Strony: 1 [2] 3

SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.

  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #15 : Luty 23, 2010, 22:17:28 »

Znaczenie symboli.


http://pl.wikipedia.org/wiki/Symbol

ETYMOLOGIA SLOWA KSIADZ.

Proszę posłuchać, jak było z księdzem. W dawnych wiekach oznaczał on 'świeckiego panującego, władcę nie koronowanego', dopiero później stał się określeniem wyłącznie 'duchownego'. Dzisiaj to może śmieszyć, ale kiedyś Zygmunt August był... księdzem - nosił tytuł Wielkiego Księdza Litewskiego. Po prostu ksiądz znaczył wówczas to samo, co książę. Na syna księdza (czyli 'władcy') mówiono... księżyc, tak jak na potomka pana - panic (później panicz), a na syna króla - królewic (później królewicz). Księdzem nazywano też w średniowieczu... słońce, a satelitę ziemi świecącego w nocy (czyli małego księdza) - księżycem.

 

Słowo ksiądz (pierwotnie kniądz, kniędz)) należy wywodzić z niemieckiego kuning, które do dzisiaj dochowało się tam w postaci König ('król'). A że w średniowieczu duchowieństwo odgrywało olbrzymią rolę w państwie, z czasem księdzem (czyli pierwotnie 'władcą') zaczęto nazywać chrześcijańskich kapłanów.

http://obcyjezykpolski.interia.pl/?md=archive&id=80


SYMBOLIKA SLOWA KOBIETA -PRZADKA

http://svasti.org/cd/Izwor/pop_plik/odpowie.htm

SYMBOLIKA SLOWA ATEIZM

http://pl.wikipedia.org/wiki/Ateizm#Izrael
« Ostatnia zmiana: Luty 24, 2010, 02:24:38 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #16 : Kwiecień 04, 2010, 08:27:43 »

Symbolika jajka w kulturze Slowian i nie tylko.

Ten prastary symbol towarzyszy ludzkosci praktycznie od zawsze.

http://pisanki.pl/historia/
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 26, 2012, 23:00:26 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #17 : Kwiecień 09, 2010, 11:05:13 »

Jeszcze raz symbolika RYBY.

Powtarzam ta informacje żeby jej nie zagubić , chociaz nie ze wszystko się zgadzam , to moim zdaniem cześć jest istotna.


Główna Wiadomości Symbol Ryby
Symbol Ryby
Poniedziałek, 29 Czerwiec 2009 13:13 Administrator
Email Drukuj PDF
 Symbol Chrześcijańskiej ‘Ryby’ Zdemaskowany       
Wiele wskazuje na to, że chrześcijański symbol  ‘ryby’ może okazać się zupełnie czymś innym, niż przypuszczają Chrześcijanie. Starożytna, ‘Nazarejska Pieczęć’ składała się tradycyjnie z trzech części: po środku rysowano ‘Tarczę Dawida’ (chodzi o Magen David błędnie rozumianą jako ‘Gwiazdę’ Dawida), nad nią znajdowała się ‘Menora’, a pod spodem rysowano ostatni symbol, który Chrześcijanie, odrzuciwszy dwa pozostałe, przywłaszczyli sobie jako znak ‘ryby’.  Czy jednak prawidłowo odczytali narysowane znaki?   

                                                                                                                                                           

 

 1.  ‘Mesjańska Pieczęć’ z symbolem ryby u podstawy   (czasy współczesne);   2.  ‘Nazarejska Pieczęć’ znaleziona w Jerozolimie i datowana na II wiek n.e  Ostatecznie zakazana przez ortodoksyjnych Rabinów w roku 135 n.e.

         1.                                   2.                                                                           

Odkrycia dokonane w starożytnej, esseńskiej części Jerozolimy rzucają nieco światła na poruszony problem. W grocie, przyległej do znajdującego się nad nią pomieszczenia, znaleziono szereg artefaktów posiadających wyrysowaną na nich, ‘Nazarejską Pieczęć’. Jest to tym bardziej istotne, iż grota znajdowała się niedaleko starożytnej, esseńskiej synagogi na Górze Syjon.  Esseńska synagoga została zbudowana (albo raczej odbudowana) po roku 70 n.e.  Do jej odbudowy użyto kamieni pozostałych ze zburzonej Świątyni. Znalezione artefakty są uważane przez naukowców za pozostałości należące do żydowskich uczniów Rabiego Jeszuy z Nazaretu, którzy tworzyli w tamtym czasie powszechnie znaną sektę Nazarejczyków.

Do znalezionych przedmiotów należą kawałki ceramiki, lampa oliwna oraz stojak z aramejską inskrypcją:  Na olej do namaszczania. Kawałki potłuczonej buteleczki, która mogła zawierać oliwę i stać na stojaku, leżały rozsypane niedaleko pozostałych przedmiotów.  Artefakty zostały datowane na początek drugiego wieku n.e. i na wielu z nich znaleziono symbole  ‘Nazarejskiej Pieczęci’.

Pora zatem zadać sobie najistotniejsze pytanie:  czy starożytni Nazarejczycy rzeczywiście posługiwali się symbolami zwierząt, np. symbolem ‘Ryby’ w połączeniu z  ‘Tarczą Dawida’ i siedmioramienną ‘Menorą’? Odpowiedź wydaje się być jednoznaczna:  nie ma najmniejszych powodów, żeby tak twierdzić.  Ostatni, dolny symbol ‘Nazarejskiej Pieczęci’, uważany za ‘Rybę’, został mylnie zrozumiany  i od tego momentu był wielokrotnie przerysowywany od swoich wcześniejszych, błędnych kopii.  Co gorsza, kolejne kopie, coraz bardziej upodabniały ów symbol do wyglądu zwierzęcia.  Pierwsi uczniowie Jeszuy nie posługiwali się malowanymi symbolami zwierząt, gdyż to naruszało w sposób bezpośredni przykazanie Tory:  „Nie będziesz czynił żadnej rzeźby, ani żadnego obrazu tego…  co jest w wodach pod ziemią” ( Ks. Wyjścia 20:4  BT).  Pierwsi uczniowie Jeszuy, będąc prawowiernymi Żydami, przestrzegali tej mitzwy w sposób dosłowny. 

Przyjrzyjmy teraz się bliżej znalezionym artefaktom, albowiem wszystkie osiem przedmiotów, na których znaleziono rysunki, zawierają nieco inną wersję ‘Pieczęci’. Ostatni, dolny symbol w kształcie przypominającym domniemany  pyszczek  ryby, sprawia takie wrażenie tylko na dwóch artefaktach.  ‘Menora’  na jednym z tych dwóch jest wyrysowana długimi liniami, więc aby zachować ten schemat, linie ostatniego symbolu stykają się pod kątem rozwartym, na podobieństwo diamentu. Na pozostałych przedmiotach, ‘Ryba’ wygląda jak balon i przypomina raczej Esseńską, sekretną literę, ale o tym za chwilę.

Kropka albo krzyżyk, czyli tak zwane ‘rybie oko’ jest kompletnie nieobecne na czterech spośród ośmiu artefaktów. Na trzech pozostałych przedmiotach, w środku ostatniego symbolu znajduje się kropka (w tym na jednym z tych trzech, kropka zajmuje centralne miejsce w symbolu). Na ‘Pieczęci’ , na ostatnim przedmiocie, w środku ostatniego symbolu znajduje się krzyżyk:  “+”. [Fotografia 1]

Ostateczna konkluzja jest następująca:  ‘Chrześcijańska Ryba’ jest tak naprawdę hebrajską literą ALEF,  wyglądającą dokładnie tak samo jak znajdujemy ja w Esseńskich ‘tajnych’ czcionkach w manuskrypcie 4Q298 pisanym w języku hebrajskim.  Podobnie ‘Rybie Oko’ jest w rzeczywistości hebrajską  literą TAW pisaną w postaci starożytnej, paleo-hebrajskiej formy, która również przypomina sekretne znaki znalezione w Esseńskim  manuskrypcie  4Q298. [Fotografia 2]   

Litera TAW była rysowana w środku litery ALEF, co miało wyrażać jeden z  opisów użytych przez Elohim na określenie samego siebie: „Ja jestem pierwszy i ja jestem ostatni” (Izajasza 44:6 ; 48:12), co zostaje później powtórzone przez Jeszuę Mesjasza i zapisane w Ksiedze Objawienia:  „Ja jestem Alef i ja jestem Taw, mówi Adonai JAHŁE:  ten, który jest, i który był, i który przychodzi.”   ( Apokalipsa 1:8  HRV w polskim przekładzie). W późniejszych, greckich manuskryptach, litery ALEF i TAW zostały zastąpione przez ALFA i OMEGA, co dodatkowo wprowadzało w błąd i oddalało czytelnika od pierwotnej, żydowskiej myśli manuskryptów i symboli.

Z upływem czasu, litera TAW w postaci krzyżyka została zastąpiona kropką, która jeszcze później, ze swojej pozycji w centrum litery ALEF, została przesunięta do dołu i pomylona z symbolem  ‘oka’.  Poniższy obrazek przedstawia wygląd i kształt oryginalnych, hebrajskich liter: 

     

             

Podsumowując, możemy jasno stwierdzić, iż wiemy już dzisiaj na pewno, że oryginalna, nazarejska symbolika przedstawiała ‘Pieczęć’ złożoną z trzech typowo żydowskich symboli:  ‘Menory’ u góry,  ‘Tarczy Dawida’ po środku  oraz  liter ALEF i TAW skomponowanych pomysłowo w jeden symbol u dołu, który z upływem czasu został odizolowany od reszty i zupełnie obdarty ze swoich żydowskich wartości.


http://www.wspolnotamesjanska.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=57:symbol-ryby&catid=1:latest-news&Itemid=50m

Litera ALEF ma kształt RYBY, wyraźnie widać iż od niej można ten symbol odczytywać.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Alef
Alef prapoczątek ale zarówno dźwięk twórczy A, za jego pomocą z oceanu miłości - oceanu życia wyłaniają się kształty materii , to alef - RYBA dała prapoczątek życiu w materii. Duch wcielił się w materię dzięki ALEF.
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 27, 2012, 00:04:30 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #18 : Listopad 15, 2010, 23:25:57 »

acentaur na innym forum.

jeszcze ciutke o rybach.


W zodiaku umieszczone są na przeciwko znak Panny oraz Ryb. W znaku Ryb ( symbolizuja ludzkość, dwie ryby w przeciwnych kierunkach symbolizują świat przeciwieństw ) stoi hebrajska litera N ,
zaś w znaku Panny ( symbol człowieka tworzącego własny dualny świat) litera B. Osiągnięcie wyzszej świadomosci to połączenie B i N. W hebrajskim bn, wymawiane ben, oznacza SYN.
Wyjście z wody ( czasu, z dualnego swiata ) odpowiada wyjściu z egiptu. Po 40 latach dowodzenie objąl Joshua ben Nun ( czyli Joshua syn 50 albo syn ryb, bo nun w hebrajskim to znak n=50).
Haczyk na ryby potrzebny jest aby ryby wyciągnac z wody. A to jest Zade, liczba 90. Cadyk czyli Sprawiedliwy to ten , który m.in łowi ryby ( czyli ludzi ).
Stąd nasz dotychczasowy świat stoi w znaku 5 (50 ), zaś wyjście pod znakiem 9 (90).
pozdrawiam
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 26, 2012, 23:00:53 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #20 : Listopad 22, 2010, 21:24:22 »

acentaur na innym forum.

To nasz protoplasta, Noe.

Witam wszystkich,
w Biblii jest mowa o 72 imionach Boga, badacze tejze doliczyli sie ich prawie tysiaca. Ale jedno imie jawnie wymienione ma szczegolne znaczenie. To nasz protoplasta, Noe.
Od niego bowiem pochodzi zycie na tej planecie. I tak sie sklada, ze konstrukcje naszego swiata daje sie gladko od Noego wyprowadzic.
Noe, jego zona, trzech synow ich zony to 8 osob ( oktawa ), czyli podstawa harmoniczna wszystkiego ( od dzwieku po uklad okresowy pierwiastkow ). Chinskie I Ging to 8 Trigramow, zwanych
"przypadkowo" - ojciec, matka, synowie i corki.
Noe, jego synowie oraz dzieci jego synow, czyli trzy generacje opisuja nasz caly material genetyczny,
tak jak to robi kod trojkowy zasad purynowych dla DNA, czyli 64 mozliwych kombinacji=64 mozliwych haksagramow.
3 generacje=3 linie trigramu I Ging= triplet kodu DNA
Mowimy , ze geny "graja" w rytmie 4 do trzeciej potegi. Zostaje to "odbite" w zwierciadle naszej Psyche jako 3 do potegi 4. A to budulec naszego swiata, 81 trwalych izotopow/pierwiastkow ( Tao te King to tez 81 rozdzialow ). Noe i jego 3 synow, to trzy sily dzialajace poprzez 8 Trigramow i 64 haksagramy.
W tych 3 generacjach mamy 20 mezczyzn. Jako 1 i 19 oznaczaja np. 19 aminokwasow z centrem optycznym ( lewoskretne) oraz 1 aminokwas bez tego centrum=Noe
Nadmienie, ze taki uklad z 8 mamy takze w przypadku Tronu Boga, a wokol niego 24 Trony z 24 Sprawiedliwymi. Te 24 Trony to uklad 8 +8 +8 , oktawy. Tron otaczaja 4 Cherubiny a kazdy ma 6 skrzydel=6 linii heksagramu a heksagramy opisuja 64 charaktery....
Wedlug swietych ksiag hebrajskich ( nagumulululi nie czytaj  Uśmiech ) harmonia swiata zbudowana jest na czterech oktawach.
pozdrawiam.

*************

ps. NOE to nic innego jak EON czyli czas dotyczacy tej wiedzy tego przekazu.
Bedzie inny NOE -EON  zmieni sie wiedza.

Kiara Uśmiech Uśmiech
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 26, 2012, 23:01:42 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #21 : Grudzień 23, 2010, 11:05:48 »

Symbolika dolara


Bardzo trafne okreslenie "ukrzyzowany waz" , symbol dolara.
Ja dodala  bym iz sa tam trzy weze ,"S" , to kundalini - waz najwiekszy.
I dwa poboczne weze "I  S  I"- Ida i Pingala

Czyli naturalna energia zamienina w pieniadz i zablokowana symbolami , zwykly magiczny wpis. Na szczescie traci juz swoja moc , nic nie jest wiecznew fizycznosci.
Na szczescie wali sie wszystko , wladcy zdarzen juz nie maja mocy ich kreowania , czyli traca swoja boskosc.
A ich argumety -pieniadze swoja moc.


Pieski

http://pl.euroanimal.eu/Historia_rasy_%28Shih_Tzu_-_%22Per%C5%82a_Dalekiego_Wschodu%22%29
« Ostatnia zmiana: Luty 25, 2011, 09:19:58 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #22 : Czerwiec 06, 2011, 11:58:04 »

Krew i jej symbolika

http://www.satanorium.pl/czytelnia/150


Mitologia i symbolika krwi na Bliskim Wschodzie


Słowem wstępu

Spośród wszystkich substancji znanych człowiekowi, krew jest jedną z tych wokół których narosło najwięcej legend, mitów i symboli. Opracowanie ich dokładnej systematyki albo kulturowego zestawienia wydaje się osiągalne tylko w pewnych granicach, a i to byłoby możliwe dopiero po latach studiów tematu. Dlatego nie ma jednolitego opracowania które by wyczerpywało temat. Niniejsza praca też na pewno nie da rady tego uczynić, mimo iż jej tematykę zatężyłem w bardzo wielu obszarach. Wypada więc powiedzieć czego w pracy nie ma, a jest co najmniej kilka opuszczonych wątków.

Najważniejsza postać która tylko niewyraźnie mignie w opracowaniu to Jezus Chrystus. Powód jest bardzo prosty. Z jednej strony temat życia i śmierci Jezusa był analizowany tysiące razy na różne sposoby więc jest powszechnie znany, po drugie gdyby ktoś chciał się tym tematem zająć w kontekście samej tej postaci zakres objętościowy pracy zostałby wyczerpany bez omówienia tego zagadnienia.

Drugi wątek pominięty to praktyki ofiarne. Praktycznie wszystkie kultury i religie analizowanego obszaru stosowały krwawe ofiary. Zostały one omówione tylko w takim przypadku kiedy to krew była ważną ich częścią w specjalny sposób zaakcentowaną. Gdy tak nie było temat został pominięty. Stało się tak np. w przypadku Egiptu, którego mitologia nie wykazuje specjalnego nacisku na krew w tym obszarze. To samo tyczy się związków z krwią innych substancji i przedmiotów. Wiele by można napisać na przykład na temat związków krwi z „białą krwią” czyli nasieniem, na temat symboliki wody itd. Temat ten został tylko w kilku miejscach zarysowany, gdyż praca ściśle skupia się na krwi.

Po trzecie zawężony został ściśle rejon Bliskiego Wschodu. Za linię graniczną przyjąłem starożytny Egipt na zachodzie i południu, granice dzisiejszego Iranu na wschodzie i północy. Opis nie obejmuje np. terenu Azji Mniejszej. Ta decyzja była powodowana po pierwsze wymaganą objętością pracy (włączenie Azji Mniejszej otworzyłoby prawdziwy worek mitów i tradycji) po drugie faktem, że w analizowanym regionie bardzo łatwo można uchwycić wzajemne zależności. Rozszerzenie jego granic w wielu wypadkach mijałoby się z celem.
« Ostatnia zmiana: Czerwiec 06, 2011, 12:00:09 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #23 : Czerwiec 30, 2011, 13:48:33 »

Bardzo ciekawa jest symbolika węża , naprawdę warto ją poznać.


http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,2188
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 26, 2012, 23:02:36 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #24 : Sierpień 14, 2011, 10:17:20 »

SYMBOL KRZYŻA.
         
Symbol krzyżaczy krzyż od zawsze był znakiem i symbolem chrześcijaństwa? Znak krzyża towarzyszy nam praktycznie od zawsze. Symbol krzyża możemy zobaczyć wszędzie: w kościołach, w herbach, na szpitalnych karetkach, przejazdach kolejowych czy na opakowaniach od leków. Przybiera przeróżne formy i ma różnorodne znaczenia. Przytaczając "Słownik symboli" Władysławowa Kopalińskiego: "krzyż symbolizuje oś świata i jego cztery strony. Dla katolików to śmierć i męka Jezusa, cztery dziedziny ducha, połączenie przeciwieństw, życie i nieśmiertelność, wieczność, czy siłę stwórczą. Według innych interpretacji krzyż to ptak z rozpostartymi skrzydłami, człowiek z rozłożonymi ramionami, element boskości. Jest to amulet symbolizujący ogień czy Słońce. W banalnych przypadkach używany jako podpis czy symbol plus. Jest elementem łączącym boskość i ludzkość, gdzie linia pionowa to boskość a pozioma ludzkość."

  SYMBOL I HISTORIA KRZYŻOM

Krzyż chrześcijański. Dla chrześcijan krzyż ma znaczenie wyjątkowe i święte, który z jednej strony symbolizuje znak cierpienia, śmierci i tortury, a z drugiej strony ogromnej miłości i poświęcenia. Dzięki śmierci Jezusa Chrystusa krzyż stał się dla chrześcijan znakiem zwycięstwa życia nad śmiercią. Znak krzyża był obecny w chrześcijaństwie od śmierci Jezusa, jednak w trzech pierwszych wiekach chrześcijaństwa znakiem tym posługiwano się rzadko. Kiedy chrześcijaństwo rodziło się w Judei, uchodzącej za najgorszą i najbardziej znienawidzoną prowincję rzymską, krzyż Jezusa był dla wszystkich szokiem. Wspomina o tym już św. Paweł: "Gdy Żydzi żądają znaków, Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów i głupstwem dla pogan" (Kor 1,22-23). Z powodu złej sławy krzyża, który był znakiem hańby i poniżenia, a także w obawie przed prześladowaniami, chrześcijanie nie używali go wiele. Powodem dla używania innych symboli była także ostrożność, aby świętych tajemnic wiary nie narazić na profanację ze strony pogan. Żyjący w II w. św. Justyn podaje przykłady reakcji pogan na symbol krzyża, dla których totalnym głupstwem było stawianie na jednym poziomie Ukrzyżowanego i Stworzyciela świata, natomiast sto lat później sytuacja zmieniła się diametralnie. Wśród symboli funkcjonujących niejako w zastępstwie krzyża były m.in.: kotwica, trójząb, ryba. Kotwica wyrażała nadzieję na zbawienie, mocne trwanie pierwszych chrześcijan w wierze, zakotwiczenie łodzi życia w porcie wieczności, ufność wśród burz prześladowań. Znak kotwicy występuje także na grobowcach najstarszych katakumb. "Wiemy, że Klemens Aleksandryjski (150-215) był inicjatorem wprowadzenia kotwicy jako oficjalnego emblematu chrześcijaństwa i propagował szeroko noszenie tego znaku w pierścionku na małym palcu lewej ręki. [...] gdyby za czasów Klemensa istniał już emblemat krzyża, czyż do pomyślenia byłaby jego propozycja wprowadzenia kotwicy?" A jednak w niektórych polskich encyklopediach napisano, że "krzyż był przedmiotem ogólnej czci chrześcijan pierwszych wieków. [...] wyrabiali go oni na sprzętach domowych, narzędziach, księgach, itp.". Częstym znakiem był także trójząb, używany w symbolice cmentarnej na znak zbawienia przyniesionego duszy przez Krzyż Chrystusa oraz wskazujący na Trójcę Św. "Jednym z najstarszych symboli chrześcijańskich była ryba. [...] Symbol ryby [...] wyjaśni odczytanie sposobem akrostychu greckiego zdania:

symnol ryby


symbol rybySymbol ten znał dobrze także Augustyn: "Jeśli się złoży pierwsze zgłoski tych pięciu słów: Jezus Chrystus Syn Boga Zbawiciel - wypadnie słowo ichthys, czyli "ryba", co mistycznie należy rozumieć - Chrystus."  Mimo tego, iż sam krzyż nie był używany publicznie, to zajmował ważne miejsce w codziennej pobożności uczniów Chrystusa. Jako przedmiot kultu i znak tożsamości dla chrześcijan krzyż rozpowszechnił się i nabrał znaczenia na początku IV w. Od czasów Konstantyna Wielkiego krzyż stał się symbolem chwały, znakiem królewskości Chrystusa, który wszedł na stałe do symboliki władzy cesarskiej. Według przekazu, cesarz Konstantyn Wielki, przed bitwą z uzurpatorem Maksencjuszem, przeddzień bitwy na moście Mulwijskim (312 r.). pod Rzymem, zobaczył we śnie na tle słońca znak krzyża i napis: "w tym znaku zwyciężysz". Cesarz ujrzał symbol krzyża, a tajemniczy głos objawił mu, że pod tym znakiem zwycięży (In hoc signe vinces). Konstantyn kazał wymalować znak krzyża na tarczach swych oddziałów, i rzeczywiście pokonał rywala Maksencjusza. Drugim czynnikiem było odnalezienia drzewa Krzyża św. w Jerozolimie. Pobożna legenda o św. Helenie, matce Konstantyna, wiążę jej imię z odkryciem autentycznego krzyża Jezusa w Jerozolimie i budową bazyliki na Górze Oliwnej. Edykt tolerancyjny z 313 r. był m.in. oznaką wdzięczności cesarza. Do VI w. nie umieszczano na krzyżu postaci ciała Chrystusa. W dziele "Cywilizacje starożytne" w związku z tym czytamy: "Po kilku latach monogram Chrystusa zaczął się pojawiać na monetach, czasem obok symboli pogańskich".

Oto dwie ilustracje przedstawiające cesarza Konstantyna na awersie dwóch medali, złotego i srebrnego obu wybitych w r. 313:


http://www.iluminaci.pl/religie/chrzescijanstwo/symbol-krzyza
« Ostatnia zmiana: Kwiecień 26, 2012, 23:57:53 wysłane przez Kiara »
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #26 : Wrzesień 09, 2011, 09:24:17 »

   Gwiazda Dawida - skąd się wzięła?

W rzeczywistości nie jest znane żadne źródło, które określiłoby miejsce i czas pojawienia się heksagramu - jak mistycy nazywają gwiazdę o sześciu kątach. Wiadomo tylko, że była już używana w Indiach około roku 4000 przed narodzeniem Chrystusa. Chociaż stała się znana jako symbol judaizmu, to jednak nigdy nie należała wyłącznie do tej religii. Można ją spotkać również w sztuce muzułmańskiej i w dekoracjach wielu średniowiecznych katedr.

 


Jak twierdzi brazylijski filozof Mário Sérgio Cortella, „heksagram zawsze był dla wielu ludów symbolem ochrony, przedstawiając jedność Nieba z Ziemią”.

Tymczasem nazwa „Gwiazda Dawida” pochodzi z hebrajskiego „Magen Davi”, co dosłownie oznacza „Tarcza Dawida”. Według żydowskiej tradycji, żołnierze króla Dawida nosili na swoich tarczach heksagram, aby w ten sposób zapewnić sobie Bożą ochronę.

Dopiero znacznie później, już w XVII wieku, Gwiazda Dawida została oficjalnie uznana za własny symbol przez wspólnotę żydowską z Pragi. Dwa wieki później, w 1897 r. stała się ona znakiem Światowej Organizacji Syjonistycznej. Od tej pory Gwiazda Dawida pełni w judaizmie taką rolę, jaką krzyż w chrześcijaństwie. To dlatego Gwiazda Dawida znajduje się  nie tylko w synagogach i na żydowskich nagrobkach, ale również na państwowej fladze Izraela.

W XX wieku symbol ten nabrał tragicznej wymowy, kiedy to naziści zmusili Żydów do noszenia na ramieniu żółtej „Gwiazdy Dawida” - znaku napiętnowania i oddzielenia poromków Izraela od reszty ludzkości. W ten sposób hitlerowcy uczynili z heksagramu narzędzie zbrodniczej polityki.
 
13.07.2005 15:51   Mirosław Kropidłowski   Varia


http://www.ekumenizm.pl/article.php?story=20050709001942302
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #27 : Wrzesień 09, 2011, 09:28:59 »

Symbolika
(6) Heksagram
symbol
Heksagram "Pieczęć Salomona"



Heksagram współcześnie kojarzy się przede wszystkim z judaizmem. Widnieje na fladze Izraela. Żydzi znają ja jako tarczę Dawida, często nazywana gwiazda Dawida. W magii heksagram jest znany pod tradycyjna nazwa pieczęci Salomona. W rzeczywistości wydaje się , że heksagram nie ma żadnego związku z Salomonem, czy Dawidem, a nawet i jego związki z judaizmem okazują się stosunkowo niedawne; przed dwunastym wiekiem nie ma o nim żadnej wzmianki w literaturze żydowskiej a z cała pewnością jako godło został przyjęty dopiero w siedemnastym wieku.

Naprawdę symbol ten sięga korzeniami aż po Daleki Wschód, gdzie jest znany jako Wielka Yantra w tantryzmie hinduistycznym. Trójkąt skierowany wierzchołkiem do dołu symbolizował pradawna samicę istniejąca przed początkiem świata. Wytworzyła ona w sobie nasienie, które wyrosło w ujawniona męskość, reprezentowana przez trójkąt z wierzchołkiem skierowanym ku górze. Heksagram symbolizuje połączenie tych dwóch pierwiastków sił.

W oryginalnej postaci heksagram pokazywał złączenie męskiego bóstwa z jego żeńska esencja. Na poziomie duchowym heksagram jest najwyższym symbolem zrównoważonej boskości. Heksagram - sześcioramienna gwiazda składająca się z dwóch nałożonych na siebie równobocznych trójkątów. Zawiera w sobie przedstawienie symboliczne czterech żywiołów : Trójkąt skierowany wierzchołkiem w górę wyobraża ogień. Trójkąt z wierzchołkiem skierowanym w dół wodę. Trójkąt ognia przecięty przez podstawę trójkąta wody oznacza powietrze. Trójkąt wody przecięty przez podstawę trójkąta ognia - ziemię. Całość przedstawiona w ten sposób zawiera w sobie wszystkie żywioły wszechświata. Na czterech bocznych wierzchołkach umieszcza się cztery podstawowe cechy materii : odpowiednio od góry ciepło i zimno. W ten sposób otrzymuje się związki między czterema żywiołami i ich cechy, przeciwstawiające się sobie parami. Ogień jest ciepły suchy, woda wilgotna, zimna, ziemia, zimna, sucha, powietrze, wilgotne, ciepłe. W tym wypadku pieczęć Salomona wyraża syntezę przeciwstawnych zjawisk i jedność i złożoność wszechświata.

Pieczęć Salomona zawiera również siedem podstawowych metali alchemicznych oraz siedem najważniejszych planet. W centrum umieszcza się złoto i słońce, jako doskonałość do której ma zmierzać każdy proces. Najwyższy wierzchołek to srebro i księżyc. Najniższy ołów i Saturn. Wierzchołki po prawej stronie, od góry, to miedź˝ i Wenus, oraz rtęć i Merkury. Po lewej, również od góry; żelazo i Mars, wreszcie i Jowisz. Pieczęć Salomona wyraża w ten sposób sprowadzenie niedoskonałego, wielorakiego do doskonałego, jednorodnego. Niektórzy odczytują ten symbol na planie duchowym, jako rodzaj mistycznej drogi, której celem jest przemiana człowieka niedoskonałego, podzielonego między różne skłonności, tendencje, popędy, w istotę doskonałą. Według innych interpretacji, sześcioramienna gwiazda przedstawia zjednoczenie pierwiastka męskiego i żeńskiego.


http://www.satanorium.pl/symbolika/6
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #28 : Wrzesień 09, 2011, 09:54:23 »

   
   
JUDAIZM - Mistyka - Mistyka i Ezoteryka Żydowska cz.3
   
   
GWIAZDA DAWIDA

W rzeczywistości nie jest znane żadne źródło, które określiłoby miejsce i czas pojawienia się heksagramu - jak mistycy nazywają gwiazdę o sześciu kątach. Wiadomo tylko, że była już używana w Indiach około roku 4000 przed narodzeniem Chrystusa. Chociaż stała się znana jako symbol judaizmu, to jednak nigdy nie należała wyłącznie do tej religii. Można ją spotkać również w sztuce muzułmańskiej i w dekoracjach wielu średniowiecznych katedr. Jak twierdzi brazylijski filozof Mário Sérgio Cortella, „heksagram zawsze był dla wielu ludów symbolem ochrony, przedstawiając jedność Nieba z Ziemią”. Tymczasem nazwa „Gwiazda Dawida” pochodzi z hebrajskiego „Maren David”, co dosłownie oznacza „Tarcza Dawida”. Według żydowskiej tradycji, żołnierze króla Dawida nosili na swoich tarczach heksagram, aby w ten sposób zapewnić sobie Bożą ochronę. Gwiazda Dawida pełni w judaizmie taką rolę, jaką krzyż w chrześcijaństwie. To dlatego Gwiazda Dawida znajduje się nie tylko w nawet najstarszych synagogach i na żydowskich nagrobkach, ale również na państwowej fladze Izraela. Mistycy chrześcijańscy pierwszych wieków zajmowali się objasnianiem i kontemplacją tego symbolu!

Gwiazda Dawida (מָגֵן דָּוִד - Magen Dawid) zwana też Tarczą Dawida - sześcioramienna gwiazda (heksagram) złożona z dwóch zachodzących na siebie pionowo trójkątów równobocznych odwróconych od siebie wierzchołkami. Wierzchołki Gwiazdy Dawida leżą na okręgu na parzystych godzinach, tzn. są postaci:

({R} sin { rac{ipi}{3}}; {R} cos{ rac{i pi}{3}}) gdzie i in <1;6>

a R to promień okręgu na którym opisana jest gwiazda. Wierzchołek i-ty modulo 6 jest łączony z i + 2 modulo 6. Gwiazdę Dawida można skontruować poprzez przedłużenie boków sześciokąta foremnego aż do przecięcia się boków. Symbolizuje jedność w dwoistości. Przez żydów zwana tarczą Dawida. Występuje już w VII w. p.e.ch. w wykopaliskach w Sydonie - na pieczęci. W starożytności służyła prawdopodobnie jako talizman, w galucie stała się symbolem judaizmu, jego herbem. Od 1897 godło syjonizmu, a od 1948 na fladze państwa Izrael. W XX wieku symbol ten nabrał tragicznej wymowy, kiedy to naziści zmusili Żydów do noszenia na ramieniu żółtej „Gwiazdy Dawida” - znaku napiętnowania i oddzielenia poromków Izraela od reszty ludzkości. W ten sposób hitlerowcy nazi uczynili z heksagramu narzędzie zbrodniczej polityki popieranej otwarcie przez papieża Piusa.

Gwiazda Dawida jest heksagonem, na który składają się faktycznie dwa symbole, nałożone na siebie tak, że stanowiąc jedną całość zyskują znaczenie kabalistycznej Jedni zawierającej w sobie nierozerwalną Dwójnię. Górne i dolne trójkąty tej Gwiazdy są szczytami dwóch symbolicznych piramid nałożonych na siebie. Piramida skierowana wierzchołkiem ku niebu stanowi starożytny symbol boskiego pierwiastka władzy, jej podstawa wspiera się na ziemi, a wierzchołek wskazuje na boskie pochodzenie władzy królewskiej. Druga piramida, skierowana wierzchołkiem ku ziemi, symbolizuje spływ mocy niebiańskiej na świat podksiężycowy i można w niej upatrywać ustaloną w niebie i sięgającą ku ziemi moc kapłana. W tej formie, złożonej z zachodzących na siebie trójkątów, Magen Dawid czyli Gwiazda Dawida jest monoteistycznym znakiem Imienia Boga JHVH, a znak utwierdza święte Imię Jego na wieki. Na Ziemi symbol ten może w pełni wyrazić się w Mesjaszu Zbawicielu, który łączy w sobie Mesjasza kapłańskiego - cedeq, i Mesjasza królewskiego - miszpat.

Niektórzy przypuszczają, iż znak ten nie ma nic wspólnego z biblijnym królem Dawidem, chociaż jest znacznie starszy. Część badaczy uważa, iż chodzi tu o gwiazdę Kijuna (Amosa 5:26), zwaną także gwiazdą Remfana (Dzieje Apostolskie 7:43). Obie nazwy są starożytnymi określeniami planety Saturn, której symbolem była prawdopodobnie sześcioramienna gwiazda. Werset z księgi Amosa sugeruje, iż Izraelici przejęli jej kult od Kananejczyków wraz z kultem Molocha. Dzisiejsza nazwa gwiazdy może wynikać z faktu, iż syn i następca króla Dawida, Salomon, pod koniec życia zwrócił się ku politeizmowi (1 Królewska 11:4-8) i być może wówczas kult gwiazdy Kijuna nabrał szczególnego znaczenia w starożytnym Izraelu.

W magii heksagram znany jest pod tradycyjną nazwą pieczęci Salomona. Symbol ten sięga korzeniami aż po Daleki Wschód, gdzie znany był jako Wielka Yantra w tantryzmie hinduistycznym. Trójkąt skierowany wierzchołkiem do dołu symbolizował pradawną samicę (Mena, Menaka), istniejącą przed początkiem świata. Wytworzyła ona w sobie nasienie, które wyrosło w ujawnioną męskość, reprezentowaną przez trójkąt skierowany wierzchołkiem ku górze. Heksagram symbolizuje połączenie tych dwóch pierwotnych sił. Żydowska kabała przejęła ten symbol z pełną świadomością jego charakteru płciowego, heksagram kabalistyczny pokazywał złączenie męskiego bóstwa z jego żeńską esencją Szekiną. Tym samym stosunek płciowy mężczyzny i kobiety stał się sakramentem. Na poziomie duchowym heksagram jest najwyższym symbolem zrównoważonej boskości. Heksagram pojawia się także w przedstawieniach hinduskiej mandali, jako wyobrażenie do medytacji, szczególnie w symbolice lotosu serca i bóstwa powietrza Vayu oraz na kamiennych rzeźbach z Ameryki Środkowej, niosąc za sobą tajemnicze przesłania. W alchemii heksagram symbolizuje męską/żeńską dwoistość ognia i wody, a także cztery żywioły. W magii łączony był z egzorcyzmami.

Magen Dawid, popularnie zwana jest Gwiazdą Dawida, ale w języku hebrajskim oznacza też Tarczę Dawida, w swej istocie królewski herb rodowy. Występuje na wzornictwie żydowskim i na nagrobkach. Żydzi noszą ją także w postaci wisiorków. Wprawdzie dziś rozpoznawana jest powszechnie jako symbol żydostwa, jednak w przeszłości nie odgrywała, jak się wydaje, tak jednoznacznej roli. Pojawia się na kabalistycznych amuletach i można ją spotkać obok innych wzorów na żydowskich rysunkach magicznych z okresu średniowiecza. Wierzono, że posiada moc opiekuńczą. Nazistom posłużyła do naznaczenia Żydów, którzy musieli ją nosić w postaci wyraźnej oznaki przyszytej do ubrania. Figuruje na fladze państwa Izrael, a izraelskie stowarzyszenie pierwszej pomocy znane jest pod nazwą Magen Dawid Adom, czyli Czerwona Tarcza Dawida, analogicznie do Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca w innych krajach. Gwiazda zwana Tarczą Dawida jest znakiem symbolicznym jedności Wszechświata i Człowieka, makro i mikrokosmosu. Właśnie kontemplacja owego znaku przynosi Faustowi ukojenie. Wzmianki o heksagonalnej formie dwóch trójkątów znajdujemy w arabskich Baśniach z 1001 nocy. Sam symbol jest geometrycznym zapisem energo-magicznych właściwości istnienia Człowieka w świecie Bożym, pojmowalnym a niepojętym.

Historyczną nazwą symbolu jest Magen David (Tarcza Dawida) i Pieczęć Salomona, gdyż prawdopodobnie wzór ten zdobił sygnet Salomona. David Chaimberlin sugeruje, że zbudowana jest ona z pierwszej i ostatniej litery imienia Dawida, a jest hebrajska litera daleth, która w starożytnym języku hebrajskim miała kształt podobny do trójkąta, które wzajemnie się przeplatają. Po śmierci swego poprzednika, Saula, pokolenia Judy i Beniamina były jedynymi, które uznały jego władzę. Pozostałe pokolenia trwały wiernie przy domu Saula przez kolejne siedem lat. Państwo Izraela rozumiane jako dwanaście pokoleń pozostało zjednoczone pod jedną władzą tylko przez ostatnie 33 lata panowania Dawida i przez 40 lat panowania Salomona, aby następnie rozpaść się na dwa odrębne królestwa za czasów Jeroboama, wkrótce po wstąpieniu na tron syna Salomona, Rehoboama. Tak jak trójkąt jest architektonicznym symbolem siły, tak Dawid wyobrażał sobie silną unię pomiędzy dwoma królestwami Izraela. Wzajemne przeplatanie się trójkątów miało sugerować silne więzy między nimi. Powstała w ten sposób sześcioramienna gwiazda posiada dwanaście zewnętrznych krawędzi, po jednym dla każdego z dwunastu plemion Izraelskich. Niektórzy mistycy, związani bardziej z sufizmem mówią także o jedności dwóch potomków Abrahama, a mianowicie syna Izaaka z matki Sarah oraz syna Izmaela z matki Hagar. Mistycy chrzescijańscy judejskiej tradycji widzieli w symbolu jedność przesłania Mojżesza oraz Jezusa.

Naprawdę symbol ten sięga korzeniami aż po Daleki Wschód, gdzie jest znany jako Wielka Yantra w tantryzmie hinduistycznym i jodze. Trójkąt skierowany wierzchołkiem do dołu symbolizował pradawna samicę, Menę istniejąca przed początkiem świata. Wytworzyła ona w sobie nasienie, które wyrosło w ujawniona męskość, reprezentowana przez trójkąt z wierzchołkiem skierowanym ku górze. Heksagram symbolizuje połączenie tych dwóch pierwiastków sił. W oryginalnej postaci heksagram pokazywał złączenie męskiego bóstwa z jego żeńską esencją. Na poziomie duchowym heksagram jest najwyższym symbolem zrównoważonej boskości. Heksagram - sześcioramienna gwiazda składająca się z dwóch nałożonych na siebie równobocznych trójkątów. Zawiera w sobie przedstawienie symboliczne czterech żywiołów : Trójkąt skierowany wierzchołkiem w górę wyobraża ogień. Trójkąt z wierzchołkiem skierowanym w dół wodę. Trójkąt ognia przecięty przez podstawę trójkąta wody oznacza powietrze. Trójkąt wody przecięty przez podstawę trójkąta ognia - ziemię. Całość przedstawiona w ten sposób zawiera w sobie wszystkie żywioły wszechświata. Na czterech bocznych wierzchołkach umieszcza się cztery podstawowe cechy materii : odpowiednio od góry ciepło i zimno. W ten sposób otrzymuje się związki między czterema żywiołami i ich cechy, przeciwstawiające się sobie parami. Ogień jest ciepły suchy, woda wilgotna, zimna, ziemia, zimna, sucha, powietrze, wilgotne, ciepłe. W tym wypadku pieczęć Salomona wyraża syntezę przeciwstawnych zjawisk i jedność i złożoność wszechświata.

Pieczęć Salomona zawiera również siedem podstawowych metali alchemicznych oraz siedem najważniejszych planet. W centrum umieszcza się złoto i słońce, jako doskonałość do której ma zmierzać każdy proces. Najwyższy wierzchołek to srebro i księżyc. Najniższy ołów i Saturn. Wierzchołki po prawej stronie, od góry, to miedź˝ i Wenus, oraz rtęć i Merkury. Po lewej, również od góry; żelazo i Mars, wreszcie i Jowisz. Pieczęć Salomona wyraża w ten sposób sprowadzenie niedoskonałego, wielorakiego do doskonałego, jednorodnego. Niektórzy odczytują ten symbol na planie duchowym, jako rodzaj mistycznej drogi, której celem jest przemiana człowieka niedoskonałego, podzielonego między różne skłonności, tendencje, popędy, w istotę doskonałą. Według innych interpretacji, sześcioramienna gwiazda przedstawia zjednoczenie pierwiastka męskiego i żeńskiego.

http://www.religie.424.pl/mistyka-i-ezoteryka-zydowska-cz-3,1071,article.html
Zapisane
  • Kiara
  • Administrator
  • Ekspert
  • *****
  • Wiadomości: 2338
  • Zobacz profil
Odp: SYMBOLIKA GRAFICZNA I SLOWNA.
« Odpowiedz #29 : Wrzesień 21, 2013, 14:02:46 »

Wracając do symboliki, warto porównać znaczenia symboli Żydowskich z inna  symbolika.

Cytuj
Symbolika żydowskich nagrobków w świetle kultury chrześcijańskiej

Kategorie: Historia mentalności i wyobrażeń, Historia regionalna, Historia religii, kościołów i związków wyznaniowych, Historia sztuki i kultury, Judaistyka, Polska, Powszechna

2010-11-15 14:00 Alicja Młyńska

Symbolika żydowskich nagrobków jest w wielu aspektach podobna do chrześcijańskiej, stąd tez próba porównania, w jaki sposób dany symbol, znak czy alegoria są rozumiane w sztuce żydowskiej i chrześcijańskiej.

Jest to jedyna spośród chełmskich macew, na której znajdują się promienie, najprawdopodobniej nawiązujące do symboliki światła Zabytkowe macewy stoją na chełmskim cmentarzu zwrócone w kierunku wschodu, tak jak nakazuje tradycja. Jest ich tam około 350, z czego większość znajduje się na najwyżej położonej części cmentarza. Usytuowanie płyt nagrobków nie jest przypadkowe – są skierowane w stronę Jerozolimy, a jednocześnie światła, do którego symboliki Żydzi przywiązywali wielką wagę1. Na wstępie trzeba też zaznaczyć, że Żydzi nie mogli ukazywać przedstawień ludzkich w jakiejkolwiek formie, czy to na obrazach, nagrobkach, czy w formie rzeźb.

Symbol jest bodźcem dla ludzkiego umysłu, nieraz jest określany jako „obraz zmysłowy”, który pobudza myślenie, natomiast w aspekcie realizmu poznawczego [symbol] nie jest zewnętrzną prawdą, to jednak w znaczeniu psychologicznym symbol jest prawdziwy, ponieważ właśnie symbol prowadzi do wszystkich wielkich osiągnięć ludzkich2. Symbol jest czymś innym niż alegoria, ponieważ daje się on wielorako interpretować i nie jest możliwe jednoznaczne określenie jego znaczenia3. W przypadku próby interpretowania symboliki żydowskiej w powiązaniu z chrześcijańską łatwo jest błędnie odczytać pierwotne znaczenie danego przedstawienia. Jako przykład posłużyć może jeden z nagrobków, na którym wyłaniająca się z nieba ręka przelewa wodę z dzbana do drugiego naczynia. Wyobrażenie takie może oznaczać śmierć, przelanie się wody życia; sam dzban w symbolice chrześcijańskiej kojarzony jest głównie z przemianą wody w wino, natomiast w sztuce wczesnochrześcijańskiej dzbany przedstawiane są często wspólnie z latoroślami i pijącymi ptakami – symbol studni z wodą życia4. Tymczasem w religii żydowskiej wizerunek ten oznacza zupełnie co innego, a mianowicie potomków rodu Lewiego (Lewitów), do których należał obowiązek obmywania rąk kapłanom5. Symbolika żydowska nie jest w tym wypadku tak głęboka jak chrześcijańska i nie doszukuje się ukrytych znaczeń, odnosi się jedynie bezpośrednio do pochodzenia zmarłego.

Macewa, na której widnieje wyłaniająca się z nieba ręka przelewająca wodę z dzbana do drugiego naczynia



Mniejszych rozbieżności dostarcza kolejne przedstawienie nagrobne, tym razem ukazujące specyficznie ułożone dłonie. W symbolice chrześcijańskiej ręce wynurzające się z nieba oznaczają obecność Boga i jego sprawstwo, błogosławieństwo boskie. Dłonie ludzkie złożone do modlitwy mogą oznaczać adoratora6. W kulturze żydowskiej natomiast wizerunek ten symbolizował potomków arcykapłana Aarona, kapłanów, którzy pełnili służbę w Świątyni Jerozolimskiej i udzielali w ten sposób błogosławieństwa. Ważny jest tu układ palców – środkowy miał się stykać ze wskazującym, natomiast mały z serdecznym7. Przedstawienie takie charakteryzuje zatem pochowaną osobę, informując o jej profesji, ale poprzez odwołanie do gestu błogosławieństwa zbliża się do symboliki chrześcijańskiej.

Macewa przedstawiająca dłonie ułożone w geście błogosławieństwa (palec środkowy połączony ze wskazujących zaś mały z serdecznym



Kolejnym, bardzo ciekawym, przedstawieniem jest złamany kwiat lub inna roślina (na przykład drzewo lub gałąź) zgięta w połowie. Znak zrozumiały i bardzo uniwersalny, gdyż odnosi się do tragicznej śmierci osoby pochowanej. Podobnym symbolem są także złamane lub zdmuchnięte świece, ale takie płaskorzeźby zdarzają się na żydowskich nagrobkach bardzo rzadko. Ważną formą jest także topola (brak na chełmskim cmentarzu), której opadające gałęzie symbolizują smutek i przygnębienie po stracie kogoś najbliższego, ale mogą także symbolizować samą śmierć, co ilustruje cytat: Topolę siedmioramienną zdmuchnął wiatr. Gasną strącone iskry liści8.



Wyobrażenie znajdujące się na jednej z macew, przedstawiające złamaną różę Złamana róża

Podobnie wygląda chrześcijańska interpretacja wyobrażenia złamanej rośliny, wyrażającego kruchość ludzkiego życia. Kwiaty ze względu na swoją nietrwałość same w sobie są symbolem przemijalności i ulotności czasu. Ciekawie jest natomiast interpretowany obraz topoli, która już od starożytności kojarzona była ze śmiercią i żałobą – drzewa tego gatunku miały rosnąć nad brzegami rzeki Acheron płynącej w Hadesie. W kulturze chrześcijańskiej przypisywano topoli zdolność leczenia osób ukąszonych przez żmije, a ponadto była ona symbolem męki Chrystusa i zbawienia. Prócz topoli i kwiatów na chrześcijańskich grobach pojawiały się też palmy (znak raju) oraz drzewa oliwne i granatowce oznaczające odkupienie9.

Idąc dalej tropem motywów roślinnych i ich znaczeń, należy wspomnieć o winorośli i liściach dębu. Pierwszy z nich, w kulturze sepulkralnej Żydów, symbolizuje lud Izraela, a także owocną pracę za życia i duchowe bogactwo. W sztuce chrześcijańskiej jest to symbol przemiany duchowej, a więc znaczenie w obu religiach jest podobne10. Ciekawe znaczenie mają liście dębu, które wraz z żołędziami utożsamiają sprawiedliwość oraz wieczny odpoczynek zmarłego; na gruncie kultury chrześcijańskiej trudno przypisać im konkretną treść.





Macewa z bordiurą wypełnioną motywem winorośli Winorośl

Macewa z motywem liści dębu Liście dębu

Sporo kłopotów w interpretacji sprawiają także motywy zwierzęce przedstawiane na żydowskich nagrobkach. Najczęściej są one związane z imionami zmarłych, na przykład wilk to Beniamin lub Zeew, niedźwiedź to Dow lub Ber, owce przy studni to Rebeka, lew to Arje lub Lejb, zaś jeleń to Cwi lub Hirsz11. Niestety, na chełmskim kirkucie nie zachowała się żadna macewa z przedstawieniami tego rodzaju. Ogólnie rzecz ujmując, symbolika zwierzęca jest dość uniwersalna – wizerunkom wielu gatunków przypisywano w obu kulturach niemal identyczne znaczenie. Na przykład gołąb: symbol duszy, Ducha Świętego i pokoju, w religii hebrajskiej oznacza zgodę i miłość małżeńską. Orzeł natomiast nieraz utożsamiany jest z walką, dlatego też często znajduje się na grobach żołnierzy obu kultur. Na gruncie tradycji judaistycznej ptak ten może być również symbolem matczynej miłości12.

Dużo bardziej skomplikowana jest symbolika jelenia – zwierzę to, dla Hebrajczyków symbol czułej miłości oraz poświęcenia, według wierzeń żydowskich potrafiło wydłużyć swoje życie, zjadając uważane za uosobienie wszelkiego zła węże. Jeleń był też znakiem dążenia ku Bogu, jego błogosławieństwa. Jak pisał Dariusz Rozmus: silne i potężne zwierzęta, jak wspomniany powyżej jeleń, a także byk, orzeł, lew w wyobraźni starożytnych symbolizowały potęgi, nad którymi Bóg skutecznie sprawował swoją niepodzielną władzę13. Tymczasem w symbolice chrześcijańskiej, obecnie niezrozumiałej, jeleń był symbolem chrzczonej duszy14, kontemplacji, odrodzenia oraz zwycięstwa Jezusa nad Szatanem15.

Jednym z ciekawszych symboli zwierzęcych, łączącym się również z przedstawieniami o znaczeniu metafizycznym, jest wąż połykający swój ogon oznaczający wieczność życia. Takie samo znaczenie posiada hebrajski wieniec, który nawiązuje do formuły, stosowanej na prawie każdym nagrobku, w tej lub podobnej formie: Niech dusza jego/jej będzie włączona w wieniec wiecznego życia16. W sztuce chrześcijańskiej wieniec był symbolem pór roku, cykliczności, a w konsekwencji także przemijalności. Należy podkreślić, że Jezus był pojmowany jako władca czasu, który w dowolnej chwili mógł ten wieniec przerwać.

 

   Wieniec laurowy na jednej z macew Wieniec laurowy    Gałązki laurowe na jednej z macew Gałązki laurowe    Wąż zjadający własny ogon wyobrażony na jednej z macew Wąż zjadający własny ogon, symbol wieczności, a zarazem przemijania

Jak pisała Jutta Seifert, w sztuce średniowiecznej często zamiast wieńców pojawiały się korony17. Odgrywały one dużą rolę także w symbolice nagrobnej Żydów, w której oznaczały osobę pobożną, studiującą i znającą Torę i inne pisma oraz nauczającą18. Identyczne znaczenie miały także wyrzeźbione na nagrobkach księgi, tak jak ta zamieszczona poniżej, znajdująca się na rozbitej macewie z chełmskiego kirkutu. D. Rozmus przywołuje nawet przykład połączenia motywu księgi i korony na jednym nagrobku19. Symbol ten jest zrozumiały w kulturze chrześcijańskiej.



Macewa z wyobrażeniem otwartej księgi Macewa należąca prawdopodobnie do wybitnego rabina Meira Posnera

Oprócz opisanych powyżej symboli, na macewach w innych częściach kraju można także odnaleźć rzeźby przedstawiające puszki ofiarne, nawiązujące swoją symboliką do uroczystości pogrzebowych i towarzyszącego im zwyczaju zbierania datków na ubogich. Takie wyobrażenie oznaczało osobę szczodrą i współczującą biedniejszym. Innym przedmiotem codziennego użytku pojawiającym się na żydowskich nagrobkach był świecznik – zarówno trójramienny, jak i tradycyjny, siedmioramienny. Oznaczano w ten sposób grób kobiety, co również miało swoje uzasadnienie w tradycjach żydowskich, ponieważ to właśnie kobiety dbały o ognisko domowe oraz zapalanie świec przed uroczystościami. Istniały także przedstawienia świeczników ze złamanymi świecami, które wskazywały, że w danym grobie pochowana została kobieta zmarła śmiercią tragiczną. Także i ten znak odnosił się do wspomnianej szeroko pojętej symboliki światła, która tak wiele znaczyła w religii judaistycznej20.



Macewa z grobu słynnego gdańskiego rabina Elchanana Aschkenasiego (jego dzieła są do dziś drukowane i studiowane w szkołach rabinackich). Stan sprzed i po renowacji

W swojej pracy chciałam pokazać, że mimo dużej hermetyczności judaizmu, w żydowskiej sztuce sepulkralnej pojawiają się symbole, których znaczenie jest wspólne z chrześcijańskimi. Nie można przecież zapominać, że jeszcze stosunkowo niedawno obok Polaków i wyznawców Chrystusa żyli także Żydzi, którzy posiadali odrębną kulturę. Na jej niezrozumieniu wyrósł antysemityzm, dlatego też należy starać się poznać ją choć częściowo i szukać nie różnic, ale cech wspólnych.

Serce wyobrażone na jednej z macew Serce jest uniwersalnym symbolem miłości



Przypisy:

1 Bywa ona różnie wyjaśniana, np. w powiązaniu z przekonaniem, iż dusza jest światłem Boga.

2 A. J. Nowak, Symbol, znak, sygnał, Lublin 2000, s. 23.

3 H. G. Gadamer, Symbol i alegoria, [w:] Symbole i symbolika, red. M. Głowiński, Warszawa 1991, s. 100.

4 J. Seifert, Leksykon sztuki chrześcijańskiej. Tematy, postacie, symbole, Kielce 2007, s. 86.

5 M. Krajewska, Czas kamieni, Warszawa 1982, s. 23; M. Łagiewski, Macewy mówią, Wrocław–Warszawa–Kraków 1991, s. 13.

6 J. Baldock, Symbolika chrześcijańska, Poznań 1994, s. 131; J. Seifert, dz. cyt., s. 273–274.

7 D. Walerjański, Zatarty ślad – historia cmentarzy żydowskich w Gliwicach, [w:] Żydzi gliwiccy, materiały z konferencji, Gliwice 2006, s. 147.

8 Cyt. za: M. Krajewska, dz. cyt., s. 97.

9 Natura i jej symbole. Rośliny i zwierzęta, Warszawa 2006, s. 59, 74; F. Hageneder, Magia drzew, Warszawa 2006, s. 156; M. Łagiewski, dz. cyt., s. 19. Samo drzewo (o nieokreślonym gatunku) było m.in. wyobrażeniem człowieka jako żyjącej istoty, zaś np. suche drzewo oznaczało rychłą śmierć, najczęściej właściciela ziemi, na której rosło. Zob.: M. Marczewska, Drzewa w języku i kulturze, Kielce 2002. Drzewo w chrześcijaństwie symbolizowało życie i przemiany w nim zachodzące oraz śmierć i odrodzenie. Jest znakiem nadziei i w tym punkcie religia żydowska i chrześcijańska interpretują drzewo tak samo. Zob.: J. Seifert, dz. cyt., s. 81.

10 D. Walerjański, dz. cyt., s. 147; J. Baldock, dz. cyt., s. 143.

11 M. Łagiewski, dz. cyt., s. 13; M. Krajewska, dz. cyt., s. 23, 25; D. Walerjański, dz. cyt., s. 147.

12 M. Łagiewski, dz. cyt., s. 19; D. Rozmus, Cmentarze żydowskie ziemi olkuskiej, Kraków 1999, s. 180–181.

13 D. Rozmus, dz. cyt., s. 144.

14 W czasie chrztu wypowiadano słowa: Jak łania pragnie wody ze strumieni, tak dusza moja pragnie ciebie, Boże.

15 J. C. Cooper, Zwierzęta symboliczne i mityczne, Poznań 1998, s. 94–95; J. Seifert, dz. cyt., s. 137–138.

16 D. Walerjański, dz. cyt., s. 148.

17 J. Seifert, dz. cyt., s. 355.

18 M. Łagiewski, dz. cyt., s. 13; M. Krajewska, dz. cyt., s. 21.

19 M. Łagiewski, s. 13; D. Rozmus, dz. cyt., s. 152, 160.

20 D. Rozmus, dz. cyt., s. 141; M. Łagiewski, dz. cyt., s. 13; M. Krajewska, dz. cyt., s. 21.
Bibliografia:

    Baldock J., Symbolika chrześcijańska, Poznań 1994.
    Cooper J. C., Zwierzęta symboliczne i mityczne, Poznań 1998.
    Gadamer H. G., Symbol i alegoria, [w:] Symbole i symbolika, red. M. Głowiński, Warszawa 1991.
    Hageneder F., Magia drzew, Warszawa 2006.
    Krajewska M., Czas kamieni, Warszawa 1982.
    Łagiewski M., Macewy mówią, Wrocław–Warszawa–Kraków 1991.
    Marczewska M., Drzewa w języku i kulturze, Kielce 2002.
    Natura i jej symbole. Rośliny i zwierzęta, Warszawa 2006.
    Nowak A. J., Symbol, znak, sygnał, Lublin 2000.
    Rozmus D., Cmentarze żydowskie ziemi olkuskiej, Kraków 1999.
    Seifert J., Leksykon sztuki chrześcijańskiej. Tematy, postacie, symbole, Kielce 2007.
    Walerjański D., Zatarty ślad – historia cmentarzy żydowskich w Gliwicach, [w:] Żydzi gliwiccy, materiały z konferencji, Gliwice 2006.

Zobacz też:

    Wojskowy Cmentarz Francuski w Gdańsku
    Brama Straceń – cmentarz-mauzoleum z epoki zaborów
    Cmentarz Obrońców Wybrzeża w Gdyni
    Spacer po Cmentarzu Łyczakowskim
    Exegi monumentum... Zgierska zbiórka publiczna na rzecz ratowania zabytkowych nagrobków
    Ogromny park pochował umarłych... Cmentarz Centralny w Szczecinie
    Cmentarz żydowski na gdańskim Chełmie
    Cmentarz żołnierzy radzieckich na poznańskiej cytadeli
    Znicze na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich

Redakcja: Roman Sidorski
Korekta: Justyna Piątek



http://histmag.org/Symbolika-zydowskich-nagrobkow-w-swietle-kultury-chrzescijanskiej-4856
« Ostatnia zmiana: Wrzesień 21, 2013, 14:20:00 wysłane przez Kiara »
Zapisane
Strony: 1 [2] 3
Skocz do:  

Polityka cookies
Darmowe Fora | Darmowe Forum

swietadynastiatoftegard trzywahaty northsentinel film mafia