KOD PESZEROWY I WIEDZA WSPÓŁCZESNA

Eter/orgon - czym jest

 Dariusz na innym forum.

Po rĂł?nych w?tkach porozrzucali?my informacje dotycz?ce tego zagadnienia wi?c chyba w?a?ciwym b?dzie skupienie ich w jednym miejscu.
By? mo?e czas ju? na odrĂł?nienie tych dwĂłch czynnikĂłw czyli eteru od orgonu, jednak to zadanie dla wytrawnych praktykĂłw, ja w tej dziedzinie jestem jeszcze siusiumajtkiem i nie czuj? si? na si?ach do wym?drzania si?. Czuj? jednak, ?e albo to dwie rĂł?ne postaci tej kosmicznej energii, albo jest ich jeszcze wi?cej, a my dotykamy tylko "wierzcho?ka gĂłry lodowej".
PĂłki co zamieszczam ogĂłlne informacje dotycz?ce tej energii, czyli eteru - jak go nazwa? nasz wielki geniusz Franciszek Rychnowski, b?d? orgonu - jak go mianowa? Wlhelm Reich. Wielki, wspĂł?czesny propagator orgonu James Demeo tak o nim pisze:



czym jest energia orgonu -James Demeo

Energia Orgonu jest kosmiczn? ?yciow? energi?, fundamentaln? stwĂłrcz? si?? znan? ludzko?ci od dawna zw?aszcza przez osoby ?yj?ce w kontakcie z natur?, okre?lana wielokrotnie poprzez rĂł?ne spekulacje naturalistycznych badaczy, lecz teraz zosta?a fizycznie wydzielona i zademonstrowana.

Orgon zosta? odkryty przez dr Wilhelma Reicha, ktĂłry zidentyfikowa? wiele z jego podstawowych w?asno?ci. Dla przyk?adu energia orgonowa promieniuje ze wszystkich o?ywionych i nieo?ywionych substancji. Mo?e rĂłwnie? z ?atwo?ci?, cho? z rĂł?n? pr?dko?ci?, przenika? wszystkie formy materii. Wszystkie materia?y oddzia?ywuj? z orgonowa energi? przez przyci?ganie i poch?anianie jej, lub odpychanie i odbijanie. Orgon mo?e by? uwidoczniony, zmierzony, sfotografowany i fizycznie odczuty. Jest rzeczywist?, fizyczn? energi?, a nie jak?? metafor? czy hipotetyczn? si??.

Orgon wyst?puje rĂłwnie? w postaci wolnej w atmosferze i w kosmicznej prĂł?ni. Jest pobudliwy, ?ci?liwy, pulsuj?cy spontanicznie, mo?na go rozprzestrzenia? i kurczy?. Orgon wype?nia i ?aduje wn?trze danego ?rodowiska, lub te? wn?trze danej substancji, ci?gle si? przemienia w czasie, zazwyczaj w cykliczny sposĂłb. Orgon jest bardzo silnie przyci?gany przez ?yj?ce organizmy, materi? o?ywion?, wod? i samego siebie. Energia orgonowa mo?e normalnie strumieniowo lub swobodnie przelewa? si? z jednego miejsca na inne w atmosferze, lecz zazwyczaj zachowuje kierunek przep?ywu z zachodu na wschĂłd, poruszaj?c si? z Ziemi?, ktĂłra obraca si? nieznacznie szybciej od niej. Jest wszechobecnym medium, kosmicznym oceanem dynamicznej, poruszaj?cej si? energii, b?d?cej we wzajemnej ??czno?ci z ca?ym fizycznym wszech?wiatem; wszystkimi ?yj?cymi stworzeniami, ca?ym systemem pogody i planetami reaguj?cymi na jego pulsacje i przemieszczanie.

Orgon jest powi?zany i pokrewny, lecz ca?kowicie odmienny, od innych form energii. Mo?e na przyk?ad wp?yn?? na ?adunek magnetyczny ferromagnetycznych przewodnikĂłw, nie b?d?c sam magnetycznym ?adunkiem. Podobnie mo?e wywo?a? ?adunek elektrostatyczny w izolatorach, pomimo, ?e sam nie posiada w pe?ni natury elektrostatycznej. Reaguje w bardzo gwa?towny (zak?Ăłcony) sposĂłb w obecno?ci materia?Ăłw radioaktywnych oraz “surowego i twardego” elektromagnetyzmu, wygl?da to podobnie do podra?nionej protoplazmy. Orgon mo?e by? rejestrowany w specjalnie do tego celu zmodyfikowanych licznikach Geigera. Jest rĂłwnie? o?rodkiem (medium), poprzez ktĂłry zak?Ăłcenia elektromagnetyczne s? przenoszone, w sposĂłb bardziej okre?lony przez starsz? koncepcj? eteru, pomimo ?e sam nie posiada elektromagnetycznej natury. Strumienie orgonowej energii wewn?trz atmosfery ziemskiej wywo?uj? zmiany we wzorcach cyrkulacji powietrza; funkcjonowanie atmosferycznego orgonu jest podstaw? kszta?towania si? (budowy) potencjalnych burz i sztormĂłw, mo?e on wp?ywa? na temperatur? atmosfery, ci?nienie, i wilgotno??. Kosmiczna energia orgonu wydaje si? rĂłwnie? czynnikiem bior?cym udzia? w “pracy” przestrzeni kosmicznej, wp?ywaj?c na grawitacj? oraz zjawiska s?oneczne. Ci?gle jednak, ca?kowicie wolna masa orgonowej energii nie jest ?adnym ze znanych nam dotychczas fizyczno-mechanicznych czynnikĂłw, ani ich wypadkow?. W?a?ciwo?ci orgonowej energii wywodz? si? bardziej z niej samej (jej w?asnej autonomicznej zasady istnienia), co? bardziej na zasadzie dawnych koncepcji witalnej si?y ?yciowej, lub elan vital, aczkolwiek inaczej ni? w dawnych tezach wyst?puje ona w postaci wolnej w olbrzymich ilo?ciach uwolnionych w atmosferze i kosmosie. Jest to przede wszystkim pierwotna kosmiczna ?yciowa energia, a wszystkie inne formy energii pozostaj? w stosunku do niej jako wtĂłrne w swej naturze. W ?wiecie o?ywionym energia orgonowa jest podstaw? g?Ăłwnych procesĂłw ?yciowych; pulsowania, przep?ywu, a odpowiedni poziom ?adunku biologicznego orgonu determinuje ruch, dzia?anie oraz zachowania protoplazmy i tkanek, na tyle aktywnie mocno, na ile du?e jest zjawisko “bioelektryczne”. Emocje s? wynikiem odp?ywu i przyp?ywu, ?adowania i roz?adowywania si? orgonu podczas przep?ywu przez b?ony ka?dego organizmu, podobnie jak pogoda jest wynikiem odp?ywania i przyp?ywania, ?adowania i roz?adowywania si? orgonu w atmosferze. ZarĂłwno organizm jak i pogoda odpowiadaj? na dominuj?cy charakter i stan ?yciowej energii w danej chwili. Funkcjonowanie energii orgonu wydaje si? wyst?powa? w ca?ym stworzeniu, w mikrobach, zwierz?tach, chmurach burzowych, huraganach i galaktykach.

Energia orgonowa nie tylko pobudza i o?ywia ?wiat naturalny; jeste?my zanurzeni w morzu tej energii, bardziej ni? ryba zanurzona jest w wodzie. Co wi?cej, jest to medium (o?rodek); ktĂłry przesy?a emocje i umo?liwia postrzeganie, poprzez ktĂłry, jeste?my po??czeni z kosmosem, ktĂłry spokrewni? nas ze wszystkim co ?yje.

James Demeo

http://energiaorgonu.wordpress.com/czym ... mes-demeo/

W innym miejscu jego ksi??ki czytamy:

    W?asno?ci energii orgonu:

    • wszechobecna, wype?nia wszelkie przestrzenie,
    • wyst?puje masowo i swobodnie; kosmiczna i pierwotna (podstawowa) w swej naturze,
    • penetruje wszelkiego rodzaju materi?; z rĂł?nym stopniem pr?dko?ci (pulsacji),
    • pulsuje spontanicznie, ulega rozszerzaniu i zag?szczaniu (kurczeniu), przep?ywa w sposĂłb charakterystyczny dla fal wiruj?cych (pulsuj?cy wir),
    • mo?liwa do bezpo?redniej obserwacji i mierzenia,
    • posiada negatywn? (ujemn?) entropi?,
    • bardzo silnie pokrewna do wody; poch?aniana i przyci?gana przez wod?,
    • akumulowana w sposĂłb naturalny przez ?ywe organizmy; przez po?ywienie, wod?, oddech i poprzez skĂłr?,
    • mo?e wyst?powa? wspĂłlne pobudzenie i przyci?ganie (silna reakcja) oddzielnych strumieni energii orgonu, lub te? oddzielnych systemĂłw pobudzonych (?adowanych) przez orgon,
    • pobudliwa poprzez inne drugorz?dne energie (j?drow?, elektryczn?, elektromagnetyczn?, iskrzenie elektryczne, tarcie).

    Fizyczne efekty silnego na?adowania argonem:

    • lekko podwy?szona temperatura powietrza w stosunku do otoczenia porĂłwnywalnego bez silnego na?adowania,
    • wy?szy potencja? elektrostatyczny, ze zmniejszon? zdolno?ci? do elektroskopowego roz?adowywania - w porĂłwnaniu z takim samym otoczeniem nie na?adowanym,
    • wy?sza wilgotno?? i ni?szy stopie? parowania - w stosunku do otoczenia porĂłwnywalnego,
    • t?umienie jonizacyjnych efektĂłw w nape?nionej gazem rurze Geigera-MĂźllera,
    • wzrost efektu jonizacji wewn?trz (bez gazowej) rury prĂł?niowej (o podci?nieniu 0,5µ Hg lub ni?szym),
    • zdolno?? do powstrzymywania i absorbowania elektromagnetyzmu.

    Biologiczne efekty silnego na?adowania organem:

    • ogĂłlny wagatoniczny stan, emanuj?cy na ca?y organizm, (stan wagatoniczny - poczucie pe?nego spokoju z rĂłwnoczesnym odczuciem pe?ni energii),
    • wra?enie delikatnego sw?dzenia i ciep?a na powierzchni skĂłry,
    • podwy?szona temperatura wewn?trzna i skĂłry, wypieki (rumie?ce),
    • zrĂłwnowa?enie (uregulowanie) ci?nienia krwi i tempa pulsu,
    • zwi?kszona perystaltyka organĂłw wewn?trznych i g??bsze oddychanie,
    • zwi?kszone kie?kowanie, p?czkowanie, ukwiecenie, oraz owocowanie upraw,
    • zwi?kszona szybko?? regeneracji tkanek, leczenia zranie?, jak zosta?o wykazane na podstawie bada? nad zwierz?tami oraz klinicznych prĂłb z lud?mi,
    • zwi?kszenie wytrzyma?o?ci, na?adowania, integralno?ci tkanek oraz odporno?ci organizmu,
    • wy?szy poziom energetyczny organizmu, podwy?szona aktywno?? i ?ywotno??.



W jeszcze innym miejscu znalaz?em takie informacje:


    NiektĂłre w?a?ciwo?ci energii orgonalnej (orgonu)

    Zaobserwowano tysi?ce w?asno?ci si?y ?yciowej. Poni?ej podaj? i wyja?niam te z nich, ktĂłre dotycz? ogniwa Joe'go.

    1. Jest ona wolna od masy, czyli nie posiada bezw?adno?ci, ci??aru etc. Oznacza to, ?e konwencjonalne urz?dzenie dzia?aj?ce na zasadzie reakcji, wymagaj?ce do pomiary si?y czego?, co by wykona?o "pchni?cie" (np. gazy odrzutowe), b?dzie w tym przypadku bezradne.

    2. Istnieje wsz?dzie, lecz jej koncentracja, co jest szczegĂłlnie wa?ne w odniesieniu do ogniwa Joe'go, jest zmienna, zarĂłwno w czasie, jak i przestrzeni. Je?li ogniwo "przecieka" i b?dzie umieszczone w miejscu o jej niskiej koncentracji, mo?e zaprzesta? jej gromadzenia, a nawet zupe?nie j? straci?. Zewn?trznymi objawami takiego stanu b?dzie silnik nie osi?gaj?cy pe?nej mocy lub nie mog?cy ruszy?.

    3. Jest w ci?g?ym ruchu. Przemieszcza si? nierĂłwnomiernie z zachodu na wschĂłd z pr?dko?ci? znacznie przekraczaj?c? pr?dko?? obrotow? Ziemi. Ruch ten polega na pulsacyjnym rozszerzaniu si? i kurczeniu z przep?ywem wzd?u? krzywej. Wewn?trz akumulatora energia jest wydzielana w postaci wiruj?cej, pulsuj?cej fali. Obie jej manifestacje mo?na w rĂł?nym stopniu zaobserwowa? w czasie ?adowania zbiornika lub ogniwa. Te jej przejawy s? bardzo wa?ne dla eksperymentatora, jako ?e s? jego narz?dziami do okre?lania stopnia na?adowania ogniwa.

    4. Przeczy prawom entropii. Energia orgonu przep?ywa od mniejszego st??enia ku wi?kszemu, co oznacza, ?e ?ci?ga koncentracj? na siebie. Jest to normalna cecha procesu kreacji, ktĂłra dowodzi, ?e orgon jest ?yw? energi?. Jest to bardzo wa?ne dla eksperymentatora, szczegĂłlnie na pocz?tkowym etapie ?adowania. Je?li ogniwo jest umieszczone w nieprzyjaznym miejscu, mo?e si? w ogĂłle nie na?adowa? lub jego ?adowanie mo?e trwa? bardzo d?ugo. Mia?em do czynienia z ogniwami, ktĂłrych proces ?adowania trwa? cztery tygodnie, podczas gdy innych zaledwie kilka dni.

    5. Tworzy materi?. W odpowiednich warunkach, ktĂłre nie s? czym? rzadkim lub niezwyk?ym, uda?o mi si? uzyska? rĂł?ne minera?y z identycznych ogniw. W moim przypadku by? to zazwyczaj bia?y lub zielony proszek w postaci bardzo drobnoziarnistej zawiesiny, ktĂłra osiada ostatecznie na dnie ogniwa. Nie jest to po??dany proces, gdy? w takim przypadku ogniwo nie b?dzie nap?dza?o samochodu i trzeba b?dzie je rozmontowa?, a nast?pnie przeszlifowa? i oczy?ci? wszystkie jego cz??ci. Sceptycy b?d? twierdzi?, ?e ten osad wytr?ca si? z wody, ale nie jest to prawda.

    6. Mo?na ni? manipulowa? i kontrolowa? j?. Buduj?c ogniwo robimy to poprzez naprzemienne formowanie organicznych i nieorganicznych "cylindrĂłw". Organiczne cylindry ?ci?gaj? i wch?aniaj? orgon, za? metaliczne wyci?gaj? go z organicznego materia?u i wypromieniowuj? na zewn?trz akumulatora. W celu wspomo?enia procesu formowania ogniwa stosujemy dodatkowo elektryczno??, magnetyzm i elektroliz?.

    7. Nap?ywa ze S?o?ca w ogromnych ilo?ciach. Je?li tak rzeczywi?cie jest, oznacza to, ?e najwy?sz? g?sto?? osi?ga ona po po?udniu i zanika w godzinach wczesnoporannych. Wielu zdo?a?o ju? odkry?, ?e nieszczelne ogniwo nie b?dzie dzia?a? i ?e "zamiera" ono mi?dzy godzin? 3 i 4 nad ranem.

    8. Ma na ni? wp?yw pogoda. Na akumulacj? orgonu maj? wp?yw takie czynniki, jak wilgotno??, stopie? zachmurzenia, temperatura oraz pora dnia. W przypadku nieszczelnych ogniw mo?e to wyja?nia? ich dziwaczne zachowanie, kiedy to czasami dzia?aj? one a czasami nie. Niekiedy wymiana wody, zmiana chemizmu, zmniejszenie lub zwi?kszenie mocy etc. mog? sprawi?, ?e zacznie ono "dzia?a?". To osobliwe zjawisko wykreowa?o ca?y rytua? zakazĂłw i nakazĂłw okre?laj?cych, co nale?y i czego nie nale?y robi?, ktĂłry dobrze oddaje powiedzenie "wiĂłd? ?lepy ?lepego". W tym przypadku budowa ogniwa przez przypadkowego konstruktora jest z gĂłry skazana na niepowodzenie.

    9. Przemieszcza si? w kierunku pola magnetycznego. W?asno?? ta ma zasadnicze znaczenie dla konstruktora ogniwa i wyznacza pozycj? oraz biegunowo?? uzwojenia wewn?trz niego, jak rĂłwnie? ilo?? szcz?tkowego magnetyzmu, jak? mo?e posiada? stal, aby ogniwo by?o zdolne do pracy. Jest to kluczowa sprawa, zw?aszcza je?li chodzi o dobĂłr operacji ci?cia metali koniecznych do budowy ogniwa. WokĂł? tej sprawy rĂłwnie? naros?o wiele przes?dĂłw. Czytaj?c opublikowane do tej pory materia?y na ten temat mo?na doj?? do wniosku, ?e stal winny ci?? wy??cznie dziewice-we-stalki w ciemnym borze w ksi??ycow? noc.

    10. Porusza si? prostopadle do pola elektrycznego. To rĂłwnie? jest bardzo istotne, jako ?e warunkuje pod??czenie biegunĂłw i uzwojenia do ogniwa.

    11. Jest adsorbowana przez wod?. Jest to jeden z powodĂłw zastosowania wody w ogniwie. Aby si? nam uda?o, trzeba zastosowa? w?a?ciwy rodzaj wody. Nawiasem mĂłwi?c, mogliby?my na przyk?ad u?y? wosku pszczelego zamiast niej, ale poniewa? zale?y nam na wspomo?eniu procesu formowania ogniwa przy pomocy wszelkich dost?pnych metod, na przyk?ad elektrolizy, wosk uniemo?liwi?by jej zastosowanie.

    12. Jest spolaryzowana. Polaryzacja orgonu oznacza, ?e mo?emy uzyska? dodatni? lub ujemn? si??, czyli mo?liwe jest zbudowanie dodatniego lub ujemnego ogniwa. Je?li jednak ogniwo zbudujemy z materia?Ăłw dodatnich i ujemnych, jak to czyni wi?kszo?? ludzi, b?dzie ono nieszczelne lub wr?cz bezu?yteczne.

    13. Przenika lub przemieszcza si? wzd?u? wszelkich materia?Ăłw. Cia?a o strukturze ci?g?ej s? jednakowo dobrymi jej przewodnikami - w metalu mo?e ona przemieszcza? si? na odleg?o?? 70 stĂłp (21 m), a nawet wi?cej. Z uwagi na t? jej cech?, prosz? nie liczy?, ?e uda si? j? zamkn?? w ogniwie. Jedynym powodem, dla ktĂłrego zatrzymuje si? w ogniwie, jest to, ?e tego chce. Zadaniem eksperymentatora jest stworzenie takiego ?rodowiska, ktĂłre b?dzie przewodnikiem orgonu, a nie klatki, w ktĂłrej b?dzie chcia? on go zamkn??. Nawiasem mĂłwi?c ludziom uda?o si? ju? stworzy? syntetyczne materia?y, ktĂłre s? w du?ym stopniu nieprzepuszczalne dla orgonu. S? to polimery.

    14. Pr?dko?? przemieszczania si? jej w przewodniku jest niewielka. Przebycie odleg?o?ci 50 jardĂłw (45,7 m) wzd?u? drutu zajmuje jej co najmniej 20 sekund. Oznacza to, ?e trzeba poczeka? oko?o 30 sekund po uruchomieniu ogniwa na ci?g?e i stabilne dzia?anie orgonu.

    15. Ma sta?? tendencj? do unoszenia si? w gĂłr?. W?asno?? ta ma bardzo istotne znaczenie dla budowy szczelnej instalacji w samochodzie.

    16. Nie mo?e pozostawa? w stali lub wodzie d?u?ej ni? przez godzin?. Innymi s?owy, je?li ogniwo nie jest zasilane, zamrze w ci?gu godziny. T?umaczy to konieczno?? instalowania pĂł?torawoltowej baterii w nieszczelnym ogniwie w celu podtrzymywania procesu zasilania. Po przy?o?eniu niewielkiej rĂł?nicy potencja?u uzyskujemy bardzo powolny proces elektrolityczny, ktĂłry podtrzymuje proces zasilania dostosowuj?c si? do wycieku z ogniwa.

    17. Promieniuje na du?? odleg?o??. Zasi?g promieniowania typowego ogniwa wynosi 160 stĂłp (48 m). Jest to godna zastanowienia cecha!

    18. Maj? do niej zastosowanie prawa optyki. Ulega refrakcji przy przechodzeniu przez pryzmat, jest odbijana przez wypolerowane powierzchnie etc. T?umaczy to wymĂłg srebrzenia lub starannego polerowania powierzchni niektĂłrych cz??ci ogniwa. Zastosowanie praw optyki pozwala mi?dzy innymi na kontrolowanie wycieku.

    19. Otacza si? koncentrycznie u?o?onymi sferami o przeciwnych znakach. W?asno?? ta ma zastosowanie przy okre?laniu rozmiarĂłw cylindrĂłw i w rezultacie do ustalenia rozmiarĂłw ogniwa w procesie optymalizacji jego dzia?ania.

    20. Maj? na ni? wp?yw istoty ?ywe. Jest to wa?ne, poniewa? eksperymentator i jego nastawienie mog? mie? wp?yw na ogniwo.

    21. Mo?na j? kumulowa? tylko do okre?lonego poziomu. Je?li ogniwo jest na?adowane do maksimum, tak ?e nie mo?e zmie?ci? wi?cej energii, orgon zamienia si? w elektryczno?? i wyzwala si? w tej postaci lub formie. Obserwuj?c banieczki, pulsacje i napi?cie powierzchniowe mo?emy odpowiednio wykorzysta? t? jego w?asno??.

    22. Skr?tne pola orgonalne przenosz? informacj? bez przenoszenia energii i rozchodz? si? poprzez o?rodki fizyczne bez wchodzenia z nimi w reakcj?.

    23. Wi?kszo?? materia?Ăłw nie ekranuje skr?tnych pĂłl orgonalnych, niemniej mo?na je ekranowa? przy pomocy materia?Ăłw o okre?lonej strukturze spinowej (jak w punkcie 13).

    24. Ka?dy obiekt fizyczny nale??cy zarĂłwno do materii o?ywionej, jak i nieo?ywionej posiada swoje w?asne skr?tne pole orgonalne.

    25. Wszystkie sta?e magnesy posiadaj? charakterystyczne skr?tne pola orgonalne.

    26. Skr?tne pola orgonalne mog? by? generowane poprzez zak?Ăłcenia geometrii fizycznej przestrzeni. Przyk?adem mog? by? piramidy, sto?ki, cylindry, p?askie trĂłjk?ty etc.

    27. Aluminium mo?e ekranowa? skr?tne pola orgonalne. Cecha ta pozwala na stosowanie pokrytych aluminium luster lub mocno wypolerowanych powierzchni aluminiowych do odbijania naszych skr?tnych pĂłl orgonalnych (patrz punkt 18).

    28. Przechodzi przez wszystkie materia?y, lecz z rĂł?n? pr?dko?ci?.

cd....


Waldemar pisze:...
A oto jakie objawy dzia?ania „eteroidu” (potwierdzone w rĂł?nych publikacjach, m.in. w tek?cie odczytu na posiedzeniu lwowskiego PTP, opublikowanym w „Czasopi?mie Technicznym” w artykule z 1896 r. pt. „O najnowszych badaniach w?asnych”) znajdujemy:

eteroid, uzyskany z maszyny aktywuje powietrze atmosferyczne, wprowadzaj?c je w stan „in statu nascendi”, przy czym powietrze to przybiera wo? „nader ?wie?ego” ju? przy zawarto?ci 8-10 proc. eteroidu, wed?ug wynalazcy mo?na go uto?sami? z „indyjsk? pran?”;

eteroid podnosi „pot?g? ?yciow?” organizmu ?ywego, si?? seksualn?, wzmaga odporno?? i po 45 na?wietleniach usuwa kwas moczowy z systemu ?ywego;

oddychanie aktywowanym powietrzem daje podstaw? do wyleczenia z gru?licy p?uc;

promieniowanie eteroidu leczy gru?lic? ko?ci i skĂłry;

eteroid leczy takie choroby jak mielitis chronica i tabes dorsalis;

eteroid usuwa „skurcz pisarski” i chorob? Basedowa;

na?wietlanie eteroidem usuwa bĂłle nerwu trĂłjdzielnego i g?uchot? absolutn?, nabyta z powodu przedawkowania chininy przy leczeniu szkarlatyny;

promieniowanie eteroidu regeneruje czynno?? nerwu ocznego;

wp?ywa dodatnio na rozwĂłj pami?ci indywidualnej i powstrzymuje uwi?d starczy;

za pomoc? eteroidu, bez uszkodzenia skĂłry mo?na wprowadzi? do cia?a w obieg krwi rĂł?ne substancje chemiczne, promieniowanie mo?e usun?? guz nowotworowy oraz zatrzyma? rozwĂłj choroby wenerycznej (syfilisu);

eteroid wywo?uje pot??ne ci?nienie osmotyczne i uzbraja komĂłrki ?ywe w now? energi?.

Pod wp?ywem promieniowania eteroidu nast?puje wprowadzenie w ruch ruchomo zawieszonych przedmiotĂłw, nawet oddzielonych szyb? szklan?, promienie eteroidu ulegaj? rozszczepieniu w polu magnetycznym.

W pewnych warunkach oprĂł?nione z powietrza naczynia szklane, pod wp?ywem promieniowania zmieniaj? swoj? wag? – mog? si? sta? l?ejsze lub ci??sze, nast?puje rozk?ad pary wodnej na wodĂłr i tlen... (na zdj?ciach zachowa? si? ma?y model Uk?adu S?onecznego, ktĂłry poruszany by? „eteroidem” i by? demonstrowany wycieczkom przyje?d?aj?cym do Lwowa jako swoiste kuriozum. Du?ski pisarz, Jerzy Brandes, autor ksi??ki „LwĂłw” nazwa? to „zabawk? w wielkim stylu”, dziwi?o go jednak dlaczego wynalazca ukrywa istot? swego wynalazku, okre?li? to jako „z?owrĂł?bne”). Sam wynalazca uwa?a?, ?e producentem gazowego „hipersubtelnego agensu” jakim mia? by? „eteroid” jest nasze S?o?ce, ktĂłre dzi?ki niemu wprawia w ruch wszystkie planety uk?adu. Pogl?dy takie zapewne wprawia?y w zak?opotanie wi?kszo?? uczonych akademickich i wywo?ywa?y sprzeczne opinie na temat zas?u?onego przecie? wynalazcy.

Najpe?niejszy opis zjawisk fizycznych, zwi?zanych z oddzia?ywaniem „eteroidu”, piĂłra samego wynalazcy znajdujemy w czasopi?mie „?ycie” z dnia 26 maja 1898 r. Wszystkie inne publikacje – krajowe lub zagraniczne – s? jedynie powielaniem opisu tych samych obserwowanych zjawisk.

Najbardziej bodaj spektakularnym zjawiskiem, ktĂłre za pomoc? odpowiedniej maszyny wywo?ywa? in?. Rychnowski by?o uzyskanie „eteroidu” w formie materialnych elipsoidalnych kuleczek , ktĂłre wirowa?y wokĂł? siebie nawzajem i ktĂłre mo?na by?o uj?? w palce. ?wiadkiem tego by? m.in. profesor Politechniki Maksymilian Huber, ktĂłry na jednym z odczytĂłw podszed? do wynalazku i chcia? zerwa? pokrowiec zas?aniaj?cy urz?dzenie Rychnowskiego, na co wynalazca zareagowa? krzykiem, zapewne z obawy o ujawnienie tajemnicy maszyny.

Jaszcze o orgonie


http://www.orgonity.pl/pl/o-orgone/co-je-orgon

ORGON....... to POR... i DOR......

Jak zawsze dwa elementy o odmiennych potencja?ach ( dodatnim i ujemnym ) , ktĂłre MUSZ? by? ze sob? w harmonii by ?ycie ewoluowa?o, ?eby nie by?o zaburze?... przek?adaj?cych si? na choroby ( ludzkie i spo?eczne) w skali mikro i makro.

...."Orgon mo?e zobaczy? ka?dy. Je?li spojrzy si? w s?oneczny dzie? na b??kitne niebo i nie koncentruje si? wzroku na niczym konkretnym, mo?na zobaczy? srebrne kule w przestrzeni (zobacz rysunek). Energia orgonowa powstaje z dwĂłch sk?adnikĂłw, mianowicie z pozytywnej energii orgonowej (POR = Pozytywny Orgon) i negatywnej energii zwanej DOR (Martwy Orgon).

Te dwa elementy musz? by? w harmonijnej relacji w stosunku do siebie, tak, aby orgon wytwarza? sprzyjaj?ce warunki i energi?. W idealnych warunkach dzia?a rĂłwnomiernie na ca?ej Ziemi."

Barwa nieba zawsze pokazuje nam proporcje POR i DOR.. czym jest bardziej b??kitna wpadaj?ca niemal?e w turkus .. lazurowa tym proporcje POR i DOR s? bardziej harmonijne , a co za tym idzie "barwy ?ycia" pi?kniejsze zaczyna panowa? pokĂłj , dobro , rado?? , szcz??cie, ludzie kieruj? si? m?dro?ci? serca miast egoizmem.

Nie chodzi o wyeliminowanie ktĂłrego? osobowo?ci z Orgonu... musz? by? obydwie .. dwa rody na takich samych warunkach prawa do istnienia, ale musi by? zachowana harmonia w ilo?ci energii jednej i drugiej.

Gdy na ziemi zapanowa? DOR w wi?kszej ilo?ci... ( pojawili si? DOROWIE) walki, wojny , mordy , wszelaka przemoc wzi??y gore nad rozs?dkiem i harmoni?.Dominacja DOR w powietrzu zmieni?a poziom pola magnetycznego ziemi , wprowadzi?a pomniejszenie biologicznego ?ycia , wiele chorĂłb, ktĂłre s? efektem zaburzenia energetycznego w organizmach biologicznych... zwyczajnie niedoborem energii.

...."RĂłwnie? chlorofil ro?lin, ktĂłry jest w rzeczywisto?ci odpowiednikiem zawieraj?cej ?elazo krwi zwierz?cej, zawiera orgon, ktĂłry poch?ania z promieniowania s?onecznego i atmosfery...."

Wegetarianizm..... to niezwykle w?a?ciwy sposĂłb od?ywiania si? w momencie zmiany proporcji POR i DOR w przestrzeni ( warunek, musi on by? naturalna potrzeb? organizmu nie efektem logicznej analizy korzy?ci).. najwi?cej energii p?ynie do nas z promieniami s?onecznymi. W najbardziej korzystny sposĂłb przyswajamy ja przez zwi?kszanie chlorofilu z zielonych ro?lin, bo one zawieraj? najwi?cej orgonu.. naj?atwiej absorbowanego w naszym organizmie... wzbogacaj? wi?c w czysta energi? bardzo szybko nasz? krew i ca?y uk?ad ?ycia.

A zatem zmiana systemu ?ywienia, plus aktywno?? fizyczna , k?piele s?oneczne i morskie .. wdychanie aerozolu solnego w spacerach nad brzegiem du?ego mrocz?cego b??kitu.. a jeszcze mo?liwo?? przytlenia kochaj?cej nas osoby ( nie musi to by? m?sko damska relacja) wystarczy czyste uczucie ?yczliwo?ci i wsparcia..... mi?o?? CZ?OWIEKA do CZ?OWIEKA. czyni? cuda dla nas .. a my przenosimy prostot? tej cudowno?ci na ca?y ?wiat...

Bo pole orgonowe w ktĂłre jest oceanem ?ycia ... tak naprawd? jest naszym wspĂłlnym DOMEM .. WSZYSCY jeste?my w nim zanurzeni.

czy wa?ne jest dla mnie zdrowie i samopoczucie CZ?OWIEKA na drugiej pĂł?kuli?

Posiadaj?c tak? wiedz? .... ( oprĂłcz zwyczajnej LUDZKIEJ empatii ) tak , jest bardzo wa?ne ... KA?DEGO CZ?OWIEKA bez wyj?tku.

ps. Jeszcze jedna bardzo istotna sprawa wzorcem fizycznym odpowiadaj?cym POR i DOR jest ma??e?stwo kobiety i m??czyzny partnerski , harmonijny pe?en uczu? zwi?zek jest idealnym odpowiednikiem kosmicznej harmonii.
Po pierwsze dla zewn?trzno?ci powinien by? nietykaln? ?wi?to?ci? ( nie zale?nie od tego czy jest sformalizowany prawnie czy nie) .. dla mnie tak jest.

Po drugie gdy ktĂłra? ze stron w zwi?zku wymusza ci?g?a dominacj? , lepiej jest go przerwa? ni? kontynuowa? w roli ofiary.
Bo wpisujemy taka energi? w pul? otaczaj?cego nas orgonu , zaburzamy Bosk? doskona?o??, obni?amy warunki ?ycia swoje i innych , wprowadzamy dysharmoni? .. miast naprawia? tego co jest niew?a?ciwe, psujemy bardziej.

Zdecydowanie lepiej wĂłwczas by? samemu ni? cierpieniem i bĂłlem otrzymywanym w zwi?zku nape?nia? wspĂłln? pĂł?? ?ycia.

Rado?? trzeba odnale?? w sobie.... ka?dy j? ma , rozb?ysn?? ni? ponad i pomimo ... wĂłwczas ?ycie odpowiada tym samym.

Powodzenia .... w przyci?ganiu z?otych kuleczek orgonu... to najwy?sza jego wibracja pe?na harmonia POR i DOR.

Kiara.

O NIE, NIE.... NIEBO B?DZIE NIEBIESKIE... !!!

STOP! STOP! STOP! BASTA!

TYM POGODOWYM KLIMATYCZNYM !

DLACZEGO rz?dy skorumpowane z hybrydami/ syntetyczna inteligencj? za wszelka cen? chc? zmieni? kolor nieba na szaro bury......

B??KITNE NIEBO JEST EFEKTEM ORGONU O WYSOKIM POZIOMIE ENERGII .. WYSOKIM POZIOMIE WIBRACJI!!

ZMIANA BARWY NIEBA , TO OBNI?ENIE POZIOMU ENERGII ?YCIA W PRZESTRZENI ZIEMI.. A TO ZNACZY ZABLOKOWANIE EWOLUCJI CZ?OWIEKA I CA?EGO BIOLOGICZNEGO ?YCIA!

POZIOM ENERGII W PRZESTRZENI W KTÓR? WESZ?A ZIEMIA JEST JU? DU?O WY?SZY NI? BY? KILKA LAT TEMU, ON UNIEMO?LIWIA ISTNIENIE SYNTETYCZNEJ INTELIGENCJI/ BIOLOGICZNYCH HYBRYD ZARÓWNO NA ZIEMI JAK I W KOSMOSIE!

TO ONI WALCZ? O SWOJE BY? KOSZTEM LUDZKIEGO ?YCIA I ZDROWIA , ROBI? DOS?OWNIE WSZYSTKO , BY ZABLOKOWA? NASZA EWOLUCJE, KTÓRA JEST KO?CEM ICH ISTNIENIA.

"Orgon wyst?puje w trzech barwach zale?nie od zawarto?ci energii w nim . S? to, barwa srebrna , nieniska,zielona oraz mieszanki tych barw ze sob?. B??kitne niebo jest efektem orgonu o wysokiej wibracji."....

**********


Koniec z niebieskim niebem, ma by? teraz bia?e.

Teoria spiskowa chemtrails potwierdzona !

autor: admin (2017-11-06 15:28)

Kategorie: chemtrailssmugi kondensacyjnegeoin?ynieriaGlobalne ocieplenieteoria spiskowa




?rĂłd?o: Internet

Ka?da teoria spiskowa, nawet najbardziej zwariowana mo?e si? okaza? prawd?. Tak okazywa?o si? ju? wielokrotnie i teraz ponownie dzieje si? z wyszydzan? od lat teori? chemicznych smug kondensacyjnych nad naszymi g?owami, inaczej zwanych chemtrails.


?artĂłw z ludzi wierz?cych w to, ?e kto? celowo rozpyla ekran nad naszymi g?owami by?o co niemiara, ale nagle media g?Ăłwnego nurtu zaczynaj? zauwa?a? geoin?ynieri? zachwalaj?c j? jako ?wietny sposĂłb na obni?enie ?redniej ziemskiej temperatury. Dowiadujemy si? nagle, ?e nie b?dzie ju? niebieskiego nieba, tylko bia?e i musimy si? do tego przyzwyczai?.






Tworzy to tak? dziwn? sytuacj?, ?e te same media wy?miewaj? teori? chemtrails i stwierdzaj?, ?e samoloty powinny rozpyla? aerozole aby stworzy? ekran odbijaj?cy S?o?ce, co ma rzekomo uratowa? Ziemi?. Konieczno?? zastosowania takiej technologii, potwierdzi? jeszcze w czerwcu 2016 roku, sam Dyrektor CIA, John Brennan.


https://www.youtube.com/watch?v=WBG81dXgM0Q



Zawsze s? tacy ludzie, ktĂłrzy czerpi? swoj? wiedz? wy??cznie z rz?dowej propagandy i rechocz? z teorii spiskowych zak?adaj?c, ?e skoro media g?Ăłwnego nurtu o czym? nie pisz?, to tego nie ma. Mimo, ?e powoli przyznaje si?, ?e co? jest na rzeczy, to wi?kszo?? ludzi nadal my?li, ?e te szachownice nad ich g?owami rozp?ywaj?ce si? w mleczn? pokryw? chmur przykrywaj?c? pocz?tkowo niebieskie niebo, to zupe?nie normalny skutek ruchu lotniczego.

https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=xdeQF6hZjP8


Tymczasem ju? dawno ustalono, ?e w smugach d?ugo utrzymuj?cych si? na niebie cz?sto znajduj? si? rozmaite zwi?zki chemiczne na przyk?ad zawieraj?ce aluminium czy inne metale ci??kie. Nawet gdyby by?y to tylko spaliny nie s? one zbyt zdrowe gdy? zawieraj? tak zwane WWA, czyli wielopier?cieniowe w?glowodory aromatyczne, ktĂłre s? rakotwĂłrcze i truj? nas wszystkich. Nie ma podstaw s?dzi?, ?e paliwo lotnicze tego nie robi, a wynikiem pracy silnikĂłw odrzutowych jest wy??cznie para wodna.



?rĂłd?o: wp.pl

Zwolennicy teorii chemtrails twierdz? od dawna, ?e samoloty rozpylaj? celowo substancje chemiczne. Cel tych dzia?a? wed?ug nich mo?e by? depopulacja poprzez pogorszenie stanu zdrowia danego "opryskiwanego" spo?ecze?stwa. Inne teorie zak?adaj?, ?e jest to stosowanie tajnej geoin?ynierii, ktĂłrej celem jest  manipulacja temperatur? planety. Wygl?da na to, ?e przynajmniej do tego powoli zaczynaj? si? przyznawa?.

 

Ju? w 2013 roku podczas spotkania Mi?dzynarodowego Panelu ds. Zmian Klimatu (IPCC), ktĂłre odby?o si? pod w Sztokholmie, oficjalnie omawiano kwesti? zastosowania geoin?ynierii w postaci rozpylania aerozoli celem regulacji klimatu. O stosowanie tej technologii pyta? tez oficjalnie przed 4 laty obecny minister ?rodowiska Jan Szyszko, ktĂłry zapyta? wprost w interpelacji sejmowej, o to co jest opryskiwane nad naszymi g?owami. W odpowiedzi polityk uzyska? zapewnienie, ?e nic niepokoj?cego nie dzieje si? nad naszymi g?owami.



Pomys?, aby rozprowadza? w atmosferze rĂł?ne zwi?zki chemiczne, na przyk?ad tlenki siarki, celem wp?yni?cia na ilo?? odbijanego promieniowania s?onecznego, nie jest nowy. W?tpliwo?ci wzbudza jednak fakt, ?e prowadzenie takich opryskĂłw zwanych eufemistycznie kontrol? radiacji s?onecznej (Solar Radiation Management - SRM) mo?e prowadzi? do powa?nych zaburze? w cyrkulacji atmosferycznych. Obserwuj?c to co dzieje si? z pogod? ostatnio, mo?na doj?? do wniosku, ?e do nich ju? dosz?o, bo o SRM si? nie tylko mĂłwi, ale te? si? to robi od lat.

 

Z jednej strony jeste?my epatowani rzekomym globalnym ociepleniem i zmianami klimatu, a z drugiej strony ci sami, ktĂłrzy nakazali opodatkowanie ludzko?ci za emisj? dwutlenku w?gla, mog? wykorzystywa? operacje lotnicze do regulowania ilo?ci odbijanego promieniowania s?onecznego. A je?li skutkiem tych zabaw na zmian? b?dziemy obserwowali nietypowe serie cyklonĂłw na Pacyfiku i huraganĂłw na Atlanyku, to tym lepiej, bo mo?na wmĂłwi? gawiedzi, ?e musi p?aci? podatek w?glowy, bo jak nie to nast?pi? kolejne ?ywio?y i nast?pi?, je?li ludzie ci nadal b?d? si? bawi? w ciuciubabk? z ziemskim klimatem.

 

 


https://wiadomosci.wp.pl/koniec-z-niebieskim-niebem-niebawem-biale-6078967111258...


http://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/koniec-z-niebieskim-niebem-ma-byc-teraz-biale-teoria-spiskowa-chemtrails-potwierdzona


Kiara.

KOMORKI MACIERZYSTE.. DO ATAKU.. JU? CZAS......




Zmieni?y si? parametry geomagnetycznej siatki utrzymuj?cej szkielet ziemi.
Zmieni?a si? jej barwa ale rĂłwnie? nieco kszta?t oczek i punkty energetyczne na jej ??czach, teraz ona jest podwĂłjna w barwie czerwonej w postaci rombĂłw.

Jeszce niedawno by?a czarna w postaci kwadratĂłw.
Nie wiem jeszcze wszystkiego, co to dla nas znaczy.. ale wiem ,ze ma bezpo?redni zwi?zek z tworzeniem si? i utrzymywaniem w organizmie biologicznym KOMÓREK MACIERZYSTYCH.

JEDNYM S?OWEM .. ZNOWU NAM SI? UDA?O!

Wszystkie komĂłrki macierzyste nios? w sobie KOD PIERWOTNEGO STWORZENIA... inaczej doskona?o?? budowy LUDZKIEGO CIA?A oparty na wibracji d?wi?kĂłw , ktĂłre je tworzy?y, oraz na planie pierwotnej magnetycznej siatki na ktĂłrym by?y tworzone ....

Chodzi?o wi?c o przywrĂłcenie pierwotnego pulsowania naszych p?ynĂłw ustrojowych, zestrojenie ich z pulsowaniem energii GWIAZDY MATKI, by uzyska?y mo?liwo?? d?ugoterminowego dzia?ania .

Co powoduje na?adowanie ich moc? ?ycia umo?liwiaj?c? rekonstrukcj? wszystkich zaburze? chorobowych, oraz w przysz?o?ci odbudow? wszystkich utraconych organĂłw wedle planu zdeponowanego na siatce strukturalnej naszego cia?a fizycznego.

Musia?o nast?pi? uruchomienie wibracji materii ,dostrojenie jej do wzorca energetycznego za pomoc? klucza d?wi?kowego( odpowiednia intonacja w odpowiedniej kolejno?ci 5 samog?osek) w warunkach optymalnych czyli stworzenia .. "EDENU" ( w gr? wchodzi?y zupe?nie inne parametry zewn?trzne, ci?nienia powietrza i jego sk?adu chemicznego) zapewni?a nam to jedna z KomĂłr Normobarycznych.

Nie o samo namna?anie si? komĂłrek macierzystych w tym chodzi?o, a o wyd?u?enie maksymalne ich ?ywotno?ci i odnawialno?ci. Oraz wpisanie tego procesu w pole morfogenetyczne jako mo?liwo?ci sta?ego sposobu samoleczenia si? LUDZI!

Wpis musia? by? dokonany w momencie zaistnienia nowej siatki strukturalnej Ziemi.

Uffff... nie by?o lekko ,jak zwykle.. ale da?y?my rad?

Jak to b?dzie dzia?a?o?

Oczywi?cie nie identycznie i nie w tym samym czasie u wszystkich LUDZI duchowych ... nie podlegaj? tym prawom ludzie bez duszy.

Mamy ju? plan dzia?ania,czyli przywrĂłcone pierwotne ustawienie siatki strukturalnej / energetyki ziemi, mamy, zestrojenie pulsu GWIAZDY MATKI Z PULSEM KOMOREK MACIERZYSTYCH ,mamy otworzone mo?liwo?ci samoleczenia. Potrzebny jest impuls S?O?CA.... jego MOC przekazana do globalnego uruchomienia procesu na Ziemi , oraz osobista moc ( MOC .. nie si?a fizyczna, a MOC sprawcza) do uruchomienia tego procesu w ka?dym z nas... czyli roz?wietlenie siebie wewn?trzne.

Ka?dy to zrobi na swoja miar? , skutki osi?gnie rĂłwnie? na swoja miar?.. ale zostanie otworzona mo?liwo?? dostrojenia energetycznego s?abszych LUDZI DUCHOWYCH przez osob? .. depozytariusza KODU ?YCIA.

*KOD ?YCIA .. WZORZEC PIERWOTNEGO STWORZENIA DOSKONA?EGO CIA?A MATERIALNEGO CZ?OWIEKA.

Istnieje tylko jedna osoba , która jest "STRA?NIKIEM KODU ?YCIA" oraz DWIE OSOBY , które s? STRA?NIKAMI KODÓW LINII RODOWYCH.

Kiara.




Energo-si?owy szkielet Ziemi

 

Znana jest nauce hipoteza dwudziesto?ciennego i dwunasto?ciennego uk?adu budowy Ziemi wysuni?ta przez Moskwian: N. Gonczarowa, W. Makarowa i W. Morozowa. Zdaniem autorĂłw, nasza planeta stanowi niejako gigantyczny kwazikryszta? (cia?o sta?e, w ktĂłrym atomy uk?adaj? si? w pozornie regularn?, jednak niepowtarzaj?c? si? struktur?) zbudowany z wpisanych w siebie nawzajem wielo?cianĂłw: dwudziesto?cianu i dwunasto?cianu. Taki uk?ad kraw?dzi i wierzcho?kĂłw nazwano si?owym szkieletem Ziemi. Niewykluczone, ?e w?a?nie siatki geobiologiczne s? pochodnymi takiego szkieletu si?owego. Badacze rozwijaj?cy ten swoisty kierunek geomorfologii s?dz?, ?e Ziemia jest swego rodzaju tworem krystalicznym posiadaj?cym kraw?dzie, wierzcho?ki i ??cz?ce je linie geoenergetyczne powstaj?ce pod wp?ywem procesĂłw kosmicznych i geofizycznych.

2012

W granicach stref geopatycznych oraz w?z?Ăłw szczegĂłlnie odbija si? wp?yw burz magnetycznych zwi?zanych z aktywno?ci? s?oneczn?. Wp?yw ten jest chorobotwĂłrczy dla szczegĂłlnie wra?liwych ludzi, ktĂłrych cechuje wra?liwo?? nawet na s?abe zmiany pola. Je?li szeroko?? linii globalnej struktury geoaktywnej odnotowuje si? w granicach 4-8m (niekiedy nawet wi?cej), to na takich obszarach mo?na zauwa?y? zwi?kszon? zachorowalno?? na schorzenia onkologiczne i uk?adowe, uszkodzenia budynkĂłw mieszkalnych, konstrukcji i komunikacji podziemnej (osiadanie budynkĂłw, deformacja konstrukcji metalowych, wysoka zachorowalno?? zwierz?t domowych i hodowlanych, rozmaite niecodzienne zjawiska, zwi?kszona wypadkowo?? na drogach).

Krystaliczna budowa Ziemi znana by?a od dawna, na co wskazuj? staro?ytne ?rĂłd?a pisane oraz wykopaliska archeologiczne. Odnaleziono przedmioty przedstawiaj?ce strukturalno-krystaliczny model Ziemi w postaci dwudziesto?cianu – dwunasto?cianu, czyli figury z?o?onej z dwunastu pi?ciok?tĂłw foremnych i dwudziestu trĂłjk?tĂłw. Badacze wykazali, ?e w wierzcho?kach tego gigantycznego szkieletu znajduj? si? centra ?wiatowej religii i kultury, miejsca o unikalnej faunie i florze oraz najwi?ksze z?o?a surowcĂłw kopalnych. Punkty przeci?cia podstawowych figur szkieletu pokrywaj? si? z grzbietami oceanicznymi, szczelinami planetarnymi, strefami aktywnych wzniesie? i zapadlin skorupy ziemskiej. O?rodki wszystkich ?wiatowych anomalii geomagnetycznych, minimalnego i maksymalnego ci?nienia atmosferycznego przypadaj? na wierzcho?ki wielo?cianĂłw. Formy te mog? z kolei dzieli? si? tworz?c mniejsze struktury, ktĂłrych energosi?owe przejawy obserwuje si? w postaci siatki Hartmana, siatki Currego i innych.

 

 

Czym jest siatka geomagnetyczna? Wed?ug opinii Ernsta Hartmana, kierownika znajduj?cego si? w Niemczech szanowanego Instytutu Bada? Geobiologii, nie jest w?a?ciwie siatk? Ziemi, lecz siatk? kosmiczn? naniesion? na Ziemi?. Odciska si? ona na powierzchni kuli ziemskiej dok?adnie tak samo jak siatka do pi?ki siatkowej odciska si? na kuli ?nie?nej. Rozmiar oczek siatki Hartmana wynosi 2m x 2,5m, ukierunkowana jest ona dok?adnie zgodnie ze stronami ?wiata (z pĂł?nocy na po?udnie i ze wschodu na zachĂłd). Linie siatki w zasadzie s? bezpieczne, lecz w punktach ich przeci?cia szkodliwo?? promieniowa? gwa?townie wzrasta, szczegĂłlnie je?li przeci?cie siatki Hartmana po??czone jest z innym ?rĂłd?em szkodliwego promieniowania – przeci?ciem siatki Currego. Siatka o tej samej nazwie zorientowana jest z pĂł?nocnego-wschodu na po?udniowy-zachĂłd. Poza globaln? siatk? odkryto mniejsze, z oczkami o rĂł?nym kszta?cie i rĂł?nych rozmiarach: prostok?tna siatka Hartmana (2m x 2,5m ), siatka szwajcarska (4m x 4m), siatka Wittmana (16m x 16m), uko?na siatka Currego (5m x 6m) i szereg innych. Na powierzchni naszej planety odciska si? oko?o 20 rĂł?nych siatek. Przeci?cia siatki Hartmana mog? dodatkowo zlewa? si? w jedn? wielk? plam? lub stref? w miejscowo?ciach z podziemnymi rzekami, wyrobiskami, p?kni?ciami skorupy ziemskiej. Oznacza to, ?e nie istnieje ani jeden centymetr kwadratowy powierzchni Ziemi, ktĂłry by?by zamkni?ty na promieniowanie kosmiczne. Mo?liwe jednak, ?e nie s? to promieniowania kosmiczne tylko ziemskie, tak zwane telluryczne. Wiadomo, ?e rozprzestrzeniaj? si? one dok?adnie pionowo i nie s? przez nic poch?aniane, lecz sk?d bior? swe ?rĂłd?o, jaka jest ich natura i po co istniej? – nie wiadomo. Zreszt? nie wiadomo tego rĂłwnie? w odniesieniu do promieniowa? kosmicznych.

Powierzchnia Ziemi jest podzielona przez rĂł?ne siatki na komĂłrki o rĂł?nych wielko?ciach, z ktĂłrych mo?na z?o?y? wszelkie tabele – matryce – od najmniejszej, z?o?onej z czterech komĂłrek, do ogromnej, milion na milion, miliard na miliard komĂłrek, i do niesko?czenie wielkich. Niesko?czenie wielka matryca zawiera niesko?czenie wielk? obj?to?? informacji, zapisana jest w niej ca?a informacja o rzeczywisto?ci. Czy oznacza to, ?e informacje o ca?ym istnieniu zawarte s? w niesko?czonej matrycy siatki geomagnetycznej Ziemi? Prawdopodobnie tak powinno by?. Poniewa? ca?a ta sie? nie jest niczym innym jak energetycznym cia?em planety – czterowymiarowym cia?em elektromagnetycznym przybieraj?cym cia?o fizyczne podobne do energetycznego cia?a cz?owieka i ka?dej innej ?ywej istoty. Ka?de cia?o fizyczne – w tym rĂłwnie? Ziemi oczywi?cie pulsuje. W jakim rytmie? Autor znanego dzie?a „Czynnik MajĂłw” i koncepcji „drogi poza-technologicznej” Jose Arguelles, dowodzi ?e w tym samym rytmie, w ktĂłrym pulsuje s?o?ce lub j?dro galaktyki.

Nale?y zauwa?y?, ?e geomorfolodzy, planetolodzy i geofizycy sceptycznie odnosz? si? do idei krystalicznej budowy Ziemi, globalnej siatki i szkieletu energetycznego. Rzecz w tym, ?e du?e komĂłrki siatki okre?la si? wed?ug mapy geograficznej przy pomocy prostych po??cze? najbardziej znacz?cych miejsc na kuli ziemskiej – Rzym, Stambu?, KijĂłw, Jeruzalem, Mekka i inne. Drobne siatki Hartmana i Currego odnajduje si? przy pomocy metody biolokacyjnej, ktĂłrej uczeni nie s? sk?onni ufa?, poniewa? nie posiada ona nale?ytego uzasadnienia naukowego i jest zbyt subiektywna.

centrakultury

Jednocze?nie zwolennicy globalnej siatki uwa?aj?, ?e istnieje wystarczaj?co wiele przekonuj?cych faktĂłw ?wiadcz?cych o tym, ?e kula ziemska jest cia?em krystalicznym mocno zdeformowanym w czasie ewolucji. Je?li na mapie geograficznej po??czy si? liniami punkty przeci?? podstawowych figur szkieletu (trĂłjk?ty i pi?ciok?ty), to oka?e si?, ?e pokrywaj? si? one z grzbietami oceanicznymi, p?kni?ciami skorupy ziemskiej, strefami aktywnego wznoszenia i zapadania si? skorupy ziemskiej. Wykryto, ?e o?rodki wszystkich ?wiatowych anomalii geomagnetycznych, minimalnego i maksymalnego ci?nienia atmosferycznego przypadaj? na wierzcho?ki wielo?cianĂłw. Okaza?o si? rĂłwnie?, ?e staro?ytne cywilizacje powstawa?y w miejscach b?d?cych przeci?ciami globalnej sieci – Mohend?o-Daro w Indiach, stolica InkĂłw w Peru, KijĂłw, Rzym, Wyspa Wielkanocna i inne. Podobne wielokrotne zbie?no?ci zmuszaj? do tego by powa?nie odnie?? si? do zagadnienia globalnej sieci.

Zdaniem ameryka?skich uczonych, nasza planeta na pocz?tku ewolucji by?a kul? energii, na ktĂłr? oddzia?ywa?y konstelacje gwiazd. Przestrze? Wszech?wiata jest strukturalna, spolaryzowana, i odbija si? to na wszystkich planetach Uk?adu S?onecznego, w tym rĂłwnie? na Ziemi w postaci szkieletu energetycznego o kszta?cie dwudziesto?cianu – dwunasto?cianu. Na taki zwi?zek pomi?dzy rozmieszczeniem gwiazd na niebosk?onie i przeci?ciami sieci wskazuje zbie?no?? wielko?ci k?towych punktĂłw oparcia na kuli ziemskiej i sferach niebieskich. Na przyk?ad ziemskie wspĂł?rz?dne wielkiej piramidy w Gizie wynosz? 29*58'51'' N i 31*9'0'' E. WspĂł?rz?dnym tym odpowiada gwiazda o deklinacji 29*58'51''.

Nale?y podkre?li?, ?e globalna sie? rĂł?nych rozmiarĂłw nie jest tworem strukturalnym, lecz posiada natur? energetyczno-polow? wyra?aj?c? si? w postaci linii si?owych p?aszczyzn i w?z?Ăłw energetycznych, ktĂłrych promieniowanie jest spolaryzowane. Jest to mo?liwe, poniewa? Ziemia poddana jest dzia?aniu grawitacyjnych, magnetycznych, elektrycznych i mechanicznych si? pochodzenia kosmicznego. Wystarczy powiedzie?, ?e jonosfera zawiera silne potoki pr?du o warto?ci dziesi?tkĂłw tysi?cy amper, ktĂłre dzi?ki sile Coriolisa wiruj? w postaci ogromnych wirĂłw polaryzuj?cych przestrze? powierzchni Ziemi. SzczegĂłlny wp?yw na Ziemi? wywiera sektorowa struktura mi?dzyplanetarnego pola magnetycznego zwi?zana ze strumieniem na?adowanych cz?stek pochodz?cych od s?o?ca.

OprĂłcz wp?ywu si? kosmicznych, mo?liwe, ?e globalna siatka oraz siatki o mniejszym rozmiarze powstaj? dzi?ki skomplikowanemu oddzia?ywaniu wzajemnemu czynnikĂłw pochodzenia ziemskiego – strumieni tellurycznych, zjawisk magnetyczno-hydrodynamicznych, procesĂłw piezoelektrycznych, powstawaniu szczelin geologicznych itd. Ziemia jest skomplikowan? dynamiczn? struktur?, ktĂłrej w?a?ciwo?ci dopiero teraz zaczynaj? by? w pe?ni poznawane.



Cd.....


http://www.igya.pl/component/content/article/1-z-ostatnich-dni/596-siowy-szkielet-ziemi.html

Cd.....



 Siatkowe struktury Ziemi

 Siatki Ziemi o rĂł?nym uporz?dkowaniu s? tworami polowymi o okre?lonej strukturze w postaci linii si?owych, pasĂłw, p?aszczyzn i w?z?Ăłw energetycznych. Pod wp?ywem obrotu Ziemi na du?ych g??boko?ciach przemieszczaj? si? bloki tektoniczne. Rozrywaj? si? przy tym wi?zania chemiczne w ska?ach zbudowanych z minera?Ăłw. Wytwarza si? „deformacyjna” plazma o wysokim napi?ciu elektrycznym. Jej drobne cz?stki unosz? si? ku powierzchni Ziemi tworz?c stref? geoaktywn?. W procesach tych uczestniczy promieniowanie kosmiczne tworz?ce niezwykle z?o?on? dynamiczn? struktur? polow?.

SwĂłj wk?ad w powstawanie stref geopatycznych wnosi tak zwany szkielet si?owy Ziemi – uk?ad globalnego rozmieszczenia napi?cia tektonicznego w litosferze planety. Okazuje si?, ?e na kul? ziemsk? jest niejako naniesiona subtelna sie? energetyczna. Przypomina to umowne linie po?udnikĂłw i rĂłwnole?nikĂłw, z t? jednak rĂł?nic?, ?e istnieje ona rzeczywi?cie i w rĂł?nej formie odczuwana jest przez wszystko, co ?yje. Fragmenty takiego uk?adu, lecz na mniejsz? skal?, mo?na odkry? w ka?dym pomieszczeniu w postaci pasĂłw bioenergetycznych nosz?cych nazw? Hartmana, Currego i innych w zale?no?ci od ludzi, ktĂłrzy je odkryli.

Pasy te rĂł?ni? si? pod wzgl?dem intensywno?ci, struktury, parametrĂłw liniowych i orientacji. Rejestruje si? w nich nagromadzenie elektronĂłw, jonĂłw i aktywnych rodnikĂłw cz?stek gazowych. Na skrzy?owaniach podobnych pasĂłw tworz? si? miejscowe strefy w postaci plam, i wysoki poziom koncentracji promieniowania szczegĂłlnie szkodliwego dla cz?owieka. W efekcie powstaje siatka stanowi?ca ca?y szereg poszczegĂłlnych przecinaj?cych si? wzajemnie pionowych ?cian o szeroko?ci oko?o 20-60cm (w przypadku siatki Hartmana) i s?upĂłw – w miejscach przeci?cia (na w?z?ach). Wysoko?? ich jest nieograniczona. ?ciany budynkĂłw, stropy i dachy nie stanowi? dla nich przeszkody, promieniowanie swobodnie przez nie przenika. Dla ?cis?o?ci nale?y odnotowa?, ?e podstawowy potencja? szkodliwy le?y nie tyle w miejscach przeci?cia siatek, co zwi?zany jest z wszelkimi naturalnymi przyczynami nasilonymi przez owe w?z?y.

Najlepiej zbadana jest globalna prostok?tna siatka Hartmana (siatka G) i uko?na siatka Currego (siatka D), ktĂłrych geopatyczne oddzia?ywanie jest naukowo dowiedzionym faktem.

W 1950 roku doktor nauk medycznych Manfred Curry kieruj?cy wĂłwczas Instytutem Medyczno-Biologicznym w Bawarii doszed? do wniosku, ?e powstawaniu chorĂłb nowotworowych winne s? nie tylko strefy geopatyczne (jako obszary wydostawania si? „promieni ziemskich”). Czynnikiem prowokuj?cym mo?e by? rĂłwnie? szczegĂłlnego rodzaju siatka energetyczna niejako na?o?ona na powierzchni? Ziemi. Wiele lat po?wi?ci? badaniu siatek i od tamtej pory jedna z nich nosi nazw? „uko?nej siatki Currego” o rozmiarze komĂłrek 3,75x3,75 (druga wersja – 7,5x7,5) m.

W Niemczech doktor Ernst Hartman, kierownik Instytutu Bada? Geobiologicznych odkry? i opisa? inn? siatk? - „ortogonaln? siatk? Hartmana”, o rozmiarze komĂłrki 2,5x2,0m i z naprzemienn? polaryzacj? w jej w?z?ach. Szeroko?? pasĂłw siatki Hartmana na naszej szeroko?ci geograficznej wynosi 20-60cm.

Nast?pnie wykryto: zorientowan? wed?ug po?udnika magnetycznego rombow? siatk? Pierra Manfreda (4x4m), siatk? Wittmana Schweitzera (16x16m) – uko?n?, sk?adaj?c? si? z niewidocznych wi?zek promieniowania geomagnetycznego, o kszta?cie rombĂłw i zorientowan? wed?ug wielkiej osi z pĂł?nocy na po?udnie. Wi?zki promieniowania siatki Wittmana pokrywaj? ca?? Ziemi? wraz z wi?zkami siatki Hartmana i Currego. Odkryto rĂłwnie? siatki Zygmunta Stalczy?skiego, litewskiego rĂł?d?karza Alberta Taliwaldisa (25x25m), zodiakaln? siatk? in?yniera Szulgi.

 Prostok?tna siatka Hartmana

 Prostok?tna siatka Hartmana nazywana jest ogĂłln?, globaln?, poniewa? obejmuje ca?? powierzchni? Ziemi i posiada regularny kszta?t oraz struktur? kratownicy. Jest to siatka geobiologiczna pierwszego rz?du. Zgodnie z hipotez? stworzon? przez niemieckiego uczonego Hartmana siatka ta oplata praktycznie ca?? powierzchni? Ziemi, rozmiar jej komĂłrek wynosi 2,0x2,5m i zmniejsza si? w miar? oddalania od rĂłwnika i przybli?ania do biegunĂłw. Siatk? t? niektĂłrzy nazywaj? siatk? wspĂł?rz?dnych w zwi?zku z jej dok?adnym zorientowaniem wed?ug po?udnika geomagnetycznego i geomagnetycznego rĂłwnole?nika.

Siatka stanowi naprzemienny szereg rĂłwnoleg?ych pasĂłw (?cian), o szeroko?ci oko?o 20cm (od 19 do 27cm). Promieniowanie pasĂłw jest niejednorodne, sk?ada si? z cz??ci pierwotnej o szeroko?ci 2-3cm o wyra?nych w?a?ciwo?ciach elektromagnetycznych, i wtĂłrnej wytworzonej przez promieniowania rĂł?nych pĂłl, aktywne rodniki cz?stek gazowych pokrywaj?cych cz??? pierwotn? w postaci swoistego „ko?ucha”. Istnieje przypuszczenie, ?e ta warstwa „ko?ucha” formuje si? dzi?ki interakcji procesĂłw kosmicznych, atmosferycznych i geofizycznych. Siatka Hartmana zorientowana jest zgodnie ze stronami ?wiata. Ka?da jej komĂłrka z?o?ona jest z dwĂłch pasĂłw – krĂłtszych (od 2,1 do 1,8m, ?rednio 2 m), skierowanych z pĂł?nocy na po?udnie i d?u?szych (od 2,25 do 2,6m, ?rednio 2,5m), skierowanych ze wschodu na zachĂłd.

Pasy siatki Hartmana podzielone s? umownie jako „dodatnie” i „ujemne” (lub odpowiednio „magnetyczne” i „elektryczne”). Przy tym kierunek ich strumienia energetycznego mo?e by? wst?puj?cy i zst?puj?cy. W miejscach przeci?cia tworz? tak zwane w?z?y Hartmana o wielko?ci oko?o 25cm: prawo-biegunowe, lewo-biegunowe i neutralne. Co ka?de 10m w siatce znajduj? si? pasy o wielkiej intensywno?ci i szeroko?ci.

hartmana

 Uko?na siatka Currego

 Drug?, najwa?niejsz? z punktu widzenia oddzia?ywania geopatycznego struktur? siatkow? jest uko?na siatka Currego – geobiologiczna siatka drugiego rz?du sk?adaj?ca si? z niewidocznych wi?zek promieniowania geomagnetycznego. Sk?ada si? z rĂłwnoleg?ych pasĂłw (?cian), skierowanych z po?udniowego-zachodu na pĂł?nocny-wschĂłd i prostopadle do tego kierunku z pĂł?nocnego-zachodu na po?udniowy-wschĂłd, przecinaj?c uko?nie prostok?tna siatk? Hartmana.

Istnieje kilka szeregĂłw pasĂłw siatki uko?nej. Co ka?de 14 rĂłwnoleg?ych cienkich pasĂłw pierwszego rz?du o szeroko?ci kilku cm, biegnie 15. pas drugiego rz?du o szeroko?ci oko?o 30cm. Nast?pnie taka naprzemienno?? jest kontynuowana w ten sposĂłb, ?e po 14. pasach drugiego rz?du nast?puje 15. pas trzeciego rz?du o szeroko?ci oko?o 1m, po 14. pasach trzeciego rz?du biegnie pas czwartego rz?du o szeroko?ci oko?o 3m itd. W ten sposĂłb tworz? si? komĂłrki pasĂłw pierwszego rz?du o rozmiarach 4-6x4-6m, drugiego rz?du 90x90m, trzeciego – 1250x1250m, czwartego 17500x17500m itd. Na przeci?ciu pasĂłw tworz? si? w?z?y Currego lub strefy D, dysponuj?ce wyra?nym dzia?aniem geopatycznym.

Nale?y rĂłwnie? uwzgl?dni?, ?e przy ocenie efektu geopatycznego bierze si? pod uwag? tylko pasy, pocz?wszy od drugiego rz?du, czyli o szeroko?ci 30cm i wi?cej. Przy nachodzeniu na siebie w?z?Ăłw Currego i Hartmana powstaje niebezpiecze?stwo zachorowania, poniewa? sumaryczny efekt takiego promieniowania znacznie wzrasta. Przypuszcza si?, ?e siatka Currego powstaje w efekcie z?o?onej interakcji procesĂłw geofizycznych i kosmicznych.

Siatki wspĂł?rz?dnych nie s? samodzielnymi tworami, lecz u swych podstaw maj? pola promieniowa? pochodz?cych z podziemnych ciekĂłw wodnych i rozpadlin geologicznych, i dlatego dzieli si? je na siatki rozpadlin i siatki ciekĂłw. W strefach reakcyjnych wszystkich siatek wspĂł?rz?dnych promieniowanie skierowane jest z gĂłry w dĂł? pod k?tem 45'' w stosunku do pionu (P Schweitzer, 1986). Spo?rĂłd czterech siatek utworzonych przez p?aszczyzny uskokowe, dwie pary, a konkretnie – sie? ogĂłlna i czwarta kratka, oraz sie? uko?na i trzecia kratka – posiadaj? jednakow? struktur? i analogiczne w?a?ciwo?ci. RĂł?ni? si? pomi?dzy sob? jedynie d?ugo?ci? fal. Strefy reakcyjne siatek globalnych i czwartej kratki przebiegaj? zgodnie z kierunkami stron ?wiata. Wielko?? obrysu wielkich rozpadlin geologicznych jest sta?a i wynosi przyk?adowo 2m w kierunku z pĂł?nocy na po?udnie na 2,5m w kierunku ze wschodu na zachĂłd. Pole promieniowania wytwarzane przez rozpadliny o mniejszej szeroko?ci nie wi?kszej ni? 26,9cm, charakteryzuje si? obrysem kwadratowym o boku od 0,8 do 1,4m. W miar? zwi?kszania si? szeroko?ci rozpadliny stopniowo zwi?kszaj? si? rozmiary obrysu siatki dochodz?c w ko?cu do regularnego kwadratowego kszta?tu.

Efekty wielu obserwacji wykazuj?, ?e sam „szkielet si?owy” struktur siatkowych jest do?? odporny na wp?yw zewn?trznych pĂłl energetycznych. Jednak na szkielet si?owy, jak na podstawow? konstrukcj? mog? nak?ada? si? dodatkowe energopolowe struktury stanowi?ce niejako modulatory takich pasĂłw. Modulacja ta mo?e by? zarejestrowana przez niektĂłrych operatorĂłw biolokacji w postaci „oddychania Ziemi”.


 Geoaktywne struktury Ziemi

 Obecnie konieczno?? badania i rejestracji stref geoaktywnych i geopatycznych nie ulega w?tpliwo?ci. Istotn? trudno?ci?, z ktĂłr? stykaj? si? badacze podczas analizy stref geopatycznych jest problem braku dok?adnych urz?dze? i instrumentĂłw do ich indykacji i oceny charakterystyk jako?ciowych. W ?wiatowej praktyce do tych celĂłw wykorzystuje si? szeroko biolokacj?. Stosowanie metod in?ynieryjnej biolokacji – bioskanowanie, bionamierzanie, bioindykacja i biodiagnostyka odleg?o?ciowa – pozwalaj? wykrywa? i bada? rozmaite anomalie w ?rodowisku zewn?trznym bez wykorzystania skomplikowanych i drogich ?rodkĂłw technicznych. Sta?e (s?abo zmieniaj?ce si? w czasie) struktury geoaktywne posiadaj? rĂł?ne kszta?ty i wymiary. Profesor G.I. Szwebs (Ukraina) w 1998 roku wyrĂł?ni? trzy typy struktur bioaktywnych: typ globalny, regionalny i lokalny. Globalna struktura geoaktywna stanowi uk?ad siatek rĂł?nych poziomĂłw: wielkokomĂłrkowa, ?redniokomĂłrkowa, ma?okomĂłrkowa.

WielkokomĂłrkowa globalna struktura geoaktywna utworzona jest przez globaln? siatk? szkieletowych linii si?owych Ziemi. U podstaw jej powstawania le?y hipoteza o dwudziesto?ciennej – dwunasto?ciennej strukturze pow?oki ziemskiej i krystalicznej strukturze j?dra Ziemi w kszta?cie dwunasto?cianu (dwunastu pi?ciok?tĂłw), ktĂłrej projekcja na powierzchni? Ziemi tworzy globaln? struktur? geoaktywn?. W w?z?ach i kraw?dziach tej siatki cz?sto obserwuje si? rĂł?ne fenomeny i anomalie, a tak?e koncentracj? cennych kopalin, o?rodki aktywno?ci sejsmicznej i wulkanicznej. Model ten zosta? opracowany przez radzieckich uczonych N. Gonczarowa, W. Makarowa i W. Morozowa, i nosi nazw? „siatki rosyjskiej”.

?redniokomĂłrkowa globalna struktura geoaktywna jest najprawdopodobniej skutkiem aktywnych rozpadlin w skorupie ziemskiej, przejawiaj?cych si? w postaci utrwalonych na powierzchni Ziemi w takich miejscach rĂł?nych efektĂłw elektrycznych, na przyk?ad zwi?kszaj?cych nat??enie pola elektromagnetycznego niskiej cz?stotliwo?ci, w tym rĂłwnie? w spektrum cz?stotliwo?ci bioaktywnych pokrywaj?cych si? z rytmami narz?dĂłw cz?owieka i zwierz?t. Wystarczy wej?? w tak? stref? o wspomnianych odchyleniach t?a polowego, by u cz?owieka ca?kiem zauwa?alnie zmieni?y si? parametry fizjologiczne i biochemiczne prowadz?c niekiedy do gwa?townego pogorszenia zdrowia i rozstroju psychiki. Podobny obraz powstaje, kiedy znajdujemy si? nad korytami podziemnych ciekĂłw, rĂł?nych jaski? i nagromadze? z?Ăł? kopalnych. W?a?nie w takich miejscach, jak ustalili geofizycy, koncentruj? si? sile pola elektryczne o intensywno?ci sk?adowej sta?ej 1-2V. Sk?adowa zmienna stwarza za? anomalie o amplitudzie waha? do 0,1-0,2V. To w?a?nie jest jedna z oznak wyst?powania strefy geopatycznej.

Ma?okomĂłrkowa globalna struktura geoaktywna powstaje z prostok?tnych, rombowych i kwadratowych siatek na?o?onych na siebie i nazwana jest od imienia odkrywcĂłw odpowiednio siatk? Hartmana, Currego i Wittmana. Ma?okomĂłrkowa globalna struktura geoaktywna jest sieci? tak zwanych linii geoenergetycznych, ktĂłra ca?kowicie pokrywa ca?? nasza planet? w postaci swego rodzaju szkieletu i dlatego niekiedy nazywana jest szkieletow? siatk? energetyczn? Ziemi.

Regionalne struktury geopatyczne, to po??czenie stref geopatycznych powsta?ych w wyniku emanacji promieniowania tellurycznego (ziemnego) i geomagnetycznych stref pochodzenia kosmicznego (promieniowanie planet, galaktyk). Struktury te s? s?abo zbadane.

Lokalne struktury geoaktywne – s? to przede wszystkim kombinacje globalnych stref geoaktywnych i regionalnych stref geoaktywnych. W?a?nie przeci?cie tych ostatnich, ich wzajemne nak?adanie si? stwarza struktury kszta?tuj?ce strefy biopatogenne szkodliwe dla zdrowia ka?dego ?ywego organizmu na Ziemi, z niewielkimi wyj?tkami. Odleg?o?? mi?dzy liniami siatek wszystkich struktur ma?okomĂłrkowych waha si? w granicach od 0,95m do 15m, a wielkokomĂłrkowych i ?redniokomĂłrkowych od setek metrĂłw do setek kilometrĂłw i mo?e zmienia? si? w zale?no?ci od szeroko?ci geograficznej miejsca, aktywno?ci S?o?ca i innych czynnikĂłw.

W miejscach przeci?cia linii tych siatek pojawiaj? si? niebezpieczne dla zdrowia ogniska patogenne o ?rednicy od 20cm do kilkuset metrĂłw w zale?no?ci od szeroko?ci linii tworz?cych siatk?. S? to ogniska patogenne nazywane w?z?ami siatki, ktĂłre umownie dzielimy na w?z?y dodatnie i ujemne w zale?no?ci od tego czy potoki energetyczne wznosz? si?, czy opadaj?. Ogniska s? ?ci?le prostopad?e do powierzchni Ziemi i ca?kowicie j? przenikaj?, nie zmieniaj?c swej intensywno?ci zale?nie od wysoko?ci. Ostateczna natura tych ognisk nie jest do dzi? poznana, jednak wiadomo, ?e ich d?ugotrwa?e oddzia?ywanie na organizm cz?owieka prowadzi do pojawienia si? nieodwracalnych procesĂłw patologicznych ko?cz?cych si? powa?nymi schorzeniami (onkologia, choroby naczyniowe, rozstroje nerwowe i psychiczne). Intensywno?? potoku energetycznego w tych w?z?ach zmienia si? w ci?gu dnia i roku. Obserwacje tych potokĂłw wykaza?y obecno?? cyklicznych zmian maj?cych rĂłwnie? stany stacjonarne. Mo?na to zaobserwowa? 8 razy w okresie pomi?dzy wschodem i zachodem S?o?ca. D?ugo?? ka?dego stanu stacjonarnego to 1,5 godziny.

Ciekawe jest to, ?e w pewnych rejonach Indii stany te zaznaczone s? w kalendarzach na ka?dy dzie? tygodnia. Promieniowania mog? by? raz pozytywne, raz negatywne. Istota tych promieniowa? po dzi? dzie? jest niejasna i dlatego te potoki energetyczne pozostaj? obiektem bada? naukowych rĂłwnie? pod wzgl?dem ich oddzia?ywania na ?ywe organizmy.

W granicach stref geopatycznych oraz w?z?Ăłw szczegĂłlnie odbija si? wp?yw burz magnetycznych zwi?zanych z aktywno?ci? s?oneczn?. Wp?yw ten jest chorobotwĂłrczy dla szczegĂłlnie wra?liwych ludzi, ktĂłrych cechuje wra?liwo?? nawet na s?abe zmiany pola. Je?li szeroko?? linii globalnej struktury geoaktywnej odnotowuje si? w granicach 4-8m (niekiedy nawet wi?cej), to na takich obszarach mo?na zauwa?y? zwi?kszon? zachorowalno?? na schorzenia onkologiczne i uk?adowe, uszkodzenia budynkĂłw mieszkalnych, konstrukcji i komunikacji podziemnej (osiadanie budynkĂłw, deformacja konstrukcji metalowych, wysoka zachorowalno?? zwierz?t domowych i hodowlanych, rozmaite niecodzienne zjawiska, zwi?kszona wypadkowo?? na drogach).

Je?li uwzgl?dni si? jedn? z hipotez, zgodnie z ktĂłr? wzd?u? linii globalnych stref geopatycznych Ziemi przekazywana jest silna energia pokonuj?ca wiele kilometrĂłw i posiadaj?ca zako?czenia w postaci okr?gĂłw lub kwadratĂłw na powierzchni Ziemi - miejsca si?y, i inn? hipotez? g?osz?c?, ?e wzd?u? tych linii przekazywana jest pewna informacja ze ?wiata niewidzialnego, ktĂłra przez pow?ok? biopolow? cz?owieka mo?e przenikn?? do jego mĂłzgu i doprowadzi? do stanĂłw halucynogennych i pojawiania si? niezrozumia?ych obrazĂłw, ktĂłre mog? nape?ni? nasz? ?wiadomo?? zgroz?, niewyja?nionym strachem, sparali?owa? mĂłzg i doprowadzi? do samobĂłjstwa lub innych nieodwracalnych konsekwencji, to jasna si? stanie konieczno?? zbadania tych struktur w celu zapewnienia bezpiecze?stwa ludno?ci Ziemi.


http://www.igya.pl/component/content/article/1-z-ostatnich-dni/596-siowy-szkielet-ziemi.html