POLE MORFOGENETYCZNE.....

Kiara
Administrator
Ekspert
Wiadomości: 2458

POLE MORFOGENETYCZNE.....
« : Wrzesień 17, 2016, 10:15:42 »

POLE MORFOGENETYCZNE....

https://zenforest.wordpress.com/2010/01/03/pole-morfogenetyczne-rupert-sheldrake/https://zenforest.wordpress.com/2010/01/03/pole-morfogenetyczne-rupert-sheldrake/

Zapisane

Kiara
Administrator
Ekspert
Wiadomości: 2458

Odp: POLE MORFOGENETYCZNE.....
« Odpowiedz #1 : Wrzesień 17, 2016, 15:23:23 »

POLE MORFOGENETYCZNE......

Oryginalny tekst artyku?u

WIEDZA PROSTO Z POLA

Na jakich zasadach pozbawione wzroku termity wiedz? jak zgodnie, ca?? spo?eczno?ci? budowa? kunsztowne i ?wietnie wyposa?one gniazda?
Jak olbrzymie stada ptakĂłw lub ?awice ryb mog? rĂłwnocze?nie zmienia? kierunek, przy czym pojedyncze osobniki nie obijaj? si? o siebie? Jak to si? dzieje, ?e kolejne pokolenia laboratoryjnych szczurĂłw potrafi? szybciej ni? poprzednicy wydostawa? si? z pu?apek?
Te i wiele innych niesamowitych zagadek wyja?nia hipoteza rezonansu morficznego. Cz?owiek w?a?nie prĂłbuje wykorzysta? j? w psychoterapii.

Pacjent le?y na czym?, co mo?na by uzna? za kozetk? XXI wieku, ale zamiast psychoanalityka siedz?cego za wezg?owiem, widzimy cz?owieka w bia?ym fartuchu wpatruj?cego si? intensywnie w ekran komputera po??czonego z pot??nym tomografem.

We wn?trzu maszyny znajduje si? g?owa pacjenta.

W?a?nie odbywa si? mapowanie aktywno?ci mĂłzgu w czasie rzeczywistym przy pomocy fMRI – funkcjonalnego rezonansu magnetycznego. To pierwszy krok w terapii – terapii przysz?o?ci.

Ma on na celu postawienie diagnozy dotycz?cej zaburze? pola morfogenetycznego. Dzi?ki temu mo?liwe b?dzie okre?lenie jakich ?rodkĂłw terapeutycznych u?y? aby wywo?a? po??dany rezonans morficzny.

Do wyboru terapeuta b?dzie mia? na przyk?ad muzyk? - mo?e zaleci? pacjentowi ile, jakiej i w jakich proporcjach ma jej s?ucha?.

Mo?e te? zaleci? podopiecznemu przebywanie w zag?szczonych, ale precyzyjnie okre?lonych ?rodowiskach spo?ecznych, np. w?rĂłd publiczno?ci teatralnej lub w?rĂłd kibicĂłw na stadionie pi?karskim.

Na zako?czenie terapii, procedura pomiaru zostanie powtĂłrzona.

Je?li terapeuta uzna, ?e nieprawid?owo?ci pola zosta?y ustabilizowane, uzna j? za zako?czon?. Je?li, mimo wszystko, w polu pacjenta brakuje stabilno?ci, mo?e wspomĂłc si? dodatkowymi metodami diagnozy, np. pozytronow? emisyjn? tomografi? komputerow?. I na jej podstawie ukierunkowa? dalsze leczenie.

Terapia oparta na za?o?eniu istnienia pola morfogenetycznego i na najnowocze?niejszych osi?gni?ciach techniki w skanowaniu mĂłzgu oznacza koniec z rozwlek?? analiz? problemĂłw z dzieci?stwa, z ?enuj?cym wyci?ganiem problemĂłw seksualnych, oporem psychodynamicznym i wszystkimi innymi przeszkodami staj?cymi na drodze pacjenta do rĂłwnowagi psychicznej.

Eksperyment ze Starsbourga

Powy?szych scen absolutnie nie nale?y traktowa? jak fragmentĂłw filmu science fiction.

To opis rzeczywistych zdarze?, ktĂłre sk?adaj? si? na eksperymentalny na razie program badawczy, ktĂłrym kieruje profesor Daniel Gounote z Laboratoire de Neuroimagerie in Vivo maj?cego siedzib? na Akademii Medycznej w Strasbourgu we Francji.

Program oparty jest w znacznej mierze na genialnej koncepcji pola morfogenetycznego og?oszonej w 1981 roku w czasopi?mie Science przez biologa Ruperta Sheldrake’a, a ktĂłrej inspiracj? by?y przemy?lenia francuskiego filozofa Henri Bergsona.

Gdyby zreszt? chcie? powiedzie? o wszystkich ?rĂłd?ach inspiracji, to nale?a?oby odda? jeszcze ho?d Carlowi Jungowi, ktĂłry wskaza? na istnienie pami?ci zbiorowej i podkre?la? istnienie zjawisk nazywanych przez niego synchronizmem acausalnym.

Bardzo du?y wk?ad dla zaistnienia koncepcji w psychoterapii mia? rĂłwnie? wybitny francuski psychoanalityk – Jacques Lacan.
To on, jako pierwszy, odkry? mo?liwo?? zastosowania topologii matematycznej w analizie struktur chorĂłb umys?owych. Mo?na ?mia?o za?o?y?, ?e nie maj?c poj?cia o znanych nam dzisiaj metodach obrazowania pracy mĂłzgu, stworzy? matematyczne podstawy dla analizy chorĂłb umys?owych opartych o te metody.

Zgodnie z koncepcj? Sheldrake’a pole morfogenetyczne jest to wype?niaj?ce przestrze? pole o bli?ej nie sprecyzowanej naturze fizycznej, ktĂłre obok czynnika genetycznego, DNA, nadaje okre?lon? form? organizmom ?ywym.

Ma ono tez te? silny wp?yw na zachowanie organizmĂłw ?ywych i ich interakcje z innymi organizmami. Z polem morfogenetycznym wi??e si? te? poj?cie "formatywnej przyczynowo?ci".

Jest to, wg Sheldrake'a zdolno?? ka?dego organizmu do przekazywania pami?ci o cz?sto powtarzaj?cych si? zdarzeniach poprzez zapisywanie ich w polu morfogenetycznym, a nast?pnie przekazywanie tej informacji potomkom i innym organizmom ?ywym poprzez aktywny kontakt z ich polami tego rodzaju.

Przekazywanie to odbywa si? w oparciu o zjawisko rezonansu morficznego. Zjawisko to, polega na tym, ?e je?li jaka? krytyczna liczba osobnikĂłw okre?lonego gatunku nauczy si? jakiego? zachowania lub uzyska okre?lone cechy organizmu, to automatycznie – dzi?ki rezonansowi morficznemu - s? one du?o szybciej nabywane przez pozosta?ych osobnikĂłw tego? gatunku. Szybko?? przyswajania w takich przypadkach trudno wyja?ni? naturalnymi procesami uczenia si?.

Co ciekawe, badania potwierdzaj?, ?e im wi?ksze zag?szczenie osobnikĂłw danego gatunku, a co za tym idzie pĂłl morfogenetycznych, tym intensywniejszy rezonans morficzny.

Przyk?adami rezonansu morficznego zajmuj? si? m. in. biolodzy, ktĂłrzy badaj? dziwne obyczaje zwierz?t polegaj?ce np. na tym, ?e gromadz? si? one czasami w niewyobra?alnej wr?cz liczbie bez specjalnego, znanego nam uzasadnienia.

Do takich zgromadze? nale?? np. tzw. „kocie sejmiki” polegaj?ce na tym, ?e koty ?yj?ce w mie?cie gromadz? si? w jednym miejscu i w du?ej liczbie.

Podobne „sejmiki” urz?dzaj? ptaki i to nie tylko w celach migracyjnych. Zgromadzone w jednym miejscu zwierz?ta nie ha?asuj?, nie walcz? ze sob?. Sp?dzaj? po prostu razem jaki? czas, a potem rozchodz? si?.

SzczegĂłlnie szokuj?ce s? olbrzymie zgromadzenia w??y, ktĂłre raz do roku spe?zaj? w jedno miejsce. Zdaniem niektĂłrych etologĂłw, celem takich zgromadze? jest celowe wywo?ywanie rezonansu morficznego.

Zreszt?, gdy przyjrzymy si? zachowaniom ludzi to w?rĂłd nich szybko dostrze?emy sk?onno?? do tworzenia du?ych skupisk. Ta niezmienna sk?onno??, dla wyja?nienia ktĂłrej u?ywamy pretekstĂłw typu „wyst?py gwiazdy”, „zawody sportowe”, jest do?? zastanawiaj?ca i zagadkowa.
Bo jak t?umaczy? p?d do tworzenia takich zbiorowisk, je?li taniej i wygodniej mo?emy uczestniczy? w nich wirtualnie?

Pami?? gatunku

Idea rezonansu morficznego oznacza w praktyce, ?e wszystkie istoty ?ywe zawdzi?czaj? swoj? budow? i zachowanie odziedziczonej pami?ci. Dzi?ki utrwalonym od dawna wzorcom morfogeneza i zachowania o charakterze instynktownym wesz?y ju? w nawyk i ulegaj? tylko nieznacznym zmianom.

Powstawanie nowych nawykĂłw mo?na zaobserwowa? tylko w wypadku nowych wzorcĂłw rozwoju i zachowa?.
Dla przyk?adu, sikorki modre w Anglii nauczy?y si? przed drug? wojn? otwiera? butelki mleka dziobem i podkrada? ?mietank? sprzed domĂłw.
Po wojnie na wiele lat przestano roznosi? w ten sposĂłb mleko.
Kiedy jednak ponownie, w 1952 roku pojawi?y si? przed domami butelki z mlekiem, ptaki nauczy?y si? tej umiej?tno?ci b?yskawicznie, mimo ?e min??o wiele ich pokole? od wojny.

Ma?o tego, dwa lata pĂł?niej, bo ju? w 1955 roku wszystkie gatunki sikorek w Europie potrafi?y podkrada? ?mietank? z butelek.
Zdaniem etologĂłw niemo?liwe jest aby taka umiej?tno?? w tak krĂłtkim czasie rozprzestrzeni?a si? poprzez na?ladownictwo na tak wielkim obszarze geograficznym.
Wed?ug Sheldrake'a oznacza to, ?e pami?? o sposobie otwierania butelki przetrwa?a w polu morfogenetycznym tego gatunku i rozprzestrzeni?a si? dzi?ki niemu.

Ciekawe spostrze?enia poczynili hodowcy byd?a ze StanĂłw Zjednoczonych.
Tradycyjnie stawiali oni elektryczne p?otki zabezpieczaj?ce przed wej?ciem byd?a w szkod?.
Hodowcy z zachodnich stanĂłw odkryli, ?e mog? zaoszcz?dzi? du?o pieni?dzy, tworz?c zamiast prawdziwych p?otkĂłw ich atrapy - czyli maluj?c pasy w poprzek drogi.

Fa?szywe p?otki dzia?a?y jak prawdziwe, bo byd?o stawa?o na ich widok jak wryte… Czy?by m?odsze ciel?ta nauczy?y si? od starszych, ?e lepiej nie prĂłbowa? konfrontacji z urz?dzeniem, ktĂłre mo?e zada? dotkliwy bĂłl?
Chyba nie, bo nawet stada, ktĂłre nigdy przedtem nie mia?y do czynienia z prawdziwymi p?otkami, unika?y tych namalowanych jak ognia.

Ted Friend z Uniwersytetu Stanu Teksas sprawdzi? to do?wiadczalnie na kilkuset sztukach byd?a i stwierdzi?, ?e malowanych atrap unika? taki sam procent zwierz?t, ktĂłre nigdy czego? takiego nie widzia?y, jak i tych, ktĂłre kiedy? mia?y sposobno?? natkn?? si? na prawdziwe, stalowe ogrodzenia.
Podobnie reagowa?y owce i konie. To wskazuje na istnienie rezonansu morficznego, ktĂłry przeszed? od poprzednich pokole?, na w?asnej skĂłrze ucz?cych si? unikania p?otkĂłw.

Podobne przyk?ady mo?na mno?y?. Tak?e laboratoryjne do?wiadczenia na szczurach dowodz?, ?e takie zjawisko jest faktem. Najbardziej znanym przyk?adem jest wyhodowanie kilku pokole? szczurĂłw, ktĂłre opanowa?y sztuk? wydostawania si? z wodnego labiryntu. W miar? up?ywu czasu szczury w laboratoriach na ca?ym ?wiecie, bez do?wiadcze? i ?wicze? robi?y to coraz szybciej.

Zamiast genu gramatyki

Za pomoc? zjawiska rezonansu morficznego mo?na ?atwiej zrozumie? z?o?ono?? mechanizmu uczenia si?, zw?aszcza j?zykĂłw. Dzi?ki zjawisku pami?ci zbiorowej, z ktĂłrej jednostki rĂłwnocze?nie korzystaj? i do ktĂłrej si? dok?adaj?, prostsza staje si? nauka tego, czego nauczyli si? ju? nasi poprzednicy.
Wniosek ten pokrywa si? z obserwacjami j?zykoznawcĂłw, takich jak Noam Chomsky.

Zauwa?y? on, ?e ma?e dzieci ucz?ce si? j?zykĂłw obcych czyni? b?yskawiczne post?py, czego nie da si? przypisa? prostemu na?ladownictwu.
Sprawia to wra?enie, jakby konstrukcje j?zykowe wysysa?y z mlekiem matki. S?ynny ewolucjonista Steven Pinker w swojej ksi??ce The Language Instinct (Instynkt j?zykowy) opisuje wiele podobnych przyk?adĂłw.
Zjawisko to szczegĂłlnie rzuca si? w oczy przy tworzeniu nowych j?zykĂłw czy gwar lokalnych, co nieraz nast?puje bardzo szybko.
Kiedy ludzie rĂł?nych narodowo?ci, nie znaj?cy ?adnego wspĂłlnego j?zyka, musz? si? porozumie? - samorzutnie tworz? improwizowany ?argon z?o?ony z pojedynczych s?Ăłw i niegramatycznych zbitek s?ownych z rĂł?nych j?zykĂłw.

Takie gwary cz?sto powstawa?y w koloniach i w?rĂłd niewolnikĂłw, ale wielokrotnie b?yskawicznie przeradza?y si? w pe?noprawne j?zyki.
Wystarczy?o, aby z ?argonem mia?y styczno?? dzieci w okresie, kiedy zwykle przyswaja si? j?zyk matki. Najwidoczniej nie wystarcza?o im ju? powtarzanie ci?gĂłw nieuporz?dkowanych s?Ăłw, dlatego same usystematyzowa?y je w prawid?a gramatyczne, jakich nikt nigdy przedtem nie u?ywa?.
Jeszcze bardziej wymowna by?a ewolucja j?zykĂłw migowych.

Na przyk?ad w Nikaragui do niedawna wcale ich nie u?ywano, gdy? panowa? tam zwyczaj izolacji osĂłb g?uchych. Pierwsze szko?y dla nies?ysz?cych utworzyli dopiero sandini?ci, kiedy w 1979 r. doszli do w?adzy.
Jednak, wed?ug Pinkera, w szko?ach tych uczono dzieci przede wszystkim czytania z warg i zwyk?ej mowy, co nie dawa?o zadowalaj?cych wynikĂłw.
Najwa?niejsze jednak, ?e na boiskach i w autobusach szkolnych te dzieci styka?y si? ze sob? i porozumiewa?y znakami, jakie wynios?y z domĂłw, gdzie u?ywa?y ich w kontaktach z rodzinami.

Ze znakĂłw tych utworzy?y w?asny system, ktĂłry po nied?ugim czasie zyska? status oficjalnego j?zyka migowego i obecnie znany jest pod nazw? LSN, czyli Lenguaje de Signos Nicaraguense (Nikaragua?ski J?zyk GestĂłw).
Jeszcze dzi? u?ywaj? go ci nies?ysz?cy, ktĂłrzy rozpocz?li nauk? w wieku dziesi?ciu lat i pĂł?niej. Natomiast g?uche dzieci obj?te nauczaniem od czwartego roku ?ycia rozwin??y ju? udoskonalon? wersj? tego j?zyka, z bogatszym s?ownictwem i bardziej usystematyzowan? gramatyk?.
Ten nowy wariant, ktĂłry dla odrĂł?nienia otrzyma? ju? zmienion? nazw? Idioma de Signos Nicaraguenses (ISN), powsta?, wed?ug Pinkera, "dos?ownie na naszych oczach".

ZarĂłwno Chomsky, jak Pinker zak?adaj?, ?e zdolno?ci j?zykowe s? przekazywane dziedzicznie pod postaci? informacji zapisanej w genach i dotycz?cej wszystkich j?zykĂłw.
To ma wyja?nia? dlaczego ma?e dzieci pochodz?ce z dowolnej grupy etnicznej potrafi? nauczy? si? ka?dego j?zyka.
Ale teoria rezonansu morficznego dostarcza jeszcze prostszej interpretacji tego zjawiska.
Zgodnie z ni? ma?e dziecko dostosowuje swoj? mow? zarĂłwno do otaczaj?cych je osĂłb, jak do milionĂłw u?ytkownikĂłw tego j?zyka w przesz?o?ci, a rezonans morficzny u?atwia mu nauczenie si? go, tak samo jak nauczenie si? czegokolwiek.

Tak samo g?uchy uczy si? j?zyka migowego, wykorzystuj?c odziedziczon? pami?? innych g?uchych z przesz?o?ci.
Nie istniej? natomiast geny determinuj?ce zdolno?? do uczenia si? okre?lonych j?zykĂłw, zarĂłwno mĂłwionych jak migowych.
Oczywi?cie interpretacja nauki j?zykĂłw w kategoriach przyczynowo?ci formacyjnej jest dyskusyjna, tak samo jak teoria genetycznego uwarunkowania uniwersalnej informacji dotycz?cej wszystkich j?zykĂłw. W ko?cu, wed?ug s?Ăłw Pinkera, "nikt jeszcze nie zlokalizowa? genu gramatyki.

CD.....

http://www.tomaszwitkowski.pl/page2.php

« Ostatnia zmiana: Wrzesień 17, 2016, 16:14:19 wysłane przez Kiara »

Zapisane

Kiara
Administrator
Ekspert
Wiadomości: 2458

Odp: POLE MORFOGENETYCZNE.....
« Odpowiedz #2 : Wrzesień 17, 2016, 15:27:55 »

CD... POLE MORFOGENETYCZNE......

Dostrajanie mĂłzgĂłw

Zanim koncepcja Sheldrake’a, mocno pocz?tkowo krytykowana, trafi?a na podatny grunt min??y lata.
Zielone ?wiat?o da?y jej m.in. odkrycia dokonane w badaniach nad terapi? dokonane przez profesora Louisa Cozolino z Pepperdine University w Malibu.
W sposĂłb jasny i przyst?pny wykaza? on zwi?zki miedzy terapi? i struktur? mĂłzgu, udowodni?, ?e wszelkie formy psychoterapii, od psychoanalizy do interwencji behawioralnych s? skuteczne w takim stopniu, w jakim wspomagaj? zmiany w istotnych obwodach nerwowych.
Jednak prawdziwym prze?omem w badaniach nad rezonansem morficznym by?o odkrycie mo?liwo?ci pomiaru pĂłl morfogenetycznych przy pomocy nowoczesnych metod obrazowania pracy mĂłzgu.

Jak tego dokonano?
Jak to cz?sto bywa w przypadku wielkich odkry?, pomĂłg? przypadek.
Wspomniany wcze?niej profesor Daniel Gounote prowadz?c wraz ze swoim zespo?em badania nad obrazowaniem pracy mĂłzgu powzi?? podejrzenie, ?e pewien niekorzystny wp?yw na wariancj? uzyskiwanych wynikĂłw ma obecno?? osoby prowadz?cej badania.
Zacz?? swoje podejrzenia sprawdza? w sposĂłb eksperymentalny.
WkrĂłtce okaza?o si?, ?e znaczenie ma cho?by taki prosty parametr, jak odleg?o?? w jakiej znajdowa? si? prowadz?cy badania od osoby badanej.
Umieszczenie badanego w wyizolowanym pomieszczeniu dawa?o zawsze wyniki o du?o ni?szej wariancji. Sugerowa?o to wprost, ?e istnieje jaki? sposĂłb oddzia?ywania jednego mĂłzgu na drugi.
Spostrze?enie to nie by?o czym? ca?kiem nowym, bowiem od dawna znane s? badania nad synchronizacj? pracy mĂłzgĂłw dwĂłch rozmawiaj?cych ze sob? osĂłb.
Synchronizacj? t? badano przy pomocy EEG, ale poza stwierdzeniem faktu jej istnienia synchronizacji, nie wykorzystywano jej w ?aden sposĂłb. Ponadto w przypadku tej synchronizacji mia? miejsce proces porozumiewania si?.

W tym przypadku sama obecno?? innych osĂłb wywo?ywa?a zmiany w mĂłzgach osĂłb badanych, dlatego Gonoute poszed? kilka krokĂłw dalej. Zacz?? bada? dwie i wi?cej osĂłb jednocze?nie.

Obserwowa? uk?ady (mapy) aktywno?ci mĂłzgu, ktĂłre wp?ywa?y na drug? osob? badan?. W ten sposĂłb powsta? swoisty katalog takich specyficznych uk?adĂłw aktywno?ci, ktĂłre powodowa?y „dostrajanie” innego mĂłzgu.
Poszukiwanie mechanizmu wyja?niaj?cego te zjawiska doprowadzi?y do koncepcji pĂłl morfogenetycznych i rezonansu morficznego, ktĂłry idealnie wyja?nia? zbadane prawid?owo?ci.

Stan mĂłzgu, ktĂłry mo?e dostraja? si? do innych, a zapisany w postaci mapy aktywno?ci, jest wska?nikiem dzia?ania pola morfogenetycznego. Tak oto, z mglistego i mocno krytykowanego poj?cia filozoficznego, rezonans morficzny sta? si? nagle tward? rzeczywisto?ci?, widoczn? na ekranie komputera i ze wszech miar u?yteczn?.

Wagnerem w fobi?

Jakie zastosowanie ma obecnie takie podej?cie do psychoterapii? Przede wszystkim, diagnostyczna analiza pĂłl morfogenetycznych nakierowana na interwencj? terapeutyczn? zak?ada, ?e niektĂłre z nich, szczegĂłlnie te wymagaj?ce terapii powstawa?y w izolacji od oddzia?ywania pĂłl do?wiadcze? osobnikĂłw, ktĂłrzy lepiej przystosowali si? do otaczaj?cej rzeczywisto?ci.
We?my bardzo prosty przyk?ad. Wiele osĂłb zg?aszaj?cych si? do terapeuty podnosi problem nieradzenia sobie w otoczeniu rywalizacyjnym, problemy z asertywno?ci?, nie?mia?o?? w nawi?zywaniu relacji itp.
Pozostaj?c w pardygmacie morficznym, mo?na postawi? hipotez?, ?e osoby te w swojej historii ?yciowej nie mia?y szansy do?wiadczy? rezonansu morficznego z jednostkami, dla ktĂłrych takie umiej?tno?ci i do?wiadczenia stanowi? codzienno??.

St?d ich problemy w nabywaniu kompetencji w tym obszarze. Diagnoza pola polegaj?ca na tym, ?e porĂłwnujemy map? aktywno?ci osoby o silnie utrwalonych wzorcach takich zachowa?, a jednocze?nie nosz?c? znamiona pozwalaj?ce wnioskowa?, ?e wywo?a ono rezonans, z osob? maj?c? problemy w tym wzgl?dzie.

Analiza rĂł?nic prowadzona na podstawie bada? zespo?u ze Strasbourga informuje nas o wielu aspektach zachowania, ktĂłre mo?na podda? terapii przy pomocy rezonansu. Zamiast przed?u?aj?cych si? wizyt u psychoanalitykĂłw, cz?sto nic nie wnosz?cych treningĂłw asertywno?ci, podej?cie morficzne proponuje przebywanie w ?rodowisku zapewniaj?cym g?ste pole morfogenetyczne osĂłb, ktĂłre takie w?asno?ci posiadaj?, ?eby nawi?za? chocia?by do owego stadionu pe?nego kibicĂłw, cho? mo?e jest to nieco uproszczony przyk?ad.

Je?li do?o?ymy do tego sesje muzykoterapii, w ktĂłrej zasadnicz? rol? b?d? pe?ni? dzie?a np. Wagnera, po kilku seansach szanse na to, ?e nasze pole morfogenetyczne ulegnie zmianie jest du?e. Pozostaje wykonanie twardego ko?cowego pomiaru, aby si? o tym przekona?.

Oczywi?cie, na tym etapie bada? jeste?my dopiero w stanie diagnozowa? i radzi? sobie z prostymi niedostosowaniami i fobiami. Zreszt?, by?oby nieetycznym stosowanie rezonansu morficznego w stosunku do pacjentĂłw z psychozami czy innymi powa?nymi schorzeniami w sytuacji, kiedy nie znamy jeszcze w pe?ni mo?liwo?ci metody i konsekwencji wywo?ywania rezonansu.

RĂłwnie? diagnoza dotyczy wycinka pĂłl. Na obraz ca?o?ci z?o?? si? dopiero dziesi?tki, a by? mo?e i setki specyficznych uk?adĂłw aktywno?ci mĂłzgowych.
Do ich pe?nej analizy potrzebne b?d? pewnie z?o?one programy komputerowe szybko przeszukuj?ce te setki obrazĂłw w poszukiwaniu subtelnych rĂł?nic.

Nie jeste?my dzisiaj jeszcze w stanie precyzyjnie zdefiniowa? ca?ego obszaru pola morfogenetycznego, gdy? jego charakterystyka nosi wszelkie znamiona pola kwantowego i podobnie jak ono wymyka si? prĂłbom precyzyjnego zbadania i opisania. Tym niemniej z tym co ju? wiemy metoda rezonansu stwarza ogromne perspektywy dla psychoterapii.

Renata Aulagnier jest psychologiem i psychoterapeut?. Pasjonuje si? zastosowaniami neuronauki w terapii, a w szczegĂłlno?ci neurologicznym pod?o?em empatii w procesie terapii. Studia uko?czy?a na Uniwersytecie Wroc?awskim. W latach 2002-2003 stypendystka Uniwersytetu im. Ludwika Pasteura w Strasbourgu. Mieszka na sta?e we Francji, tam te? uczy?a si? psychoterapii.

RAMKA

Jak p?yn? informacje?

Najprostszym sposobem na bezpo?rednie udowodnienie istnienia pĂłl morficznych jest praca ze zbiorowiskami organizmĂłw. Pojedyncze osobniki mog? zosta? rozdzielone tak, aby nie mia?y ze sob? kontaktu za po?rednictwem znanych nam zmys?Ăłw.

Je?li mimo to nast?pi przep?yw informacji mi?dzy nimi, stanowi to przes?ank? istnienia zwi?zkĂłw o charakterze pĂłl morficznych.
Np. wiadomo, ?e ?lepe termity zaczynaj? budow? kopca z rĂł?nych stron, a jednak spotykaj? si? w ?rodku z nieprawdopodobn? dok?adno?ci?. Udaje im si? to tak?e wtedy, gdy w ?rodku wstawia si? szyb? nie przepuszczaj?c? zapachĂłw.

RĂłwnie tajemnicze jest zjawisko migracji. Jeden z entomologĂłw tropikalnych pisze: ani g?odem, ani pragnieniem, ani najazdem naturalnych wrogĂłw nie da si? wyt?umaczy?, dlaczego chmury szara?czy nagle wzbijaj? si? w niebo i przenosz? na inne miejsce.

Jak pisze prof. Remy Chauvin na temat nag?ych w?drĂłwek wielkich stad: „Migracje s? wyra?nie sprzeczne z instynktem zachowania gatunku i cz?sto prowadz? do masowej zag?ady zwierz?t.

Powstaje wra?enie, ?e zwierz?ta ogarnia atak szale?stwa, przy czym jest to szale?stwo zara?liwe, poniewa? migruj?ce zwierz?ta cz?sto poci?gaj? za sob? przedstawicieli innych gatunkĂłw.”

Uczeni obserwuj?cy tego rodzaju zjawiska z regu?y nie potrafi? znale?? ich wyja?nienia. Dlaczego stada gazeli afryka?skich potrafi? nagle bez najmniejszych powodĂłw opu?ci? wspania?e pastwiska i wyruszy? na pustyni?, a?eby tam zgin?? z g?odu? Czy takie „telepatyczne” zachowania s? odpowiedzialne tak?e za fenomen „zbiorowego umys?u” niektĂłrych owadĂłw?

RAMKA

Pola Sheldrake’a a fizyka Kwantowa

Krytycy Sheldrake.a pytaj? o no?niki jego pola. Ale to pytanie jest ryzykowne, bowiem podwa?y? mo?e istnienie wielu innych, akceptowanych dzisiaj bez zastrze?e? poj?? fizycznych.

We?my pod lup? chocia?by pole grawitacyjne.
Nikt nie znalaz? grawitonĂłw, ktĂłre by?yby no?nikami pola, a jednak nie poddajemy w w?tpliwo?? istnienia pola grawitacji.
Pola grawitacyjne czy elektromagnetyczne, s? wykrywalne jedynie poprzez efekty ich oddzia?ywania i w celu wyja?nienia efektĂłw stworzono poj?cia pĂłl.

O wiele wi?cej problemĂłw jest z polem kwantowym.
Pole kwantowe otaczaj?ce cz?stk? oddzia?uje na ni? w taki sposĂłb, ?e zachowania na poziomie kwantowym maj? niewiele wspĂłlnego z mechanik? i s? bardzo subtelne.

Fala dzia?a tutaj jako informacja. Zamiast dowolnej kombinacji sk?adowych, spiny dwĂłch rĂł?nych, nie powi?zanych ze sob? cz?stek zawsze, jak wiemy, ustawiaj? si? w kierunkach do siebie przeciwnych.

MĂłwi?c bardziej obrazowo: poniewa? ka?da cz?stka musi mie? w?a?ciwo?? przeciwn? do drugiej, to je?li ujrzymy, ?e jedna jest „czarna”, druga musi by? „bia?a”.

Nast?puje to w tej samej chwili, bez wymiany jakichkolwiek sygna?Ăłw.

Pomiar polaryzacji jednej z nich natychmiast da nam informacj? o polaryzacji drugiej, bli?niaczej.

B?dzie ona identyczna z wyj?tkiem przeciwnego znaku. Nazwano to przedziwne i niewyt?umaczalne zjawisko „uwik?aniem kwantowym”, a Einstein okre?li? je nawet jako „dzia?aniem duchĂłw na odleg?o??”.

Jak twierdzi de Broglie’a, to, co nazywamy atomem, jest organizowane przez wy?sze lub kwantowe pole informacji. To pole nadaje atomowi jego znaczenie.

Pole kwantowe zawiera informacje na temat ca?ego otoczenia i ca?ej przesz?o?ci i ta informacja reguluje obecn? aktywno?? elektronu. Pole organizuj?ce jest wsz?dzie. W mechanice kwantowej mamy pola informacji w funkcji falowej i by? mo?e pola super-kwantowe rz?dz?ce samym polem kwantĂłw.

Analogicznie dzia?a pole morfogenetyczne, ktĂłre organizuje zachowanie jednostek biologicznych. Z jednej strony s? one wyposa?one w genetyczne programy dzia?ania, ale na kszta?t organizmĂłw, szybko?? uczenia si? nawykĂłw i umiej?tno?ci, komunikowanie si? maj? wp?yw informacje przekazywane przez to pole.

http://www.tomaszwitkowski.pl/page2.php

« Ostatnia zmiana: Wrzesień 17, 2016, 15:34:08 wysłane przez Kiara »

Zapisane

Kiara
Administrator
Ekspert
Wiadomości: 2458

Odp: POLE MORFOGENETYCZNE.....
« Odpowiedz #3 : Czerwiec 02, 2017, 11:36:51 »

PRZEBUDZI? SWOJ? MOC..... raczej PRZEBUDZI? SIEBIE.. BY ?Y? LEPIEJ I PI?KNIEJ.... wĂłwczas moc wyjdzie z u?pienia.

M.

MOC CZ?OWIEKA.....

KIEDY RODZI SI? NOWE..... BUDZI SI? MOC CZ?OWIEKA.....

Boska MOC.. jest w nas .. MY ni? jeste?my, MY jeste?my ?rĂłd?em i depozytariuszami niezwyklej mocy…. MY … Energie samo?wiadome .. nikt nie musi nam niczego dawa? zewn?trznie.. bo MY mamy wszystko w sobie.

Na ile jeste?my ?wiadomi swojej MOCY i wiedzy… na tyle mo?emy z niej korzysta?.

Jasna sprawa ,?e jako LUDZIE bardziej materialni ni? energetyczni ( tu mam na my?li budow? naszych fizycznych cia? jako przewodnikĂłw energii o okre?lonym potencjale mocy) po pierwsze MUSIMY przemieni? swoj? materi? na taka, w ktĂłrej bez szkody dla nas pop?ynie wi?ksza moc zdeponowanej w nas energii.
Ona b?dzie si? mog?a przez nas przejawi? i wykreowa? na podstawie naszych my?li NASZ inny ?wiat nie czyni?c nam krzywdy….
O samospaleniach wiemy… to spontanicznie wyzwolona energia w nas, i nie przygotowane cia?o materialne do jej przej?cia.. zwarcie w uk?adzie fizycznym i spalenie materii.

Dlatego transcendencja jest konieczno?ci? ewolucji duchowej.. to jest wej?cie w wy?szy wymiar.. dlatego KA?DY musi dokona? jej sam.
Bo nie mo?e by? nikt przez kogo? przeniesiony do przestrzeni o wy?szej wibracji w ktĂłrej spali? by MOC? przep?ywu energii swoje materialne cia?o.

?wiat fizyczny w ka?dej przestrzeni ma swoje prawa.. tz. okre?lony potencja? mocy w ktĂłrym on ?yje… powiedzmy jak ka?da klasa w szkole.

Gdy osi?gamy wiedz? i moc po zako?czeniu nauki w danej klasie , idziemy do nast?pnej.. to nie ona idzie z nami , nie ona jest przenoszona.. tylko MY jako dojrzali do kolejnego poziomu wiedzy idziemy , bo mamy ju? dojrza?o?? i moc w sobie ,?eby zrozumie? i do?wiadcza? nowego.

Zewn?trznie konfrontujemy si? z programem nauki ( dla LUDZI na ziemi s? to wzorce w polu morfogenetycznym, ktĂłre ka?dy pobiera prze swĂłj kod DNA, ktĂłry jest osobist? weryfikacj? dost?pu do wiedzy w polu), to pole nie jest gdzie? .. tam…. ono nas otacza,ono jest we wdychanym przez nas powietrzu zapisane w ka?dej najmniejszej cz?stce wody w nim… to s? NASZE MATRYCE INFORMACYJNE.

Tak naprawd? pobieramy ca?? wiedz? razem z oddechem… nie jest dla nas najistotniejsza ?adna niby szko?a rozwoju duchowego… to s? raczej „kluby podobnych zainteresowa?”…. 🙂

Kiedy podnosimy swoj? wibracj?…. mo?liwo?? zrozumienia wy?szego poziomu wiedzy… ( to, co wdychamy jako elementarny jej przekaz .. matryc? informacyjn?) , otwiera si? dla nas w nas samoistnie.

Wi?kszo?? ludzi nie zna tych zasad i nie wierzy w tak? prostot? przekazu wiedzy…. mo?na nie wierzy? ,ale tak jest.
Nie b?d? teraz opisywa?a ca?ego procesu jak to si? dzieje.. bo to d?ugi temat.

PowtĂłrz?… jedynym sposobem zwi?kszenia OSOBISTEJ MOCY .. OTWIERANIEM SOBIE DOST?PU DO WIEDZY , JEST ETYCZNE PRAWE ?YCIE … ZWI?KSZANIE OSOBISTEJ WRA?LIWO?CI UCZUCIOWEJ, KIEROWANIE SI? W ?YCIU M?DRO?CI? SERCA…. tyle wystarczy.

Gdy zwi?kszy si? poziom mocy w nas .. inaczej otworzymy w sobie mo?liwo?? korzystania ze SWOJEJ MOCY …. co rĂłwna si? wy?szemu poziomowi wibracji czyli ?wiadomo?ci.. dopiero wĂłwczas otwiera si? mo?liwo?? korzystania duchowego i FIZYCZNEGO ze SWOJEGO POTENCJA?U MOCY.

Naprawd? wszystko jest w nas… m?dro?? naszego nie wcielonego DUCHA z ktĂłrym jeste?my ca?y czas po??czeni nie widzialn? nici? ?ycia , przejawia si? w blikowaniu nam mocy gdy nie jeste?my gotowi na ni? i otwierania dost?pu do niej gdy u?yciem jej nie skrzywdzimy ju? siebie ni innych.

Jeszcze jedno….. DUCH ZA?WIATOWY Z KTĂRYM PO??CZONA JEST ZAWSZE WCIELONA DUSZA…. TO MY.. MY Z WY?SZEGO WYMIARU ?WIADOMO?CI.

CZ?OWIEK na ziemi .. DUSZA w materialnym ubraniu .. to ON.. DUCH ZA?WIATOWY… poznaj?cy sam siebie , swoje zachowania , reakcje i uczucia w konfrontacji z materi?… ON/MY rodzimy si? TU w materii by uzyska? wiedz? o sobie i zabra? st?d energi?, moc kreacji niezb?dna nam w czasie bytowania ju? tylko energetycznego do eksploracji kosmosu.

Dlaczego tak…. i czy mo?na inaczej… tak wybrali?my poznawanie siebie i tworzenie przez udzia? materii, mo?na inaczej , nie wszyscy tak wybrali, sa rĂłwnie? takie Energie Duchowe , ktĂłre nigdy si? nie wcielaj?.

Kiara.

Zapisane

Aktualności:

KOD PESZEROWY I WIEDZA WSPÓŁCZESNA

POLE MORFOGENETYCZNE.....