KOD PESZEROWY I WIEDZA WSPÓŁCZESNA

Etruskowie


http://www.polskieradio.pl/nauka/artykul.aspx?id=47940


Kaftor

http://www.nastrazy.pl/nastrazy/czytaj.php?rok=2005&numer=1&plik=Jeroz_pukt_zap_4


          

Jerozolima - punkt zapalny
IV Brama Damasce?ska - Jerozolima i Palesty?czycy
Ludwig Schneider

Brama Damasce?ska, znajduj?ca si? w murze pĂł?nocnym mi?dzy Bram? Now? a Bram? Heroda, jest najbardziej imponuj?c? bram?, jak? kaza? wznie?? Sulejman podczas budowy murĂłw (537-1546). Masywno?? zosta?a tu misternie spleciona z wytworno?ci?. ?adne inne miejsce nie jest tak ?ci?le zwi?zane z histori? Jerozolimy jak Brama Damasce?ska. By?a ona ?wiadkiem nie tylko tego, jak Jerozolima z biegiem lat przechodzi?a z r?k do r?k, ale te? tego, jak zmienia?y si? rĂłwnie? nazwy jej samej. Ju? w okresie przedchrze?cija?skim znajdowa?a si? tutaj ma?a brama, ktĂłra nale?a?a do trzeciego muru Jerozolimy, co dowodzi, ?e le??ca naprzeciwko Ska?a Czaszki, Golgata (OgrĂłd Grobu), znajdowa?a si? poza miastem, jak wzmiankuje Ew. Jana 19:17.

Gdy w roku 135 po Chrystusie cesarz rzymski Hadrian zdusi? ?ydowskie powstanie Bar-Kochby, przemianowa? Jerozolim? na Aelia Capitolina. Hadrian by? zapalonym budowniczym. Jego dzie?em jest du?ych rozmiarĂłw Brama ?rednia, przeznaczona dla ruchu zaprz?gĂłw konnych i wozĂłw ci?gni?tych przez os?y, oraz dwie ma?e bramy po bokach, dla pieszych. Brama Damasce?ska, przez ktĂłr? wchodzi si? dzisiaj do miasta, to tylko gĂłrna cz??? dawnej bramy, ktĂłra mierzy?a pierwotnie 14 metrĂłw wysoko?ci. Hadrian nazwa? j? Porta Neapolis, bowiem ulica z niej wychodz?ca wiod?a do Neapolis, czyli "nowego miasta", zbudowanego przez Hadriana na miejscu biblijnego Szechem - Sychem, dzi? Nablus. Poniewa? Arabowie nie wypowiadaj? "p" i zamieniaj? je na "b", z Neapolis powsta?o Nablus.

W IV wieku Bizantyjczycy zmienili nazw? Porta Neapolis na Brama Szczepana, poniewa? w pobli?u zosta? ukamienowany i pochowany pierwszy chrze?cija?ski m?czennik Szczepan. W XII wieku chrze?cijanie nazw? Bramy Szczepana zacz?li okre?la? Bram? Lwi? po wschodniej stronie miasta, jako ?e muzu?manie nazwali bram? upami?tniaj?c? dot?d Szczepana Bab el-Amud (Brama Kolumny), co mia?o przypomina? niezwykle wysok? kolumn?, jak? cesarz Hadrian kaza? ustawi? po wewn?trznej stronie bramy ku swojej czci. Na b?d?cej mozaik? mapie Madaba z VI wieku, najstarszym uj?ciu geograficznym Ziemi ?wi?tej, kolumna ta ukazana jest jako niesko?czenie wysoka. Dopiero pod koniec XVII wieku wzmiankowana brama otrzyma?a u?ywan? dzi? nazw? Damasce?ska, gdy? wtedy z bramy tej wychodzi? szlak handlowy prowadz?cy do Damaszku. ?ydzi zw? j? jednak?e jak za czasĂłw biblijnych Sza'ar Szechem, muzu?manie Bab el-Amud, a chrze?cijanie Damasce?ska.

Poniewa? brama ta ucz?szczana jest licznie przez Palesty?czykĂłw, ktĂłrzy sprzedaj? tam swoje towary, warto spyta?, sk?d oni pochodz? i co Biblia mĂłwi na ich temat.

Najpierw musi si? wyra?nie powiedzie?, ?e wszyscy ludzie zostali stworzeni na obraz Bo?y. Nie ma ani "podludzi", ani "nadludzi", nawet je?li jednych od drugich oddzielaj? granice polityczne, religijne czy j?zykowe. Ktokolwiek pogardza drugim cz?owiekiem z powodu innego koloru skĂłry albo innej narodowo?ci, grzeszy przeciwko obrazowi Bo?emu. Gdyby?my powa?ali naszych bli?nich, nie by?oby konfliktu bliskowschodniego, bo Izraelici i Palesty?czycy potrafiliby ?y? w pokoju. Jednak funkcjonowanie okre?le? "syjoni?ci" i "Palesty?czycy" przybra?o form? z?ej polemiki.

Trzeba zaznaczy?, ?e nazwa Palesty?czycy w tej formie w Biblii nie wyst?puje, poniewa? wywodzi si? dopiero z okresu wykraczaj?cego poza czas wydarze? biblijnych, gdy cesarz rzymski Hadrian w roku 135 po Chrystusie - roku, w ktĂłrym nazwa Izrael mia?a pĂłj?? w zapomnienie - zast?pi? nazw? Judea okre?leniem Filistea, pochodz?cym od nazwy najwi?kszego wroga Izraela i brzmi?cym po ?acinie Palaestina. Szkoda tylko, ?e wielu ludzi kraj, ktĂłry BĂłg nazwa? Jude? albo Izraelem, nazywa Palestyn?, co merytorycznie jest doprawdy przewrotne. Nie mĂłwi si? przecie? NRD o Niemczech z czasĂłw Lutra. ?wiat musi zdecydowa?, kogo chce bardziej s?ucha?: Boga czy poganina Hadriana. BĂłg poleci? wyra?nie, pocz?wszy od Jakuba: "Imi? twoje jest JakĂłb; nie tylko b?dzie zwane imi? twoje na potem JakĂłb, ale Izrael b?dzie imi? twoje; i nazwa? imi? jego Izrael" - 1 Moj?. 32:28; 35:10. Sprzeciwi? si? temu cesarz Rzymu i oznajmi?: "Nie, masz si? nazywa? Palestyna!" Kogo chcemy bardziej s?ucha? - Boga czy Hadriana?

Przypomina nam to Psalm 83. Ju? wtedy wrogowie Izraela prĂłbowali zg?adzi? sam lud, jak i jego imi?: "O Bo?e! Nie milcz?e (...) bo si? oto nieprzyjaciele twoi burz?, a ci, ktĂłrzy ci? w nienawi?ci maj?, podnosz? g?ow?. Przeciwko ludowi twemu wymy?lili chytr? rad?, a spikn?li si? przeciw tym, ktĂłrych ty ochraniasz, mĂłwi?c: PĂłjd?cie, a wytra?my ich, niech nie b?d? narodem, tak ?eby i nie wspominano wi?cej imienia izraelskiego" - Psalm 83:2-5. Wrogo?? jest zatem skierowana nie przeciwko Izraelowi, ale przeciwko Bogu. Jak na tle tych biblijnych i historycznych podstaw mo?na kraj nazwany przez Boga Izraelem okre?la? mianem Palestyna?

Aby naukowo uzasadni? okre?lenia Palestyna lub Palesty?czyk, musimy przywo?a? ich pierwotn? wymow? Filistea lub Filisty?czyk. Po hebrajsku Filistyni czy Palesty?czycy to plisztim. Cztery sylaby tworz?ce to s?owo pe-lamed-szin-taf nie s? idiomem semickim, lecz indogerma?skim, bowiem Filistyni to potomkowie PelasgerytĂłw, bia?ego szczepu IndogermanĂłw, jak np. Alba?czycy, w odrĂł?nieniu od czerwonego plemienia Fenicjan. Uznawane znaczenie nazwy Filisty?czyk wywodzi si? od s?owa falasa i oznacza "emigrowa?" lub "imigrowa?" albo te? "emigrant" lub "imigrant".

Powiedzmy te? od razu, ?e Filistyni czy Palesty?czycy nie pochodz? od Abrahama. Poniewa? Filistyni nie s? Semitami, nie wywodz? si? tak?e ani od Ismaela, ani od Ezawa.

Wy?ania si? tutaj jeszcze jeden b??dny pogl?d, bowiem wielu s?dzi, i? muzu?manie s? potomkami Ismaela. Nie mo?e to by? prawd?, bo islam jest religi?, a nie ras?. Muzu?manie istniej? zarĂłwno w Indonezji, jak i w Algierii. A cĂł? maj? wspĂłlnego muzu?manie na Bali z Ismaelem lub Ezawem? Nic! Sk?d wzi?li si? Filistyni? W genealogii narodĂłw (1 Moj?. 10:14) Filistyni wspomniani s? jak "obcy lud", ktĂłry wywodzi si? z Egiptu, sk?d zosta? wyp?dzony w roku 1176 przed Chrystusem przez faraona Ramzesa III; oryginalnie pochodz? Filistyni z wyspy na Morzu ?rĂłdziemnym, zwanej Kaftor, dzi? Kreta. St?d te? wzi??o si? okre?lenie "Keretyci" i "Peletyci" (2 Sam. 15). W Biblii mĂłwi si? te? o Filistynach "nieobrzezani". W Egipcie nazywa si? ich "Pulista" i unika jako "nieczystych". Na stelach egipskich pojawiaj? si? jako nieobrzezani i w nakryciach g?owy, zob. w Medinet Habu.....

Rozne kalendarze , datowanie sotisowe.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Datowanie_sotisowe

Dokumet z elefantiny.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Papirusy_z_Elefantyny

SWIAT BIBLIJNY

Jego historia pozostawiona dla potomnych..

http://casimir.kuczaj.free.fr/Polski/Swiat%20Biblii/swiat_biblijny.htm

Odkrywanie historii Biblii w wykopaliskach



http://youtube.com/watch?v=OSl31lTNAOk

http://www.youtube.com/watch?v=wpUi7eErZnw&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=IakFtdaXIZc&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=nQUPHlkozWU&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=0Vfr8wfAj3M&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=b9sBcMGfv2o&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=ZbbBuqXG0zg&NR=1

http://www.youtube.com/watch?v=kqSrStyjM5Y&NR=1

Linia DNA Rodowa ( ROD) zawsze przekazywana przez Matke.




 Dziedziczenie [edytuj]

U ssakĂłw mitochondria p?odu pochodz? wy??cznie z komĂłrki jajowej (plemnik tworz?c przedj?drze m?skie pozostawia wszystkie swoje organella poza komĂłrk? jajow?), u wielu innych organizmĂłw (np. owady) jednak plemnik wnika do komĂłrki jajowej razem z w?asnymi mitochondriami. W zwi?zku z tym mitochondria dziedziczymy wy??cznie w linii matczynej, "po k?dzieli", a geny mitochondrialne nie ulegaj? rearan?acji przez rekombinacj?. Z tego powodu geny mitochondrialne porĂłwnywano dla ustalenia kiedy ?y?a kobieta, od ktĂłrej pochodz? wszystkie aktualne mitochondria, nazwana niefortunnie przez pras? Ew? mitochondrialn?, co mylnie sugeruje jedynego przodka wszystkich ludzi. Wyniki wskazuj? na ok. 200 tysi?cy lat i Afryk?, z du?ym marginesem b??du (kilkadziesi?t tysi?cy lat). Wyniki te, podobnie jak wiele innych bada? genetycznych, wspieraj? hipotez? "Po?egnania z Afryk?" (zob. Prehistoryczne w?drĂłwki ludzko?ci), zgodnie z ktĂłr? cz?owiek wspĂł?czesny wyewoluowa? w Afryce i stamt?d kolejnymi falami migracji zaludnia? Ziemi?. Pokazuj? jednak histori? zaledwie jednego fragmentu naszego genomu.
Genom mitochondrialny [edytuj]

Mutacje w genach mitochondrialnych powoduj? choroby mitochondrialne, ktĂłrych objawy dotykaj? g?Ăłwnie tkanki o najwi?kszym zapotrzebowaniu energetycznym - mi??niow? i nerwow?. Choroby te maj? charakterystyczny, matczyny wzĂłr dziedziczenia. RĂłwnie? mutacje kodowanych w j?drze komĂłrkowym bia?ek mitochondrialnych powoduj? choroby genetyczne (np. ataksja Friedreicha).

Mitochondrialny DNA jest nara?ony na uszkodzenia przez wolne rodniki z ?a?cucha oddechowego, a w mitochondriach nie ma sprawnych mechanizmĂłw naprawczych dla DNA. Le?y to u pod?o?a hipotezy t?umacz?cej objawy starzenia si? akumulacj? mutacji somatycznych mitochondrialnego DNA i obni?aniem sprawno?ci energetycznej komĂłrek.

Tak zwany obszar hiperzmienny mitochondrialnego DNA to niekoduj?cy fragment genomu mitochondrialnego, ktĂłry bardzo si? rĂł?ni mi?dzy lud?mi. Dlatego wykorzystuje si? go do bada? genetyki populacyjnej oraz w medycynie s?dowej do ustalania to?samo?ci. Sekwencje niektĂłrych genĂłw mitochondrialnych, rĂł?ni?ce si? mi?dzy gatunkami, mog? s?u?y? jako "kod kreskowy" charakterystyczny dla poszczegĂłlnych gatunkĂłw i s? w zwi?zku z tym wykorzystywane w badaniach biorĂł?norodno?ci.

Poniewa? komĂłrka zawiera tysi?ce kopii mitochondrialnego DNA, ma on wi?ksz? szans? ni? DNA j?drowy zachowa? si? w materiale kopalnym. Do niedawna jedyne znane sekwencje kopalnego DNA by?y sekwencjami mitochondrialnymi. PorĂłwnanie sekwencji DNA mitochondrialnego ludzi wspĂł?czesnych i neandertalczykĂłw sugeruje, ?e gatunki te nie krzy?owa?y sie.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Mitochondrium

Nie dla wszystkich DNA pramatka pochodzi z Afryki...

http://pl.wikipedia.org/wiki/Prehistoryczne_w%C4%99dr%C3%B3wki_ludzko%C5%9Bci

 Po?egnanie z Afryk? [edytuj]

    Information icon.svg Osobny artyku?: Teoria wyj?cia z Afryki.

Migracje cz?owieka w oparciu o teori? mitochondrialnej Ewy

Tradycyjna i powszechnie przyjmowana teoria wyj?cia z Afryki (ang. out of Africa) zosta?a przedstawiona prawdopodobnie w 1789 przez Jamesa Burnetta[1]. Obecnie zwolennicy tej teorii szacuj? czas pocz?tkĂłw migracji na ok. 160[2]-80 tys. lat temu. Cz?owiek przedosta? si? z Afryki na Bliski WschĂłd (rozwa?ane s? dwie mo?liwe drogi przej?cia), a nast?pnie jedna grupa uda?a si? na pĂł?noc do Europy i Azji, by przez such? wĂłwczas Beringi? dotrze? do Ameryki PĂł?nocnej i Po?udniowej, a druga - wzd?u? po?udniowych wybrze?y Azji, a? do Australii.

Bartdzo ciekawa grupa sa Tocharowie - Tochamerowie .

http://pl.wikipedia.org/wiki/Tocharowie

Tocharowie


Tocharowie (gr. Τόχαροι TĂłcharoi, ?ac. Tochari) – w staro?ytno?ci indoeuropejska grupa plemion, pos?uguj?ca si? j?zykami tocharskimi.

Wspomniani przez pisarzy antycznych, m.in. przez Strabona i Pliniusza Starszego. Zajmowali si? pasterstwem, upraw? roli, rzemios?em i handlem. W drugiej po?owie II wieku p.n.e. (ok. 130 roku p.n.e.) opanowali Baktri?, a w I wieku p.n.e. wspĂłlnie z Kuszanami za?o?yli w Azji ?rodkowej silne pa?stwo, ktĂłre przetrwa?o do IV-V wieku. J?zyki tocharskie, nale??ce do indo-europejskiej grupy centum (czyt. kentum), by? u?ywany na terenach wschodniego Kazachstanu i zachodnich rubie?y Chin do VII w. n.e., kiedy zosta? wyparty ca?kowicie przez j?zyk ujgurski. Tocharowie - obok UjgurĂłw - stanowi? g?Ăłwn? grup? etniczn?, od ktĂłrej pochodz? dzisiejsi mieszka?cy zachodnich Chin, zw?aszcza prowincji Sinkiang. St?d obecni mieszka?cy Sinkiangu mog? mie? cechy fenotypowe trzech ras: bia?ej pĂł?nocnej (substrat tocharski), ?Ăł?tej (substrat Han) i ?rĂłdziemnomorskiej (substrat turkijski).


Jezyk Tocharski.

http://fronsac.republika.pl/jezyki/tocharskie.htm#gora

Dyskusje o Tocharach

http://www.historycy.org/historia/index.php/t726-50.html

http://www.historycy.org/index.php?showtopic=8392

http://www.conservativepunk.net/forum/printview.php?t=7232&start=30&sid=06d91402a5b106dcc5668fd3034c214e

Innym zdaniem...

http://www.histurion.pl/strona/baza/art/indoeuropejczycy/3.html

http://www.naukowy.pl/encyklopedia/Tocharowie

http://www3.uj.edu.pl/alma/alma/93/21.pdf

Antropologia o Tocharach.


 

Obecna struktura antropologiczna Europy jest w wynikiem tysi?cy lat migracji i wzajemnych kontaktĂłw mi?dzy rĂł?nymi grupami ludzi reprezentuj?cych rozmaite typy rasowe. Co nie oznacza ?e nie wyst?puj? ju? w Europie oddzielne typy rasowe. Istniej? i s? mniej lub bardziej przemieszane ze sob? ale mimo to da si? wyodr?bni? pewne charakterystyczne cechy ktĂłre umo?liwiaj? ich odrĂł?nienie. S? to wzrost, budowa cia?a a przede wszystkim budowa czaszki (parametry takie jak jej d?ugo??, szeroko??, wysoko?? i ich wzajemne stosunki do siebie, kszta?t i budowa twarzy i nosa, oraz wiele innych), kszta?t w?osĂłw i ich kolor jak rĂłwnie? kolor oczu i skĂłry. Zanim przejdziemy do historii i opisu poszczegĂłlnych typĂłw chcia?bym wyja?ni? ?e informacje tu zawarte czerpa?em g?Ăłwnie ze strony Society for Nordish Physical Anthropology i teorii z umieszczonej tam wersji online ksi??ki profesora antropologii z Harvardu Carletona Coona "The Races of Europe". Napisanej w 1939 roku i b?d?cej sum? dotychczasowej wiedzy antropologicznej.

http://niniwa2.cba.pl/typy-rasowe-europy.htm


Inne spojrzenie na Tocharow

http://grzegorj.w.interia.pl/lingwpl/renfrew.html

http://www.taraka.pl/?id=pelazgowie

Bazy bibliotekowe

http://mak.bn.org.pl/cgi-bin/jawi/makwww.exe?BM=23&IM=6&VI=1&TX=Tocharowie

Z przekazow odbieranych przez  Anton Parks o Sumerze i nie tylko.

http://www.swietageometria.darmowefora.pl/index.php?topic=772.msg4613#msg4613

Nie ze wszystkim sie zgadzam.

Tak waznych przekazow nie robi sie 14 letniemu dziecku , ktore jest zbyt mlode na odroznianie i ocenianie systemu wartosci.
Tymbardziej iz przekazy byly robione w sposob nie kontrolowany przez chlopca bez jego woli , bez mozliwosci panowania nad nimi.

Jest to lamanie wolnej woli czlowieka , a tymbardziej dziecka niedopuszczalne w srod energii o wysokich wibracjach  i systemie wartosci.

Tak sie nie robi , jest to zakazane , co nie znaczy iz nie uzywane.

Mord rytualny

http://forumfzp.net/viewtopic.php?p=100330&sid=4f49bb2b3f3ebf6ab945997c760cf1e4

Uzasadnienie obrzezania przez Dogonow.

Bardzo ciekawa jest symbolika obrzezania chlopcow w plemieniu Dogonow.

"Wspinaj?c si? na wzniesienie, dochodzimy do nawisu skalnego, pod ktĂłrym wida? ?cian? pokryt? symbolicznymi znakami i kolorowymi rysunkami. Hogon wyja?nia przeznaczenie miejsca i symbolik? znakĂłw. Udaje nam si? zrozumie?, ?e w?? symbolizuje przodkĂłw, a ?lady szakala s? wa?ne, poniewa? wykorzystuje si? je do wrĂł?b. 

Potem t?umaczy istot? inicjacji, bez ktĂłrej cz?owiek nie pozyskuje jednoznacznej p?ci, a bez niej nie mo?e prawid?owo funkcjonowa? w spo?eczno?ci, nie zdob?dzie od starszyzny ?wi?tej wiedzy przodkĂłw i nie skorzysta z ich si?y ?yciowej.

Dogonowie uwa?aj?, ?e cz?owiek rodzi si? z podwĂłjn? dusz? - ?e?sk? i m?sk?. Pozosta?o?? po matce to u ch?opca napletek, a pozosta?o?? po ojcu u dziewczynki - ?echtaczka. ..."


http://turystyka.gazeta.pl/Turystyka/1,82269,5814398,Tajemnicze_plemiona_Afryki___Dogonowie.html

Czyli tak naprawde poprzez obrzezanie pozbawia sie rytualnie  kontaktu chlopca ze swoim zenskim aspektem w sobie , a dziewczynke z meskim w sobie. Wprowadza sie dysharmonie w czlowieka.
Pozbawienie mezczyzny kontaktu ze swoja intuicja , to oslabienie jego mocy duchowych , oraz pozbawienie go dostepu do pokladow jego wiedzy wewnetrznej.
PNatomiast dziewczynka obrzezana , to kobieta bez kontaktu ze swoim meskim aspektem w sobie , dysharmonia , ktora odbiera jej moc realizacji swoich celi.

To nie sa pozytywne rzeczy dla czlowieka , ktory wierzy w moc rytualu, gdyz czlowiek , i kobieta i mezczyzna sa oslabieni brakiem uzyskania wewnetrznej harmonii. Traca  wlasna moc tworcza.

POLIGAMIA W STARYM TESTAMECIE.

http://www.planetaislam.com/kobiety/islamvsinne/15.html

Amonici


http://pl.wikipedia.org/wiki/Ammonici


http://swiatbiblii.ovh.org/msb_db.php?nomenu=&n=c/c1_005.ugz&o=Nzzbavpv


http://www.brooklyn.org.pl/kongres2003wykl14.htm


http://www.google.pl/search?client=firefox-a&rls=org.mozilla%3Apl%3Aofficial&channel=s&hl=pl&source=hp&q=amonici&lr=&btnG=Szukaj+w+Google

Wp?yw pa?stw o?ciennych na tworzenie si? Israela.


http://rozprawy.uph.edu.pl/gsdl/collect/rozprawy/index/assoc/HASH55bf.dir/Tarasiuk%20Lukasz.pdf

Wp?yw pa?stw o?ciennych na tworzenie si? dawnego  Israela.


http://rozprawy.uph.edu.pl/gsdl/collect/rozprawy/index/assoc/HASH55bf.dir/Tarasiuk%20Lukasz.pdf

Aszantowie Ghana ciekawy rĂłd z ciekawymi wierzeniami i tradycjami kontaktĂłw z istotami poza fizycznymi.
Tradycja..... jednak dawanie do dyspozycji swojego cia?a fizycznego i ?ycia jak dla mnie jest przej?ciem cz?owieka przez byt nie fizyczny.



Uniwersytet ?l?ski w Katowicach
Formacja aszanckich specjalistĂłw rytualnych

Z?o?ono?? kultu i jego ranga domagaj? si? istnienia specjalistĂłw rytualnych, szczegĂłlnie odpowiedzialnych za sprawowanie kultu we wspĂłlnocie. Dlatego spo?eczno?? AszantĂłw z Ghany rozpoznaniu oznak ich powo?ania oraz w?a?ciwej formacji przypisuje tak wielkie znaczenie.
Na najni?szym poziomie aszanckiej organizacji spo?ecznej nie ma wyspecjalizowanego stanu kap?a?skiego. Duchy opieku?cze domostw s? czczone przez gospodarza. Obowi?zki kultyczne sprawuj? wodzowie lub g?owy rodĂłw (abusuapanyin), a wobec ca?ego ludu tak? rol? pe?ni krĂłl 1. Nie wymaga si? szczegĂłlnego powo?ania do takiej funkcji. Nast?pca g?owy rodu zawsze staje si? kap?anem rodziny. Jego funkcja jest dziedziczona, a przysz?ym kap?anom udziela si? specjalnego treningu, by zdolni byli przyj?? na siebie ten obowi?zek i wymagania. Najstarsi cz?onkowie klanu uznawani s? za kap?anĂłw rodowych i za najbli?szych przodkom. Znaj? oczekiwania i ?yczenia bĂłstw oraz przodkĂłw wzgl?dem ?yj?cych. W kulcie przodkĂłw w?adcy pe?ni? rol? kap?anĂłw i po?rednikĂłw. SzczegĂłlnym znakiem tej wi?zi s? trony wodzĂłw, s?u??ce usankcjonowaniu autorytetu w?adzy obecnego wodza, stanowi? one pomost ??cz?cy ?yj?cych ze zmar?ymi. W niektĂłrych wioskach i wspĂłlnotach istniej? jednak specjalne osoby ustanowione jako kap?ani domĂłw, w ktĂłrych przechowywane s? ancestralne trony. Osoby te s? zwi?zane z duchem opieku?czym wioski lub wspĂłlnoty. Wykonuj? swe powinno?ci w imieniu wodza, ktĂłry pozostaje g?ow? lokalnych specjalistĂłw rytualnych 2.
Podstawowym znakiem wyboru jest stan ow?adni?cia. Aszantowie




http://www.wtl.us.edu.pl/e107_plugins/wtl_ssht/index.php?numer=39,1&str=103-111