KOD PESZEROWY I WIEDZA WSPÓ£CZESNA | KOD PESZEROWY | Zwoje z nad Morza Martwego (Moderator: Kiara) | Inni o Marii Magdalenie....
Strony: [1]

Inni o Marii Magdalenie....

  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Inni o Marii Magdalenie....
« : Maj 20, 2013, 13:50:15 »
Troch? u?pi?am ten temat, ale jest on ca?y czas aktualny na ?wiecie. Znalaz?am ciekaw? stron? Enric Sabarich zatem dziel? si? jego wiedz?, to troch? inne spojrzenie i inny odczyt. Zawsze jednak  ciekawe co odkryli inni ludzie.

Kiara.


Cytuj
Mi peculiar modo de entender la Historia

jueves, 14 de marzo de 2013
Capítulo IX
El secreto de Rennes-le-Château,
            un viaje iniciático al origen de la leyenda.
                           
La compañera del Salvador: la Magdalena en los evangelios canónicos y en los evangelios gnósticos.


                     María Magdalena en el bajorrelieve del altar de la iglesia de Rennes-le-Château.


Sin darme cuenta me encontraba ante el altar, ¡y allí estaba! Casi sin querer me vi cautivado inmediatamente por la belleza de aquel bajorrelieve tantas veces observado en numerosas fotografías, y que ahora brillaba en todo su esplendor ante mi atónita mirada. María Magdalena yacía de rodillas en el interior de una gruta rocosa ante una cruz formada por dos ramas, una muerta y la otra viva, con algunas hojas verdes que comenzaban a retoñar hacia la mitad del tronco. Junto a ella, un libro abierto y una calavera, completando así los tres símbolos característicos que ya había visto en la estatua de la pecadora. Vestida con un manto de color oro, los dedos de sus manos se entrecruzaban formando una curiosa postura, mientras que unas lágrimas resbalaban delicadamente por sus tenues mejillas. A sus espaldas, en el exterior de la gruta, se intuía la silueta de una especie de construcción recortada contra el cielo, que muchos han querido identificar como los restos de un antiguo pórtico visigodo, que aun en el siglo XIX podía contemplarse a la entrada del pueblo, y la torre de la iglesia de Santa María Magdalena.
Se dice que fue el propio Saunière quien diseñó el bajorrelieve y que fue él personalmente quien aportó los últimos retoques pintando la obra. Bajo el cuadro había hecho grabar una inscripción latina, actualmente desaparecida tras ser borrada por algún vándalo sin escrúpulos. La inscripción rezaba lo siguiente:


                                El bajorrelieve con la inscripción desaparecida.



 JÉSU. MEDÉLA. VULNÉRUM+SPES. UNA. POENITENTIUM.
PER. MAGDALENAE. LACRYMAS+PECCATA.NOSTRA.DILUAS.

“Jesús, remedio a las heridas, única esperanza del penitente,
por las lágrimas de Magdalena, borra nuestros pecados”.

         (Lo más inquietante de todo aquello era que esa misma frase es la que se encontraba en la parte inferior de uno de aquellos sospechosos pergaminos hallados por Saunière bajo el altar de su iglesia).


         Pergamino presuntamente hallado por Saunière con la inscripción JÉSU MEDÉLA VULNÉRUM...


         No pude evitar lanzar un profundo suspiro ante la belleza de aquella imagen. De pronto, una perturbadora visión me pasó fugazmente por la cabeza. ¿Era una ilusión mía o verdaderamente daba la sensación de que María Magdalena parecía ¡estar embarazada!? Sin lugar a dudas, me estaba dejando arrastrar en exceso por la magia del lugar, y mi mente comenzaba a darme malas pasadas. Pero, ¿tenía aquello algún sentido?
         Por un momento volví a recordar todas aquellas leyendas que nos recordaban la llegada de María Magdalena a las costas de Marsella con el fruto de su unión con Jesús, portando lo que sería la “Sang Raal” o Santo Grial. Cátaros y templarios habían sido exterminados por esa herética creencia, mientras que la Iglesia Católica se había empeñado en desprestigiar en lo posible a la figura de la Magdalena. Pero allí, ante mis incrédulos ojos, tenía una desconcertante imagen que bien podría ser el fruto de los desvaríos de un demente o, como yo así comenzaba a creer, un mensaje lanzado para “quien lo supiera leer” y que había permanecido oculto durante los últimos 2.000 años.
         Pero aquella no era una imagen aislada. Como nos recuerda Margaret Starbird, en su extraordinario estudio sobre María Magdalena, “Georges de la Tour (1593-1652), artista oriundo de Lunéville, en Lorena, pintó seis versiones diferentes de la Magdalena penitente, en cada una de las cuales la mujer lleva una blusa blanca y una falda roja, combinando los colores rojo y blanco de la hermana-esposa, símbolo de doble pasión y pureza. Está sentada en una silla, mientras contempla varios objetos: una calavera, una candela, un espejo y una perla grande. Y la mujer aparece inequívocamente embarazada”.


                         Magdalena penitente de Georges de la Tour.

         Del mismo modo, en un cuadro de Giovanni Lanfranco (1582-1647), María Magdalena transportada por los ángeles, se nos vuelve a presentar a una Magdalena visiblemente embarazada, en brazos de unos querubines.1


                       María transportada por los ángeles de Giovanni Lanfranco.


         Sin lugar a dudas, nos encontrábamos ante unas evidencias cuyas terribles implicaciones eran muy difíciles de prever. Pero, ¿realmente pudo ser María Magdalena la esposa de Jesús? ¿Qué dicen los Evangelios al respecto?
         Si observamos con detenimiento los Evangelios canónicos, nos damos cuenta que a parte de la Virgen María, María Magdalena constituye la única mujer a quien los cuatro evangelistas citan por su nombre. Su primera aparición había sido durante el ministerio de Jesús en Galilea, formando parte del grupo de mujeres que le seguían. Como muy bien nos recuerdan Lynn Picknett y Clive Prince, “la tradición la identifica con otras dos mujeres del Nuevo Testamento: María de Betania, hermana de Marta y de Lázaro, y la mujer cuyo nombre no se cita que unge los pies de Jesús con esencia de nardos que saca de un vaso de alabastro”.
         Según los Evangelios canónicos, María Magdalena estuvo presente en la Crucifixión y fue el primer testigo de la Resurrección. Este tema siempre ha sido bastante escabroso para los teólogos. Tradicionalmente, la Iglesia Católica siempre ha fundamentado su autoridad apostólica en Pedro basándose en que fue él el primer discípulo de Jesús que lo vio resucitado. Pero veamos que dicen en realidad los evangelistas:

“Y después del sábado, al amanecer el primer día de la semana, vino María Magdalena, con la otra María, a visitar el sepulcro.
(...)
Cuando he aquí que Jesús les sale al encuentro, diciendo: Dios os guarde; y acercándose a ellas, abrazaron sus pies y le adoraron.
Entonces Jesús les dice: No temáis: id, avisad a mis hermanos, para que vayan a Galilea, y allí me verán”.
(Mateo, 28: 1, 9-10).

“Y habiendo resucitado de mañana, el primer día de la semana, se apareció primeramente a María Magdalena, de la cual había lanzado siete demonios.
Y Magdalena fue a dar las nuevas a los que habían andado con él, que no cesaban de gemir y llorar”.
(Marcos, 16: 9-10).

“Y volviendo del sepulcro, anunciaron todas estas cosas a los once y a todos los demás.
Las que refirieron esto a los apóstoles eran María Magdalena y Juana, y María madre de Santiago, y las otras sus compañeras”.
(Lucas, 24: 9-10).

“Entre tanto María estaba fuera llorando, cerca del sepulcro. Con las lágrimas, pues, en los ojos, se inclinó a mirar al sepulcro.
(...)
Dicho esto, volviéndose hacia atrás, vio a Jesús en pie; más no conocía que fuese Jesús.
(...)
Va María Magdalena a anunciar a los discípulos: He visto al Señor y me dijo esto”.
(Juan, 20: 11, 14, 18).

Queda claro, pues, que fue María Magdalena, y no Pedro, la primera a quien se le apareció Jesús resucitado. Pero, entonces, ¿a qué se debía ese empeño en marginar concienzudamente a la Magdalena por parte de los primeros Padres de la Iglesia? ¿Por qué la temían tanto?
Nos encontrábamos, sin duda, ante un personaje tan poderoso como enigmático. Incluso los mismos Evangelios parecían evitarla, ya que, como nos dicen Picknett y Prince, “después del cumplido a regañadientes que le hace el evangelista al destacarla de las demás, nunca más aparece, ni en los Hechos de los Apóstoles, ni en las epístolas de Pablo (ni siquiera cuando éste describe la tumba vacía), ni en las de Pedro”.
Pero esa visión sesgada de María Magdalena pronto habría de cambiar. En 1945 fueron descubiertos en la aldea egipcia de Nag Hammadi, los desde entonces llamados evangelios gnósticos. Se trataba de una colección de primitivos textos del gnosticismo cristiano, algunos más o menos contemporáneos, de los evangelios canónicos. La primitiva Iglesia los había clasificado de heréticos “y los buscaba con sistemática aplicación para destruirlos, como si contuviesen algún secreto de gran peligrosidad para la Institución que estaba en vías de establecerse”.


                                Evangelios gnósticos hallados en Nag Hammadi en 1945.

En realidad lo que verdaderamente proclamaban la mayoría de estas escrituras prohibidas era la preeminencia de María Magdalena. Según Picknett y Prince, “esta categoría superior no consistía sólo en ser la primera entre las mujeres, sino que era literalmente Apóstol de Apóstoles y por tanto sólo cedía en rango al mismo Jesús, por encima de los seguidores varones y mujeres. (...) En estos textos no era Pedro el elegido como mano derecha de Jesús, sino María Magdalena”.
Incluso existía uno de estos textos gnósticos con el sugerente título de Evangelio de María, según el cual fue la propia Magdalena quien se encargó de reunir de nuevo a los discípulos después de la Crucifixión, convenciéndolos para que no abandonaran y para que se comportasen como verdaderos y fieles apóstoles.
Hasta aquí parecía demostrado que María Magdalena había sido una figura mucho más influyente y decisiva de lo que tanto los evangelios canónicos como la primitiva Iglesia querían hacernos creer. Pero, ¿demostraba esto que había sido verdaderamente la “compañera” de Jesús?
                 
En uno de los numerosos textos gnósticos hallados en Nag Hammadi encontramos uno particularmente significativo en este sentido: es el llamado Evangelio de Felipe, en donde se atribuyen a Jesús actos y dichos totalmente distintos de los que aparecen en los Evangelios canónicos. En él hallamos un fragmento en donde se describe gráficamente una relación mucho más íntima entre la Magdalena y Jesús:

“La compañera del Salvador es María Magdalena. Pero Cristo la amaba más que a todos los discípulos, y solía besarla a menudo en la boca. El resto de los discípulos se sentía ofendido. Le decían: ¿Por qué la amas más que a todos nosotros? El Salvador contestó diciéndoles: ¿Por qué no os quiero como la quiero a ella?”.

         Tal como han apuntado Picknett y Prince, “si bien hoy la palabra compañera puede tomarse como camarada, colega y amiga en sentido puramente platónico, en cambio la palabra griega original significaba consorte o pareja sexual”.
         En el ya mencionado Evangelio de María encontramos unas reveladoras palabras en boca de Pedro, dirigiéndose a María Magdalena:

“Mariam, hermana, nosotros sabemos que el Salvador te apreciaba más que a las demás mujeres. Danos cuenta de las palabras del Salvador que recuerdes, que tú conoces y nosotros no, que nosotros no hemos escuchado”.

         La actitud de Pedro se torna hostil, recriminando el trato de preferencia que mostraba Jesús hacia aquella mujer:

“¿Ha hablado con una mujer sin que lo sepamos, y no manifiestamente, de modo que todos debamos volvernos y escucharla? ¿Es que la ha preferido a nosotros?”.

Ante lo cual, Leví sale en defensa de María Magdalena, rechazando el comportamiento de Pedro:

“Pedro, siempre fuiste impulsivo. Ahora te veo ejercitándote contra una mujer como si fuera un adversario. Sin embargo, si el Salvador la hizo digna, ¿quién eres tú para rechazarla? Bien cierto es que el Salvador la conoce perfectamente; por eso la amó más que a nosotros”.

Parece, pues, evidente que los evangelios gnósticos ofrecen una visión bien distinta de la relación entre Jesús y María Magdalena de la que estábamos acostumbrados. Pero, ¿qué nos dicen los evangelios canónicos al respecto?
En el famoso episodio narrado por Juan de la Resurrección de Lázaro, encontramos un curioso fragmento en el momento en que Jesús regresa a Betania tras conocer la noticia de la muerte de Lázaro:

“Marta, pues, así que oyó que Jesús llegaba, fue a buscarle; María en tanto quedaba en casa.
          (...)
Dicho esto, fuese, y llamó secretamente a María, su hermana, diciéndole: el Maestro está aquí y te llama.
Apenas ella oyó esto, se levantó apresuradamente, y fue a encontrarle”.
(Juan, 11: 20, 28-29).

         Según sostienen Hopkins, Simmans y Wallace-Murphy, en esta descripción, “María se comportaba como una esposa consciente de sus deberes. Al regreso del esposo, ella se quedaba en casa, esperándolo. Otras personas podían salir a su encuentro para saludarle, pero la esposa debía permanecer en el santuario del hogar, salvo si él mandase otra cosa, naturalmente”.
         En este sentido, Laurence Gardner comparte esa misma opinión, matizando que “en su condición de esposa de Jesús, María estaba ligada al estricto código matrimonial y no le estaba permitido salir de la casa para recibir a su marido hasta haber recibido su expreso consentimiento para ello”.
         En relación con este discutido episodio narrado por Juan, cabe recordar el extraordinario hallazgo realizado en 1958 por el profesor Morton Smith, de la Universidad de Columbia, y que confirmó que una de las razones por las que no existía ninguna mención del matrimonio de Jesús en los Evangelios era que la primitiva Iglesia se había dedicado a suprimir toda evidencia. Se trataba de un antiguo manuscrito que incluía una transcripción de una carta del obispo Clemente de Alejandría, uno de los primeros padres de la Iglesia, dirigida a su colega Teodoro, incluyendo también un pasaje desconocido del Evangelio de Marcos.
         Según nos relata Laurence Gardner, esta “carta de Clemente decretaba que dicho pasaje fuera suprimido puesto que no estaba de acuerdo con los objetivos de la Iglesia”. Vale la pena reproducir aquí un fragmento que no tiene desperdicio:

“Incluso si dicen algo cierto, los que aman la Verdad no deberían estar de acuerdo con ellos. Puesto que no todas las cosas verdaderas forman parte de la Verdad; tampoco debería tal verdad, que en apariencia parece estar de acuerdo con las opiniones humanas, ser preferida a la verdadera Verdad, aquella que está de acuerdo con la fe.
(...)
Ante ellos estamos obligados a no hacer concesiones jamás; y menos a aquellos que presentan falsificaciones que demuestran que el Evangelio secreto pertenece a Marcos, lo cual debe ser negado bajo juramento. Puesto que no todas las verdades han de ser explicadas a todos los hombres”.

         Quedaba claro, pues, que había que suprimir ese texto original de Marcos y mantenerlo en secreto por el bien de la “verdadera Verdad”. Pero ¿qué incluía ese nuevo evangelio de Marcos para que la primitiva Iglesia lo considerara tan peligroso?
         En palabras de Laurence Gardner, “en el texto suprimido del Evangelio de Marcos hay una versión de la resurrección de Lázaro, en la que éste habría reclamado la presencia de Jesús desde el interior de la tumba, antes incluso de que la losa fuera apartada. Por lo tanto, queda claro que no podía estar muerto en el sentido físico, lo que para la Iglesia significaría una derrota en su insistencia en considerar la resurrección de Lázaro como un milagro”.
         Por otro lado, en este Evangelio “secreto” de Marcos, no se incluía ninguna referencia sobre la resurrección de Jesús y sus consecuencias, finalizando con las mujeres abandonando la sepultura vacía.
         Pero, en lo que se refiere a la relación entre Jesús y María Magdalena, y al fragmento que nos ocupa de la llegada de Jesús a Betania tras la muerte de Lázaro, el texto de Marcos que fue suprimido por la Iglesia, explica como, en un primer momento, María salió de la casa con Marta para recibir a Jesús, pero fue inmediatamente amonestada por los discípulos y enviada de nuevo al interior a la espera de las instrucciones del Maestro. A la luz de este nuevo giro argumental, el episodio confirmaba de una manera aun más clara, como el comportamiento de María Magdalena y de Jesús se ajustaba exactamente al comportamiento tradicional de una pareja de esposos judíos.
         Recientemente, Karen King, profesora de la Universidad de Harvard, había dado a conocer un pequeño fragmento de papiro del siglo IV, escrito en copto (del tamaño de una tarjeta de crédito), en el que se reproducía un diálogo entre Jesús y sus discípulos, y en el cual habla de su mujer, a la que llama María. El papiro, que probablemente es una copia de un texto del siglo II, ha sido llamado El evangelio de la mujer de Jesús, y en él puede leerse:

 
“Mi madre me ha dado la vida…
los discípulos preguntaron a Jesús…
negó. María es digna de eso…Jesús
les dijo: mi mujer…podrá ser mi discípula. Que los malvados se inflen…
en lo que me concierne, viviré con
ella por…una imagen”.


     Fragmento del Evangelio de la mujer de Jesús.



         Todo parecía indicar que la Iglesia se había esmerado desde un principio en ocultar información sobre un posible matrimonio entre Jesús y María Magdalena. Pero, ¿tan grave era que Jesús estuviese casado?
         Al fin y al cabo, como nos recuerdan Picknett y Prince, “en aquellos tiempos lo más natural era que un rabí fuese un hombre casado; lo contrario sí habría dado lugar a mucho comentario, y no se habría omitido en los evangelios una justificación expresa de tal circunstancia. En una cultura tan dinástica como aquella, un Jesús célibe y sin hijos hubiera sido piedra de escándalo, y se habría visto obligado a explicarlo en el decurso de su vida pública o como parte de sus supuestas enseñanzas. En realidad la tradición judaica no sólo aborrecía el celibato sino que incluso lo consideraba auténticamente pecaminoso”.
         Ratificando esta opinión, Baigent, Leigh y Lincoln añaden que “si Jesús no estaba casado, el hecho hubiera sido sumamente conspicuo. Habría llamado la atención y se hubiese utilizado para caracterizarle e identificarle. Le hubiera apartado en un sentido significativo del resto de sus contemporáneos. De haber sido así, es de esperar que como mínimo una de las crónicas de los evangelios haría alguna referencia a tan marcada desviación de la costumbre”.
         Pero a pesar de todo ello, la Iglesia continuó insistiendo en mantener apartado a Jesús de cualquier contacto impuro con una mujer, ya que incluso su vecindad física podía llegar a contaminar el cuerpo, la mente y el espíritu de los hombres, que por naturaleza eran buenos y puros. Como muy bien añaden Picknett y Prince, “qué duda cabe de que el Hijo de Dios nunca querría ponerse en tal situación de riesgo mortal”. Esta misoginia generalizada de la Iglesia, que fue aumentando desmesuradamente a lo largo de los siglos, acabaría por relegar al ostracismo a la pobre María Magdalena, consintiendo que su imagen fuese la de una prostituta, aunque, por supuesto, arrepentida. ¡No podía ser de otra manera! El mensaje estaba claro, María Magdalena, y por extensión el resto de las mujeres, eran impuras y espiritualmente inferiores a los hombres, y solamente la Iglesia podía ofrecer la redención de los pecados.
« Ostatnia zmiana: Maj 22, 2013, 10:45:15 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #1 : Maj 20, 2013, 13:54:47 »
Enric Sabarich


Cytuj
Mój szczególny sposób rozumienia historii

Czwartek, 14 marca 2013
Rozdzia? IX
Tajemnica Rennes-le-Château,
            Duchowa podró? do pochodzenia legendy.
                           
Towarzyszka Zbawiciela: Magdalena w kanonicznych Ewangeliach i Ewangeliach gnostyckich.


                     Marii Magdaleny w p?askorze?by o?tarza ko?cio?a w Rennes-le-Château.


Przed Wiedzia?em jestem przy o?tarzu, a tam by?o! Przypadkowo razu by?em urzeczony pi?knem bas tak cz?sto wida? na licznych zdj?ciach, a teraz ?wieci?o w ca?ej okaza?o?ci przed moim zdumionego spojrzenia. Mary Magdalene kl?cz?c le??cego wewn?trz skalistej grocie przed krzy?em utworzonym przez dwa oddzia?y, jeden nie ?yje, a drugi ?yje si? zielone li?cie zaczynaj? kie?kowa? w ?rodku pnia. Obok niego, otwarta ksi??ka i czaszki, ko?cz?c tym samym trzy charakterystyczne symbole, które widzia? w pos?gu grzesznika. Ubrana w szaty z?ota, palce r?k przecina?y tworz?c ciekaw? postaw? podczas ?zy wsun?? delikatnie ich s?abych policzkach. Za nim, na zewn?trz jaskini, zgadli?cie sylwetk? budynku rodzaju na tle nieba, wielu stara?o si? zidentyfikowa? szcz?tki staro?ytnego Wizygotów Portico, ?e jeszcze w XIX wieku mo?na zobaczy? przy wej?ciu ludzie, i wie?a ko?cio?a Marii Magdaleny.
Mówi?, ?e to by? Sauniere sam, który zaprojektowa? p?askorze?b? i to on osobi?cie, który dostarczy? szlif maluj?c dzie?o. Pod polu mia? zapis ?aci?ski napis, nieistniej?cego ju? po skasowaniu przez jakiego? pozbawionego skrupu?ów wandal. Napis w brzmieniu:


                                P?askorze?ba z napisem brakuje.



 Jezus. Medela. VULNÉRUM + SPES. ONE. POENITENTIUM.
PER. Magdalenae. LACRYMAS + PECCATA.NOSTRA.DILUAS.

"Jezus, lekarstwo rany, tylko nadziej?, penitenta,
?zami Magdaleny, wymazanie grzechów. "

         (Najbardziej niepokoj?ce z tego wszystkiego by?o to, ?e samo sformu?owanie jest to, co by?o na dnie jednego z tych podejrzanych pergaminów znalezionych przez Sauniere pod o?tarzem swego ko?cio?a).


         Saunière Pergamin znaleziony rzekomo z napisem przez Medela VULNÉRUM Jesu ...


         I nie móg? pomóc, pozwalaj?c si? g??bokie westchnienie na pi?kno tego obrazu. Nagle, niepokoj?ca wizja przemkn??a mi przez g?ow?. Czy to z?udzenie czy naprawd? da? mi poczucie, ?e Maryja zdawa?a si? by? w ci??y! Niew?tpliwie wyje?d?a?em nadmiar oporu na magi? tego miejsca, a mój umys? zacz?? mi sztuczek. Ale czy to ma jaki? sens?
         Na chwil? wróci?em zapami?ta? te wszystkie legendy pami?tamy przybycie Marii Magdaleny do wybrze?y Marsylii z owoców ich jedno?ci z Jezusem, nios?c co by?oby "Sang Raal" lub ?wi?ty Graal. Katarzy i Templariusze zostali wyt?pieni przez heretyckiej wiary, a Ko?ció? katolicki usi?owa? zdyskredytowa?, jak to mo?liwe, aby posta? Marii Magdaleny. Ale tam, na moich oczach niewierz?cych, mia? obraz niepokoj?cy mo?e by? równie? wynikiem majaczenia szale?ca lub, jak zacz??em wierzy? i wiadomo?? wys?ana do "kto mo?e czyta?" i pozostawa?y ukryte w ostatnich 2000 lat.
         Ale to nie by? odosobniony obrazu. Jak Margaret Starbird przypomina nam, w jego niezwyk?ej pracy Marii Magdaleny, "Georges de la Tour (1593-1652), artysta z Luneville w Lotaryngii, malowane sze?? ró?nych wersji penitenta Magdaleny, w ka?dym z nich kobiet ubrana w bia?? bluzk? i czerwon? spódnic?, ??cz?c czerwone i bia?e kolory siostra-?ona, symbol podwójnego nami?tno?ci i czysto?ci. Ona siedzi w fotelu, ogl?daj?c ró?ne przedmioty: czaszka, ?wieca, lustro i du?? per??. A kobieta jest w ci??y w sposób jednoznaczny ".


                         Penitent Magdalene Georges de la Tour.

         Podobnie w malarstwie Giovanni Lanfranco (1582-1647), Maria Magdalena prowadzi przez anio?ów, jeste?my ponownie przed?o?ony Magdalena wyra?nie ci??y, w ramionach querubines.1


                       Maryja prowadzi przez anio?ów Giovanni Lanfranco.


         Niew?tpliwie mamy do czynienia z pewnymi dowodami, którego straszne nast?pstwa by?y bardzo trudne do przewidzenia. Ale czy to naprawd? mo?e by? Maria Magdalena ?ona Jezusa? Co Ewangelie mówi? o nim?
         Bli?sze spojrzenie na kanonicznych Ewangeliach, okazuje si?, ?e cz??? z Maryi Panny, Maria Magdalena jest jedyn? kobiet?, której czterech ewangelistów notowane po imieniu. Jego pierwszy wyst?p by? w s?u?bie Jezusa w Galilei, wchodz?ca w sk?ad grupy kobiet, którzy pod??ali za nim. Jak s?usznie przypomina nam Lynn Picknett i Clive Prince "Tradycja wskazuje dwie inne kobiety Nowego Testamentu: Maria z Betanii, siostra Marty i ?azarza, a kobieta, której nazwisko nie jest wymienione, która namaszcza stopy Jezusa z Istot? nardu ci?gn?c alabastrowy s?oik ".
         Wed?ug Ewangelii kanonicznych, Maria Magdalena by?a obecna przy ukrzy?owaniu i by?a pierwszym ?wiadkiem Zmartwychwstania. Ten temat zawsze by? do?? szorstki dla teologów. Tradycyjnie Ko?ció? katolicki zawsze opiera swoj? w?adz? apostolsk? podstaw? Pedro, który by? pierwszym uczniem Jezusa, który zmartwychwsta?. Ale w?a?ciwie co ewangeli?ci mówi?:

"Po szabatu, o ?wicie pierwszego dnia tygodnia, przysz?a Maria Magdalena i druga Maria, aby obejrze? grób.
(...)
Gdy oto Jezus stan?? przed nimi, mówi?c: Bóg ci? uratowa?, i zbli?a ich, splecione nogi i oddali Mu pok?on.
Wtedy Jezus rzek? do nich: Nie bójcie si? i?? i powiedzie? moim braciom: niech id? do Galilei, tam Mnie zobacz? ".
(Mt, 28: 1, 9-10).

"A gdy zmartwychwsta? Ju? pierwszy dzie? tygodnia, Jezus ukaza? si? najpierw Marii Magdalenie, z której wyrzuci? siedem z?ych duchów.
I Magdalena posz?a powiedzie? wie?ci dla tych, którzy byli z nim, który nigdy nie przesta? j?cze? i p?aka?. "
(Mk 16, 9-10).

"I wróci? z grobu, oznajmi?y to wszystko do jedenastu i wszystkim innym.
Osoby, które zg?osili?my to do aposto?ów byli Maria Magdalena i Joanna i Maria, matka Jakuba, i inne jego towarzysze ".
(?k 24, 9-10).

"Tymczasem Mary Magdalene przebywa? w pobli?u grobu. Ze ?zami, poniewa?, w jego oczach, pochyli? si?, by spojrze? na grobie.
(...)
Powiedzia?, ?e odwrotu, ujrza?a stoj?cego Jezusa, wi?kszo?? nie wiedzia?a, ?e ​​to Jezus.
(...)
Czy Maria Magdalena powiedzia? uczniom: Widzia?am Pana i to mi powiedzia? ".
(J, 20: 11, 14, 18).

Oczywi?cie, to, ?e to Maria Magdalena, nie Piotr, pierwszy, którego zmartwychwsta?y Jezus ukaza? mu si?. Ale wtedy, co powinno by? d??enie do marginalizacji Magdalena dok?adnie przez wczesnych Ojców Ko?cio?a? Dlaczego wi?c obawia??
Byli?my, nie ma w?tpliwo?ci, do postaci tak pot??ne, jak enigmatyczny. Nawet Ewangelie si? wydawa?o, aby tego unikn??, poniewa?, jak mówimy Picknett i ksi??? ", po niech?tnie spe?nione co sprawia, ?e ​​Ewangelista przez doprowadzenie go do innych, nigdy nie pojawia si? ani w Dziejach Apostolskich i Listy Paul (nawet wtedy, gdy opisuje pusty grób), ani w tych, Piotra ".
Ale to sko?ny widok Marii Magdaleny wkrótce zmieni?. W 1945 roku odkryto w egipskiej miejscowo?ci Nag Hammadi, poniewa? nazywa ewangelie gnostyckie. To by? zbiór wczesnochrze?cija?skich tekstów gnostyckich, mniej lub bardziej wspó?czesne, z kanonicznych Ewangeliach. Wczesny Ko?ció? traktowa?a ich jako heretyków "i systematyczne stosowanie stara? si? je zniszczy?, tak, jakby zawiera? pewn? tajemnic? wielkiego zagro?enia dla instytucji, która by?a w trakcie tworzenia."


                                Ewangelie gnostyckie znaleziono w Nag Hammadi w 1945 roku.

W?a?ciwie to, co naprawd? twierdzi?, wi?kszo?? z tych pism by?o zabronione znaczenie Marii Magdaleny. Wed?ug Picknett i Prince ", ten starszy by? nie tylko jako pierwsza w?ród kobiet, ale to by?o dos?ownie Aposto?a Aposto?ów i dlatego uzyskano tylko w rankingu do samego Jezusa, przede zwolenników p?ci m?skiej i ?e?skiej. (...) W tych tekstów nie zosta?a wybrana jako Peter prawicy Jezusa, ale Marii Magdaleny ".
By? nawet jeden z tych tekstów z sugestywnym Ewangelii gnostyckiej tytu?u Maryi, w którym by?o bardzo Magdaleny, który by? odpowiedzialny za zgrupowanie do uczniów po ukrzy?owaniu, przekonuj?c ich, aby nie pozostawi? i ?e zachowuj? si? jak prawdziwe i wierni aposto?owie.
Tyle wydawa?o udowodni?, ?e Maria Magdalena by?a postaci? znacznie bardziej wp?ywowy i zdecydowany ni? Ewangelie kanoniczne miar? wcze?nie Ko?ció? chcia? nam uwierzy?. Ale okaza?o si?, ?e by? naprawd? "towarzysz" Jezusa?
                 
W jednym z wielu tekstów gnostyckich znalezionych w Nag Hammadi znaleziono jeden szczególnie istotny w tym zakresie: tzw Ewangelia Filipa, gdzie s? przypisane do czynów Jezusa i powiedze? zupe?nie inny od tych, w kanonicznych Ewangeliach. Znajdujemy w niej fragment, w którym opisane graficznie bardziej intymn? relacj? mi?dzy Marii Magdaleny i Jezusa:

"Towarzyszk? Zbawiciela jest Maria Magdalena. Ale Chrystus kocha? j? bardziej ni? wszystkich uczniów i u?ywane cz?sto j? ca?owa? w usta. Reszta uczniów by? obra?ony. Oni powiedzieli: Dlaczego kochasz j? bardziej ni? nas wszystkich? El Salvador odpowiedzia? mówi?c: Dlaczego nie chcesz, jak chc? j?? ".

         Jak zauwa?y? Picknett i Prince ", ale dzi? s?owo mo?e by? traktowane jako partnera, towarzysza, kolega i przyjaciel w czysto platonicznej, jednak przy greckie s?owo oznacza wspó?ma??onka lub partnera seksualnego."
         W powy?szej Ewangelii Maryja pojawiaj?ce si? tu znale?? s?owa w ustach Piotra, mówi?c do Marii Magdaleny:

"Mariam, siostra, wiemy, ?e Zbawiciel kocha? ci? bardziej ni? inne kobiety. Daj uwag? na s?owa Zbawiciela, które zapami?tasz co wiesz, a my nie, nie s?ysza?em. "

         Postawa Piotra staje si? wrogie, drwiny preferencyjne traktowanie, które pokaza? Jezusa do kobiety:

"Czy rozmawia?e? z kobiet?, bez naszej wiedzy, a nie publicznie, tak, ?e wszyscy powinni?my sta? i s?ucha?? Czy to jest korzystne dla nas? ".

Po czym, Levi broni Mari? Magdalen?, odrzucaj?c zachowanie Piotra:

"Piotrze, by?e? zawsze impulsywny. Teraz widz? ejercitándote wobec kobiety jak przeciwnika. Jednak?e, je?li Zbawiciel si? jej godny, kim ty jeste?, aby odrzuci? j?? Có? prawda jest taka, ?e ​​Zbawiciel wie doskonale, tak kocha? j? bardziej ni? nas ".

Wydaje si? zatem oczywiste, ?e ewangelie gnostyckie oferuj? zupe?nie inny obraz relacji Jezusa i Marii Magdaleny, ni? byli?my przyzwyczajeni. Ale to, co Ewangelie kanoniczne mówi? nam o tym?
W s?ynnym epizodzie opowiedzianej przez Jana zmartwychwstania ?azarza, znajdujemy ciekawy przejazd w czasie, gdy Jezus zwraca si? do Betanii, po us?yszeniu wiadomo?ci o ?mierci ?azarza:

"Marta, a tak?e us?ysza?a, ?e ​​Jezus nadchodzi, poszed? szuka?, Mary zosta?a w domu, podczas gdy.
          (...)
Powiedzia?, ?e to by?o, i przywo?a? potajemnie Mary siostr?, mówi?c: Nauczyciel tu jest i wo?a ci?.
Gdy tylko us?ysza?a to, wsta?a szybko i poszed? go szuka?. "
(J, 11: 20, 28-29).

         Wed?ug Hopkinsa twierdz?, Simmans i Wallace-Murphy, w tym opisie, "Mary zachowywa? si? jak pos?usznego ?ony. Po powrocie m??a, przebywa?a w domu, czekaj?c. Inne osoby mog? go spotka?, aby go powita?, ale ?ona mia?a pozosta? w sanktuarium w domu, chyba, ?e ​​dowodzi? inny sposób naturalny ".
         W tym sensie, Laurence Gardner akcji ten sam widok, wyja?niaj?c, ?e "w charakterze ?ony Jezusa, Maryja by?a zwi?zana z surowym kodeksem ma??e?stwa i nie mog? wyj?? z domu do jej m?? otrzymaniu wyra?nej zgody ?e. "
         W ramach tego odcinka dyskusyjnym opowiedzianej przez Jana, nale?y pami?ta?, nadzwyczajne odkrycie dokonane w 1958 roku przez profesora Morton Smith z Uniwersytetu Columbia, i potwierdzi?, ?e jednym z powodów, dlaczego nie by?o ?adnej wzmianki o ma??e?stwie Jezusa w Ewangelie, ?e wczesny Ko?ció? wzi?? do t?umienia dowodów. To by? staro?ytny r?kopis, który zawiera? zapis listu biskupa Klemensa z Aleksandrii, jednego z pierwszych Ojców Ko?cio?a, skierowane do jego kolegi, Theodore, w tym tak?e w nieznanym fragmencie z Ewangelii Marka.
         Wed?ug Laurence Gardner mówi nam, ten "list Klemensa postanowi?, ?e przej?cie zosta?o st?umione, bo nie zgadzaj? si? z celami Ko?cio?a". Warto odtwarzania tutaj fragment jest bezcenna:

"Nawet je?li mówi? co? prawdziwego, którzy kochaj? prawd? nie powinno si? z nimi zgadzam. Poniewa? nie wszystkie prawdziwe rzeczy s? cz??ci? prawdy, nie powinien, ?e prawda, która najwyra?niej wydaje si? zgodzi? z ludzkich opinii pierwsze?stwo do prawdziwej prawdy, to, co jest zgodne z wiar?.
(...)
Przed nimi jeste?my zobowi?zani ani nigdy kompromisu, a mniej do tych z podróbkami, które pokazuj?, ?e tajemnica Ewangelii nale?y do Marka, który powinien by? zabroniony pod przysi?g?. Poniewa? nie wszystkie prawdy musz? by? wyja?nione, aby wszystkich ludzi ".

         By?o zatem jasne, ?e trzeba by?o usun?? oryginalny tekst Marka i zachowa? to w tajemnicy ze wzgl?du na "prawdy prawdziwej". Ale to, co zawiera ten nowy Ewangelii Marka dla wczesnego Ko?cio?a uwa?a, ?e ​​tak niebezpieczne?
         W s?owach Laurence Gardner, "usuni?ty tekst w Ewangelii Marka jest wersja zmartwychwstania ?azarza, w której by?by twierdzi? obecno?? Jezusa z wn?trza grobowca, jeszcze przed p?yt? by? odosobniony. Dlatego oczywiste jest, ?e nie mo?e by? martwy w sensie fizycznym, co Ko?ció? oznacza?oby utrat? jego naciskiem na widz?c zmartwychwstanie ?azarza jako cudu. "
         Z drugiej strony, w tej Ewangelii "tajne" Mark, nie zawiera ?adnego odniesienia do zmartwychwstania Jezusa i jego nast?pstw, ko?cz?c kobiet opuszczaj?cych grób pusty.
         Ale w odniesieniu do relacji mi?dzy Jezusa i Marii Magdaleny, a fragment przed nami o przyj?ciu Jezusa do Betanii po ?mierci ?azarza, tekst Marka, który zosta? st?umiony przez Ko?ció?, wyja?nia, w jaki sposób, w Pocz?tkowo Maria wysz?a z domu z Mart? aby przyj?? Jezusa, ale natychmiast zosta? skarcony przez uczniów i wys?a? z powrotem do instrukcji oczekuj?cych od Mistrza. W ?wietle tego nowego zwrot akcji, epizod potwierdza jeszcze bardziej jasne, jak zachowanie Marii Magdaleny i Jezusa s? wyposa?one dok?adnie do zachowania tradycyjnego ?ydowskiego ma??e?stwa.
         Ostatnio, Karen Król, profesor na Uniwersytecie Harvarda, wypu?ci? niewielki fragment papirusu z czwartego wieku, napisana w j?zyku koptyjskim (wielko?ci karty kredytowej), które powtórzone dialog mi?dzy Jezusem i Jego uczniami , w którym opowiada o swojej ?onie, któr? on nazywa Mary. Papirus, który jest prawdopodobnie kopi? tekstu z drugiego wieku, zosta? nazwany gospel kobiet Jezusa, czytamy:

 
"Moja matka da?a mi ?ycie ...
uczniowie zapytali Jezusa ...
zaprzeczy?. Maryja jest godna, ?e ​​... Jezus
I powiedzia?, moja ?ona ... mo?e by? moim uczniem. Niech bezbo?ny s? zawy?one ...
o ile mi wiadomo, b?d? ?y?
jej do ... obrazu ".


     Fragment Ewangelii ?ony Jezusa.



         Wydawa?o si?, ?e Ko?ció? by? ostro?ny od pocz?tku, aby ukry? informacje o ewentualnym ma??e?stwie Jezusa i Marii Magdaleny. Ale tak powa?ne, ?e Jezus by? ?onaty?
         Na koniec dnia, jak pami?tamy Picknett i ksi??? "w tamtych czasach by? najbardziej naturaln? rzecz?, ?e rabin by? ?onaty, tak inaczej doprowadzi?oby do wi?kszego komentarza, i nie by?by pomini?ty bezpo?rednimi Ewangelie justowania W takich okoliczno?ciach. W kulturze, jako ?e dynastycznej w celibacie i bezdzietnym Jezus by?by przeszkod?, i by?by zmuszony do wyja?nienia w toku ?ycia publicznego lub jako cz??? ich rzekomych nauk. W?a?ciwie nie tylko ?ydowska tradycja celibatu, ale nawet on nienawidzi? za naprawd? grzeszny ".
         Potwierdzenie tego pogl?du, Baigent, Leigh i Lincoln doda?, ?e "gdyby Jezus nie by? ?onaty, fakt, by?oby bardzo dobrze widoczny. By?oby przyci?ga uwag? i by?y u?ywane do scharakteryzowania go i identyfikacji. On odszed? w ?aden znacz?cy sensie reszty jego rówie?ników. Gdyby tak by?o, to oczekuje si?, ?e co najmniej jedna z kronik Ewangelii odsy?a do oznaczony odej?cie od zawsze. "
         Ale mimo wszystko, Ko?ció? nadal nalega? na punkcie Jezusa jakiegokolwiek kontaktu zanieczyszczonego z kobiet?, a nawet jego fizyczne s?siedztwo mo?e prowadzi? do ska?enia cia?a, umys?u i ducha ludzi, którzy z natury dobry i czysty. Jak dobrze Picknett i Ksi??? doda?, "nie ma w?tpliwo?ci, ?e Syn Bo?y nigdy nie b?dzie w takiej sytuacji ?miertelnego zagro?enia." To powszechne misogyny Ko?cio?a, która wzros?a ogromnie w ci?gu wieków, w ko?cu spycha biednego Zakazana Mari? Magdalen?, zgadzaj?c si?, ?e jego wizerunek by?, ?e z prostytutk?, cho?, oczywi?cie, przepraszam. To nie mog?o by? inaczej! Przes?anie by?o jasne, Maria Magdalena, i co za tym idzie reszta kobiet by?y nieczyste i duchowo gorsze od m??czyzn, a tylko Ko?ció? mo?e zaoferowa? odkupienie grzechów.
« Ostatnia zmiana: Maj 21, 2013, 23:43:46 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #2 : Maj 21, 2013, 18:30:18 »
otó? tak.....




znalezione w necie.
« Ostatnia zmiana: Maj 21, 2013, 23:44:58 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #3 : Maj 22, 2013, 12:46:31 »
Cud w kanie Galilejskiej..... ?

Cytuj
Cud w Kanie Galilejskiej − wed?ug Ewangelii ?w. Jana Jezus Chrystus przemieni? wod? w wino podczas wesela w Kanie Galilejskiej, galilejskim miasteczku w pobli?u Nazaretu. Przemienienie wody w wino jest pierwszym z 37 opisanych w Ewangeliach cudów Jezusa w okresie jego publicznej dzia?alno?ci. ?wiadkami cudu mieli by? Aposto?owie i Maryja, Matka Jezusa. Miasteczko obecnie jest identyfikowane z Kafar Kann?[1].

Opis tego cudu nie znajduje si? w Ewangeliach synoptycznych, umieszczony jest on tylko w opisie dzia?alno?ci Jezusa spisanym przez ?w. Jana Aposto?a (J 2,1-11).
[/size]

http://pl.wikipedia.org/wiki/Cud_w_Kanie_Galilejskiej

Na czym polega "cud przemiany wody w wino"? ?eby zrozumie? metafor? okre?le? z tamtych czasów ( zreszt? zachowan? rownie? do teraz w ?ydowskim ?wi?cie Purim )trzeba wiedzie? czym by?a "woda" ? Woda pierwsze wtajemniczenie kap?a?skie w wiedz? mistyczn? i jej interpretacj? na tym poziomie. Jezus móg? ucisza? "burz?", czyli jego zdanie w temacie "burzliwej " dyskusji by?o decyduj?ce, posiada? najwy?sze prawa kap?a?skie na poziomie "wody" w??cznie z "chodzeniem  po niej" czyli bieg?e poruszanie si? w temacie.

A czym jest wtajemniczenie kolejne inaczej "przemiana wody w wino"? to nic innego jak odkrycie i? z?o nie istnieje w wymiarze mistycznym, wszyscy Ludzie s? dzie?mi Stwórcy z dwóch Rodów , do?wiadczaj?cy zdarze? ?yciowych zgodnych z potrzebami ich osobistego rozwoju.
Nie ma z?a w Za?wiatach, tam nie przenosi si? ziemskich s?abo?ci ludzkich, one istniej? tylko na ziemi. Na drug? stron? ?ycia zabiera si? tylko dobro i mi?o??, nic wi?cej! Jedni potrafili osi?gn?? go wi?cej w trakcie swojego ?ycia, inni mniej.Ale ka?dy zabierze tyle ile wypracowa? na ziemi , ka?dy zabierze w?asny zbiór przekszta?cenie siebie w doskonalsz? Istot?.

Ta prosta wiedza dzia?a na ludzi jak wino, powoduje zawrót g?owy , bo w swojej prostocie jest niesamowita. Jest to kolejny wy?szy poziom wtajemniczenia , kap?a?skiego, który przemienia "wod? w wino".... to powód do wielkiej rado?ci , weselenia si?, bowiem nast?pi? czas przekazania nowej pi?knej wiedzy. Zatem weseli? si? ... to nie koniecznie by? cz?onkiem WESELA- ceremonia ?lubnej pary ma??e?skiej!
Tamto WESELE.... a raczej WESELENIE SI? = RADOWANIE z nowych mo?liwo?ci Jezusa przetrwa?o ?le przet?umaczonym sensie informacji o wydarzeniu.

Jezus ( "przemieniaj?c wod? w wino...") przekazywa? nowy wy?szy poziom wiedzy , ( wtajemniczenia wodnego przemienionego  w winne), bo uzyska? wy?sze prawa kap?a?skie. By?o to Jego ?wi?to wielkiej rado?ci, Jego weselenie si?, a nie dos?ownie Jego wesele.   

Weseli? , kto? przet?umaczy? na wesele, a kto? zacz?? interpretacj? jako domniemany ?lub Jezusa.
?lub Jezusa Z Mari? Magdalen? by? ( musia? by?)du?o wcze?niej , bowiem ?aden kap?an ?ydowski nie móg? by? bez?enny. Taki by? wymóg praw ?ydowskich, albo kap?a?stwo z o?enkiem albo rezygnacja z kap?a?stwa.

Wypaczona religia katolicka ukry?a ten fakt , ukry?a ca?a prawd? na temat historycznego pochodzenia Jezusa i Marii Magdaleny, zatarto dawne ?lady i systematycznie niszczono dokumenty informuj?ce o historii rodowej Jezusa i MM.

Zatem weselenie si? w Kanie Galilejskiej nie ma nic wspólnego z weselem ... wspó?cze?nie rozumianym jako ?lub ma??e?ski dwojga ludzi.


Cytuj
Quote-alpha.png
1Trzeciego dnia odbywa?o si? wesele w Kanie Galilejskiej i by?a tam Matka Jezusa. 2Zaproszono na to wesele tak?e Jezusa i Jego uczniów. 3A kiedy zabrak?o wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie maj? ju? wina». 4Jezus Jej odpowiedzia?: «Czy? to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czy? jeszcze nie nadesz?a godzina moja?» 5Wtedy Matka Jego powiedzia?a do s?ug: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». 6Sta?o za? tam sze?? st?gwi kamiennych przeznaczonych do ?ydowskich oczyszcze?, z których ka?da mog?a pomie?ci? dwie lub trzy miary. 7Rzek? do nich Jezus: «Nape?nijcie st?gwie wod?!» I nape?nili je a? po brzegi. 8Potem do nich powiedzia?: «Zaczerpnijcie teraz i zanie?cie staro?cie weselnemu!» Ci wi?c zanie?li. 9Gdy za? starosta weselny skosztowa? wody, która sta?a si? winem - a nie wiedzia?, sk?d ono pochodzi, ale s?udzy, którzy czerpali wod?, wiedzieli - przywo?a? pana m?odego 10i powiedzia? do niego: «Ka?dy cz?owiek stawia najpierw dobre wino, a gdy si? napij?, wówczas gorsze. Ty zachowa?e? dobre wino a? do tej pory». 11Taki to pocz?tek znaków uczyni? Jezus w Kanie Galilejskiej. Objawi? swoj? chwa?? i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. 12Nast?pnie On, Jego Matka, bracia i uczniowie Jego udali si? do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni[6]


Oczywi?cie tekst Ewangelii ( ewangelia = dobra nowina) jest bardzo symboliczny, opisuje trzy dni zdawania egzaminu przez Jezusa ( odczytywanie/ odkodowywanie wiedzy / "wtajemniczenia wodnego" z przemiana znacze? na "wtajemniczenie winne"). Takie pe?ne ceremonie trwa?y trzy dni, trzeciego dnia nast?powa?o podsumowanie z przekazem pe?nych praw kap?anowi adeptowi.
O tym wspomina Jan   ( drugi Jan , "g?owa zakonu" pomaza?ców porannych z nad Jordanu", o któr? poprosi?a Heroda "Salome" ( Salome to imi? reprezentuj?ce  stopie? zakonny kobiecy)  , to Maria Magdalena.

Cytuj
Ewangelista Jan stwierdza na pocz?tku, i? wesele mia?o miejsce trzeciego dnia. Egzegeci interpretuj?, ?e chodzi o trzeci dzie? od decyzji udania si? do Galilei lub spotkania z Natanaelem, któremu Chrystus zapowiedzia?, i?: „zobaczy jeszcze wi?ksze rzeczy” (J 1,50)[2]. Poprzez wzmiank? o trzecim dniu, wszystkie opisane na pocz?tku Ewangelii Janowej wydarzenia s? umieszczone w ramach jednego pe?nego tygodnia, prowadz?c dzie? po dniu do dnia siódmego (por. J 1,29.35.43 oraz 2,1), w którym mia? miejsce cud b?d?cy objawieniem si? chwa?y Bo?ej w Jezusie[3]

Ewangelista Jan stwierdza i? WESELE MIA?O MIEJSCE TRZECIEGO DNIA... a nie trwa?o trzy dni! Trzeciego dnia  by?o weselenie si? Jezusa i wszystkich mu bliskich z powodu uzyskania MOCY przekroczenia kolejnego poziomu wiedzy duchowej, poziomu wtajemnicze? zakonnych. Wa?ny by? TRZECI DZIE? , bo by? DNIEM ZDANIA EGZAMINU w umiej?tno?ci "PRZEMIANY WODY W WINO"....

To nie by?o wesele/ za?lubiny Jezusa i Marii Magdaleny, to by?a rado?? z powodu osi?gni?? rozwojowych Jezusa!

Kiara.



ps.Dzieci MM. i Jezusa. Pierwsze dziecko ( córk? Saren?) MM. urodzi?a w wieku oko?o 16 lat,dziewczynka a? do swojej doros?o?ci ukrywana by?a w Siwie w Egipcie.Po urodzeniu córki w tamtych czasach, prawo Sanhedrynu  pozwala?o ma??onk? ( kap?anom) na rytualne ( nieskalane) pocz?cie drugiego dziecka po trzech latach. Zatem kolejne dziecko  ( syn ) urodzi? si? gdy MM. mia?a oko?o 21 lat. trzecie dziecko (po narodzinach ch?opca), mog?o by? pocz?te po 6 latach. Zatem kolejny syn MM i Jezusa urodzi? si? gdy mia?a ona oko?o 28 lat. M?? by? od niej starszy 5 lat. Zatem narodziny trzeciego syna przypada?y na 33 - sty trzeci rok ?ycia Jezusa.
Te przerwy rytualnych narodzin spadkobierców rodowych dotyczy?y wy??cznie trojga pierwszych dzieci, kolejne mog?y by? ju? pocz?te bez tych rytualnych  przerw.

Ale.... Maria Magdalena  mia?a czworo dzieci! Czwarte dziecko , córk?, TAMAR mia?a  z bratem Jezusa ( Jakubem) podczas obowi?zkowego czasowego ma??e?stw lewiratu.  http://pl.wikipedia.org/wiki/Lewirat
Ma??e?stwo mia?o na celu sp?odzenia nast?pczyni rodowej ( oficjalnie MM. i Jezus nie mieli córki, udano i? zmar?a jako niemowl?, by uchroni? jej ?ycie). Nast?pczyni Rodowej , a nie nast?pcy , poniewa? ?ydzi dok?adnie wiedzieli i wiedz? i? lini? rodow? dziedziczy si? przez DNA i Rna MATKI nie ojca.
Chodzi?o o spadkobierczyni? w linii ?e?skiej po MM. ale równie? o dar energetycznych mo?liwo?ci OJCA. Inny by? przekaz energii ?ycia przez Jezusa , zupe?nie inny jego brata  Jakuba.

Faryzeuszom chodzi?o o wyeliminowanie z ziemi linii Rodowej Niebieskich Jab?ek, pozostawienie wy??cznie linii Rodowej  winnego grona.

Sta?o si? inaczej,na ziemi pozostali spadkobiercy obydwu Rodów, obydwa przetrwa?y do naszych czasów! Jednak identyczne mo?liwo?ci rozwojowe , oraz rezydencjonalne, o przysz?o?ci ?wiata mia?y obydwa.


Ród Nieniskich Jab?ek ( Ród MM. i Jezusa) ich wiedza mi?o?ci  , poprowadzi?a ludzko?? ku ?wietlanej pe?nej dobra i szcz??cia przysz?o?ci.
« Ostatnia zmiana: Maj 22, 2013, 14:43:59 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #4 : Maj 23, 2013, 18:39:26 »
Informacyjny dodatek w kontek?cie "otrzymania G?owy Jana" przez Mari? Magdalen?. Egzamin MM ( wówczas jeszcze w statusie kap?anki Salome) zdawa?a przed Herodem. zaliczeniem osi?gni?tego poziomu rozwoju by?a mo?liwo?? lewitacji , któr? Salome osi?ga?a w rytualnym ta?cu, a nie po za?yciu "bia?ego proszku z?ota". Ta substancja tworzy si? w sposób naturalny w organizmie Cz?owieka na wskutek odpowiedniego stylu ?ycia ( dieta i etyka tworz?ca prawo??, oraz zrozumienie istoty zachodz?cych nawet trudnych zdarze? , powoduj?ce w Cz?owieku poczucie szcz??liwo?ci.
takiego stanu ( jest kompleksowy , harmonizuj?cy wszystkie czakry oraz obydwa aspekty) nie osi?ga si? stosuj?c jakie? techniki , ni wywarzaj?c wymy?le u?ywki.

Zatem Lewitacja ....jest efektem uzyskania wewn?trznej i zewn?trznej harmonii na wszystkich poziomach i we wszystkich cia?ach materialnym oraz subtelnych.

Kiara.

Cytuj


(1/1)

Rados?aw:






W KRÓLESTWIE W?ADCÓW PIER?CIENIA
(fragment)

"...
Jak ju? wspomnia?em przy okazji omawiania Meluzyny, fontanny, ?ród?a i wody wi?zano zazwyczaj z lini? ?e?sk? W?adców Pier?cienia. Wywodzi si? to z czasów bogów Anunnaki, których rodu matk? za?o?ycielk? by?a (wed?ug tekstów staro?ytnej Mezopotamii) Tiamat, Morski Smok. W pó?niejszych czasach królowe te by?y przedstawiane zazwyczaj w postaci syren (ich angloj?zyczna nazwa to mermaids od ?aci?skiego mer? maids, co po polsku znaczy “morskie panny") i cz?sto nazywano je Paniami Jeziora. By? to zwyczaj, który przypisano Marii Magdalenie, kiedy osiad?a w Prowansji w roku 44 n.e.

Podczas gdy m?scy potomkowie Marii Magdaleny i Jezusa stali si? znanymi Królami Rybiarzami w Galii, linia ?e?ska zachowa?a swój status Smoczych Królowych w ca?kiem innej dynastii – jako matriarchalne królowe Avallonu w Burgundii. Dynastia ta znana by?a pod nazw? Domu delAcqs (Domu Wód) i to z niego pochodzi ?yj?ca w VI wieku wielka królowa Viviane znana z arturia?skich romansów jako Pani Jeziora. To pochodzenie by?o tak wa?ne dla Celtyckiego Ko?cio?a, ?e kiedy w roku 844 król Kenneth MacAlpin zjednoczy? Szkotów i Piktów, jego dokument koronacyjny w sposób szczególny podkre?la? jego pochodzenie od królowych Avallonu.

Najbardziej istotnym, je?li chodzi o króla Artura, by?o jego pochodzenie zarówno od m?skiej, jak i ?e?skiej linii Albigensów. Jego ojcem by? król Aedan Dalriada, Pendragon Brytanii w roku 559 i potomek W?adcy Lasów Beli Mawra. Jego matk? by?a Ygerna del Acqs, córka królowej Viviane, której wnuk (z matki Viviane II, siostry Ygerny) by? legendarnym Lancelotem del Acqs. Ygerna (w tradycji arturia?skiej czasami nazywa si? j? Igraine) by?a Wysok? Królow? Celtyckich Królestw, za? jej siostra Morgaine (po jej pierwszym m??u Gwyr Llewie z Carlisle) by?a Wysok? Kap?ank? Sióstr Avallonu.

Od wielu lat trwaj? spekulacje na temat historycznego Artura, lecz s? to g?ównie zabiegi ludzi zaanga?owanych w turystyk?, którzy usi?uj? wykorzysta? jego pochodzenie do zainteresowania turystów konkretnymi cz??ciami Anglii i Walii. W rzeczywisto?ci (w zgodzie z tradycyjnymi relacjami) by? tylko jeden Wysoki Król Brytanii zwany Arturem. Zawsze by? tylko jeden Artur, syn Pendragona. Ten sam, którego matk? by?a Igraine'a z Avallonu, córka królowej Viviane, znanej jako Pani Jeziora. By? tylko jeden Artur, który mia? syna Modreda i siostr? o imieniu Morgaine (lub Morgana, jak si? j? nazywa w niektórych relacjach).

Dawne anna?y Szkocji i Irlandii oraz zapiski Ko?cio?a Celtyckiego zgodnie identyfikuj? Artura mac Aedana z Dalriady. W roku 575 druid Merlin Emrys og?osi? go Królewskim Dowódc? i Wysokim Królem. Jego g?ówn? siedzib? by?o Carlisle na pó?nocy Anglii, sk?d dowodzi? obron? granicy oddzielaj?cej Szkocj? od Anglii.

Wracaj?c do Rathów (inaczej królewskich kopców-siedlisk) powinni?my zastanowi? si? nad nazw? tych Bram do ?wiata Zmar?ych – Tepes – jako ?e by? to przydomek przypisywany jednej z najbardziej enigmatycznych postaci pó?nego ?redniowiecza – hrabiemu Drakuli. Traktuj?c rzecz historycznie, nie bior?c pod uwag? chrze?cija?skiego mitu propagandowego, w który spowito wampiryczn? posta? bohatera ksi??ki Brama Stokera, Drakula by? ksi?ciem wo?oskim o imieniu W?ad III, którego cz?sto nazywa si? równie? W?adem Tepesem.

Poniewa? s?owo tepes jest pokrewne “drewnianym palom", cz?sto uwa?a si?, ?e opisowy przydomek W?ada ma zwi?zek z jego surow? metod? wykonywania egzekucji na wi??niach, czyli z nadziewaniem ich na drewniany pal. Przeto imi? Wlad Tepes t?umaczy si? jako W?ad Falownik. Jest to jednak wierutne k?amstwo. Przydomek Tepes nadano mu (podobnie jak wielu innym druidzkim dostojnikom przed nim), poniewa? w ramach staro?ytnej kultury W?adców Pier?cienia Sidhe zosta? mianowany Creachai-re'em, Stra?nikiem Wrót.

Pi?tnastowieczny ksi??? rumu?ski W?ad Tepes by? za?o?ycielem stolicy tego kraju, Bukaresztu. Jego popularne imi?, Drakula (Dracula), oznacza?o “Syn Drakula", z kolei Drakul (Dracu?) znaczy?o Smok i by?o form?, jak? bractwo Graala z Ordo Daconis (Imperialny Dwór Smoka) okre?la?o od roku 1431 jego ojca.

W ostatnim stuleciu, od czasu wydania w roku 1897 powie?ci Drakula, W?ad sta? si? archetypem promowanej przez Ko?ció? gotyckiej tradycji. Jednak rzeczywisty l?k hierarchii ko?cielnej przed nim nie dotyczy? jego surowych metod traktowania wrogów, jak si? cz?sto uwa?a, i tego, ?e by? on pij?cym krew wampirem z horroru Stokera9, ale jego g??bokiej wiedzy alchemicznej i tego, ?e by? on dzia?aj?cym Oupire – szacownym Suwerenem Rath, Stra?nikiem Wrót w staro?ytnym rytuale Yulannu W?adców Pier?cienia.

Ci, którzy czytali Krew z krwi Jezusa l Potomków Dawida i Jezusa, znaj? terakotow? mozaik? sprzed oko?o 2000 latp.n.e. przedstawiaj?c? sumeryjsk? bogini? Lilith. Na tym wizerunku (tak jak i innych przedstawiaj?cych najwy?szych rang? bogów Anunnaki) widzimy Lilith trzymaj?c? Pr?t i Pier?cie? Bosko Mierzonej Sprawiedliwo?ci. Pr?t by? w rzeczywisto?ci miar? i na niektórych obrazach jest on przedstawiany z oznakowaniem pozwalaj?cym na wykonanie pomiaru w okre?lonych jednostkach (tak jak wspó?czesne nam linijki z podzia?k?). W czasach babilo?skich by?a ona okre?lana jako Rule (regu?a, panowanie, linia?) i ten, kto j? dzier?y?, by? Rulerem (w?adc? lub miar?), sk?d wywodzi si? nasze okre?lenie rz?dz?cych.

Jak wspomnia?em na wst?pie, pier?cie? by? symbolem kompletno?ci, jedno?ci i wieczno?ci. Reprezentowa? kontynuacj? Boskiej Sprawiedliwo?ci, sprawiedliwo?ci mierzonej przy pomocy pr?ta (lub miarki). Pier?cie? stanowi? wi?c symbol w?adców wywodz?cych si? z Anunnaki – tajemniczych Oupires odpowiedzialnych za ustanawianie rz?dów i w?adzy królewskiej – którzy byli potomkami cywilizacji powsta?ej oko?o 4 000 lat p.n.e.

Bior?c to pod uwag?, warto odnotowa?, ?e kiedy zapytano Tolkiena o ?rodowisko ?rodkowej Ziemi wyst?puj?ce w jego trylogii W?adca Pier?cieni, odrzek? on, ?e pochodzi ono z oko?o 4000 roku p.n.e. “W kotle zawsze wrza?o i wrze" – odrzek?. – “My tylko dodajemy nowe sk?adniki do zupy". Jego ciesz?ca si? du?? popularno?ci? powie??, aczkolwiek fascynuj?ca, wcale nie jest jakim? nowym pomys?em. Od najdawniejszych czasów uwa?ano w Europie, ?e sakso?ski bóg Wotan (lub Odyn – odpowiednik sumeryjskiego Anu) rz?dzi ?wiatem za pomoc? o?miu pier?cieni, b?d?c w posiadaniu jeszcze jednego, dziewi?tego pier?cienia (Pier?cienia Jeden), który pozwala? mu w?ada? pozosta?ymi.

W czasie ?redniowiecznych procesów ko?cielnych prowadzonych przeciwko heretykom, a tak?e w pó?niejszym okresie, wszystko, co by?o zwi?zane z Graalem, pada?o ?upem w?ciek?o?ci biskupów i braci zakonnych. Nie spodziewaj?ce si? niczego ofiary oskar?ano o ca?y szereg podejrzanych praktyk. Zakazany by? jakikolwiek zwi?zek z kultur? Pier?cienia.

Kiedy oskar?ono Joann? d'Arc, jednym z g?ównych zarzutów, jakie biskupi wysun?li przeciw niej, by?o u?ywanie przez ni? do leczenia magicznych pier?cieni i czarów. W rezultacie spalono j? w roku 1431 na stosie. W roku 1920 Ko?ció? ponownie rozpatrzy? jej spraw?, w rezultacie czego u?askawi? j? i kanonizowa?!

Jak to szczegó?owo omówi?em w Krew z krwi Jezusa, zakazy nie dotyczy?y tylko pism Merlina, ale tak?e ca?ego szeregu innych prac, które rzekomo zagin??y w okresie wczesnego ?redniowiecza. Zakazami obj?to równie? malarstwo i ustanowiono wiele nowych zasad. Jedna z nich mówi?a, ?e Dziewica Maria mo?e by? przedstawiana jedynie w szatach niebieskich i bia?ych, jak jest obecnie najcz??ciej malowana, bowiem inne kolory, zw?aszcza czerwie?, mog?yby sugerowa?, ?e piastowa?a jakie? stanowisko w Ko?ciele, który nie dopuszcza?, aby kobiety pe?ni?y w nim jakiekolwiek funkcje.

Ma?o kto wie, ?e ko?cielne zasady stosuj? si? równie? do muzyki, w szczególno?ci muzyki staro?ytnej, która wywodzi si? z kultur innych ni? rzymska, grecka lub lidyjska. To w?a?nie z powodu tych religijnych ogranicze? wspó?czesne ksi??ki po?wi?cone muzyce podaj?, ze jej korzenie tkwi? w kulturze Grecji lub ró?nych cz??ci Rzymskiego Imperium.

Podobnie jest z j?zykiem angielskim, o którym mówi si? b??dnie, ?e pochodzi g?ównie z greki i ?aciny. Aby wpoi? nam ten pogl?d, uczy si? nas takich klasyków literatury, jak Homer i Wirgiliusz, zupe?nie zapominaj?c, ?e zarówno ?acina, jak i greka rozwin??y si? z innych, znacznie starszych j?zyków. Pochodzenie wi?kszo?ci j?zyków europejskich, w??cznie z angielskim, mo?na prze?ledzi? cofaj?c si? w czasie a? do okresu staro?ytnej Fenicji, Syrii, Egiptu, Indii i Mezopotamii. Wiele s?ów liczy sobie tysi?ce lat.

Podobnie jest z muzyk?. Na podstawie odkry? dokonanych w kilku ostatnich dziesi?cioleciach mo?na stwierdzi?, ?e muzyka odgrywa?a bez w?tpienia du?? rol? w czasach babilo?skich królestw, a nawet wcze?niejszych. W pok?adach datowanych na sze?? tysi?cy lat po?o?onych na terenie staro?ytnego Sumeru znajdowano srebrne fujarki, dzwonki i b?bny oraz pi?knie zdobione harfy i liry. Wiadomo tak?e, ?e ju? wtedy u?ywano lutni.

Te precyzyjnie wykonane instrumenty pogrzebane u boku królów i królowych z rodu Smoka mia?y z ca?? pewno?ci? charakter ceremonialny i wygl?da na to, ?e u?ywano ich w rytua?ach staro?ytnego Gwiezdnego Ognia i Ogniowego Kamienia, co opisa?em w Potomkach Dawida i Jezusa. Rytua? Ogniowego Kamienia (rytua? bogini Antu lub Barat An-ny) by? g?ównie ceremoni? o charakterze lewitacyjnym odprawian? z zastosowaniem monoatomowego, nadprzewodnikowego pierwiastka – Ogniowego Kamienia (bia?ego proszku z?ota).

Muzyka nawet wspó?cze?nie jest u?ywana do kreowania zjawiska lewitacji, zw?aszcza w Tybecie, gdzie wysoko w górach unoszono przy zastosowaniu antygrawitacyjnych cz?stotliwo?ci d?wi?kowych bardzo ci??kie bloki skalne. W rytuale tym bierze udzia? dziewi?tnastu muzyków i dwustu mnichów ustawionych wzd?u? promieni w grupach po pi?? osób i w odst?pach co pi?? stopni, z twarzami zwróconymi w kierunku górskiej jaskini. Muzycy u?ywali trzynastu b?bnów beczkowych ró?nych rozmiarów i wadze do 150 kilogramów zawieszonych na drewnianych ramach i skierowanych ku po?o?onej mi?dzy muzykami i jaskini? miskowatej niecce, w której ustawiano kamienny blok. By?o tam jeszcze dodatkowo sze?? d?ugich tr?b umieszczonych w odst?pach mi?dzy muzykami graj?cymi na b?bnach. Na dany znak muzycy zaczynali gra? na b?bnach i tr?bach, a mnisi ?piewa?. Po czterech minutach kamienie zaczyna?y lewitowa? i wznosi? si? 400 metrów w gór?, a nast?pnie opuszcza? na w?a?ciwe miejsce w górskiej ?wi?tyni.

Po intensywnych badaniach zawi?o?ci tej staro?ytnej procedury Adam Wagner odtworzy? ten muzyczny rytua? w utworze “Feniks i ogniowy kamie?" na p?ycie Genesis of the Grail Kings – kompozytor strategicznie przerywa sekwencj? Z?otego ?rodka, po czym nast?puje czterominutowa cisza, w czasie której odtwarzane s? tak niskie cz?stotliwo?ci, ?e s? one nies?yszalne. Chocia? nie docieraj? do naszej ?wiadomo?ci, rezonuj? bezpo?rednio z szyszynk?, która, jak wiadomo, jest odpowiedzialna za stany wy?szej ?wiadomo?ci i percepcji.

Do albumu Genesis of the Grail Kings w??czone zosta?y równie? aspekty muzycznych wspó?brzmie?, których u?ywania Watykan zakaza? w ?redniowieczu, poniewa? Templariusze i Cystersi wykorzystywali je w swoich po?wi?conych Marii Magdalenie katedrach Notre Dam?, które s? znane z tego, ?e ich architektoniczna konstrukcja przeczy prawom grawitacji. Rycerze tego szczególnego od?amu Templariuszy (za?o?onego w roku 1118 przez króla Jerozolimy Baldwina) zwani byli Ksi???tami, Stra?nikami Królewskiej Tajemnicy.

Jedna z tych muzycznych sekwencji jest bardzo s?awna – jest to trójd?wi?k ochrzczony przez Ko?ció? “diabelskim interwa?em" b?d?cy bezpo?rednim wyci?giem z harmonicznych skal staro?ytnych mezopotamskich bóstw, które obejmuj? skal? Enkiego, skal? Eniiia, skal? Anu, skal? Marduka, skal? Kingu, skal? Inanna i inne.

?aden z kompozytorów nie zrobi? tyle dla zachowania tradycji Pier?cienia, co prapradziadek Adriana Ryszard Wagner. Jego s?ynna szesnastogodzinna tetralogia Pier?cie? Nibelunga (Z?oto Renu, Walkiria, Zygfryd i Zmierzch bogów) zosta?a w znacznej cz??ci oparta na folklorze burgundzkim, jednak jej g?ówn? osnow? jest bardzo stara mitologia skandynawska nosz?ca nazw? Saga Volsunga.

G?ównym bohaterem Pier?cienia Nibelunga jest wojownik Zygfryd, który znajduj?c si? pod wp?ywem czarów p?yn?cych z magicznego napoju zdradza ukochan? kobiet? – przemienion? w ?miertelniczk? bogini? Brunhild?, która aran?uje nast?pnie jego ?mier?. Brunhilda zdaje sobie w ko?cu spraw? ze swojego b??du i rzuca si? na stos pogrzebowy, aby po??czy? si? w za?wiatach ze swoim ukochanym. Panny Renu, prawowite Wodne Stra?niczki Z?ota wydobywaj? z prochu stosu pogrzebowego magiczny pier?cie?, który Zygfryd da? Brunhildzie. Dzi?ki temu oraz dzi?ki po?wi?ceniu Brunhildy zniesiona zostaje kl?twa (rzucona na ten Pier?cie? przez Alberyka Nibelunga, W?adc? Kar?ów Podziemi).

Pier?cie? zosta? wykradziony Pannom Renu przez Nibelunga, który straci? go na korzy?? ojca Brunhildy, boga nieba, Wotana. Potem zdobywa go Zygfryd zabijaj?c smoka, lecz w chwili ostatecznego oczyszczania pier?cienia przez Panny Renu, Wotan ginie razem ze swoim wymarzonym królestwem Walhall?. Kiedy Pier?cie? trafia w ko?cu w prawowite r?ce, ?wiat zostaje uratowany i nast?puje zamkni?cie pe?nego Cyklu.

Tradycja Pier?cienia jest tu wyra?nie widoczna, podobnie jak w historii Tolkiena i legendach Graala – Pier?cie? niszczy ostatecznie tego, który wchodzi w jego posiadanie nie odczuwaj?c w?a?ciwej z nim wi?zi. Ten z?oty Pier?cie?, wykuty z zaczarowanego p?askiego kamienia z?ota Renu, dawa? jego posiadaczowi w?adz? nad ca?ym ?wiatem, lecz pod warunkiem wyrzeczenia si? mi?o?ci i zaprzedania duszy budz?cej groz? mocy Pier?cienia.

Najpot??niejszym z W?adców Pier?cienia w kategoriach bezpo?redniej linii mesjanistycznej króla Dawida i Jezusa by? król Solomon, którego ?ydowski Talmud okre?la jako najpot??niejszego czarodzieja tamtych czasów. Jego wielka m?dro?? i rozwa?ny królewski os?d by?y przypisywane posiadaniu przeze? czarodziejskiego pier?cienia. To w?a?nie legenda o pier?cieniu króla Solomona zainspirowa?a Tolkiena.

Podobnie jak Solomon tolkie-nowski W?adca Pier?cienia, Sau-ron, u?ywa? swojego Jednego Pier?cienia do rz?dzenia wszystkimi demonami Ziemi. Solomon u?y? demonów do budowy ?wi?tyni w Jerozolimie, podczas gdy Sau-ron u?y? ich do budowy wie?y w Mordorze. Podobne by?y równie? pier?cienie (takie, jakie wyst?puj? zazwyczaj w tej tradycji), jako ?e ka?dy z nich by? zdolny zniszczy? swojego pana. Pier?cie? Solomona osi?ga swój cel poprzez demona Asmodeusza, natomiast w przypadku Saurona zniszczenia dokonuje jego w?asny demon destrukcji.

W obu historiach s? jeszcze inne podobie?stwa. W obu przypadkach wyst?puj? klejnoty wypromieniowuj?ce ?wiat?o, w przypadku Solomona jest to Schamir, a w przypadku króla elfów Thingola – Silmaril. Ka?dy z nich jest skarbem rodzinnym odpowiedniego rodu królewskiego.

Tego rodzaju ?ydowskie pisma skierowa?y w?ciek?o?? dominikanów kieruj?cych hiszpa?sk? inkwizycj? (od oko?o 1480 roku) g?ównie na ?ydów, zw?aszcza tych, którzy zajmowali si? studiowaniem kaba?y. To w?a?nie z tego powodu zacz??y si? polowania na czarownice.

 

Wcze?niej rzymska inkwizycja zajmowa?a si? g?ównie heretykami – heterodoksyjnymi chrze?cijanami nale??cym do ró?nych od?amów (arianami, nestorianami, nazare?czykami i innymi), którzy nie byli cz?onkami Ko?cio?a Rzymskokatolickiego i których kultura by?a w jaki? sposób zwi?zana z tradycjami magii i alchemii pozostaj?cymi poza kontrol? Ko?cio?a. I oto pojawili si? ?ydzi ze swoimi wersjami dawnych dziejów, zw?aszcza ?ydzi z regionu Narbonne hiszpa?skich Marchii, gdzie kiedy? domowi Dawida Karol Wielki udzieli? przywileju niezale?no?ci na prawach ksi?stwa.

To oznacza?o, ?e sie? nale?y zarzuci? znacznie szerzej, tak aby obj?? ni? równie? ludzi o zupe?nie innej orientacji.

Sprawa przesta?a ju? dotyczy? pragnie? Ko?cio?a, aby oczy?ci? swoje chrze?cija?skie szeregi. A co ?ydami? Muzu?manami? I wreszcie poganami?

I tak oto pocz?wszy od XV wieku inkwizycja przyst?pi?a do etnicznej czystki. Nikt poza czystej krwi zdeklarowanymi chrze?cijanami nie by? bezpieczny. Zaistnia?a konieczno?? stworzenia nowego rodzaju klasyfikacji zdolnej do wci?gni?cia zdobyczy w nadzwyczaj rozci?gliw? sie?. W owych czasach stanowisko wielkiego inkwizytora piastowa? brutalny Tomas de Torquemada, starszy spowiednik Ferdynanda II i królowej Hiszpanii Izabeli. Pod jego kierunkiem znaleziono rozwi?zanie i wkrótce zakonnicy postawili swoje znaki na “najbardziej diabolicznych poganach, jacy kiedykolwiek konspirowali w celu obalenia Ko?cio?a Rzymskokatolickiego".
 

cd...
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #5 : Maj 23, 2013, 18:40:14 »
cd....


Cytuj

W roku 1484 dwaj dominikanie, Heinrich Kramer i James Sprenger opublikowali ksi?g? M?ot na czarownice. To przesi?kni?te z?em, lecz napisane z wyobra?ni? dzie?o podawa?o szczegó?owo, jak nale?y rozpoznawa? nowe podst?pne zagro?enie ze strony praktykuj?cych sataniczn? magi?. Ksi?ga by?a tak przekonuj?ca, ?e dwa lata pó?niej papie? Innocenty VIII wyda? bull? autoryzuj?c? prze?ladowania tej blu?nierczej sekty. Do tego momentu kult znany jako Czary (je?li w ogóle istnia?) nie zagra?a? nikomu. Osta? si? on g?ównie w pozosta?o?ciach poga?skich zwyczajów oraz w obrz?dkach zwi?zanych z urodzajem i klas? wie?niacz?. W rzeczywisto?ci by?a to jedynie pozosta?o?? pierwotnych wierze? w nadludzkie moce si? natury ogniskuj?cych si? g?ównie na Panie, psotnym arkadyjskim bo?ku pasterzy.

Pan by? tradycyjnie przedstawiany z kozimi nogami, uszami i rogami, lecz twórczy dominikanie mieli inny pogl?d na temat graj?cego na fujarce rogacza i zaczernili jego obraz tak, aby przypomina? samego diab?a. Poniewa? jednak inkwizytorzy byli m??czyznami, ustalono, ?e czary s? form? deprawacji zwi?zan? z niestabilno?ci? natury kobiecej.

Problem polega? na tym, ?e, tak naprawd?, nikt nie wiedzia?, jak rozpozna? czarownice, i w zwi?zku z tym wymy?lono do tego celu szereg tragicznie ?miesznych prób i testów. W ca?ej tej aferze bezwzgl?dna sekta purytan sta?a si? bliska politycznie rzymskiej strategii wprowadzaj?c swoje w?asne polowania na czarownice w Anglii, a pó?niej w Ameryce. W czasie ponad 250 lat upowa?nieni przedstawiciele poszukiwaczy czarownic zamordowali ponad milion niewinnych m??czyzn, kobiet i dzieci.

To w?a?nie przeciwko religijnemu fanatyzmowi i oskar?eniom zrodzi? si? ruch, który zyska? miano renesansu – okres odrodzenia i wskrzeszenia wspomagany ?rodowiskiem demokratycznego sposobu my?lenia. W okresie tym, którego apogeum przypad?o na pocz?tek XVI wieku, Leonardo da Vinci, Rafael i Micha? Anio? rozwin?li harmoni? sztuki klasycznej w jej najwy?szej formie. By? to czas ponownej fascynacji poga?skimi naukami, które eksplodowa?y szerokim wachlarzem barw, przekraczaj?c nowe horyzonty nauki, architektury i sztuki.

W?a?nie wtedy, w latach 1614-1615, powsta?y w Niemczech dwa traktaty zatytu?owane Manifesty Ró?okrzy?ow-ców. Po nich pojawi? si? romans Chemiczny ?lub napisany przez lutera?skiego pastora Johanna Valentina Andreae. Publikacje te by?y zapowiedzi? odrodzenia hermetyzmu i nastania okresu O?wiecenia, w którym ujawnione zostan? pewne uniwersalne tajemnice.

Bior?c pod uwag? pojawienie si? w Brytanii Królewskiego Towarzystwa (Royal Society) naukowego i genialne opracowania Izaaka Newtona, Roberta Boyle'a, Roberta Hooka, Edmunda Halleya, Christophera Wrena i wielu innych, które pojawi?y si? kilkadziesi?t lat pó?niej, przepowiednie by?y w zasadzie prawid?owe, lecz w tamtych czasach by?y zawoalowane w postaci alegorii i zdawa?y si? przekazywa? jeszcze bardziej adekwatny przekaz.

Pi?miennictwo koncentrowa?o si? na podró?ach i naukach tajemniczej postaci imieniem Christian Rosenkreutz, brata Ró?anego Krzy?a. Jego imi? zosta?o tak dobrane, aby ?wiadczy?o o jego ró?okrzy?a?skiej przynale?no?ci, i by? on przedstawiany zazwyczaj w stroju templariuszy.

Akcja Chemicznego ?lubu rozgrywa si? w magicznym zamku panny i pana m?odego – miejscu wype?nionym wizerunkami lwów, w którym dworzanami s? badacze nauk Platona. W scenerii godnej romansu Graala Dziewica Lamplighter aran?uje wa?enie wszystkich obecnych na wadze, podczas gdy zegar odmierza ruchy nieba, za? go?ciom przedstawiane jest Z?ote Runo. Ca?y czas graj? instrumenty strunowe i tr?by, za? wszystko odbywa si? w atmosferze rycersko?ci pod przewodnictwem rycerzy ?wi?tych zakonów.

Poni?ej zamku znajduje si? tajemniczy grób z dziwnymi inskrypcjami, a w porcie stoi dwana?cie zacumowanych statków Z?otego Kamienia, z których ka?dy ma flag? z innym znakiem Zodiaku. W zamku oprócz dziwnego przyj?cia grana jest przykuwaj?ca uwag? fantazyjna sztuka opowiadaj?ca o bezimiennej ksi??niczce, któr? wyrzucon? na brzeg w drewnianej skrzyni znajduje ksi???. Ksi??niczka po?lubia wkrótce ksi?cia, dzi?ki czemu odradza si? pozbawiony niegdy? praw prawowity królewski ród.

Jest to kolejna opowie?? z rodzaju “zagubionej narzeczonej", któremu ju? si? przygl?dali?my. Kiedy po??czy si? znaczenia wynikaj?ce z Chemicznego ?lubu z dwoma wcze?niejszymi traktatami, staje si? jasne, ?e chodzi tu o ide? Graala, i Ko?ció? z miejsca pot?pi? odradzaj?cy si? ruch ró?okrzy?owców.

Po przeanalizowaniu historycznych wró?ek/wró?ów (Fairies), skrzatów (Pixies) i elfów (Elves) mo?emy obecnie przyjrze? si? innym, tak zwanym “o?wieconym": krasnoludkom (Sprites), chochlikom (Goblins) i gnomom (Gnomes).10

Definicja “sprite" oznacza ni mniej, ni wi?cej tylko “spirit person" (“osoba duchowa") – jedna z tych, które nale?? do transcendentalnego królestwa Sidhe. Oryginalni sprite'owie to staro?ytni scytyjscy wojownicy-duchy, którzy malowali swoje cia?a szaroniebiesk? farb?, aby wygl?da? na polu walki jak zw?oki.

Wyst?puj?ca w szekspirowskim ?nie nocy letniej posta? o imieniu Puck jest opisywana jako “sprite", za? w tradycy-jonej angielskiej legendzie le?nej Puck jest okre?lany jako Robin Goodfellow, o którym mówiono, ?e jest “gob-linem". Jego ojcem by? Hern the Hunter (Hern ?owca). Jak z tego wynika, Oberon i Hern to jedna i ta sama osoba. Imi? Oberon (to, jak ju? mówili?my, wariant imienia króla Elfów, Albreya) jest pochodn? scytyjskiego Oupire (znacz?cego “ponad") i Ro? (znacz?cego “panowa?"). Tak wi?c Oberon oznacza “Ponad Panuj?cy", czyli dok?adnie to samo co High King (Wysoki Król) lub Pendragon.

S?owo “goblin" (chochlik) wywodzi si? bezpo?rednio ze starogerma?skiego kobelin okre?laj?cego robotników kopalnianych lub tych, którzy pracuj? pod ziemi?. W kontek?cie kultury Pier?cienia gobliny by?y w zasadzie pomocnikami Stra?ników Bram Rath – mieszka?cami kopców Tepes b?d?cych bramami do ?wiata zmar?ych przodków – i byli takimi samymi lud?mi, jak Stra?nicy.

O gnomach, podobnie jak i o goblinach, mówi?o si?, ?e s? stra?nikami podziemnych skarbów i z tego wzgl?du s?owo to jest dzi? wi?zane z bankami, jak w przypadku tak zwanych “Gnomów Zurichu". Rdze? tego s?owa odpowiada w greckiemu gno- , które wyst?puje w takich s?owach jak “gnosis" i “gnoble" (czyli “noble" – “szlachetny"). To oznacza, ?e gnomy pochodzi?y ze szlachetnej (szlacheckiej) rasy. Okre?lano ich tak?e mianem “M?drzy". Ich zaj?ciem by?a rzeczywi?cie ochrona – byli stra?nikami gnosis (wiedzy) i ?wi?tej Linii Krwi Albi-gensów. To w?a?nie z racji szlachetnego (inaczej gnomicznego) wyró?nienia rasa wró-?ów (Fairies) by?a w stosunku do nas szlacht? – w szczególno?ci kasta druidów Pict-sidhe (Pixies – skrzatów), którzy byli ostatecznymi stra?nikami praw i kultury. Ich ?e?skie partnerki nosi?y nazw? Behn-sidhe (Banshee), co w staroiriandzkim znaczy po prostu “m?dra kobieta".

Je?li kto? staje w ?yciu przed trudnym do pokonania problemem, mo?e ulec wywo?anemu przeze? stresowi i presji b?d? go rozumowo pomniejszy?. Nie oznacza to oczywi?cie, ?e problem zniknie, b?dzie jednak wydawa? si? znacznie mniej dokuczliwy i mo?liwy do kontrolowania. Tak w?a?nie post?pi? Ko?ció? z problemem sukcesji Smoka – W?adcami Pier?cienia Albigensów. U?wi?con? Lini? Krwi ?wi?tego Graala. Redefiniuj?c oryginalne znaczenia Fairies (wró?ek / wró?ów), Elves (elfów), Pixies (skrzatów), Gnomes (gnomów), Goblins (chochlików), Sprites (krasnoludków) i innych postaci zmniejszy? rozmiary problemu poprzez miniaturyzacj? ich rzeczywistego znaczenia. W procesie tym transcendentaln? ras? Sidhe sportretowano jako malutkie postacie i przesuni?to j? do królestwa mitów. Potem wprowadzono w ?ycie fa?szyw? Donacj? Konstantyna, w my?l której jedynie Ko?ció? móg? decydowa?, kto jest królem, a kto nie!

Kiedy ta strategia przesta?a dawa? zadowalaj?ce wyniki, jak to mia?o miejsce w okresie renesansu (kiedy to nast?pi? okres wzgl?dnej odwil?y, rozwoju my?li racjonalistycznej i o?wiecenia), wdro?ono drug? cz??? planu. Tym razem dzia?ania Ko?cio?a by?y bardziej ukierunkowane i zosta?y zwrócone na kluczowych cz?onków mesjanistycznego rodu – stoj?cych najwy?ej w sukcesji Smoka Albigensów, dynastycznych królów i królowych Sangreala i ich starszych Ouipre'ów. Ludzie ci byli postaciami historycznymi i wszyscy o tym wiedzieli, w zwi?zku z czym nie da?o si? ich wt?oczy? w ramy nadprzyrodzonego królestwa fantazji. Poniewa? byli z linii krwi Smoka, mo?na ich by?o jednak przedstawi? jako szczep niesamowitych pó?ludzi, niemo?liwych do zaakceptowania dla chrze?cijan. W najlepszym przypadku przekszta?cano ich w syreny, a w najgorszym w wampiry – w ka?dym z tych wariantów byli z?ymi, zmiennokszta?tnymi emisariuszami szatana!

Dzi?, w czasach znacznie wi?kszego racjonalizmu, doprawdy trudno poj??, ?e mo?na by?o powa?nie traktowa? te bzdury. Jednak ten mit jest nadal aktualny i do pewnego stopnia spe?nia swoj? dyskryminacyjn? rol?. Dzia?a nawet w stosunku do tych, których misj? jest obna?anie tego rodzaju propagandowych dogmatów, którzy w wyniku tej chytrze obmy?lanej strategii sami staj? si? jej ofiar?. Jeszcze dzi? nie brak ludzi, cz?sto znanych i podobno inteligentnych, którzy wszystko wiedz?c najlepiej utrzymuj?, ?e Brytyjska Rodzina Królewska i ja razem z ni? to w rzeczywisto?ci pochodz?ce z innej planety szkaradne gady!

Jednym z najbardziej szokuj?cych faktów dotycz?cych scytyjskich W?adców Pier?cienia jest to, ?e ich zachowane szcz?tki, pochodz?ce sprzed tysi?cy lat (odkryte daleko na pó?noc na Syberii), ukazuj? ich cia?a pokryte tatua?em wyobra?aj?cym lemury z ogonami pokrytymi pier?cieniami".

Jak nas uczono, lemury pochodz? (prawie wy??cznie) z Madagaskaru oraz Komorów le??cych na wschód od Mozambiku. I oto mamy je tam, gdzie, jak si? nas uczy, nigdy ich nie by?o – w pó?nocnej Europie i w rejonie Morza Czarnego!

Od dawna wiadomo, ?e istnia? kiedy? znany z lemurów kontynent zamieszkany przez pot??ny królewski szczep. St?d Jego nazwa “Lemuria". Wielu entuzjastów poszukuje go pod powierzchni? Atlantyku, Pacyfiku i Oceanu Indyjskiego niczym zaginionej Atlantydy. By? mo?e taki zaginiony l?d istnieje, niemniej niezaprzeczalnym faktem jest, ?e najwi?ksza cz??? Lemurii (bez wzgl?du na to, jak si? rzeczywi?cie nazywa?a) nigdy nie zagin??a. By? to wielki kontynent, który istnieje do dzi? i rozci?ga si? od wschodniej Europy na obszar by?ego Zwi?zku Radzieckiego.

To w?a?nie tam 40000 lat temu znajdowa?a si? kraina wielkich W?adców Pier?cienia – ojczyzna Oupire'ów Pict-Sidhe. By? to kraj pot??nych wojowników Smoka, dopóki nie wyemigrowali oni i me wywalczyli sobie drogi na po?udnie z powodu stale och?adzaj?cego si? klimatu podczas ostatniej epoki lodowcowej. Nie ulega w?tpliwo?ci, ?e klimat by? tam kiedy? bardzo ciep?y, czego dowodzi dotarcie tam z po?udnia lemurów drog? l?dow?, zanim Madagaskar i Komory oderwa?y si? od Afryki.

Jak wygl?dali ci najwcze?niejsi królowie-bogowie? S? oni obecnie dobrze znani dzi?ki zachowanym szcz?tkom, które uda?o si? odnale?? podczas prac wykopaliskowych prowadzonych w Transylwanii i Tybecie. Mieli jasnobr?-zowe w?osy, jasne oczy i ubierali si? w zwierz?ce skóry. M??czy?ni mierzyli oko?o 2 metrów wzrostu, a kobiety ponad 1,8 metra. Ci przodkowie celtyckich i galijskich Wysokich Króli byli bez w?tpienia jednymi z budz?cych najwi?kszy respekt wojownikami wszechczasów.

Co ciekawe, bogowie Anunnaki byli w tym samym stopniu cz??ci? kultury Sidhe, co tradycji mezopotamskiej. Nie bez przyczyny by?o to, ze siedziba Anu znajdowa?a si? setki mil na pomoc od Sumeru, nad Morzem Kaspijskim, jak równie? to, ?e staro?ytny o?rodek Scytopolis (Sidhe-opolis), który Syryjczycy nazywali Beth-Shean (Dom Mocy), znajdowa? si? 800 mil (1290 km) dalej, w Galilei. Obecnie przypuszcza si?, ?e cywilizacja Ubaid z po?udniowej Mezopotamii, która wprowadzi?a 5 000 lat p.n.e. struktur? miejsk?, by?a w rzeczywisto?ci cywilizacj? Uper-ad, czyli stworzon? przez scytyjskich w?adców, Uperów lub inaczej Oupire'ów.

Uwa?a si? równie?, ?e kolejna cywilizacja tego regionu, sumeryjska, by?a w rzeczywisto?ci cywilizacj? Sidhe-mu-rian. Ma to istotne znaczenie, jako ?e wczesnych W?adców Pier?cienia Scytii (ród królewski Tuatha De Danann) w rzeczywisto?ci nazywano Sumatr?. Z kolei Sumatr? w j?zyku staroirlandzkim (dok?d zaw?drowa?o wiele kast) znaczy ni mniej, ni wi?cej tylko “smok".

Dlaczego zatem nie uczymy si? o tych ludziach na lekcjach historii? Odpowied? jest prosta. Dlatego ?e byli oni w rzeczywisto?ci Elfami i Wró?ami, nasz? spu?cizn?. Ich historia zosta?a ju? na samym pocz?tku rzymskich zakazów i podporz?dkowania poddana represjom. Zmniejszenie ich rangi spowodowa?o zmniejszenie znaczenia ich dziejów.

Nie ulega w?tpliwo?ci, ?e wszystko, czego nas uczono na temat naszej kulturowej to?samo?ci jako wywodz?cej si? z Grecji i Imperium Rzymskiego, jest nieprawd?. Ta wersja historii narodzi?a si? stosunkowo niedawno.

Prawdziwa królewska spu?cizna zachodniej kultury, na której gruncie powsta?y wszystkie tak zwane mity i legendy, na sta?e umiejscowione w kolektywnej pami?ci rasy – bez wzgl?du na to, co Ko?ció? i akademicy uczeni b?d? twierdzi?, aby nami sterowa? – pochodzi wy??cznie z jednego miejsca i czasu, który z powodzeniem mo?na nazwa? ?redni? Ziemi? b?d? w jakikolwiek inny sposób. Pochodzi z odleg?ego Królestwa W?adców Pier?cienia.

Przypisy:

1 W dos?ownym t?umaczeniu “Bo?onarodzeniowy Ojciec" Mimo nie tak dawnych stara? zmierzaj?cych do przechrzczenia go na Dziadka Mro?? nadal pozosta? ?wi?tym Miko?ajem – Przyp. t?um

2 Jeden ze znanych poetów walijskich z VI wieku n e Spisana 700 lat pó?niej Ksi?ga Tabesma, najstarsza istniej?ca kopia jego dzie?, zawiera liczne wiersze i pewne opracowania o charakterze religijnym wywodz?ce si? z celtyckiej tradycji Na brzegu jeziora Geinonydd w hrabstwie Caer-narvonshire w Wa?u do dzi? stoi jego pomnik. – Przyp. t?um.

3 Na pocz?tku VII wieku Piktowie i Szkoci zaakceptowali rzymsk? interpretacj? problemów dotycz?cych religii, za? ko?ció? szkocki pozosta? celtycki a? do XI wieku i pozostawa? pod silnymi wp?ywami swojego w?asnego kleru, którego cz?onkowie nosili nazw? Clid lub Culdees. – Przyp t?um.

4. Tak?e Kolumban (521-597), irlandzki zakonnik, misjonarz; pochodzi? z królewskiego rodu 0'Neill. W roku 563 za?o?y? klasztor na wyspie ?ona w Hebrydach Wewn?trznych, którego zosta? pó?niej opatem i sk?d prowadzi? chrystianizacj? plemion Piktów w obecnej zachodniej i pó?nocnej Szkocji – Przyp. t?um.

5 Po angielsku werewolf, gdzie “were" oznacza “cz?owieka", za? “wolf" – “wilka"; inaczej mówi?c, “werewolf to “cz?owiek-wilk". – Przyp. t?um.

6. Cadwallon, mo?na równie? spotka? pisowni? Caedwalla lub Cadwalder, brytyjski król na Gwynedd (obecnie kraina w pomocnej Wa?u). – Przyp. t?um.

7. Yule Log to polano spalane w kominku w Wigili? Bo?ego Narodzenia, za? samo Yule odnosi si? ogólnie do ?wi?t Bo?ego Narodzenia – Przyp. t?um.

8 Heme oznacza le?nego ducha, pó?boga lub herosa. – Przyp. t?um

9. Brytyjski pisarz Abraham Stoker, znany pod imieniem Bram, (1847-1912), jest autorem wydanego w roku 1897 gotyckiego horroru zatytu?owanego Dracula (Drakula). – Przyp. t?um.

10. Ze wzgl?du na znacznie mniejszy, a przynajmniej mniej znany zakres nazewnictwa polskiego dotycz?cego tych mityczno-bajkowych postaci, b?d? pos?ugiwa? si? angloj?zyczn? wersj?, podaj?c w nawiasie polskie znaczenia, które cz?sto s? niestety zbyt uproszczone. Wszystkie wymienione w tym akapicie w nawiasach nazwy s? w liczbie mnogie), dlatego dla zainteresowanych, którzy me znaj? j?zyka angielskiego, podaj?, ze ich formy w liczbie pojedynczej przedstawiaj? si? nast?puj?co: Fairy, Pixie, Elf, Spnte, Goblin i Gnom?. – Przyp. t?um.

11. Lemury maj? d?ugie ogony poro?ni?te futrem w pr??ki, jak gdyby w pier?cienie. – Przyp. t?um.

autor: sir Laurence Gardner

Link do ca?ego artyku?u:
http://www.sm.fki.pl/index.php?nr=W_Krolestwie_Wladcow
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #6 : Maj 24, 2013, 14:00:39 »
Maria Magdalena w niektórych t?umaczeniach okre?la si? "Wie?a Ryb" co w starej grece zapisuje si? starogreckiego ἰχθύς (ichthýs) – ryba .

kim byli chrze?cija?scy "rybacy"? bo nie rybakami dos?ownie ?owi?cymi ryby w wodzie.

czym by? chrzest z wody a czym z ognia?
kto  to, s? "ryby'? , te "?owione" przez "rybaków" - kap?anów?

co to jest "ocean ?ycia"? nasze naturalne ?rodowisko ?ycia ziemia , a nie tylko wody na niej.

ciekawych, a zarazem bardzo prostych pyta? jest wiele, wystarczy zanurzy? si? we w?asnych falach my?li i powia? na nie wiatrem refleksji , a z oceanu wspomnie? wy?oni? si? pradawne wyspy wiedzy.....

Pomy?lno?ci w ?eglowaniu od l?du do l?du by zgromadzi? najcenniejsze skarby ?ycia , które w sercu przemieniaj? si? w m?dro??.


Kiara.
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #7 : Grudzieñ 01, 2013, 01:19:07 »
Dziedziczenie w dawnej Judei do 3. w.p.n.e.

W?a?ciwie dochodzimy do sedna sprawy "Ziemia Obiecana".... i obyczaje spo?eczne, rodowe  na dawnym Bliskim i ?rodkowym   Wschodzie , a szczególnie w Judei , tamtych czasów.

"W tamtych odleg?ych czasach , a? do 3. w.p.n.e.spo?ecze?stwa BLISKIM i ?RODKOWYM  Wschodzie by?y przewa?nie matriarchalne , maj?tki i pozycja przechodzi?y tam z matki na córk?. W?a?ciwie po?ród rodzin królewskich wi?kszej cz??ci tego regionu zwyczaj ten przetrwa? a? do czasów antycznych.Zarówno królowa Saba jaki Kleopatra z Egiptu panowa?y jako spadkobierczynie dynastii. W Judei , niemal wczesnoletnie z Jesussem , pochodz?cy z rodu Ezawa król Herod Wielki  który panowa?  od 37do 4. n.e. wyst?pi? z pretensj? do tronu Izraela na podstawie swego male?stwa z Mariamme potomkini? dynastii Machabeuszy , ostatnich prawowitych w?adców Judei!

"?wi?ta Oblubienica" Margaret Starbird.

Co to znaczy? Herod Wielki doskonale wiedzia? i? nie mo?e dziedziczy? ziemi Judei które wedle zasady dynastycznej s? dziedziczone wy??cznie w linii ?e?skiej! Zatem je?eli wyst?pi? o respektowanie tego starego prawa zrobi? to WY??CZNIE w imieniu SWOJEJ MA?OLETNIEJ CÓRKI KTÓR? BY?? MARIA MAGDALENA! bowiem tylko i wy??cznie ona jako spadkobierczyni w linii ?e?skiej posiada?a te prawa dziedziczenia.

Co zreszt? bardzo, ale to bardzo nie podoba?o si? innym frakcjom uzurpuj?cym sobie prawa do tamtych terenów.

Kim by?a Maria Magdalena w tym skomplikowanym uk?adzie rodzinnym Heroda Wielkiego, który jednocze?nie by? jej ojcem i dziadkiem.....
Herod Wielki mia? kilka ?on i wiele dzieci z tych zwi?zków jednak najwa?niejsze by?y ksi??niczki  hasmodejskie , które...... Mrugniêcie
« Ostatnia zmiana: Grudzieñ 01, 2013, 12:09:36 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #8 : Marzec 20, 2014, 22:37:45 »
Janusz na innym forum.


Czy chrze?cija?stwo mia?oby mo?liwo?? tak wielkiej ekspansji (pomijaj?c si?? ognia i mieczy), gdyby nie le??ce u jego ?ród?a oszustwa Ko?cio?a, dotycz?ce Marii Magdaleny i rodze?stwa Jezusa?

Wp?yw indoktrynacji Ko?cio?a katolickiego na ?wiadomo?? wiernych oraz na opini? spo?eczn? spowodowa?, ?e bada? nad ró?nymi alternatywnymi historiami, zwi?zanymi z ?yciem Jezusa, nigdy nie traktowano powa?nie, a autorów spotyka? spo?eczny ostracyzm.
Wszelkie podwa?anie WIARY w bosko?? Jezusa jest traktowane przez Ko?ció? jako blu?nierstwo.
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #9 : Marzec 20, 2014, 22:38:31 »
Biblia niczego nie musi ukrywa? na temat MM. i Jezusa, bo zwyczajnie niczego prawdziwego nowy Testament nie przekazuje. Chrze?cija?stwo to tylko oficjalna nazwa, tak naprawd? to Paulinizm , stworzony przez Saula/ Paw?a z Tarsu, a on by? Faryzeuszem, któremu wiedza przekazywana przez Jezusa i MM. by?a wyj?tkowo nie na r?k?. On i jego frakcja reprezentowali Judaizm Moj?eszowy, który nie pokrywa si? z jego starszymi opcjami wiedzy ?wi?tynnej. Nie wszystkie stare Ksi?gi zaliczone s? do v Ksi?gu Tory.

Jezus ca?kowicie z?ama? zasad? "Przymierza z Bogiem Moj?esza" ( nie ma jednego przymierza z Bogiem ( jakim, którym....) , jest ich kilka), zatem Faryzeusze ( opcja która przej??a dominacj? w dawnej Judei ) doprowadzili do zatarcia ?ladów ( wspó?cze?nie robi si? to samo) prawdziwej , historycznej wiedzy o Jezusie i MM. zast?puj?c ja preparowanymi historyjkami.

Dokumenty prawdziwe, jedne ukryte do tej pory przez MM. i Jezusa, drugie przez Faryzeuszy i Watykan, wiedza prawdziwa jednak przetrwa?a, w tradycji, opowie?ciach ustnych , pie?niach , legendach, sztuce.
Wiadomo by?o i jest i? nadejdzie dzie? jej ujawnienia , jest bardzo bliski, wszyscy którzy s? odpowiedzialni do tej pory za dawne tragedie , fa?sz i manipulacje do dzisiaj nie b?d? mieli ju? nic do powiedzenia.

Bowiem WSZYSTKO, ALE TO WSZYSTKO, czym s? religie, kto i w jakim celu je tworzy? oraz ?e nie maj? ?ADNEGO zwi?zku z prawdziw? dawn? wiedza przekazywan? Ludzko?ci w ?wi?tyniach przez Za?wiat i Stwórc? zostanie ujawniona , argumenty b?d? o niepodwa?alnej wiarygodno?ci.

Czy elita obecnej wszelakiej w?adzy tego nie wie? Ale? wie, usi?uje wszelakimi sposobami powstrzyma? to zdarzenie, NIE DA SI? , BO TAKIE JEST PRZEZNACZENIE ZAGWARANTOWANE NAM MOC? I M?DRO?CI? STWÓRCY WSZECHRZECZY, a w tym wypadku ON i tylko ON decyduje.


Zatem ca?a prawdziwa wiedza na temat MM. i Jezusa, oraz ich rodziny , ca?a prawdziwa historia Ludzko?ci i ziemi zostanie ujawniona , upubliczniona i nikt tego nie powstrzyma.

Jeszcze ciuteczk? cierpliwo?ci, ludzie gdy dowiedz? si? jak d?ugo i jak bardzo byli oklamywani i wykorzystywani przez ró?nych przywódców religijnych nie b?d? chcieli nie tylko chodzi? do ko?cio?ów ale te? s?ysze? wi?cej o tych oszustach.

Dodam tylko i? KA?DY papie? jest ca?kowicie ?wiadom tej mistyfikacji i k?amstw, akceptuje je w imi? w?adzy nad ludzko?ci?.


Kiara.
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #10 : Marzec 20, 2014, 22:39:19 »
Postautor: quetzalcoatl888 » 20 marca 2014, 21:30
hm no papie? Franek ma w herbie symbol wenus wiec chyba wszystko wyja?ni...
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomo¶ci: 2458
  • Zobacz profil
Odp: Inni o Marii Magdalenie....
« Odpowiedz #11 : Marzec 20, 2014, 22:40:04 »
Herb to mo?na sobie zrobi? z czego si? chce..... :shock: :lol: co to znaczy wyja?ni..... gdyby Watykan mia? takie intencje nie by?o by wszystkich krucjat, stosów i ukrywanej wiedzy.

Wyja?ni? , znaczy odkry? cala prawd? na temat wszystkich oszustw czym jest religia.... czyli tworem sztucznie wymy?lonym dla politycznej i ekonomicznej w?adzy pewnych ludzi na ziemi i Energii w Za?wiatach. Nie ma boga religijnego , bo, to twór komputerowy , który korzysta z energii ludzi podporz?dkowanych mu w ro?nych religijnych opcjach. ?ci?ga ja w trakcie religijnych zgromadze? i mod?ów.
Czy Watykan i papie? s? gotowi na te wyja?nienia ? Jezus nie tworzy? ?adnej religii , On odbudowa? ?wi?tyni? ( miejsce przekazu wiedzy) w niej kobieta i m??czyzna s? równi , chocia? maj? inne role.
Wyniós? MM. do pozycji równej sobie i uzna? prawa dziedziczenia i przekazu w linii ?e?skiej dlatego MM. nie jest znana jako Maria Jezusowa.... a Maria z Magdali czyli nazwisko jej wyznacza miejsce pochodzenia . Maria z miejscowo?ci solonej ryby. W tym wypadku dzieci dziedzicz? ZAWSZE nazwiska matki zgodne z jej pochodzeniem. Jezus uzna? t? odebran? w Judei zasad? kobiet?, a tym samym ca?kowicie i w 100% z?ama? przymierze z Bogiem Moj?esz. Ten fakt i wiele innych doprowadzi? do wydania na niego i MM. oraz ich rodzin? okrutnego wyroku Sanhedrynu. Nie tylko odebrano im wszystkie dobra ziemskie w Judei i wyp?dzono na banicj? , ale dokonano kastracji Jezusa i wymuszono podpisanie dokumentu zabraniaj?cemu pod kar? ?mierci wst?pu na teren Judei w czasie 2000 lat( czyli wszystkie kolejne inkarnacje) do tego momentu OFICJALNEGO ZAPROSZENIA ICH PRZEZ LUDZI SPRAWUJ?CYCH W?ADZ? NA DAWNYCH TERENACH JUDEI.

Zatem ten dokument ma moc prawn? do obecnych czasów, bowiem w tym roku w kwietniu minie 2000 lat gdy zosta? podpisany i wyegzekwowany. Z?amanie go, to nie tylko uznanie prawne wyroku ?mierci ( która mo?e by? dokonana za pomoc? "strza?y ?mierci" Pulsa Dinura, na inkarnacji MM. ale rownie? uznanie prawa z przed 2000 lat za obowi?zuj?ce dzisiaj . Co znaczy wyra?enia zgody na stracenie praw do wszystkich dawnych ziemskich dóbr rodowych MM. jej spadkobierców wspó?czesnych.
Znam ten dokument dobrze, wiem co zawiera.
Czy papie? jest gotów na sfinalizowanie prawne ( czytaj cofni?cie dawnego wyroku) i zwrot wszystkiego co równie? Watykan odebra? MM. i jej rodzinie?

Dla ciekawo?ci symbolem m??czyzny jest po?udnie , smak s?odki ,cukier , kolor niebieski.

Symbolem kobiety jest pó?noc, smak s?ony , sól ,kolor ró?owy.

Zatem Magdal , Wie?a Solonych Ryb ( zgodnie relacj? powy?szego filmu) okre?la pochodzenie rodowe MM. , a ono ma ZAWSZE zwi?zek z Jej dawnymi w?asno?ciami ziemskimi w Judei.

Czyli Maria , a w?a?ciwie Sarena  Solona Ryba ...... jaka najbardziej  s?ona? ujmuj?c to w zwyczajach obecnego czasu.






Kiara.
« Ostatnia zmiana: Marzec 20, 2014, 22:45:28 wys³ane przez Kiara »
Zapisane
Strony: [1]
KOD PESZEROWY I WIEDZA WSPÓ£CZESNA | KOD PESZEROWY | Zwoje z nad Morza Martwego (Moderator: Kiara) | Inni o Marii Magdalenie....
Skocz do:  

Polityka cookies
Darmowe Fora | Darmowe Forum

sith homofriends rozmowcy skyworldsv voters