Apokryficzna Ewangelia wed?ug ?w. Marii Magdaleny Zachowa? si? jedynie przek?ad koptyjski z V w. gnostyckiej Ewangelii wed?ug Marii Magdaleny z orygina?u greckiego z III w. (którego pozosta? jedynie skromny fragment papirusu).
[Brak stron pocz?tkowych 1-6]
Strona 7
1. […] „Czym jest materia?
2. Czy b?dzie trwa? zawsze?”
3. Nauczyciel odpowiedzia?:
4. „Wszystko, co si? zrodzi?o, wszystko, co stworzone,
5. wszystkie ?ywio?y natury
6. splataj? si? ze sob? i jednocz?.
7. Wszystko, co z?o?one, ulegnie rozk?adowi
8. wszystko powraca do swych korzeni;
9. materia powraca do pierwocin materii.
10. Kto ma uszy, niechaj s?ucha”.
11. Piotr rzek? do niego: „Skoro sta?e? si? t?umaczem
12. ?ywio?ów i wydarze? w ?wiecie, powiedz nam:
13. Co jest grzechem ?wiata?”
14. Nauczyciel odpar?:
15. „Nie ma grzechu.
16. To wy sprawiacie, ?e grzech istnieje,
17. kiedy dzia?acie zgodnie ze zwyczajami
18. swej zepsutej natury;
19. w niej tkwi grzech.
20. Dlatego to Dobro zst?pi?o mi?dzy was.
21. Wspó?dzia?a ono z ?ywio?ami waszej natury,
22. tak, by po??czy? j? ponownie z jej korzeniami”.
23. Potem ci?gn?? dalej:
24. „Dlatego to chorujecie
25. i umieracie:
26. jest to skutkiem waszych czynów;
27. to, co czynicie, oddala was od korzeni natury.
28. Kto ma uszy, niechaj s?ucha”.
Strona 8
1. „Przewi?zanie do materii
2. wzbudza nami?tno?? przeciw naturze.
3. Tak w ca?ym ciele rodzi si? udr?ka;
4. dlatego to powiadam wam:
5. »Trwajcie w harmonii...«
6. Je?li stracili?cie równowag?,
7. czerpcie natchnienie z przejawów
8. swej prawdziwej natury.
9. Kto ma uszy,
10. niechaj s?ucha.”
11. Rzek?szy to, B?ogos?awiony
12. pozdrowi? ich wszystkich, mówi?c:
13. „Niech pokój b?dzie z wami - niech mój Pokój
14. powstanie i wype?ni si? w was!
15. B?d?cie czujni i nie pozwólcie nikomu, by zwiód? was,
16. mówi?c:
17. »Tu on jest« lub
18. »Jest tam«,
19. albowiem to w was
20. mieszka Syn Cz?owieczy.
21. Id?cie do?,
22. albowiem ci, którzy go szukaj?, znajd? go.
23. Id?cie
24. i g?o?cie Ewangeli? o Królestwie”.
Strona 9
1. „Nie narzucajcie ?adnych praw
2. poza tymi, o których za?wiadcza?em.
3. Nie dodawajcie wi?cej praw do tych, które dano w Torze,
4. aby was nie skr?powa?y”.
5. Powiedziawszy to wszystko, oddali? si?.
6. Uczniowie zatroskali si?,
7. lej?c wiele ?ez i mówi?c:
8. „Jak?e mamy pój?? do niewierz?cych
9. i g?osi? im Ewangeli? Królestwa Syna Cz?owieczego?
10. Nie oszcz?dzili jego ?ycia,
11. to dlaczego mieliby oszcz?dzi? nasze?”
12. Wtedy wsta?a Maria,
13. obj??a kolejno ich wszystkich i zacz??a przemawia? do swych braci:
14. „Nie poddawajcie si? trosce i zw?tpieniu,
15. albowiem jego ?aska poprowadzi was i pocieszy.
16. Natomiast chwalmy jego wielko??,
17. gdy? przygotowa? nas na to.
18. On wzywa nas, by?my stali si? w pe?ni ludzcy (anthroposem)”.
19. Tak Maria zwróci?a ich serca ku Dobru,
20. a oni zacz?li omawia? znaczenie s?ów Nauczyciela.
Strona 10
1. Piotr rzek? do Marii:
2. „Siostro, wiemy, ?e Nauczyciel kocha? ci?
3. inaczej ni? inne kobiety.
4. Powiedz nam, cokolwiek pami?tasz
5. ze s?ów, które ci rzek?,
6. a których my?my jeszcze nie s?yszeli”.
7. Maria rzek?a do nich:
8. „Powiem wam teraz
9. o tym, czego nie dano wam us?ysze?.
10. Mia?am widzenie Nauczyciela
11. i rzek?am do?:
12. »Panie, widz? ci? teraz
13. w tym widzeniu«.
14. A on odpar?:
15. »B?ogos?awiona jeste?, gdy? mój widok nie zaniepokoi? ci?,
16. Gdzie jest Duch, tam jest skarb«.
17. Wtedy powiedzia?am do?:
18. »Panie, kiedy kto? ci? spotyka
19. w widzeniu,
20. to czy widzi ci? za pomoc? duszy,
21. czy te? poprzez Ducha?«
22. A Nauczyciel odpowiedzia?:
23. »Ani przez dusz?, ani przez Ducha,
24. lecz to duch, który jest mi?dzy nimi,
25. widzi mnie, i to on, który [...]«”
[Brak stron 11-14.]
Strona 15
1. „A Po??danie rzek?o:
2. »Nie widzia?em, ?eby? zst?powa?a,
3. ale teraz widz?, ?e si? wznosisz.
4. Czemu k?amiesz, skoro nale?ysz do mnie?«
5. A dusza odpar?a:
6. »Widzia?am ci?,
7. chocia? ty mnie nie widzia?e?
8. ani mnie nie pozna?e?.
9. By?am z tob? jakby? by? strojem
10. i nigdy mnie nie spostrzeg?e?«.
11. Powiedziawszy to,
12. dusza oddali?a si? z wielk? rado?ci?.
13. Wtedy wkroczy?a w trzeci klimat (sfer?),
14. znan? jako Niewiedza.
15. Niewiedza zapyta?a dusz?:
16. »Dok?d zmierzasz?
17. Rz?dz? tob? grzeszne sk?onno?ci.
18. Zaprawd?, brak ci zdolno?ci rozró?niania (mi?dzy dobrem i z?em) i jeste? zniewolona«.
19. Dusza odpar?a:
20. »Czemu mnie os?dzasz, skoro ja nie wydaj? s?dów?
21. Zapanowano nade mn?, ale ja nie panowa?am nad nikim.
22. Nie zosta?am rozpoznana,
23. ale sama pozna?am,
24. ?e wszystkie rzeczy z?o?one ulegn? rozk?adowi,
25. zarówno na Ziemi, jak i w Niebie«.
Strona 16
1. Wyzwolona z trzeciego klimatu (sfery), dusza kontynuowa?a swe wst?powanie
2. i znalaz?a si? w czwartym klimacie (sferze).
3. Ten za? mia? siedem przejawów:
4. pierwszym z nich jest Ciemno??,
5. drugim - Po??danie,
6. trzecim - Niewiedza,
7. czwartym - (?miertelna) Zawi??,
8. pi?tym - Niewola Cia?a,
9. szóstym - Odurzaj?ca M?dro??,
10. siódmym - Podst?pna M?dro??.
11. Oto siedem przejawów gniewu,
12. które dr?czy?y dusz? pytaniami:
13. »Sk?d przyby?a?, morderczyni?«
14. »Dok?d zmierzasz, w?ócz?go?«
15. A dusza odpowiada?a:
16. »To, co mnie dr?czy?o, zabito;
17. to, co oblega?o mnie, znik?o;
18. moje po??danie wygas?o
19. i jestem wolna od mojej niewiedzy«.
Strona 17
1. »Opu?ci?am ?wiat z pomoc? innego ?wiata;
2. pewien wzorzec zosta? wymazany
3. dzi?ki wy?szemu wzorcowi.
4. Odt?d w?druj? ku Wytchnieniu,
5. gdzie czas spoczywa w Wieczno?ci (Czasu);
6. teraz za? wchodz? w Milczenie«”.
7. Powiedziawszy to, Maria zamilk?a,
8. albowiem w?a?nie w milczeniu Nauczyciel mówi? do niej.
9. Wtedy Andrzej zacz?? mówi? do swych braci:
10. „Powiedzcie mi, co s?dzicie o tych rzeczach, które nam powiedzia?a?
11. Co do mnie, to nie wierz?,
12. ?eby Nauczyciel móg? mówi? w ten sposób.
15. Te idee zbyt ró?ni? si? od tych, które my?my poznali”.
14. A Piotr doda?:
15. „Jak to mo?liwe, ?eby Nauczyciel rozmawia?
16. w ten sposób z kobiet?
17. o tajemnicach, które nawet nam s? nieznane?
18. Czy mamy zmieni? nasze zwyczaje
19. i s?ucha? tej kobiety?
20. Czy rzeczywi?cie j? wybra? i wola? j? od nas?”
Strona 18
1. Wtedy Maria zap?aka?a
2. i odpar?a mu:
3. „Mój bracie Piotrze, có? sobie my?lisz?
4. Czy s?dzisz, ?e to tylko moja w?asna wyobra?nia,
5. ?e wymy?li?am to widzenie?
6. A mo?e s?dzisz, ?e k?ama?abym o naszym Nauczycielu?”
7. Wtedy Lewi tak rzek?:
8. „Piotrze, zawsze by?e? cz?owiekiem porywczym
9. i teraz widzimy, ?e odrzucasz t? kobiet?,
10. tak jak czyni? to nasi wrogowie.
11. Je?li jednak Nauczyciel ceni? j?,
12. to kim?e jeste?, ?eby j? odrzuca??
13. Z pewno?ci? Nauczyciel zna? j? bardzo dobrze,
14. gdy? kocha? j? bardziej od nas.
15. Pokutujmy wi?c
16. i sta?my si? w pe?ni ludzcy [anthroposem],
17. tak, by Nauczyciel móg? zapu?ci? w nas korzenie
18. Wzrastajmy tak, jak tego od nas wymaga?
19. i ruszajmy, by szerzy? Ewangeli?,
20. nie próbuj?c wyznacza? ?adnych regu? i praw
21. Innych ni? te, o których on ?wiadczy?.
Strona 19
1. Kiedy Lewi wypowiedzia? te s?owa,
2. wszyscy wyruszyli, by g?osi? Ewangeli?.
3. By?a to Ewangelia wed?ug Marii.
http://www.gnosis.art.pl/e_gnosis/aurea_catena_gnosis/ewangelia_marii_magdaleny.htm
EWANGELIE....