre dr Joseph Ratzinger, jako by?y kardyna?, a obecnie papie? jest odpowiedzialny karnie.

1. Utrzymywanie i kierowanie ogĂłlno?wiatowym totalitarnym, przymusowym re?imem, ktĂłry uciska swoich cz?onkĂłw za pomoc? grĂł?b budz?cych strach i szkodz?cych zdrowiu.

2. Utrzymywanie siej?cego ?mier? zakazu u?ywania prezerwatyw tak?e wtedy, kiedy istnieje zagro?enie zaka?eniem HIV/AIDS.

3. Utworzenie i utrzymywanie ogĂłlno?wiatowego systemu tuszowania i u?atwiania przest?pstw seksualnych przez ksi??y katolickich, co jest po?ywk? dla coraz to nowych przest?pstw.

Totalitarny przymusowy re?im

Ko?ciĂł? rzymsko-katolicki werbuje swoich cz?onkĂłw poprzez akt przymusowego chrztu bezwolnych niemowl?t, o czym stanowi kanon 96 prawa kanonicznego: „Przez chrzest cz?owiek zostaje w??czony do Ko?cio?a Chrystusowego…”

Katolickim rodzicom ka?e si? wierzy?, ?e ich nowonarodzone dziecko jest obci??one grzechem pierworodnym, z ktĂłrego mo?e je uwolni? tylko chrzest.

Kanon 867 Â§ 1 nak?ada na rodzicĂłw obowi?zek ochrzczenia dziecka w ci?gu pierwszych tygodni. Tu? po urodzeniu, a nawet przedtem musz? si? oni zg?osi? do swojego proboszcza.

Je?li dziecku grozi ?mier?, to zgodnie z kanonem 868 Â§ 2 C.I.C mo?na ochrzci? dziecko nawet wbrew woli jego niekatolickich rodzicĂłw.

Katechizm katolicki (Tz 1269): „Staj?c si? cz?onkiem Ko?cio?a, ochrzczony nie nale?y ju? do siebie samego, lecz do tego, ktĂłry za nas umar? i zmartwychwsta?. Dlatego musi si? on podporz?dkowa? innym, im s?u?y? i s?ucha? prze?o?onych Ko?cio?a, im si? podporz?dkowa?, ich uznawa? i szanowa?”.

Wcielenie nowoochrzczonego do Ko?cio?a katolickiego jest nieodwo?alne i dlatego Ko?ciĂł? wzbrania si? przed wykre?leniem apostatĂłw w rejestrĂłw ko?cielnych. Wyst?pienie z Ko?cio?a jest zagro?one wiecznym piek?em.

Terror psychiczny

Cz?onkĂłw Ko?cio?a obowi?zuje m.in.: „Kto nie uznaje wszystkich ksi?g Pisma ?wi?tego, jak je wprowadzi? SobĂłr Trydencki, jako ksi?g kanonicznych, albo kto k?amie, ?e nie zosta?y one nadane przez Boga, ten jest wykluczony”. Wykluczeniem okre?lono tu grecko-?aci?ski termin anathema, co w dos?ownym t?umaczeniu znaczy przekle?stwo.

Przekl?ty jest wi?c ten, ktĂłry nie uznaje za s?owo bo?e kar wymienionych w Starym Testamencie, na przyk?ad[1]:

„M??czyzna, ktĂłry obcuje ciele?nie z m??czyzn? tak jak z kobiet?, pope?nia obrzydliwo??; obaj ponios? ?mier?; krew ich spadnie na nich” (3. Moj?.20.13).

„A je?li kto? w zuchwalstwie swoim nie us?ucha kap?ana, b?d?cego tam na s?u?bie u Pana, Boga twego, lub s?dziego, to ten cz?owiek poniesie ?mier?…” (5. Moj?. 17.12).

„Je?li kto? ma syna upartego i krn?brnego, ktĂłry nie s?ucha ani g?osu swego ojca, ani g?osu swojej matki, a cho? oni go karc?, on ich nie s?ucha, to pochwyc? go jego ojciec i matka i przyprowadz? do starszych jego miasta. I powiedz? do starszych miasta: Ten nasz syn jest uparty i krn?brny, nie s?ucha naszego g?osu, ?ar?ok to i pijak. Wtedy wszyscy m??owie tego miasta ukamienuj? go i poniesie ?mier?…” (5. Moj?. 18 — 21).

Takie teksty wydaj? si?, jak z epoki kamiennej, dawno ju? nieaktualne. Jednak Ko?ciĂł? rzymskokatolicki uwa?a inaczej. W roku 1965 II SobĂłr Watyka?ski postanowi?, ?e na podstawie apostolskiej wiary ksi?gi Starego i Nowego Testamentu obowi?zuj? w ca?o?ci z wszystkimi ich cz??ciami, jako ?wi?te i kanoniczne, bo by?y pisane pod wp?ywem Ducha ?wi?tego.

Skoro tak jest, to chyba tylko ograniczenia w prawie ?wiatowym powstrzymuj? Ko?ciĂł? od wykonania tych ?miertelnych grĂł?b, ktĂłre Stary Testament przygotowa? dla ?ami?cych przysi?g? ma??e?sk?, homoseksualistĂłw, heretykĂłw i niepos?usznych dzieci.

BĂłg Starego Testamentu, ktĂłrego teksty Ko?ciĂł? uznaje jako „prawdziwe s?owo Bo?e” ma tak?e inne ??dania.

„Wystrzegaj si?, by? nie zawiera? przymierza z mieszka?cami ziemi, do ktĂłrej idziesz, by si? nie stali dla ciebie pu?apk?. Przeciwnie, zburzcie ich o?tarze, pot?uczcie ich pomniki i wytnijcie ich ?wi?te drzewa” (2. Moj?. 34.12 i 13).

Pawe?, czczony przez Ko?ciĂł? jako aposto? narodĂłw, idzie jeszcze dalej, kiedy o innowiercach i zwolennikach innych kultĂłw pisze:

„S? oni pe?ni wszelkiej nieprawo?ci, z?o?ci, chciwo?ci, nikczemno?ci, pe?ni s? rĂłwnie? zazdro?ci, morderstwa, zwady, podst?pu pod?o?ci.. Oni, ktĂłrzy znaj? orzeczenie Bo?e, ?e ci, ktĂłrzy to czyni?, winni s? ?mierci…” (Do Rzymian, 1.29 – 32).

Jak powa?nie traktuje Ko?ciĂł? takie apele, je?li ?wiat nie przytrzyma go za r?k?, dowodzi na przyk?ad nawracanie w Ameryce ?aci?skiej. A je?li jaki? narĂłd przeciwstawi si? okrutnemu Bogowi Starego Testamentu, z ktĂłrym Ko?ciĂł? si? identyfikuje, to wtedy

„…po?era narody, ktĂłre go uciskaj?, ko?ci ich pogruchocze, strza?ami swymi przebija”.

Gdyby wspĂł?czesny cz?owiek o zdrowych zmys?ach nie wi?za? tych s?Ăłw z Bogiem, to wedle Ko?cio?a to jest „prawdziwe s?owo Bo?e”. A kto my?li inaczej, nale?y do g?osicieli herezji.

W wyniku takiego terroru psychicznego u wielu ludzi, szczegĂłlnie u dzieci i m?odzie?y jest strach przed grzechem, wyrzuty sumienia, hipochondria i ca?a masa „eklezjogennych nerwic”, ktĂłre mo?e wywo?ywa? przynale?no?? do Ko?cio?a. Pisa? o tym ju? Karl Jasper (niemiecki psychiatra i filozof).

Zbrodnia przeciw ludzko?ci

Wywodz?cy si? z Ko?cio?a rzymskokatolickiego przymus wiary, praktykowany wobec przymusowo rekrutowanych i przymusowo utrzymywanych wiernych; wymuszany gro?bami niewyobra?alnych m?k piekielnych, jest ci??kim ograniczeniem wolno?ci osobistego rozwoju ludzi i ich duchowej integralno?ci. To, ?e cz?onkowie Ko?cio?a jeszcze nie za?amali si? psychicznie, mo?na wyja?ni? tylko tym, ?e wielu z nich niezbyt serio traktuje ko?cielne gro?by. Ta wewn?trzna emigracja nie zmienia jednak faktu, ?e jest to nieludzki system, ktĂłrego celem jest totalne duchowe i umys?owe podporz?dkowanie cz?onkĂłw Ko?cio?a. A wszystko co jest przeciwne wierze musi by? – wedle w?asnych s?Ăłw Ko?cio?a – z najwi?ksz? stanowczo?ci? wyt?pione.

Jak dos?ownie rozumie to Ko?ciĂł? dowodz? krwawe ?lady wypraw krzy?owych, inkwizycja i palenie na stosie czarownic. To, ?e obecnie Ko?ciĂł? swojej s?ownej przemocy nie realizuje tak?e fizycznie, nie zmienia faktu, ?e jest to system ?ami?cy prawa cz?owieka.

Powtarzaj?ce si? gro?by m?k piekielnych obliczone s? na to, ?e ludzie w nie uwierz? i wielu te? wierzy. M?odzi ludzie maj? poczucie grzechu podczas pierwszych kontaktĂłw seksualnych; ma??e?stwa boja si? stosowa? ?rodki antykoncepcyjne. Niekatolicy, po?lubiaj?c katolikĂłw musz? si? zobowi?za?, ?e b?d? wychowywa? dzieci w wierze katolickiej. Psychicznie chorzy godz? si? na wyp?dzanie z siebie z?ych duchĂłw przez egzorcystĂłw, rodzice ryzykuj? przy tym nawet ?mier? swojego dziecka. Rodzice dzieci wykorzystanych seksualnie przez ksi??y czuj? si? zobowi?zani zbrodnie te przemilcza?. Afryka?scy katolicy zara?aj? si? HIV, bo Ko?ciĂł? zabrania im u?ywa? prezerwatyw.

Taki ko?cielny system przymusu istnieje od oko?o 1500 lat. W krajach zachodnich sta? si? ugruntowan? religi? nie na drodze dobrowolnego uznania, lecz przymusowego cz?onkostwa, duchowego ucisku i krwawej przemocy. Wynikiem tego procesu jest powstanie „Ko?cio?a ?wiatowego”. Wszelkie przejawy sprzeciwu by?y t?umione nierzadko z pomoc? w?adzy pa?stwowej, w ramach obowi?zuj?cego prawa.

Ale to si? zmieni?o, kiedy 1.7.2002 wszed? w ?ycie statut Mi?dzynarodowego Trybuna?u Karnego, a w nim pojawi?a si? kategoria zbrodni przeciwko ludzko?ci. Prawo to chroni nie tylko przed mordowaniem, ale te? obejmuje takie prawa cz?owieka, jak ochrona przed dyskryminacj? rasow?, czy wyp?dzeniami. Szkodliwy dla zdrowia terror psychiczny, zmuszaj?cy do wiary poprzez nieludzkie gro?by nie jest ju? tolerowany, lecz podlega karze.

Ko?cielny system przymusu wyczerpuje znamiona tego przest?pstwa.

Odpowiedzialno?? karna dr Ratzingera

Obwiniony nie wprowadzi?, co prawda, ko?cielnego systemu przymusu, ale jako papie? jest odpowiedzialny za jego zachowanie i realizacj?. Jako prefekt wa?nej Kongregacji Nauki Wiary u poprzedniego papie?a, ponosi wspĂł?odpowiedzialno??. By? szefem ko?cielnej w?adzy inkwizytorskiej. W wywiadzie radiowym z marca 2005 powiedzia?: „Wielki Inkwizytor jest faktem historycznym, w pewnym sensie jeste?my jego kontynuacj?”. Doda? te?, ?e „mo?na powiedzie?, ?e inkwizycja by?a post?pem, gdy? nie mo?na by?o ju? skazywa? bez inquisito”.

Dzisiaj obwiniony ponosi pe?n? odpowiedzialno?? za wszystkie nauki i gro?by swojego Ko?cio?a. Dlatego jest rĂłwnie? odpowiedzialny za to, ?e ustanowiony przed jego wyborem na papie?a system nadal istnieje. On mĂłg?by odwo?a? wszelkie gro?by wiecznych m?k piekielnych. DopĂłki tego nie zrobi, wyczerpuje znamiona przest?pstwa zgodnie z Art.7 ust.1.k Statutu MTK.

Morderczy zakaz prezerwatyw

Istnieje pilne podejrzenie, ?e dr Joseph Ratzinger, jako papie?, u bli?ej nieustalonej liczby ludzi przyczyni? si? do ci??kiego uszczerbku na zdrowiu, a? do spowodowania ?mierci w??cznie.

Wedle danych ONZ ponad 22 miliony ludzi w Afryce jest zara?onych HIV /AIDS. Na ca?ym ?wiecie zmar?o ju? na t? chorob? ponad 30 milionĂłw, a rocznie przybywa 500.000 nowych zaka?e?. W Afryce Po?udniowej dotkn??o to ka?da rodzin?. W zagro?onych regionach ?yje wiele milionĂłw katolikĂłw.

Zgodnie z nauk? Ko?cio?a, og?oszonej w encyklice Humanae Vitae w roku 1968, u?ywanie ?rodkĂłw antykoncepcyjnych jest surowo zakazane. Nic si? w tej kwestii nie zmieni?o, kiedy w latach 80-tych i 90-tych wybuch?a epidemia HIV i ludzie zacz?li umiera? milionami.

Kiedy w roku 1993 papie? Jan Pawe? II odwiedzi? Ugand? ani s?owem nie wspomnia? o cofni?ciu zakazu u?ywania prezerwatyw. Wola?, ?eby epidemia si? dalej rozszerza?a, ani?eli mia?aby by? zmieniona „nauka moralna” Watykanu. W wydanym w roku 1997 na zlecenie tego papie?a „Vademecum dla spowiednikĂłw” napisano: „Ko?ciĂł? zawsze naucza?, ?e ochrona przed zap?odnieniem, czyli ka?dy celowo wykonany bezp?odny akt, jest czynem grzesznym. T? nauk? nale?y stosowa? definitywnie i bez ?adnych zmian”.

Cz?onkowie Ko?cio?a katolickiego z zagro?onych HIV /AIDS obszarĂłw Afryki stoj? przed straszn? alternatyw?. Je?li zabezpiecz? si? prezerwatyw?, pope?ni? ci??ki grzech. Je?li zl?kn? si? grĂł?b Ko?cio?a, nara?aj? si? na ?miertelne niebezpiecze?stwo zaka?enia.

Krytyka takiego stanu jest coraz powszechniejsza tak?e wewn?trz Ko?cio?a, ale jak dot?d bezskuteczna.

Pos?usze?stwo ze skutkami ?miertelnymi

Ale i urz?duj?cy papie? jest g?uchy na rozterki sumienia jego ksi??y i wiernych. Jest jeszcze gorzej; podczas swojej pierwszej podrĂł?y afryka?skiej w marcu 2009, po ktĂłrej wielu afryka?skich katolikĂłw oczekiwa?o zbawiennych s?Ăłw, papie? jeszcze zaostrzy? ich dylemat.

W rozmowie z dziennikarzem na pok?adzie samolotu powiedzia?: „Nie mo?na problemu AIDS rozwi?za? rozdaj?c prezerwatywy. Ich u?ywanie jeszcze pogarsza sytuacj?. Rozwi?zaniem jest duchowe i ludzkie przebudzenie i przyja?? z cierpi?cymi”.

Coraz wi?cej katolikĂłw zwraca uwag? na ten problem. W ksi??ce „Gott, Aids, Afrika” (BĂłg, Aids, Afryka) Hippler, d?ugoletni przywĂłdca niemieckiej gminy w Kapsztadzie pisa? o strasznym konflikcie sumienia i wynikaj?cym z tego zagro?eniem ?ycia katolikĂłw w Afryce Po?udniowej.

W ksi??ce „Das mĂśge Gott verhĂźten” („Temu mĂłg?by BĂłg zapobiec”) by?a zakonnica Majella Lanzen tak?e opisa?a konflikt mi?dzy nauk? Ko?cio?a i skutecznym zwalczaniem AIDS. Opisuje swoje 33 lata pracy w Afryce, pomoc chorym na AIDS, choler?, malari?. Zamiast pochwa?y nazwano j? „zakonnic? od prezerwatyw”, bo wbrew nauce Ko?cio?a rozdawa?a swoim podopiecznym ?rodki antykoncepcyjne i prezerwatywy.

Zbrodnia przeciw ludzko?ci

Watykan nie wyci?gn?? ??dnych wnioskĂłw ani z tych relacji naocznych ?wiadkĂłw, ani z przed?o?onego mu raportu ekspertĂłw, ktĂłry zaleca? rewizj? zagra?aj?cej ?yciu seksualnej nauki Ko?cio?a.

S?owa papie?a w rozmowie z dziennikarzem Peterem Seewaldem, ?e jest wyobra?alne u?ycie prezerwatywy przez prostytuuj?cego si? m??czyzn?, odczytano jako nadziej?. Ale na krĂłtko. W depeszy agencji DPA z 22.12.2010 napisano: „Ko?ciĂł? stwierdza jednoznacznie – prezerwatywy s? dla katolikĂłw zabronione. Kongregacja Nauki Wiary w Rzymie sprecyzowa?a stanowisko Ko?cio?a Katolickiego w sprawie prezerwatyw. Interpretowanie jakichkolwiek wypowiedzi papie?a, jako przyzwolenie na ?rodki antykoncepcyjne jest b??dem…”

Takie my?lenie jest pomocnictwem ?mierci.

Odpowiedzialno?? karna dr. Ratzingera

Obwiniony, co prawda nie wprowadzi? zakazu stosowania ?rodkĂłw antykoncepcyjnych, ale jako papie? jest za to odpowiedzialny, ?e zakaz ten nadal obowi?zuje, chocia? mĂłg?by go anulowa?. Przez to, ?e tego nie czyni, przez zaniechanie, jest odpowiedzialny za to, ?e katolicy w rejonach zagro?onych AIDS, ze strachu przez kar? za grzechy, rezygnuj? z u?ycia prezerwatyw. Ko?cielny system przymusu i wynikaj?ca z niego gro?ba kary piek?a za ci??kie grzechy, w tym przypadku niesie skutki ?miertelne w setkach tysi?cy, albo i milionach przypadkĂłw.

Moralne w?tpliwo?ci papie?a w sprawie uchylenia zakazu prezerwatyw nie s? ?adnym usprawiedliwieniem faktu, ?e taki zakaz sprowadza ryzyko zaka?enia lub ?mier? niezliczonej liczby ludzi i cierpienie niezliczonej ilo?ci osieroconych dzieci.

Ratowanie ?ycia ludzkiego jest w tym przypadku wa?niejsze i nieodzowne z punktu wiedzenia praw cz?owieka i ma pierwsze?stwo nad ?ami?c? prawa cz?owieka nauk? Ko?cio?a.

Protektorat nad przest?pstwami seksualnymi kleru

Istnieje ponadto alarmuj?ce podejrzenie, ?e dr Joseph Ratzinger jako prefekt Kongregacji Nauki Wiary i jako papie? notorycznie do tej pory tuszuje seksualne wykorzystywanie dzieci i m?odzie?y. Sprawcy s? chronieni i przez to dochodzi do dalszych czynĂłw przemocy seksualnej wobec m?odzie?y, Art.7 Ust?p.1g Statutu MTK.

OgĂłlno?wiatowe przest?pstwa seksualne ksi??y

Jest ju? powszechnie wiadomo, ?e w ostatnich kilkunastu latach dziesi?tki tysi?cy dzieci i m?odzie?y na ca?ym ?wiecie by?o wykorzystywane seksualnie przez ksi??y katolickich.

Podane tu przyk?ady ograniczaj? si? tylko do najbardziej dotkni?tych tym problemem krajĂłw oraz do kilku przypadkĂłw tuszowania spraw przez Ko?ciĂł?. G?Ăłwnym ?rĂłd?em tej wiedzy jest wykonane przez Geoffreya Robertsona zestawienie: THE CASE OF THE POPE, 2010 (za??cznik) oraz doniesienia niemieckich i brytyjskich mediĂłw. Powo?ano si? te? na stron? internetow? gottes-suche.de i zamieszczone na niej opracowanie „Sexuelle Gewalt in der katholischen Kirche in den Jahren 1993 bis 2011″ („Przemoc seksualna w Ko?ciele Katolickim w latach 1993 …2011″)

http://miziaforum.wordpress.com/2011/05/16/papiez-benedykt-16-oficjalnie-oskarzony-przed-trybunalem-w-hadze-jako-winien-zbrodni-przeciwko-ludzkosc/

********
Naprawd? bardzo trudno dopatrze? si? etyki , etycznego chrze?cijanizmu w tej religii.

Pusto brzmi? s?owa g?osz?ce co? czemu zaprzeczaj? kryminalne czyny. I nie tylko o ten akt kryminalny chodzi, w przesz?o?ci dalszej i bli?szej jest ich mnĂłstwo. Zatem rozmin??a si? gdzie? populistyczna zewn?trzno?? z etycznym rdzeniem we wn?trzno?ci , ktĂłrego nie ma praktycznie od pocz?tku swojego istnienia.

http://miziaforum.wordpress.com/2011/05/16/papiez-benedykt-16-oficjalnie-oskarzony-przed-trybunalem-w-hadze-jako-winien-zbrodni-przeciwko-ludzkosc/

pintapalec 18 listopada 2012 16:56
(@pintapalec

UWAGA!!! SEKTA!!!

UWAGA!!! SEKTA!!! Na terenie naszego kraju dzia?a gro?na organizacja podszywaj?ca si? pod
dzia?alno?? religijn?. Sekta ingeruje w ?ycie rodzin, wykorzystuje finansowo
swoje ofiary, a nawet manipuluje ?yciem ca?ego kraju poprzez wp?ywanie na
stanowienie prawa. Organizacja ta jest pot??nym mi?dzynarodowym koncernem ?wiadcz?cym us?ugi religijne i ma wielk? sie? o?rodkĂłw na wszystkich
kontynentach.
Przeczytaj poni?sze punkty, ktĂłre charakteryzuj? dzia?alno?? najwi?kszej sekty.
I Ty na pewno musia?e? si? z ni? zetkn??!
1. Struktura w?adzy w sekcie jest niedemokratyczna.
Z jej struktur hierarchicznych wykluczone s? wszystkie kobiety oraz ?onaci m??czy?-
ni. Na ?ycie sekty wp?yw maj? jedynie specjalnie dobrani i przeszkoleni nie?onaci
m??czy?ni, ktĂłrzy ?lubuj? swoim zwierzchnikom ?lepe pos?usze?stwo. G?Ăłwny
przywĂłdca sekty, jej dyktator, ktĂłry ka?e uwa?a? si? za nieomylnego, zarz?dza
niepoliczonymi bogactwami i mieszka w luksusowym pa?acu na po?udniu Europy.
2. Ludzie uzale?nieni od sekty, zwani tak?e wiernymi, nie maj? ?adnego wp?ywu
na wa?ne decyzje swojej organizacji. Nawet na zarz?dzanie pieni?dzmi sekty, ktĂłre
pos?usznie jej przekazuj?.
3. Mimo ?e m??czy?ni kieruj?cy sekt? s?yn? z rozwi?z?ego trybu ?ycia, od
pozosta?ych cz?onkĂłw organizacji ??daj? przestrzegania bardzo rygorystycznych
zasad. Zabraniaj? u?ywa? ?rodkĂłw antykoncepcyjnych, pot?piaj? seks pozama??e?-
ski, zabraniaj? rozwodĂłw i powtĂłrnych ma??e?stw. Wszystkim, ktĂłrzy nie akceptuj?
tych zasad, sekta grozi wiecznym pot?pieniem i ju? tu na ziemi pi?tnuje ich oraz
uprzykrza ?ycie.
4. W?rĂłd m??czyzn kieruj?cych sekt? na wszelkich szczeblach jej struktury
wyst?puje zadziwiaj?co cz?sto sk?onno?? do wykorzystywania seksualnego dzieci.
Sekta wymy?li?a sprawny system chronienia przest?pcĂłw seksualnych w swoich
szeregach. Przenosi ich z jednej placĂłwki na inn?, a gdy trzeba, ukrywa ich tak?e
w odleg?ych krajach.
5. Sekta zmusza swoich cz?onkĂłw do regularnego samooskar?ania si? przed
duchownymi. W placĂłwkach sekty ustawione s? specjalne meble, w ktĂłrych
przeprowadza si? rozmowy na temat intymnych spraw ludzi uzale?nionych od
wp?ywĂłw sekty. Ta poni?aj?ca i uw?aczaj?ca ludzkiej godno?ci praktyka pomaga
sekcie manipulowa? swoimi ofiarami i trzyma? je w ci?g?ym poczuciu winy. 6. Gro?na organizacja, o ktĂłrej mowa, bardzo lubi ingerowa? w ?ycie polityczne.
Poprzez us?u?nych politykĂłw prĂłbuje stanowi? takie zasady ?ycia w kraju
(w Polsce i gdzie indziej), aby by?y zgodne z wierzeniami sekty. Obecnie na przyk?ad
sekta prowadzi wielk? kampani?, aby zdelegalizowa? zap?odnienie in vitro w Polsce.
7. W Polsce sekta dysponuje ogromnymi wp?ywami w mediach publicznych,
posiada swoje stacje telewizyjne, radiowe oraz czasopisma. Jedna z tych stacji,
szczegĂłlnie popularna, s?ynie z wy?udzania pieni?dzy
od starszych kobiet. Dyrektor stacji jest uwik?any w rĂł?ne podejrzane interesy, ktĂłre
nigdy nie zosta?y wyja?nione ani os?dzone. Strach przed sekt? parali?uje nawet
wymiar sprawiedliwo?ci.
8. W naszym kraju sekta wraz z w?adzami pa?stwowymi stworzy?a specjaln?
struktur?, ktĂłra pomaga jej przejmowa? nieruchomo?ci s?u??ce dot?d ca?emu
spo?ecze?stwu. Od decyzji struktury nie ma odwo?ania, a przejmuje ona
od pa?stwa maj?tek wielomiliardowej warto?ci.
9. Sekta twierdzi, ?e dzia?a jakoby z nakazu i upowa?nienia Boga. Ma nawet
specjaln? ksi?g?, o ktĂłrej mĂłwi, ?e jest natchnionym S?owem Boga. Jednak zasady
i obyczaje panuj?ce w sekcie niewiele maj? wspĂłlnego z tre?ci? tej ksi?gi. Wszyscy,
ktĂłrzy prĂłbuj? zwrĂłci? na to uwag?, s? nazywani heretykami, uciszani lub wyrzucani
z sekty, a kiedy?, gdy organizacja mia?a wp?ywy polityczne wi?ksze ni? obecnie, byli
tak?e masowo mordowani (paleni na stosach) i torturowani.
10. Aby odwrĂłci? uwag? od swojej zbrodniczej przesz?o?ci, sekta sama lubi si?
przedstawia? jako ofiara spiskĂłw i prze?ladowa?. Tymczasem prawda jest taka,
?e kiedy tylko mia?a okazj?, to sama prze?ladowa?a tych, ktĂłrych uzna?a za swoich
wrogĂłw: uczonych, wolnomy?licieli, kobiety. Te ostatnie mordowa?a masowo jako
rzekome czarownice. W pierwszej po?owie XX wieku sekta wspĂł?pracowa?a niemal
w ca?ej Europie z faszystami. Do dzi? wspiera ch?tnie dyktatury, tak?e bardzo
krwawe, o ile ma z tego jakie? korzy?ci.

http://blogi.newsweek.pl/Tekst/polityka-polska/654722,abp-dziega---cynik-i-szantazysta.html

RACZEJ ZACZNIJMY SI? ZASTANAWIA? NAD ENERGETYCZN? ROL? RELIGII, CZYLI SKUTKIEM JEJ ISTNIENIA ... a nast?pnie , komu jest potrzebna i niezb?dna ta energia... ( bo zasada jest ca?y czas jedna i ta sama, JAK NIE WIESZ O CO CHODZI TO CHODZI O ENERGI? !!!!)

Zatem , energia, energia, i jeszcze raz ENERGIA ?YCIA Z KTĂREJ S? OGRABIANI LUDZIE JEST CELEM ISTNIENIA RELIGII I KONCERNĂW EKONOMICZNYCH TYPU WATYKAN.
W zamian za to ludzie b?d?cy w jego strukturach otrzymuj? och?apy i substytuty niezapasaj?ce ich emocje i rozbuchane EGO, typu w?adza , kasa i seks.

Komu jest potrzebna energia ?ycia cz?owieka, czyli orgon obni?ony przez Cz?owieka i jego emocjonalne prze?ycia do niezb?dnego dla tych istot potencja?u? Tylko temu kto sam tego zrobi? nie mo?e , nie potrafi a dzi?ki tej energii ma mo?liwo?? istnienia.

Zatem w Watykanem wcale nie wpadaj? Reptylianie jako gatunek ( reptylanie to forma cia? materialnych u?ywana przez Energie wcielaj?ce si? w nie w bardzo odleg?ej przesz?o?ci , ale jeszcze rĂłwnie? w niej u?ywana jako gasn?ca rasa, identycznie jak u nas Australijscy Aborygeni), Watykanem w?adaj? SYNTETYKI !!! im i tylko im niezb?dna jest do istnienia LUDZKA ENERGIA ?YCIA o niskim potencjale oparta , na strachu , bĂłlu , cierpieniu i ?mierci. Co doskonale uzyskuj? swoj? perfekcyjn? polityk? ?wiatow? oraz wymuszanymi zasadami religijnego podporz?dkowania sobie ?wiadomo?ci Ludzi i ich uczu?, narzucanie im stylu ?ycia , zastraszane i niszczenie wiedzy, przej?cie dawnych ?wi?ty? ( najwy?szych uniwersytetĂłw wszelakiej wiedzy) i zast?pienie ich domami kultowymi dla stworzonego sztucznie "BOGA", ktĂłremu w wielo?ci rytua?Ăłw przekazuje si? energi? ?ycia CZ?OWIEKA .
Czy ma?o mamy jeszcze dowodĂłw potwierdzaj?cych przez wieki nasze odkrycia? Ta rasa nie ma DNA , ktĂłre ??czy si? z LUDZKIM , bo wszystko jest u nich oparte na syntetycznych przetworzeniach natury i energii elektrycznej , a nie elektromagnetycznej! zatem trzeba dla nich obni?a? energi? elektromagnetyczn? do potencja?u elektrycznego.

Wracaj?c do cia? materialnych ktĂłre u?ywaj?.... ;) :lol: :lol: :evil: s? to idealni kopi?ci, skopiowa? mog? KA?DE cia?o i w nim si? pokaza?, W?ASNYCH NIE POSIADAJ? S? WI?ZK? ENERGII W POSTACI PROGRAMU !!!
Zatem wykorzystuj? bardzo dobrze Ludzkie l?ki i graj? nimi manifestuj?c dawne formy jako zagro?enie oraz agresorĂłw z kosmosu, ktĂłrymi s? oni sami.
Bez problemu manipuluj? ?wiadomo?ci? wi?kszo?ci ludzi, blokuj?c fizyczne i mentalne funkcje organizmu , u?ywaj? technik tele..... ale to ca?y czas s? Syntetyki, ktĂłrych dowĂłdztwo jest we wszystkich s?u?bach specjalnych na ziemi !!!! Dlatego nie ma takiej , ktĂłrej gĂłra nie wiedzia?a by o poczynaniach innych. wszystkie s? pod jednym zarz?dem tej samej opcji , ale nie?wiadome tego walcz? miedzy sob? o swoje priorytety. na ziemi jest jeden wielki bajzel z powodu nie?wiadomo?ci, naiwno?ci i niedojrza?o?ci emocjonalnej specjalnie wybieranych na te funkcje TAKICH ludzi, bo mo?na nimi bez problemu w?ada?.

Zatem poma?u wyp?ywa z Watykanu tak idealnie przez wieki ukrywana prawda i? w?adz? w nim sprawuj? SYNTETYKI !!!!! Z czym zgadzam si? po analizie skutkĂłw ich dzia?a? przez 2000 lat.

Zatem zgadzam si? z t? informacja, kto? w ko?cu zdecydowa? si? na ujawnienie tego faktu!

Doradca Banku ?wiatowego o?wiadcza, ?e Watykanem rz?dzi druga rasa inteligentnych istot na Ziemi

Tylko ?e oni nie s? inteligentni , to nie prawda, wykorzystuj? perfekcyjnie inteligencje i wiedz? LUDZI w swoich bardzo szybkich komputerowych analizach i t? informacj? pogrywaj? w obliczu zdumionego Cz?owieka. Od tysi?cy lat eksperymentuj? na Ludziach , zarĂłwno w sferze naszej fizyczno?ci , jak i uczuciowo?ci, ktĂłrej nie rozumiej? i nie zrozumiej? z powodu nie posiadania uczu?. ale wykorzystuj? Ludzk? empati? w grze przeciw nam. Obrzydliwo?? ostatniego stopnia , w ktĂłrej niestety wi?kszo?? Ludzi dala si? uwi?zi?.

Jedynym sposobem uwolnienia si? od tych wszystkich syntetykĂłw , jest podwy?szenie osobistej wibracji przez Ludzko?? ( czytaj wy?szy poziom uczu? i bardziej etyczne i prawe ?ycie ) , zrozumienie faktu i? my LUDZIE mi?dzy sob? nie mamy ?adnych wrogĂłw !
Ale jeste?my niewolnikami stworzonego przez syntetyki systemu , blokuj?cego nasz rozwĂłj dla ograbiania nas z energii ?ycia, zatem tworzy si? prawa i warunki ?ycia utrzymuj?ce strach , niski poziom ?ycia i nienawi?? mi?dzy nami.

Zatem uwa?am i? Karen Hudes mĂłwi prawd?, sta?a si? jednak bardzo niewygodna , zdradzi?a system, odkry?a rzeczy , ktĂłre i tak ju? s? praktycznie odkryte , poniewa? s? bardzo niesamowite s? wprost nie do uwierzenia.
Jednak w bardzo szybkim czasie du?o wi?cej ludzi odwa?y si? je ujawni? , bo to jest KONIEC CZASĂW tej perfidii.

World Bank Scandal & JFK killed over Gold Backed Dollars - Kare

https://www.youtube.com/watch?v=JcwnbQzNz9Q

Kiara.

ps Nefertiti/ Nefertete mia?a normalna ludzk? g?ow?, korona dwĂłch EgiptĂłw ( Dolnego i GĂłrnego) mia?a specyficzny kszta?t nadaj?cy g?owie inny wyraz na malowid?ach, powoduj?ce mylne wra?enie inno?ci g?owy.

Prawdziwe Oblicze Ko?cio?a

Mi?dzynarodowe prawo zwyczajowe Trybuna? Sprawiedliwo?ci: Sprawa nr 1 - LudobĂłjstwo w Kanadzie
Czym jest Mi?dzynarodowe prawo zwyczajowe Trybuna? Sprawiedliwo?ci?
Czym jest Mi?dzynarodowy Trybuna? do Zbrodni Ko?cio?a i pa?stwa? (ITCCS)
Pilna wiadomo??
WspĂłlny podr?cznik Szkolenia Prawo wspĂłlnotowe

Temat nawigacji
← Poprzedni Nast?pny →
"Widzia?em Joseph Ratzinger zamordowa? ma?? dziewczynk?": Na w?asne oczy w 1987 rytualnej ofiary potwierdza uwag? Toos Nijenhuisa Holandii
Wys?any 28 pa?dziernika 2013

Global Media Doradczy z Mi?dzynarodowym Trybuna?em do zbrodni Ko?cio?a i pa?stwa (ITCCS) i jej Dyrekcja Centralna, Bruksela

"Widzia?em Joseph Ratzinger zamordowa? ma?? dziewczynk?":
Naoczny ?wiadek do 1987 rytualnej ofiary potwierdza uwag? Toos Nijenhuisa Holandii

Nowe dowody winy Watykanu z pro?b? w?oskich politykĂłw do konfrontacji papie?a Franciszka jako nast?pny przypadek jest s?d og?osi? Common Law - papiestwo odwet ze ?wiatowymi "Black Ops" Ataki na ITCCS

Aktualno?ci Podsumowanie i Aktualizacja z ITCCS Central, Bruksela

Poniedzia?ek, 28 pa?dziernika 2013

?ciganie z jeszcze innym papie?a podszed? bli?ej do rzeczywisto?ci w tym miesi?cu, jak w?oscy politycy zgodzili si? wspĂł?pracowa? z ITCCS w dzia?aniu s?du powszechnego prawa wobec papiestwa za jego haboring z poszukiwanym zbiegiem z wymiarem sprawiedliwo?ci: obalony papie?a Benedykta Joseph Ratzinger.

Umowa wesz?a po nowy ?wiadek potwierdzi? zaanga?owanie Ratzingera w rytualnej ofierze dzieci w Holandii w sierpniu 1987 roku.

"Widzia?em Joseph Ratzinger zamordowa? dziewczynk? na francuskiego zamku jesieni? 1987" stwierdzi? ?wiadek, ktĂłry by? regularnym uczestnikiem tortur i kult rytualnego zabijania dzieci.

"To by?o brzydkie i straszne, i tak si? nie sta?o tylko raz. Ratzinger cz?sto uczestniczy?. On i (holenderski katolicki kardyna?) Alfrink i (Bilderberger za?o?yciel) Ksi??? Bernhard by?y jednymi z bardziej znanych ludzi, ktĂłrzy brali udzia?. "

Ten nowy ?wiadek potwierdza uwag? Toos Nijenhuisa, holenderskiego kobieta, ktĂłra wesz?a na gie?d? w dniu 8 maja z jej relacji naocznego ?wiadka z podobnych przest?pstw z udzia?em Ratzinger Alfrink i Bernhard. (Patrz: http://youtu.be/-A1o1Egi20c )

https://www.youtube.com/watch?v=-A1o1Eg ... e=youtu.be

mo?na w??czy? t?umaczenie.

WkrĂłtce po jego rezygnacji ze stanowiska historycznego w lutym 11 Joseph Ratzinger zosta? skazany za zbrodnie przeciwko ludzko?ci w dniu 25 lutego 2013 r. z siedzib? w Brukseli Mi?dzynarodowej WspĂłlnej ustawy Trybuna?u Sprawiedliwo?ci, a obywatele globalnej nakaz aresztowania zosta? wydany przeciwko niemu. Od tamtej pory unikn?? aresztowania w Watykanie pod dekretem obecnego papie?a Franciszka.

Surfowanie tego nowe dowody wspĂł?udzia?u w zabĂłjstwie dziecka Watyka?ski sk?oni?y grup? w?oskich politykĂłw, aby zgodzi? si? na wspĂł?prac? z ITCCS w konfrontacji papiestwo z przypadku wspĂłlnego s?d wobec obecnego papie?a Franciszka, Jorge Bergoglio, jego zadaszenie Ratzingera i jego w?asny wspĂł?udzia? w zbrodniach wojennych. Politycy byli w zamkni?tych negocjacji z przedstawicielami ITCCS od September 22.

"Patrzymy na zmiany, je?li nie zniesienia TraktatĂłw Latera?skich naszego kraju z Watykanu, ktĂłrego dzia?ania w ukrywanie gwa?cicieli dziecko z pewno?ci? spe?niaj? definicji mi?dzynarodowej organizacji przest?pczej, zgodnie z prawem mi?dzynarodowym", powiedzia? rzecznik prasowy jednego z politykĂłw.

W odpowiedzi, w tym samym tygodniu, 7 pa?dziernika, kiedy te nowe zarzuty powierzchowne, Watykan rozpocz?? seri? atakĂłw na grupy ITCCS Europy zaanga?owanych w dokumentowanie zaanga?owania Ko?cio?a w kultowej mord rytualny.

Wyp?acone pracownicy sabotowa? ITCCS pracowa? w Holandii i Irlandii w ci?gu tego tygodnia, a 14 pa?dziernika, g?Ăłwn? strona ITCCS zosta?a zniszczona przez samych dywersantĂłw.

?rĂłd?a polityczne w Rzymie wykaza?y, ?e ataki te zosta?y op?acone, a koordynowany przez Urz?d agencji szpiegowskiej Watyka?skiego, znanego jako "?wi?tego Przymierza" lub podmiotu stowarzyszonego, a jego "brudne ops" Prezydium, Sodalitium Pianum, z siedzib? w Rzymie w 1913. Udzia? tak?e agentĂłw papieskiego nuncjusza do Holandii, abp AndrĂŠ Dupuy, ktĂłrzy sprawili, ?e bezpo?redni kontakt z dwĂłch sabota?ystĂłw, "Mel i Richard Ve", i arcybiskupa Dublina, Diarmuid Martin, ktĂłry rĂłwnie? zap?aconej ?apĂłwki zak?Ăłci? ITCCS pracy w Irlandii.

"Oczywi?cie Watykan panikowa?. To jest dobry znak "skomentowa? ITCCS Pole Sekretarza Kevin Annett dzisiaj z Nowego Jorku.

"Fala politycznych przesun?? przed ko?cio?em, a to ju? nie jest to mo?liwe dla zabĂłjcy dziecka w szaty, aby ukry? si? za Traktatem Latera?skim. W agonii, hierarchia ko?cielna jest za pomoc? zwyk?ych metod jego k?amstw i dezinformacji do przesuni?cia punktu ci??ko?ci z w?asnej winy w sprawach karnych. "

W odpowiedzi na ten prze?om i do ponownych atakĂłw na swojej pracy, Dyrekcja Centralna ITCCS w Brukseli dzisiaj z?o?y? nast?puj?ce o?wiadczenie do mediĂłw ?wiatowych oraz jej filii na dwudziestu sze?ciu krajach:

1. W listopadzie nasza sie? b?dzie zwo?a? konferencj? prasow? w globalnej Rzymie z w?oskich politykĂłw, aby og?osi? nowy etap naszej kampanii disestablish ?wieckiej w?adzy Watykanu. Kampania ta b?dzie obejmowa? uruchomienie nowego dzia?ania s?du powszechnego prawa wobec obecnego papie?a Franciszka i jego ?rodki do wspĂł?udzia?u w zbrodni przeciwko ludzko?ci i kultowego mord rytualny.

2. W celu zabezpieczenia tych wysi?kĂłw, naszej g?Ăłwnej witryny w http://www.itccs.org zosta? odrestaurowany i zabezpieczony nowych zabezpiecze?. Ponadto, od tej pory, wszystkie sekcje ITCCS b?dzie dzia?a? pod oficjalnym Karty wszyscy cz?onkowie musz? podpisa? i przysi?gam. Kopia tej karty zostanie zamieszczona w itccs.org i rozes?any do wszystkich naszych sekcji.

3. W celach informacyjnych, naszym by?ym terenie telewizji w http://www.itccs.tv zosta? zaatakowany i zaj?ty przez p?atnych agentĂłw znanych aliasĂłw "Mel i Richard Ve", ktĂłrzy sprawuj? zamierzonego opozycji do ITCCS oczernia? nasz? prac? i dobre nazwa Kevin Annett, nasz sekretarz pola. Ani "Mel i Richard Ve" ani strona itccs.tv s? powi?zane z ani w jakikolwiek sposĂłb reprezentowa? ITCCS.

4. Jorge Bergoglio (alias papie? Franciszek) i inni przedstawiciele Watykanu s? obecnie przedmiotem dochodzenia karnego dla haniebnych przest?pstw zwi?zanych z handlem, torturowanie i zabijanie dzieci. Zalecamy wszystkim osobom, do powstrzymania si? od pomocy Bergoglio i jego agentĂłw pod rygorem skrĂłconej skazania za udzia? w zmowie przest?pczej sprawdzonego emanuj?cej z Kurii i Urz?d Biskupa Rzymskiego.

Prosz? zachowa? czujno?? na kolejne zapowiedzi i dzia?a?.

Ten komunikat zosta? wydany w dniu 28 pa?dziernika 2013 r. w Dyrekcji Centralnej Mi?dzynarodowego Trybuna?u do Zbrodni Ko?cio?a i pa?stwa w Brukseli, Belgia.

Kontakt: itccscentral@gmail.com

http://www.itccs.org

https://www.youtube.com/watch?v=UeOGdivRKhQ

Ten wpis zosta? opublikowany w Ko?ciele katolickim , W?oszech , Jorge Bergoglio , Joseph Ratzinger , Kevin Annett , papie?a Benedykta XVI , papie?a Franciszka First , Rev Kevin Annett , Ritual Murder dzieci , Ko?cio?a katolickiego , Toos Nijenhuisa , Watykanu i doda? abp AndrĂŠ Dupuy , Ko?ciĂł? katolicki , Diarmuid Martin , Joseph Ratzinger , Kevin Annett , Mel i Richard Ve , papie?a Benedykta , papie? Franciszka , Franciszka pierwszego papie?a , Papie? Ratzinger , ksi??? Bernhard , Rev Kevin Annett , Ritual Murder dzieci , Ko?ciĂł? rzymskokatolicki , satanizm , Watykan przez administratora . Dodaj do ulubionych permalink .

http://translate.google.pl/translate?hl ... 6bih%3D540

http://itccs.org/2013/10/28/i-saw-josep ... f-holland/

Kiara.

ZAKONNICE ..... W IMI? BOGA DLA KO?CIO?A MALTRETOWANIE DZIECI I ZACH?CANIE DO PEDOFILII!!!!

To si? dzieje u nas w POLSCE nie gdzie? tam..... pod?egaj? i bior? udzia? w okrucie?stwie, kobiety, ktĂłre mia?y zast?pi? opiek? matek !!!!Kobiety ktĂłre w imi? Boga wychowuj? przysz?ych okrutnych zboczonych m?odych ludzi zdolnych do zabijania bez zmro?enia oka.

Kiara.

http://wyborcza.pl/duzyformat/1,137741,15767379,Czy_Bog_wybaczy_siostrze_Bernadetcie_.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta_Wyborcza

Czy BĂłg wybaczy siostrze Bernadetcie?
Justyna Kopi?ska, rys. Anna Reinert
10.04.2014 , aktualizacja: 10.04.2014 10:55
A A A Drukuj
Siostra Bernadetta dawa?a przyzwolenie na zn?canie si? nad dzie?mi, a nawet gwa?ty w prowadzonym przez siebie o?rodku

Siostra Bernadetta dawa?a przyzwolenie na zn?canie si? nad dzie?mi, a nawet gwa?ty w prowadzonym przez siebie o?rodku (Rys. ANNA REINERT)

- miniatura
Zobacz zdj?cia (2)

By? taki jeden. Silny. Siostry zamyka?y mnie z nim i jego bratem w pokoju na klucz. To by? taki strach, ?e nie mo?esz my?le? ani czu?. Tego, co si? tam wydarzy?o, nie da si? opowiedzie?
Wieczorem 6 lutego 2006 roku Barbara Domaradzka z Rybnika zadzwoni?a na policj?. Jej syn Mateusz wyszed? po?lizga? si? na gĂłrce zwanej "Depta" i nie wrĂłci?. Rozpocz?to poszukiwania. Policja u?y?a psĂłw tropi?cych. Rozes?ano komunikaty: osiem lat, 120 cm wzrostu, szczup?y, w?osy ciemny blond. Sprawdzono wszystkie miejsca, do ktĂłrych ch?opiec mĂłg? pĂłj??. Ale nie znaleziono go.

Policjanci zacz?li obserwowa? szko??, do ktĂłrej chodzi?. Kr?cili si? ko?o niej dwaj m??czy?ni: 22-letni ?ukasz i jego kuzyn, 25-letni Tomasz. Ustalono, ?e mog? mie? zwi?zek z zagini?ciem Mateusza. Uczniowie mĂłwili, ?e m??czy?ni pili alkohol, dawali dzieciom s?odycze, zach?cali do wspĂłlnej gry w pi?k?. PrĂłbowali te? dotyka? ch?opcĂłw i sami si? przed nimi obna?ali.

Gdy policja zatrzyma?a Tomasza, okaza?o si?, ?e od lat utrzymywa? kontakty seksualne z ?ukaszem. Pocz?tkowo je wymusza?, pĂł?niej ?ukasz sam zacz?? je inicjowa?, a tak?e interesowa? si? kontaktami seksualnymi z dzie?mi.

Tomasz przyzna?, ?e zna? zaginionego Mateusza. Opowiada? nawet, ?e ch?opiec by? bardzo pi?kny i ?e si? w nim zakocha?.

Obaj m??czy?ni zostali oskar?eni o zabĂłjstwo. Sprawa - prowadzi?a j? gliwicka prokurator Joanna Smorczewska - mia?a charakter poszlakowy, bo nie by?o ?wiadkĂłw zdarzenia ani cia?a. Przeprowadzono wi?c eksperymenty procesowe. 6 marca 2006 r. policjanci przywo?? kuk?? odpowiadaj?c? wygl?dowi Mateusza. Tomasz opowiada, jak zaprosili ch?opca na wspĂłlne ?lizganie si?. Doszli na gĂłrk?. Rozebrali go. "Mieli?my go tylko zer?n??. Ale ma?y zacz?? si? wyrywa?. Krzycza?, ?e o wszystkim powie mamie" - zdradza Tomasz. Zacz?li go bi?. W pewnej chwili ch?opiec zemdla?. M??czy?ni przykryli go ga??zi?. I poszli do sklepu Balbina. Wypili wino i dwa piwa. W Rybniku temperatura tej doby waha?a si? od -8 do -22,4 st. C.

Podczas kolejnego eksperymentu w rybnickim lesie m??czy?ni opowiadaj?, jak po wypiciu wina i piw wzi?li z domu ?opat? "sztychĂłwk?" i wrĂłcili po cia?o ch?opca. W obecno?ci kamery pokazuj?, jak nie?li go a? do mostu kolejowego. Tam ?ukasz zosta? na czatach, a Tomasz sam poszed? zakopa? cia?o. Podczas eksperymentu Tomasz ma napady duszno?ci, przyspieszone t?tno. Opowiada, jak patrzy? na twarz le??cego w dole Mateusza i nie potrafi? nasypa? na ni? ziemi. Wzi?? kawek ubrania, rzuci? na ch?opca i dopiero zacz?? przysypywa? cia?o.

Tomasz i ?ukasz przed s?dem odwo?ali wcze?niejsze zeznania, mimo to w 2008 roku zostali skazani na 25 lat wi?zienia za zabĂłjstwo. S?d uzna?, ?e ich wypowiedzi by?y tak bardzo zbie?ne, ?e nie mogli ich uzgodni?, przebywaj?c w osobnych celach.

Obszar wskazany przez m??czyzn jako teren pochowania Mateusza, jest zbyt rozleg?y, by mo?na go przekopa?. Cia?a ch?opca do tej pory nie odnaleziono.

List

Jeszcze w trakcie procesu o zabĂłjstwo Mateusza do Prokuratury Okr?gowej w Gliwicach przyszed? list od kolegi z Tomasza celi. Wi?zie? donosi?, ?e Tomasz przyzna? si? do zabĂłjstwa, a tak?e do gwa?tĂłw na dzieciach w O?rodku Wychowawczym SiĂłstr Boromeuszek w Zabrzu, w ktĂłrym mieszka? do 18. roku ?ycia. "Jedynym powodem wys?ania listu jest to, ?e sam mam dziecko", pisa? autor.

Na wniosek prokuratury w Gliwicach kolejny eksperyment odby? si? w O?rodku SiĂłstr Boromeuszek. Funkcjonariusze z 20-letnim sta?em pracy mĂłwili potem, ?e czuli si? w o?rodku nieswojo. Po k?tach snu?y si? szare dzieci, wygl?da?y jak mali doro?li. W domu brakowa?o ha?asu, rado?ci. W pokojach nie by?o pĂł?ek, jedynie ?Ăł?ka przykryte kap? i taborety. W oknach kraty. Wszystko wspĂłlne, nawet szafa z bielizn?. Na pytania policjantĂłw, dlaczego dzieci nie maj? szczoteczek do z?bĂłw w oddzielnych kubkach, siostry powiedzia?y, ?e dzieci wiedz?, ktĂłra jest czyja. Ale sk?d wiedz?, skoro wszystkie szczoteczki s? niebieskie?

Przed pokojem siostry dyrektor czeka?a na ?aweczce trĂłjka dzieci ze spuszczonymi g?owami. Policjanci prĂłbuj? z nimi porozmawia?, ale dzieci s? przera?one. Z pokoju wychodzi siostra Bernadetta. Jeden z funkcjonariuszy opowiada? potem: "Tomasz spojrza? na ni? i jakby diab?a zobaczy?. Jego strach by? dziwny, bo siostra by?a spokojna, delikatna. Bardzo blada, szczup?a, oko?o 50 lat, roztacza?a pewien czar osoby, ktĂłra wie, co robi".

Policjanci oraz prokurator poszli z siostr? do jadalni. Dzieci jad?y w ciszy. Tomasz wskaza? czworo z nich jako swoje ofiary. Wskazani ch?opcy byli bardzo podobni do Mateusza.

2 lata i 34

Prokuratura Okr?gowa w Gliwicach w 2007 roku rozpoczyna kolejn? spraw?, tym razem przeciwko dyrektor O?rodka SiĂłstr Boromeuszek Agnieszce F., czyli siostrze Bernadetcie, oraz wychowawczyni w grupie ch?opcĂłw Bogumile ?., siostrze Franciszce.

Tomasz opowiedzia? bieg?emu psychologowi, jak w sieroci?cu gwa?cili go starsi wychowankowie. Nie mia? wĂłwczas nawet pi?ciu lat. Pami?ta?, ?e to "by?o co? strasznego". Nie pami?ta?, kiedy sam zacz?? dotyka? innych ch?opcĂłw.

Z zezna? wychowankĂłw o?rodka wynika?o, ?e Tomasz wykorzystywa? dzieci przez wiele lat. Mia? ksywk? "Pantera", bo skrada? si? w nocy do ?Ăł?ek. Wszyscy wychowankowie o tym wiedzieli i twierdzili, ?e o zachowaniu Tomasza wiedzia?y tak?e siostry.

W roku 2007 w o?rodku mieszka?o oko?o 60 dzieci, dziewczynek i ch?opcĂłw w wieku od 2 do 18 lat.

Siostry nie stara?y si? o ograniczenie w?adzy rodzicielskiej rodzicom i znalezienie dzieciom nowej rodziny lub chocia? rodziny zast?pczej. Skutek by? taki, ?e po kilkunastoletnim pobycie w o?rodku by?y odsy?ane do tego samego ?rodowiska, z ktĂłrego przysz?y. Nie mia?y innego.

Siostry przyzna?y przed s?dem, ?e niektĂłrzy wychowankowie zostawali w o?rodku d?u?ej, bo nie mieli w ogĂłle dok?d wrĂłci?. Najstarszy mia? 34 lata.

Do gwa?tĂłw dochodzi?o w grupach ch?opcĂłw.

Dzieci opowiada?y, ?e m?odsi zamykani s? na noc na klucz w pokoju z 20-letnimi m??czyznami. Jedne twierdzi?y, ?e to kara za moczenie si? do ?Ăł?ka, inni mĂłwili, ?e siostra nie t?umaczy, dlaczego musz? spa? w danym pokoju. Je?li dzieci zg?asza?y siostrze Bernadetcie, ?e s? dotykane, nie reagowa?a, nazywa?a jedynie molestuj?cych zbocze?cami i peda?ami albo kara?a biciem po twarzy.

Dzieci mĂłwi?y, ?e siostry bi?y je prawie codziennie, cz?sto do krwi. Nazywa?y "zbocze?cami, ma?ymi gnojkami, debilami, u?omkami".

W o?rodku pracowa?o osiem siĂłstr, nie by?o psychologa. Pozosta?e siostry podporz?dkowa?y si? systemowi kar dyrektorki. Dziewczynkom za kar? wk?ada?y myd?o do ust, wi?za?y do s?upa lub kaloryfera, my?y w zimnej wodzie. "Kole?anka przybieg?a do mnie - zeznawa? jeden z wychowankĂłw. - Mia?a opuchni?te r?ce, siniaki, p?aka?a. Okaza?o si?, ?e siostra przyku?a j? do kaloryfera i zostawi?a".

"Pami?tam, jak dziewczyny zosta?y przy?apane na paleniu papierosĂłw - mĂłwi?a podczas procesu jedna z siĂłstr. - Siostra Bernadetta mĂłwi?a, ?e s? niemoralne, g?upie i stocz? si? jak rodzice, bo maj? to w genach. Wszyscy milczeli?my. Siostra dyrektor traktowa?a nas, nie tylko dzieci, z du?ym dystansem, oschle. Jej obowi?zki powodowa?y frustracje i agresywne odzwierciedlanie problemĂłw. Zawsze stara?a si? narzuca? swoj? wol?, nie mo?na si? by?o jej sprzeciwi?".

Funkcjonariusze przypomnieli sobie w s?dzie troje przera?onych dzieci, ktĂłre siedzia?y na ?aweczce przed pokojem siostry Bernadetty. Okaza?o si?, ?e czeka?y na wymierzenie kary. Dzieci dostawa?y klapsy na go?? pup? za nierĂłwny szlaczek w zeszycie, urwanie guzika, zgubienie skarpetki. Wychowankowie uwa?ali kary za normalne. Zw?aszcza je?li do o?rodka trafili jako dwuletnie dzieci bite i maltretowane w domu.

Prokuratura ustala, ?e takie zachowanie siĂłstr mia?o miejsce ju? od lat 70.

Patologia

Jak podaje strona parafii ?w. Andrzeja: dzia?alno?? SiĂłstr ?w. Karola Boromeusza w Zabrzu trwa od 1887 r. Siostry opiekowa?y si? chorymi i biednymi z ca?ego miasta, prowadzi?y przedszkole oraz kursy robĂłtek r?cznych dla dziewcz?t. W 1893 r. budynek zosta? przeznaczony na dom dziecka i ta dzia?alno?? trwa do dzi?.

Rafa?, wychowanek siĂłstr od 1974 do 1991 roku, opowiada mi o latach sp?dzonych w o?rodku: - Do dzi? mam ?lad na g?owie od tego, jak siostra Monika uderzy?a mnie mena?k?, bo ?miali?my si? podczas obiadu. Mia?em 10 lat. Na jadalni musieli?my by? tak cicho, ?eby muchy by?o s?ycha?. Siostra uderzy?a nas wszystkich, ale ja zemdla?em i podobno by?o du?o krwi. Zawioz?y mnie do szpitala. T?umaczy?y, ?e przewrĂłci?em si? na rowerze. Lekarz mĂłwi?, ?e to niemo?liwe, bo rana jest zbyt g??boka, ale sprawy nie zg?osi?. Inne siostry te? bi?y. Wieszakami, mena?kami, chochlami do zupy, pasem, trzepaczkami, kluczami, krzes?ami. Najgorzej pobi?y Adama, bo mia? problemy z mow?. Bi?y go pr?tami po szyi, a? pojawi?a si? krew. PĂł?niej kaza?y mĂłwi? dzieciom, ?e si? przezi?bi? i dlatego nie ma go w szkole przez tyle tygodni.

Siostra Bernadetta by?a w o?rodku od 1978 roku, w 1994 zosta?a dyrektorem. By?em zdziwiony, jak pĂł?niej si? zachowywa?a, bo wcze?niej by?a spokojna i sama ba?a si? siostry dyrektor Scholastyki. My?l?, ?e od niej przej??a ten system kar. W o?rodku ceniono rygor i dyscyplin?. Je?li ktĂłra? z wychowawczy? by?a dla dzieci ciep?a, przytula?a je lub wykazywa?a wi?ksz? trosk?, by?a z o?rodka usuwana.

Nauczycielka muzyki ze szko?y powiedzia?a, ?e ja i mĂłj kolega mamy talent. Poprosi?a siostry, bym poszed? do szko?y muzycznej. Lubi?em chodzi? do szko?y: gra?em na waltorni, fortepianie, mia?em kolegĂłw. Siostry zgodzi?y si? nawet, abym ?piewa? w chĂłrze, ale pĂł?niej mi zabroni?y. Nigdy nie wyja?nia?y dlaczego.

Nie narzekam, bo jako jedyny mog?em si? rozwija?. Jak dzieci mia?y zdolno?ci plastyczne, siostry zabrania?y im malowa?. Za wyrwanie kartki w zeszycie by?y bite, nawet je?li chcia?y zapisa? swoje my?li. Gorsze od bicia by?o absolutne pos?usze?stwo i brak prywatno?ci. Jak dosta?em zegarek od chrzestnej na komuni?, to siostry go zabra?y i zwrĂłci?y po kilku latach.

Najbardziej nie lubi?em weekendĂłw i ?wi?t. Na ?wi?ta dostawali?my dary z zagranicy. Widzieli?my te owoce, ale siostry kaza?y czeka?, a? ksi?dz po?wi?ci, wi?c gni?y.

Myli?my si? wszyscy razem. W jednej wannie. ?ci?ga?em majtki, wk?ada?em takie do k?pieli, na chwil? wchodzi?em do wanny, a po mnie te same majtki ubiera? inny ch?opak i wchodzi? do tej samej wody. Jak si? zagapi?, to siostry la?y lodowat? wod?. Wyciera?y nas tym samym r?cznikiem, zmienia?y dopiero, gdy woda si? z niego la?a.

Budzi?y nas o 5.30 rano na modlitw?, pĂł?niej ?niadanie, szko?a, obiad, odrabianie lekcji. Od 18.00 nie mogli?my nic pi?, jak kto? by? spragniony, to prĂłbowa? z kranu w ?azience si? napi? pod nieuwag? siĂłstr. Budzi?y nas o 23.00 i rozkazywa?y si? wysika?, nawet jak nie chcia?e?. Najbardziej karane by?o nasikanie do ?Ăł?ka. A tam by?y dzieci z rozbitych rodzin, ktĂłre du?o prze?y?y i cz?sto mia?y k?opoty z moczeniem si?.

Najbardziej jest mi przykro, ?e siostry kaza?y mi i?? do zawodĂłwki na ?lusarza. Nie mo?na by?o pĂłj?? do liceum. Wszystkim wybiera?y zawĂłd. MĂłwi?y, ?e jeste?my upo?ledzeni. Teraz studiuj? pedagogik?. Staram si? zrozumie? ich zachowanie i to, dlaczego nikt nie reagowa? - nauczyciele, lekarze, kuratorium. Przecie? dzieci chodzi?y do szko?y z siniakami, a jak nauczyciel zg?asza? siostrom, ?e ch?opiec by? pobity, to tygodniami nie wysy?a?y go do szko?y.

To, ?e o?rodek prowadzony by? przez zakonnice, u?pi?o czujno?? ludzi. Gdyby nauczycielka wyobrazi?a sobie, ?e to jej dziecko jest bite i poni?ane, od razu rozp?ta?aby burz?. Ale doro?li nie my?leli o nas "dzieci" tylko "patologia".

Nie my?l?, aby siostra Bernadetta by?a bardzo religijna. Zreszt? my lubili?my modlitwy, ale nie by?o ich du?o.

Ceniony pedagog

W trakcie sprawy prokurator Joanna Smorczewska z?o?y?a wniosek do Kongregacji SiĂłstr Mi?osierdzia o odwo?anie siostry Bernadetty ze stanowiska dyrektora o?rodka. Na tej podstawie Kongregacja powo?a?a now? dyrektor. Siostra Bernadetta zosta?a przeniesiona do Seminarium Duchownego w Opolu.

cd.....

cd....

Zaledwie kilka lat wcze?niej, w 2003 roku, siostra Bernadetta otrzyma?a zabrza?sk? Nagrod? ?w. Kamila. "Kocham dzieci, serce mi p?ka, kiedy widz?, ?e s? opuszczone i smutne, wiem, ile dla nich znaczy u?miech i ciep?e s?owo" - mĂłwi?a w wywiadzie dla lokalnej gazety. Z artyku?Ăłw w zabrza?skiej prasie wynika?o, ?e siostra by?a cenionym pedagogiem, ktĂłry po?wi?ci? ?ycie dla dobra wychowankĂłw.

- Do czasu ujawnienia sprawy z placĂłwki, a tak?e ze szkĂł?, do ktĂłrych chodz? jej podopieczni, nie p?yn??y niepokoj?ce sygna?y, a Agnieszka F. zwana siostr? Bernadett? zosta?a nawet wyrĂł?niona przez lokaln? spo?eczno?? - zapewnia? w trakcie procesu rzecznik kuratorium w Katowicach Piotr Zaczkowski.

Okaza?o si? te?, ?e do 2007 roku nie by?o w o?rodku ?adnej kontroli z kuratorium .

Kuratorzy t?umaczyli, ?e za kontrol? odpowiada tylko zakon. Po sprawdzeniu przepisĂłw, tak?e zapisĂłw konkordatu, prokuratura w Gliwicach potwierdzi?a, ?e instytucje ?wieckie nie mog? ingerowa? w kontrol? sprawowan? przez zakon nad o?rodkiem.

Katoliczki i diabe?

Jednym ze ?wiadkĂłw w procesie by?a nauczycielka Zofia W?odarska ze Szko?y Podstawowej nr 8 w Zabrzu, ktĂłra jako jedyna zareagowa?a na pro?by jednego z wychowankĂłw, Paw?a, aby zabra? go z o?rodka.

- Pawe? zosta? do nas przeniesiony w 2006 roku ze Szko?y nr 13 w Zabrzu. Mia? za du?e ubranie, by? brudny, podenerwowany, dzieci si? z niego na?miewa?y - opowiada mi Zofia W?odarska. - MĂłwi?, ?e siostry zamykaj? go na noc z dwĂłjk? ch?opakĂłw, ktĂłrzy go gwa?c?. Powtarza?, ?e si? zabije. Po moim zg?oszeniu zosta? przeniesiony do interwencyjnej placĂłwki wychowawczej - Centrum Wsparcia Kryzysowego Dzieci i M?odzie?y. PĂł?niej okaza?o si?, ?e wszystko, co mĂłwi?, by?o prawd?. Pawe? w ci?gu nast?pnych kilku lat bardzo si? zmieni?. By? zadbany, uwa?ny, dzieci go polubi?y. To by?a najwi?ksza przemiana, jak? do tej pory widzia?am.

Jedna z zabrza?skich nauczycielek opowiada teraz, ?e gdy o procesie by?o ju? g?o?no, jej kole?anki z pokoju nauczycielskiego tak komentowa?y spraw?: "To konflikt wiary. Jestem katoliczk? i nie b?d? donosi? na siostry zakonne. Innym te? odradzam".

"Siostra Bernadetta ma wp?ywy, by?a nie do ruszenia przez kilkadziesi?t lat. Na pewno zostanie i dzieci b?d? mia?y jeszcze gorzej".

"Siostra i tak do wi?zienia nigdy nie pĂłjdzie. Po co dzieci maj? przez to przechodzi?".

"Nie wiadomo, z czym musia?y mierzy? si? te wychowawczynie. Siostra Bernadetta jest mi??, delikatn? osob?. A to s? dzieci alkoholikĂłw, narkomanĂłw. Przecie? w takim dziecku, nawet jak ma trzy lata, mo?e tkwi? diabe?".

Psychotropy

Z dokumentacji medycznej Poradni Neurologicznej i Psychologicznej w Zabrzu wynika, ?e podczas pobytu w O?rodku SiĂłstr Boromeuszek Pawe? by? leczony na zaburzenia zachowania i nadpobudliwo??. Siostry podawa?y mu leki. W 1999 roku dozna? zatrucia lekami psychotropowymi i w stanie ?pi?czki przewieziono go do szpitala. U lekarzy ze szpitala ten fakt nie wzbudzi? podejrze?. Siostry nie poinformowa?y o tym zdarzeniu lekarza, ktĂłry leczy? ch?opca w poradni.

Pawe? ma dzi? 22 lata. Tak opowiada mi o latach w o?rodku: - Do o?rodka trafi?em po jednej z imprez u rodzicĂłw. Mia?em 1,5 roku. Siostry mĂłwi?y: >>twoja stara jest nic niewarta, jeste? debilem, u?omem, gnojem<<. Bi?y za wszystko. Najgorzej, je?li zsika?e? si? do ?Ăł?ka w nocy albo by?e? g?o?no. Lubi?y bezwzgl?dn? cisz?. Czasem prosi?y starszych ch?opakĂłw o pomoc. >>Dajcie im nauczk?<< - mĂłwi?y. Wtedy prowadzili nas na gwiazd?. Tak mĂłwili?my na strych z gwiazd? na pod?odze. Ch?opcy nas tam rozbierali, bili, do krwi. Siostry patrzy?y.

Ka?dy by? bity, ale je?li kogo? bito wcze?niej w domu, to nawet nie my?la?, ?e to co? z?ego. Co kilkuletnie dziecko mo?e wiedzie? na temat z?a? Czasem siostra Bernadetta tak mnie pobi?a, ?e nie mog?em chodzi? do szko?y. Raz wzi??a drewniany wieszak. Bi?a po ca?ym ciele. Ju? nie pami?tam, za co. Ale najgorsze by?y uderzenia w g?ow?. Tak jakby chcia?a dosta? si? do ?rodka. Musieli mi zszy? rany, wi?c siostry wzi??y mnie do szpitala i t?umaczy?y lekarzowi, ?e si? przewrĂłci?em.

Pierwszy raz przyszli do mnie w nocy, jak mia?em sze?? lat. Spa?em i rozebra? mnie starszy ch?opak, kaza? mi rĂł?ne rzeczy zrobi?. Od razu powiedzia?em siostrze Bernadetcie i bardzo si? ba?em, bo siostra nie zareagowa?a. PĂł?niej zacz?li do mnie przychodzi? inni wychowankowie. Pytali, czy ch?opacy ju? mi to robili. Powiedzieli, ?e im te?. Nikt si? tym nie zaj??. Wi?c zaj?li?my si? sob? sami. Siostry musia?y reagowa? na nasze prĂłby samobĂłjcze. Na?yka?em si? najsilniejszych psychotropĂłw, zadzwoni?y po karetk?. W szpitalu mĂłwi?y pĂł?niej: "my?la?, ?e to cukierki". Najdziwniejsze, ?e ich t?umaczenia nie mia?y sensu, a wszyscy wierzyli.

Powiedzia?em o gwa?tach do nauczycielki. MĂłwi?a, ?e to sprawdzi. A potem zobaczy?em, jak rozmawia z siostr? Bernadett? na zebraniu. ?mia?y si?, ?artowa?y. Czu?em si? przyparty do muru. Tak jakbym wybiera? mi?dzy ?mierci? a ?yciem w o?rodku.

By? taki jeden z braci. Silny. On zmusza? wielu. Siostry zamyka?y mnie z nim i jego bratem w pokoju na klucz. To jest taki strach, ?e ju? nie mo?esz my?le? ani czu?. Prosi?em siostr? Bernadett?, aby mnie przenios?a, bo mnie dotykaj?. Teraz my?l? tylko, ?e Pan BĂłg ma jej du?o do wybaczenia. Bo tego, co si? tam wydarzy?o, nie da si? opowiedzie?. PrĂłbuj? to ubra? w s?owa, ale trzeba prze?y?, ?eby zrozumie?.

My?l?, ?e ludzie widzieli tylko habit, a trzeba widzie? serce. Ona go nie ma. Dla mnie to uosobienie z?a. Najbardziej si? boj?, ?e takich wychowawcĂłw mo?e by? wi?cej.

Na moje pro?by zareagowa?a dopiero pani Zofia W?odarska, gdy w 2006 roku przeniesiono mnie do Szko?y nr 8 w Zabrzu. Uwierzy?a mi. Zg?osi?a spraw? do prokuratury, zosta?em zabrany z o?rodka. Tylko dzi?ki niej ?yj?. Pyta?a, jak si? czuj?, co u mnie. Chwali?a. Chcia?bym mie? tak? matk?.

Jak ju? wyszed?em z o?rodka, to sam o sobie nie my?la?em dobrze. W nocy wszystkie historie wraca?y. Kilka lat temu postanowi?em to zako?czy?. Sta?em na mo?cie. Zauwa?y? mnie pan, ktĂłry pomy?la?, ?e chc? skoczy?. Chwyci? mocno za r?k?. Powiedzia?: >>BĂłg ci? kocha<<. Rozp?aka?em si? i opowiedzia?em mu wszystko.

Tego o?rodka si? nie da zapomnie?. Nadal chodz? taki skulony. Na razie pracuj? jako ochroniarz i z tego si? ciesz?. Chcia?bym kiedy? za?o?y? rodzin?. Ale chcia?bym powiedzie? ludziom, ?eby nie mieli dzieci dla zasi?ku albo becikowego, bo tacy si? tutaj zdarzaj?. Potem dziecko ma dwa latka i l?duje w takim miejscu jak O?rodek SiĂłstr Boromeuszek. Niech rodzice si? przejd? po tych o?rodkach, poobserwuj?. To jest piek?o, te dzieci nie chc? ?y?".

Proces

Przed s?dem zeznawa?o 22 wychowankĂłw. Wszyscy, tak?e dzieci, zeznawali w obecno?ci siostry Bernadetty. S?dzia oddali? wniosek prokuratury, by nie by?o jej wtedy na sali s?dowej. Uzna?, ?e nie mia?aby pe?nego obrazu swojej sytuacji, co mog?oby naruszy? jej prawo do rzetelnej obrony.

Bieg?a psycholog wielokrotnie prosi?a o usuni?cie pyta? adwokatĂłw, ktĂłrzy zadawali je w zbyt skomplikowany sposĂłb lub sugerowali dzieciom, ?e siostra dyrektor mo?e jeszcze wrĂłci? do o?rodka. Ale dzieci je ju? s?ysza?y.

"Podczas sk?adania zezna? przed s?dem u wi?kszo?ci pokrzywdzonych wida? by?o wysoki poziom napi?cia i l?ku, szczegĂłlnie w czasie odczytywania im wcze?niejszych zezna? - napisa?a w opinii psycholog. - NiektĂłrym stan emocjonalny nie pozwoli? na dalszy udzia? w czynno?ci procesowej i po potwierdzeniu z?o?onych wcze?niej zezna? przestali odpowiada? na pytania b?d? rozp?akali si?".

SiĂłstr broni?o dwĂłch adwokatĂłw znanych z najwy?szych stawek w Gliwicach.

Siostra Bernadetta odmĂłwi?a sk?adania wyja?nie? i nie przyzna?a si? do winy. Nie skierowano jej na badania psychologiczne, poniewa? nie istnia?y podejrzenia o niepoczytalno?ci. Jej adwokat nie nawi?zywa? do ?adnych wydarze? w jej ?yciu osobistym, ktĂłre mog?yby t?umaczy? jej okrucie?stwo.

Siostra Bernadetta dwukrotnie odmĂłwi?a rozmowy do reporta?u. "Prosz?, niech sprawa Zabrza pozostanie w cieniu. ?ycz? sukcesĂłw w pracy" - napisa?a.

Nieoficjalnie jedna z siĂłstr Kongregacji SiĂłstr Mi?osierdzia w Trzebnicy mĂłwi mi: - Przez kilkadziesi?t lat wszyscy j? w Zabrzu chwalili - nauczyciele, prasa, urz?dnicy. W dzisiejszym ?wiecie ka?demu mo?na udowodni?, ?e jest przest?pc?.

Kontrola

Po procesie w o?rodku w Zabrzu zmniejszono liczb? wychowankĂłw do 36. Zatrudnionych jest 23 pracownikĂłw, z tego siedem to siostry zakonne, reszta to ?wieccy wychowawcy. Zatrudniono psychologa, przeprowadzono remont, sale 20-osobowe zamieniono na pokoje trzy-, czteroosobowe.

Pierwszy raz przyszli do mnie w nocy, jak mia?em sze?? lat. Spa?em. Rozebra? mnie starszy ch?opak, kaza? mi rĂł?ne rzeczy zrobi?. Od razu powiedzia?em siostrze Bernadetcie i bardzo si? ba?em, bo siostra nie zareagowa?a

Anna Wietrzyk, rzecznik kuratorium w Katowicach, mĂłwi, ?e obecnie placĂłwka jest kontrolowana, ale kuratorium nadal odpowiada jedynie za poziom pedagogiczny (czyli mo?e kontrolowa?, czy dzieci maj? warunki do odrabiania lekcji i nauki). Za rozwĂłj i bezpiecze?stwo wychowankĂłw nadal odpowiada jedynie Kongregacja SiĂłstr Mi?osierdzia ?w. Karola Boromeusza w Trzebnicy.

Kongregacja SiĂłstr Mi?osierdzia informuje, ?e o?rodek jest kontrolowany, ale siostry odmawiaj? rozmowy na ten temat.

Wyrok

W 2010 roku S?d Rejonowy w Zabrzu uzna? siostr? Bernadett? i siostr? Franciszk? za winne przemocy psychicznej i fizycznej wobec wychowankĂłw oraz pod?egania do aktĂłw pedofilskich na czterech nieletnich wychowankach i nak?anianie starszych wychowankĂłw do przemocy fizycznej wobec m?odszych ch?opcĂłw.

Siostra Bernadetta zosta?a skazana na dwa lata wi?zienia w zawieszeniu, natomiast siostra Franciszka - ktĂłra zdaniem s?du by?a pos?uszna i bezwzgl?dnie przyj??a system kar narzucony przez dyrektork? - na osiem miesi?cy w zawieszeniu.

W 2011 roku s?d apelacyjny zaostrzy? kar? wobec dyrektorki o?rodka. Skazano j? na dwa lata bezwzgl?dnego pozbawienia wolno?ci. Uzasadnienie wyroku zosta?o utajnione.

8 lipca 2011 siostra Bernadetta mia?a zg?osi? si? do aresztu karnego we Wroc?awiu. Nie zg?osi?a si?. Od trzech lat s?d odracza kar? po wnioskach siostry, w ktĂłrych powo?uje si? na z?y stan zdrowia oraz podesz?y wiek (ma 59 lat).

W lutym siostra Bernadetta z?o?y?a wniosek o warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolno?ci ze wzgl?du na podesz?y wiek oraz dzia?alno?? na rzecz Zgromadzenia SiĂłstr Mi?osierdzia ?w. Karola Boromeusza. Posiedzenie s?du w tej sprawie odb?dzie si? 24 kwietnia 2014 roku.

Pani Agnieszka

Tomasz i jego kuzyn ?ukasz od 2008 roku przebywaj? w wi?zieniu. Z ekspertyz psychologa wynika, ?e Tomasz nie ma zaburze? pedofilnych. Boi si? natomiast doros?ych kobiet. Wed?ug psychologa jego zachowanie prawdopodobnie ukszta?towa? pobyt w o?rodku, szczegĂłlnie molestowanie przez starszych wychowankĂłw, gdy by? ma?ym dzieckiem.

?wiadek obecny na obu procesach: - Zastanowi?o mnie, ?e siostra ani przez chwil? nie pokaza?a, ?e ?al jej ch?opcĂłw. Podczas ca?ego procesu by?a bardzo spokojna. MĂłwi?a, ?e dzieci s? z?e, upo?ledzone i nie nale?y im wierzy?. Jedyne uczucia pokaza?a, gdy prokurator powiedzia?a do niej imieniem z dowodu: "Pani Agnieszko". Zaczerwieni?a si? ze z?o?ci, krzycza?a, by nazywa? j? "siostr? dyrektor Bernadett?".

NiektĂłre imiona oraz dane zosta?y zmienione.

Dzi?kuj? rzecznikowi S?du Okr?gowego w Gliwicach Agacie Dybek-Zdy? za pomoc przy powstaniu artyku?u.

WychowankĂłw, siostry oraz osoby, ktĂłre chcia?yby opowiedzie? o o?rodku, prosz? o kontakt: Justyna Kopi?ska j.m.kopinska@gmail.com

http://wyborcza.pl/duzyformat/1,137741,15767379,Czy_Bog_wybaczy_siostrze_Bernadetcie_.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta_Wyborcza

Nie s?dz? ?eby by? to pojedynczy incydent tylko w jednym o?rodku prowadzonym przez zakonnice, nale?a?o by sprawdzi? WSZYSTKIE !!!!! Nale?a?o by przeprowadzi? rozmowy rĂłwnie? z by?ymi wychowankami zakonnic.

Kiara.

KOD PESZEROWY I WIEDZA WSPÓŁCZESNA

KOD PESZEROWY => Nowy Testament => Wątek zaczęty przez: Kiara Listopad 12, 2009, 23:56:23